Ονειροκτόνος

Τα πικρά δάκρυα μιάς πέτρινης καρδιάς ή όταν ο κροκό-δειλος συνάντησε τον απόγονο δεινόσαυρων…

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι από τη στόφα των πολιτικών που σκοτώνουν τα όνειρα, γιατί η βλακεία είναι μιά στρεβλή αλλά πολύ δυνατή και αποτελεσματική κακία.

Βέβαια αυτό αφορά εκείνους που κατάφεραν να έχουν όνειρα ακούγοντας τα κενά του, τα κούφια του λόγια ή παρασύρθηκαν από τη -θολωμένη κιόλας- λάμψη του ονόματος του. Γιά όσους από μας δεν είχαμε καμμιά ψευδαίσθηση αλλά αντίθετα μόνο τη σίγουρη βεβαιότητα της απόλυτης ανεπάρκειας του και της ατελεσφορίας του, ναι μεν δεν αποτελεί έκπληξη η δραματική εξέλιξη που πήρε η ζωή μας με την ανάρρηση του στο θρόνο, που έστησε το σύστημα που τον ευνοεί αλλά είχαμε το επιπλέον χρονικό φορτίο να ζούμε αυτό το δράμα πριν καν επισυμβεί, ακριβώς λόγω της πρόβλεψης μας.

Χτές μόλις δήλωσε ο αμίμητος και απερίγραπτος αυτός αρλεκίνος, η προθυμότατη μαριονέττα αυτών που τον ευνοούν, ότι τώρα είναι ακόμη πιό σοσιαλιστής από ότι πριν: ή είναι απελπιστικά άπονος και μας δουλεύει χοντρά ή είναι ακόμη περισσότερο βλάκας απόσο τον είχα ανελέητα υπολογίσει, τόσο ώστε να μην μπορεί να υπολογίσει το βάρος των λόγων του. Και τώρα λοιπόν που νιώθει πιό σοσιαλιστής απότι πριν, αυτό πόσο παρηγορητικό μπορεί νάναι; Όταν ο Πάπας έστελνε στη πυρά τα θύματα του επί γής, πόσο παρήγορο ήταν γι’αυτά ότι λάβαιναν την ευλογία του εφημέριου που παρίστατο και σαν μάρτυρας της εκτέλεσης;

Όλα τα κράτη, όλα τα έθνη ζούν κατά περιόδους τις κρίσεις τους και τις τραγωδίες τους. Αυτή είναι μιά νομοτέλεια άφευκτη και αναλογικά πέφτει σε όλους. Όμως το δράμα υπηρετείται από συντελεστές που έχουν απόλυτη συνείδηση των τεκταινόμενων, με επίγνωση των ιστορικών στιγμών και με ενορατική εποπτεία του μέλλοντος. Αυτό βέβαια προυποθέτει πολιτικό με γνώση και κατά συνέπεια επίγνωση των παράγωγων της ιστορίας. Προϋποθέτει αίσθηση του δράματος και διεξοδική συναισθηματική, λογική και πρακτική εμπλοκή. Με ποιά διανοητική αρματωσιά να εμπλακεί ο Παπανδρέου στο δράμα; Αυτός το μόνο που κατέχει στην εντέλεια είναι η διεκπεραίωση των εντολών που του υποδεικνύονται…αναρμοδίως φυσικά.

Μπορεί να ασχημονεί συστηματικά κατά κάθε λογικής και επί ένα εξάμηνο να αποσείει κάθε ευθύνη από πάνω του-μόλις χθές ο αχρείος έριξε τις ευθύνες γιά το ΔΝΤ στα δεξιά κόμματα της Ευρώπης, στα οποία ο ίδιος κατέφυγε σαν ικέτης αλλά και σαν υμνητής(Σαρκοζί-Μέρκελ)-αλλά έχει δίκιο να δηλώνει ανεύθυνος και να διεκδικεί αυτή την ιδιότητα. Έχει τη διανοητική συγκρότηση του ανεύθυνου. Στη πραγματικότητα η ευθύνη βρίσκεται στα χέρια του λαού-λαού αφελούς και ευκολόπιστου δεν το συζητάμε-που οφείλει να πάρει τη διαχείριση της ιστορίας στα χέρια του. Τα λάθη γίνονται αλλά αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν διορθώνονται κιόλας. Και ο Χίτλερ και ο Μουσσολίνι με εκλογές βρέθηκαν στην εξουσία. Ξέρετε όμως τί τους κράτησε δεμένους σ’αυτή; η αδράνεια του κόσμου.  Η μουγγή αντίσταση, η βουβή εναντίωση δεν φτάνει και δεν διαφέρει από την βουερή αποδοχή. Το ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΟ -και η αυλή του φυσικά- πρέπει να πέσει απ’ το θρόνο του. Είναι η ώρα του λαού. Η βασιλοκτονία ποτέ δεν ήταν έγκλημα αλλά αναγκαιότητα της Ιστορίας. Κάτω ο ονειροκτόνος!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: