Archive for Μαΐου 2010

Η κατάρα της πάπιας (ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFO του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 31, 2010


Δεν υπάρχει ευχή που να μην έχει στο πυρήνα της τη δύναμη της κατάρας!

Και το πιό ειρωνικό είναι ότι την φανερώνει αυτή τη δύναμη όταν η ευχή πραγματοποιηθεί.

Αρα να προσέχετε τί εύχεστε, γιατί οι ευχές που αποδεικνύονται κατάρες, συνήθως κάνουν τη πάπια!

Η εκδοτοδημοσιογραφική αλητεία έχει όνομα: Τσαγκαρουσιάνος!(τα λογοκριμένα)

Μαΐου 28, 2010

Τί είναι λαϊκό στο λαϊκό σινεμά; Μιά πρώτη απάντηση είναι το μή λόγιο, το πηγαία και ανεπιτήδευτα εκφραστικό της ανοργάνωτης λαϊκότητας. Και σαν τέτοιο εννοούμε το σινεμά που οι συντελεστές του δεν έχουν λόγια κινηματογραφική ή άλλη παιδεία. Με αυτή την έννοια λαϊκός είναι ο Βέγγος-σίγουρα!- αλλά και ο Σακελλάριος. Και σίγουρα δεν είναι ο Κακογιάννης ή η Μερκούρη (ειδικά η τελευταία -αν και κατά καμιά έννοια μιά μορφωμένη συντελεστής- το λόγιο μεγαλοαστικό περιβάλλον απ’το οποίο προερχόταν και στο οποίο ζούσε, αυτόματα την απέκλειε από τη περίπτωση να είναι λαϊκή καλλιτέχνης).

 Με τη σειρά αυτή κειμένων ορίζουμε τα επιτεύγματα μιάς τέχνης καθαρά λαϊκής. Δεν τα αντιπαραθέτουμε με τα επιτεύγματα της λόγιας κινηματογραφίας. Η λαϊκή κινηματογραφία-στο βαθμό που είναι αφενός λαϊκή και αφετέρου πειστική- είναι αφέλεια, δροσιά, αυθορμητισμός. Έχει αυτοσχεδιασμό σε όλα τα επίπεδα: από την παραγωγή μέχρι την ερμηνεία κι από τη σκηνοθεσία μέχρι ακόμη και την εμφάνιση του νεγκατίφ(στα πρώτα τουλάχιστον, πειραματικά σχεδόν, χρόνια).

Αυτό που θέλουμε να αναδείξουμε είναι, πώς το στοιχείο της ζωοποιού και δημιουργικής λαϊκότητας άνθισε, μέσα από ποιές διαδικασίες και πώς, αντί να δώσει καρπούς και διάρκεια, κατέληξε ή σε μιά μανιέρα λαϊκότητας ή σε ξυπασμένη αλαζονική μιμήτρια άλλων τρόπων και άλλων τόπων. Πώς η λόγια κινηματογραφία από τη μιά (Κούνδουρος, Τζαβέλλας) ή η λογιάζουσα από την άλλη (ο άθλιος από κάθε άποψη Δαλιανίδης ή φρικιαστική Βουγιουκλάκη-αναφέρω ενδεικτικά δύο εμβληματικά ονόματα)  διέφθειραν ένα λαϊκό κίνημα και το μετέτρεψαν ή σε νυσταλέο κακοφωτισμένο αναγνωστήριο ή σε ολόφωτο μπουντουάρ κενόδοξων διασημοτήτων, που -όταν η δόξα,δηλαδή τα φράγκα, του σινεμά στέρεψαν-χώθηκαν ολοσούμπιτοι στη τηλεόραση και διαφεντεύουν με την κακαισθησία τους και τη ρηχότητα τους το εικονογραφικό σύμπαν στην Ελλάδα δεκαετίες τώρα.

Τέλος να διευκρινίσουμε ότι θεωρούμε αυτή τη λαϊκή κινηματογραφία όχι μόνο σε σχέση με την ίδια τη λαϊκότητα της-αυτό δεν μας είναι αρκετό γιά να την κρίνουμε θετικά- αλλά με το ποιοτικό που η λαϊκότητα αυτή πέτυχε. Άρα δε θα μας απασχολήσουν ανάξια λόγου έργα, ούτε έργα που η πρώτη τους και μόνη τους αιτία είναι ο προσπορισμός γρήγορου κέρδους, δηλαδή οι αρπαχτές, που φάνηκαν κυρίως στο τέλος της δεκαετίας αυτής και συνέχισαν με παροξυσμικό ρυμθμό στη δεκαετία του 1960. Μας ενδιαφέρει δηλαδή όχι απλά η τυπολογία του λαϊκού αριστουργήματος αλλά και η τυπολογία του λαϊκού δημιουργού σαν τέτοιου. Είναι μιά πλευρά του κινηματογράφου που δεν έχει ποτέ διερευνηθεί: ο λαϊκός κινηματογραφικός δημιουργός. Υπάρχει αυτό το είδος καλλιτέχνη; Υπάρχει κανένας «τελωνοφύλακας» κινηματογραφιστής;

Θέμα και παραλλαγές (Η θεία απ’το Σικάγο)

Από iconology2009

Αντισυμβατική Ηθογραφία par excellence! 

Ενα υψηλό έργο τέχνης πρωταρχικά και κύρια χαρακτηρίζεται από την αρμονική του φόρμα. Αυτή είναι και η μέγιστη αρετή της ” Θείας απ’το Σικάγο”. Μιά φόρμα που δημιουργείται όμως με φυσικότητα, είναι το οργανικό παρεπόμενο των στοιχείων που απαρτίζουν τον κορμό του σεναρίου. Με τόν ίδιο ενστικτώδη τρόπο που ένας μουσικά αναλφάβητος (τηρουμένων των αναλογιών βέβαια, σε σχέση με το συνάδελφο του Γ.Σ.Μπαχ) Τσιτσάνης μπορούσε να δημιουργεί δεξιοτεχνικές φούγκες, έτσι και ο Σακελλάριος μπορούσε να αναπτύξει μιά ολόκληρη ιστορία παραλλάσσοντας το βασικό μοτίβο της κανάτας κάθε φορά με ένα νέο, μ’ένα καινούργιο σεναριακό δεδομένο. Λίγοι θα τολμούσαν να μιλήσουν γιά το βαγκνερικό leitmotiv αλλά στην ουσία η φόρμα αυτής της ταινίας είναι ακριβώς η επανάκαμψη αυτού του μοτίβου, διαφοροποιημένου κάθε φορά. Αν θέλουμε να μείνουμε στη μουσική ορολογία θα μπορούσαμε να μιλήσουμε γιά θέμα και παραλλαγές. 

Θάταν πολύ παρατραβηγμένο να χαρακτηρίσεις το Σακελλάριο λόγιο γραφιά. Ενδόμυχα ο ίδιος θα το λαχταρούσε σίγουρα. Θα προσέβλεπε σε ακαδημαϊκή δόξα αλλά είχε την επιγνωση ότι δεν μπορούσε να τη διεκδικήσει. Η στόφα του ίδιου αλλά και της τέχνης του ήταν βαθειά λαϊκή. Η λογιότητα δεν ήταν στη φύση του. Είχε όμως το φυσικό χάρισμα της φόρμας και της κελαρυστής αφήγησης που συνδυάζονταν ιδανικά με μιά καλή φύση με την οποία πότιζε τους ανθρώπινους χαρακτήρες που έφτιαχνε. Σε όλη του τη δημιουργία δεν υπάρχει αληθινά δολερή φύση σε κανένα από τους χαρακτήρες του. Αυτό είναι δείγμα μιάς εξαγνιστικής λαϊκότητας, που θεωρεί το κακό τυχαίο και εντελώς συμπτωματικό. Γι’αυτό και ο Σακελλάριος επί της ουσίας δεν ηθικολόγησε ποτέ (αντιπαραθέτοντας τον ας πούμε με τον ιεροκηρύστικο λόγο του Ψαθά). 

Γιά να γυρίσουμε σ’αυτό το φορμαλιστικό διαμαντάκι που λέγεται “Η Θεία απ’το Σικάγο”…(συνεχίζεται) 

Στοχασμοί μιάς πολιτικού

Μαΐου 28, 2010

Με τη ρόγα τη μπιρμπίλω το στοχασμό θα στείλω!

Η δύναμη του στοχασμού με φέρνει σε αμηχανία.

 Πόσο μπορώ να ξεπερνώ τα τετριμμένα της ζωής και να κοιτώ μπροστά στο όραμα και μόνο σ’αυτό;  Αυτό είναι που ποθώ πιό πολύ και πιό βαθειά; Ναί, σίγουρα είναι αυτό. Κάθε κύτταρο της ύπαρξης μου το επιβεβαιώνει με μιά σαρκική ανατίναξη.

Ω, σίγουρα το ξέρω: τίποτε δεν πρέπει να με σταματήσει, τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει την πραγμάτωση του μεγάλου σκοπού. Υπάρχουν ιδέες που με έχουν ανάγκη, υπάρχουν σκέψεις και πεπρωμένα που πρέπει να σαρκωθούν μέσα απ’το πείσμα μου. Δεν μπορεί να τ’αφήσω τ’όραμα στη μέση. Οχι, όχι, όχι δεν θα παραιτηθώ! Η Δημοκρατία με χρειάζεται!  Πεντέμισυ εκατομύρια ευρώ είναι πολύ λίγα γιά να σταματήσουν την πορεία ενός ονείρου προς την αλήθεια  και το φώς. Τελεσίδικα, δεν θα παραιτηθώ!

Υ.Γ. Γιά όσους δεν το ξέρουν τους πληροφορούμε ότι η κυρία ‘Αντζελα Γκερέκου συνεχίζει να είναι βουλευτής στην ελληνική Βουλή. Ευτυχώς!

Υ.Γ.2 Η φοροδιαφυγή στις όμορφες δεν λογιάζεται γιά κρίμα!

Υπηρέτης πολλών αφεντάδων(ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFOblog του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 28, 2010

"Ευχαριστούμε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών". Αλλος πολιτικός την ιδια μέρα θα είχε τελειώσει τη πολιτική του καριέρα.Ο Σημίτης μόλις που ξεκινούσε την οχτάχρονη δική του!

Πόσο ο άνθρωπος που πρωταγωνίστησε αρνητικά στα Ίμια και ευχαρίστησε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι διαφορετικός από τον συνεργάτη των Τσουκάτου, Μαντέλη, Νεονάκη και Πανταγιά; 

Και γιατί να διαφέρει αυτός ο άνθρωπος, που έστειλε εκατομμύρια κόσμο να παίξει-ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ!- στο Χρηματιστήριο, γιατί λοιπόν να διαφέρει από αυτόν τον ίδιο που αργότερα εκστόμισε το άπονο «…ας πρόσεχαν…» και το κυνικό «…αυτή είναι η Ελλάδα…»;

 Όπως  και πόσο, ο ίδιος αυτός άνθρωπος, που τόσο κουτοπόνηρα χάλκευσε τα ψεύτικα στοιχεία για την είσοδο στην Ευρωζώνη, να  είναι κάποιος άλλος από αυτόν που παραχώρησε, με τον χυδαιότερο αντιθεσμικό τρόπο, το δαχτυλίδι του κόμματος στον Παπανδρέου;

 Οι ποιότητες είναι παντού ίδιες και στις έξι εκδοχές, και είναι ποιότητες μιάς απελπιστικά μικρής και δουλικής προσωπικότητας. Eίναι  ποιότητες ανδρείκελου.

Ο Σημίτης επιστρέφοντας την εξουσία σ'αυτόν που τού την είχε-προσωρινά-παραχωρήσει...

 

 

 

Στον αστεϊσμό της Παρθένου(ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFOblog του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 27, 2010

Κρύβομαι πίσω απ'τα μάρμαρα, γιά να μη κυλιστώ σ'αυτά

Τέσσερις*, από τους έξι στενούς του συνεργάτες, διεκόρευσαν με κάθε δυνατό τρόπο την έννοια του δημόσιου λειτουργού και η παρθενική Βαλκυρία του πολιτικού μας συστήματος-αυτή που χάρισε το δαχτυλίδι στον γόνο- δεν είχε αντιληφθεί τα αίματα. Τώρα που την παίρνουν οι πιτσιλιές κλαίει γιά την παρθενία που, λέει ότι, δεν έχασε.

Νεονάκης:Κερδοφόρα παροξυσμική χρηματιστηριακή δραστηριότητα από τα υπόγεια του Μαξίμου

         

Πανταγιάς: Ο Γκερέκου του Νταλάρα

Τσουκάτος:μιά εικονα, χίλιες λέξεις, ένα εκατομύριο ευρώ! ΜΟΡΦΗ!

Μαντέλης:η πιό μεγάλη μπάζα!(τα 200.000 είναι το ορντέβρ)

Το ανήξερο κλαψιάρικο γατάκι

Μαΐου 27, 2010

Νιάου, έπεσα απ'τα σύννεφα, νιάου δεν ήξερα, νιάαααααουουου!

Αντιγράφω από το www.in.gr δήλωση του κ. Σημίτη σχετικά με την ομολογία του στενότατου συνεργάτη του Τάσου Μαντέλη:

«Η Βουλή ανταποκρίθηκε με την σύσταση των Εξεταστικών Επιτροπών στην αυτονόητη απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας για διαλεύκανση σειράς υποθέσεων που δηλητηρίασαν την πολιτική ζωή του τόπου, έβλαψαν την λειτουργία της δημοκρατίας, ζημίωσαν δημόσια περιουσία και σκίασαν πρόσωπα.

» Η πρόοδος των εργασιών των εξεταστικών επιτροπών φέρνει στο φως παρανομίες και αθλιότητες για το επιβαλλόμενο ήθος σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

» Θλίβομαι και εξοργίζομαι επειδή τέτοιες πράξεις εκκολάφθηκαν και κατά την διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του ΠΑΣΟΚ 1996-2004. Πράξεις που προσβάλλουν το αίσθημα δικαίου της κοινωνίας, αμαυρώνουν το έργο της τότε κυβέρνησης και τις προσπάθειες όλων όσων εργάσθηκαν και προσέφεραν για μια καλύτερη Ελλάδα. Πράξεις ασυμβίβαστες με τους αγώνες μας και την ηθική μας. Συγκαλύπτουν ότι τα χρόνια αυτά έγινε ένα σημαντικό έργο τόσο για την ανόρθωση της οικονομίας, όπως το δείχνει η ένταξη στην ΟΝΕ, τα μεγάλα δημόσια έργα, οι επιδόσεις σε πολλούς άλλους τομείς και για το κύρος της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον κόσμο.

» Όλη η Ελλάδα δεν είναι μια διεφθαρμένη χώρα. Πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη.Με θάρρος και επιμονή πρέπει να αποκαταστήσουμε την ποιότητα μιας κοινωνίας που επιδιώκει ο ελληνικός λαός και κάθε πολίτης που σέβεται τον εαυτό του.

» Θέλω να πιστεύω ότι η διαδικασία των Εξεταστικών Επιτροπών θα ενισχύσει το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα και το κράτος δικαίου και δεν θα αφήσει περιθώρια για αντιπαραθέσεις εντυπώσεων και συμψηφισμούς σκοπιμοτήτων.»

Newsroom ΔΟΛ

Η παρωδία κι η τραγωδία(ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFOblog του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 27, 2010

Δηλαδή με μιά παρωδία κάθαρσης-αυτό το έργο παίζεται στη Βουλή, μην κοροϊδευόμαστε!-θα παραβλέψουμε την κοινωνική τραγωδία του ΔΝΤ;

Προφανώς αυτός είναι ο σχεδιασμός. Εμείς τί κάνουμε;

Κάθαρση;(ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFOblog του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 27, 2010

Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

Μισές αλήθειες, ολόκληρα ψέμματα…(Περίπτωση Μαντέλη)(ανάρτηση λογοκριμένη στο LIFOblog του κ. Τσαγκαρουσιάνου)

Μαΐου 26, 2010

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κρύψεις μιάν οδυνηρή αλήθεια απ’το να φανερώσεις ένα -το πιό ανώδυνο αν είναι δυνατόν- μερος της.

Η υπόθεση Μαντέλη είναι εδώ και δυό τουλάχιστον χρόνια γνωστή στο ευρύτερο κοινό. Είναι δηλαδή ο άνθρωπος καμμένος από χέρι εδώ και δυό χρόνια τώρα. Προς τί λοιπόν η τόοοοοοοση έκπληξη; τόσος θεατρινισμός από εμβρόντητους και ανυποψίαστους βουλευτές; Ο κόσμος τόχε τούμπανο και η Βουλή κρυφό καμάρι!  Η εξεταστική ερεύνησε προπέρσινα ξινά σταφύλια. Είναι σαφές ότι ο Μαντέλης-που χρόνια τώρα κρυβόταν στο μακρινό Αζερμαϊτζάν- δεν ήρθε βέβαια γιά να βάλει το κεφάλι του στο ντορβά. Ήρθε συστημένος και διακανονισμένος για να επωμισθεί την ευθύνη των 200.000 ευρώ που ο ίδιος παραδέχεται(αφού μόνο αυτά φαίνονται) και μέσω αυτού, την ευθύνη που αναλογεί στο ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή όλη η ιστορία είναι τα 1.000.000 ευρώ του Τσουκάτου και τα 200.000 ευρώ του Μαντέλη; Και τα υπόλοιπα των 100.000.000 ευρώ που πήγανε; 

  Κι εδώ θα κλείσει η υπόθεση…

΄Ετσι κι αλλιώς διώξεις δεν μπορούν να ασκηθούν όσες διασταλτικές ερμηνείες και αν επικαλεσθούν διάφοροι κουτοπόνηροι. Το ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΟΥ ΓΑΠ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΘΟΥΝ ΘΟΛΕΣ και ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ μόνο από καιρό ΚΑΜΜΕΝΩΝ ΠΑΣΟΚΩΝ, κι έτσι να επικαλεσθεί κάθαρση στο κόμμα του, ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ ΜΗ ΦΤΑΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ. Κι  έτσι να αντιπαραβάλλει τους κατηγορούμενους Πασόκους, που θα κρύβονται στην ασφαλιστική δικλείδα της παραγραφής, με τους δικαζόμενους( η χαρά του live! ) νεοδημοκράτες-που παρεμπιπτόντως τα κατηγορητήρια εναντίον τους δεν είναι και πολύ γερά θεμελιωμένα (είναι απολύτως σίγουρο ότι θα αθωωθούν!)- έχοντας τους επικοινωνιακούς όμηρους μέχρι τις επόμενες εκλογές γιά κάθε χρήση.

 Ο ΓιωργοΠαπανδρεϊσμός σαν Μητσοτακισμός!

 Είναι αυτό κάθαρση ή παρωδία;

Υ.Γ. 98.500.000 ευρώ αναζητούν παραλήπτη!

Ο μουγκός πολυλάλητος

Μαΐου 24, 2010

Ο Βασιλιάς μας είναι γυμνούλης αλλά ντύνει πολύ κόσμο γιά να του ράβουν τη γύμνια του

Δίνω παντού συνεντεύξεις και με κάθε αφορμή, σημαίνει ότι σπαταλώ χρόνο δημιουργικό σε κάτι όχι πρωτογενές και παραγωγικό αλλά σε κάτι δευτερογενές και αναπαραγωγικό, που σημαίνει στο τέλος σε κάτι αντιπαραγωγικό. Βέβαια υπάρχει το θέμα:ποιός να παράξει τί; Μη τρελλαθούμε κιόλας! Σωστό κι αυτό.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ενδεχόμενο από την πολυσυνεντευξιολογία: η διάχυση του πνεύματος του σε όλη την οικουμένη. Στατιστικά υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να πέσει σε κανένα μερακλή δημοσιογράφο που να ανακαλύψει το είδος του κελεπουριού που κρύβει η περίπτωση του συνεντευξιαζόμενου και να τον γαζώσει με μιά δωδεκάδα ερωτήσεις που να τον φέρει ανάσκελα τον δικό μας. Πόσες είναι αυτές οι πιθανότητες; λίγες, παρα πολύ λίγες. Σ’αυτές τις κλίμακες οι πιθανότητες να γίνουν επικοινωνιακά λάθη εκ μέρους του αρχηγού είναι μικρές, γιατί η συμφωνία είναι πακέτο και με άλλα πράγματα, όχι κατ’ανάγκη δυσάρεστα γιά τον δημοσιογράφο. Σε κάθε περίπτωση πάντως το πνεύμα του δικού μας διαχέεται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα(εξάλλου ο ίδιος ο δικός μας παινεύεται γιάυτό και καμαρώνει γιά την διεθνή αναγνωρισιμότητα του, είναι δηλαδή κάτι σαν τον κύριο Μπίν μας! Ο Φασουλής μας!).

Θάταν ενδιαφέρον λοιπόν να μετρήσει κανείς ΠΟΣΕΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΕΤ Α ΤΕΤ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΣΤΑ ΞΕΝΑ ΚΑΝΑΛΙΑ και να τις συγκρίνει με όσες έχει δώσει  στα ελληνικά στη διάρκεια ενός χρόνου(καμμιά σε ελληνικό κανάλι, ΚΑΜΙΑ!). Οι συνειρμοί δεν είναι δύσκολο να γίνουν. Και να σκεφθείτε ότι δεν δίνει τετ α τετ συνεντεύξεις σε ελληνικά κανάλια παρόλο ότι ΟΛΑ, μα ΟΛΑ τον στηρίζουν ολόθερμα, συντονισμένα θαρρείς από κάπου κεντρικά. Είναι προφανές ότι ένα αόρατο δίχτυ προστασίας έχει απλωθεί στον πολυσυνεντευξιαζόμενο μας που  στην Ελλάδα μόνο τον έχει μετατρέψει σε μουγκό δηλωσάκια. Είπαμε το φαινόμενο του δικού μας, περα από τη νοσηρότητα της περιρέουσας ατμόσφαιρας της συνολικής παρουσίας του έχει και ενδιαφέρουσες πτυχές και παραμέτρους ίντριγκας και φοβικής κρυψίνοιας. Θάρθει η εποχή που ο δικός μας θα φέρνει προς τον Αβδούλ Χαμίτ.