Επαγωγική τρυφερότητα (Henri Cartier-Bresson)

Σε πονώ γιά να μη σε συμπονέσω, γιά να μη συμπονεθώ και πονέσω...

Τρυφερή είναι μιά φωτογραφία που σε ωθεί  να άρεις επειγόντως μιά κατάσταση βαναυσότητας και να επιδοθείς με ανυστερόβουλη περιπάθεια στην περίθαλψη ενός τρωθέντος ψυχισμού από τα κακά συναπαντήματα της μοίρας του.

Τρυφερές είναι οι φωτογραφίες που γεννούν ή που ξυπνούν τη διάθεση στοργής απέναντι στα θύματα της αστοργίας του κόσμου.

 Η τρυφερότητα δεν αποκοιμίζει αλλά γρηγορώντας εγείρει και ξυπνά. Η τρυφερότητα όμως δεν κλαψουρίζει παραπονιάρικα αλλά την συνέχει το βάρος εκείνης της υπευθυνότητας του βλέμματος που συνετά σαρώνει τις εστίες του πόνου με τη μειλιχιότητα της αποδοχής της οδύνης σαν άσκησης ηθικής προσαρμογής σε ακόμη ανώτερες κλίμακες ανιδιοτέλειας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: