Αρκούν οι συγγνώμες;(Ανάρτηση αφιερωμένη στο γιατρό Στέργιο Πραπαβέση)

Ο άνθρωπος που τον συνθλίβει ο πόνος γιά το κακό που προξένησε βρίσκεται ήδη στο δρόμο γιά την έμπρακτη μεταμέλεια, εκτός κι αν...

Εχει σημασία μιά συγγνώμη, όταν η πράξη που την προκαλεί συνεχίζει να συντελείται;

Και ποιά σημασία έχει η ομολογία ενός οδυνηρού αισθήματος σε κάποιον που δηλώνει αμετανόητος γιά ό, τι συνεχίζει να αιμοδοτεί το οδυνηρό του αίσθημα;

Δεν είναι, θέλω να πώ, κάπως διαστροφικό και σχιζοφρενικό να απαξιώνεις τα αισθήματα που προκαλούν οι ενέργειες σου στους άλλους, προβάλλοντας προνομιακά τα δικά σου;(αν τα έχεις κι αυτά…Παρεμπιπτόντως: αυτό το κραυγαλέο «Πονάααααααααω» πάντως εμένα δεν μού σπαράζει την καρδιά).

Δεν είναι αντιφατικό ναχεις φέρει σε απόγνωση κόσμο που σε στήριξε, να δηλώνεις ο πιό πονεμένος πρωθυπουργός και νάχεις σπάσει ρεκόρ ανέμελων θερινών διακοπών;

Ποιό είναι ακριβώς το αίσθημα του πόνου που διακατέχει τον Παπανδρέου; Γιατί η έκφραση του ιδιωτικού αισθήματος πόνου σε επανειλημμένες δημόσιες δηλώσεις ή κρύβει προσωπική αναισθησία ή φανερώνει δημόσια ένα απρεπές ηδονικό βίτσιο.

Α, και όταν θέλουμε να διατρανώσουμε ένα βαθύ οδυνηρό μας αίσθημα, όπως αυτό της συμπόνιας μας γιά τον πάσχοντα λαό, προφανώς αυτό το αίσθημα το κατέχουμε στο θυμικό μας έτσι και τόσο  που να μην χρειάζεται να προσφύγουμε στο «σκονάκι» που μας προμήθευσαν οι λογογράφοι μας γιά να το περιγράψουμε…Νομίζω;

...εκτός και αν τα κρίματα του είναι όσα και η άμμος της θάλασσας ή...

ή εκτός κι αν χρειάστηκε η συνδρομή των δακρυγόνων γιά να εκδηλωθούν τα υποκριτικά αισθήματα πόνου!

Advertisements

7 Σχόλια to “Αρκούν οι συγγνώμες;(Ανάρτηση αφιερωμένη στο γιατρό Στέργιο Πραπαβέση)”

  1. Μερόπη Says:

    Δεν πιστεύω να θαυμάζεις την πράξη του γενειοφόρου γιατρού. Δεν ήταν παρά ένα καραγκιοζιλίκι, κατ’ εμέ.

  2. iconology2009 Says:

    Μερόπη:ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Και όχι μόνο τη θαυμάζω αλλά και είναι και το μέγεθος βασει του οποίου οικτίρω τον εαυτό μου γιά την αδυναμια του χαρακτήρα μου και την έλλειψη σθένους εκ μέρους μου να φανώ αντάξιος μιάς τέτοιας σπουδαίας συμβολικής ακτιβιστικής πράξης και να το τολμήσω κι εγώ. Αλλά ακριβώς γι’αυτό ξεχωρίζουν οι ήρωες από εκείνους που δεν είναι,σαν την αφεντιά μου την κακόμοιρη.

  3. Orestios Says:

    Η ακτιβιστική ενέργεια του ιατρού ήταν γροθιά στο στομάχι της προπαγάνδας.

  4. man Says:

    είδες το mail σου ?

  5. man Says:

    ve3377@gmail.com

  6. arxisintaktis Says:

    Συγχαρητήρια για την επιλογή του θέματος και την πολύ λογική του ανάλυση με λόγια και σκέψεις που μπορεί να αντιληφθεί ακόμη και ο Jeffrey! Η τακτική του “καταλαβαίνω ότι πονάς και πονώ που πονάς αλλά θα συνεχίσω να σε πονώ”, έχει γίνει ψωμοτύρι για τον πρωθυπουργό του οποίου τα κροκοδείλια πλέον δάκρυα δεν συγκινούν κανένα.
    ΥΓ: Ο λυγμός του Jeffrey όλα τα λεφτά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: