Επιθανάτιο

Υπάρχουν κιβούρια που αγκαλιάζουν με στοργή τα σώματα που περιβάλλουν. Ενστερνίζονται το σχήμα αυτών των σωμάτων που υποδέχονται και τα περιθάλπουν με μιά τρυφερότητα λεχώνας. Έχουν προνοήσει να διαφυλλάξουν το νόημα των κλεισμένων χειλιών γιά πάντα και στο βρασμό της αποσύνθεσης τραγουδούν τις μνήμες που σίγουρα θάρθουν βουβές. Φροντίζουν στη θέση της καρδιάς να φυτρώσει σπόρος κυπαρισσιού που οι ρίζες του απλώνονται στα διάκενα που αφήνει η  βαθμιαία φυγή του σώματος προς το αόρατο.

Γιατί και τα κιβούρια πεθαμένες ψυχές είναι.  Προσβλέπανε κι αυτά πως με κάποιον κάποτε θα  μοιραστούν ένα κρεβάτι, μιά αγκαλιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: