Archive for Δεκέμβριος 2010

Η σκηνοθεσία της αγάπης!

Δεκέμβριος 24, 2010

Στοργικός και φιλάνθρωπος μπρος στις κάμερες, άστοργος και ανάλγητος πίσω απ'τους τοίχους των γραφείων.

Ελεήμων, φιλεύσπλαχνος και στοργικός με τους αναγκεμένους και ειδικά με τα παιδιά- τους ετοιμάζει κι ένα μέλλον σκέτο λουκούμι!

Θάλπει το αγαπητικό του βλέμμα και η φιλάνθρωπη καλοσύνη του ακτινοβολεί καθώς αστράφτουν γύρω του τα κόκκινα φωτάκια στις κάμερες και τα εξωτικά για τη φτωχολογιά φλας των φωτογράφων.

Αγάπη που έχει τη βαθιά υπαρξιακή ανάγκη να δημοσιοποιηθεί και να διαχυθεί μέσα από τις οθόνες της επικοινωνίας προς ένα κοινό που ελεεί με τη ψήφο του τους δημόσιους ψυχοπονιάρηδες, κοινό  που τεκμαίρει τη καλοσύνη από τη καταγραφή και τη προβολή της.

Πόσο ζουμί πια να έχει-αν το είχε και ποτέ-η γριά κότα;

Δεκέμβριος 23, 2010

Πολυπλαστικοχειρουργημένη, πολυχρωματοσοβαντισμένη και πολυφωτοεπεξεργασμένη θα λάμψει πάλι το θολό γεροντίστικο ματάκι της σαν αυθεντική κυβερνητική εκπρόσωπος της ανοικονόμητα γκαιμπελοπαπανδρείκής ΕΡΤ. Να μας τη προσέχετε από πέσιμο ή από χέσιμο...

Νεκρανάσταση! Η ΕΡΤ-πάντα καινοτόμα και πάντα επαναστατική:το πνεύμα του Γερουλάνου έχει καταλυτικής σημασίας επίδραση στα επαναστατικά δρώμενα της ΕΡΤ αλλά και ο αμούστακος πια ποιητής, βγαλμένος απ’το χυτήριο της χυδαιότερης προσαρμοστικότητας στα φυσήματα του κάθε ανέμου, ο Χυτήρης, δεν είναι λιγότερο ρηξικέλευθος στην ΥΕΝΕΔοποίηση της ΕΡΤ -η ΕΡΤ λοιπόν νεκρανάστησε ενα φρικαλέο, τοξικό και πολυπλαστικουχειρουργημένο πτώμα της ελληνικής δημοσιογραφίας(δημοσιογραφίας; λέμε και κανένα ανέκδοτο να γελάσει το πικραμένο μας χειλάκι!):την Έλλη Στάη.  Και την ανάστησε μέρες Χριστουγέννων, ξεθάβοντας την κάτω από τόνους σιλικόνης, μποτοξοειδών καταλοίπων, κοσμετικών προσθετικών και αφαιρετικών υλικών υψηλότατης τοξικότητας. Η παρολίγον κυβερνητική εκπρόσωπος του Γιωργάκι θα μας εκφωνεί τις ειδήσεις απ’το κρατικό κυβερνητικό κανάλι (αντιδιαστέλλουμε την ΕΡΤ με τα ιδιωτικά κυβερνητικά κανάλια). Θα εκφωνεί τις ειδήσεις, θα τις παρουσιάζει και θα τις διαχειρίζεται με σχολιασμό ή φορώντας -σαν κόσμημα προφανώς-αδαμαντόστικτα ακουστικά σε σύνδεση πάντα κατευθείαν με το Μαξίμου, το ξαναλέμε η παρολίγον επί του τύπου εκπρόσωπος του Γιωργάκι Παπανδρέου. Βρίσκετε διαφορά στους δύο αυτούς ρόλους;

Σ-Υ-Γ-Κ-Λ-Ο-Ν-Ι-Σ-Τ-Ι-Κ-Η φωτογραφία της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ

Δεκέμβριος 23, 2010

«Υπερψηφίστηκε ο προϋπολογισμός»(ειδησεογραφία). Εμείς συγκεντρώσαμε μερικά ντοκουμέντα της ψηφοφορίας και σας τα παραθέτουμε αλογόκριτα και ανεπεξέργαστα:αυθεντικά δηλαδή .

Πηγαδάκι των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ λίγο πριν τη ψηφοφορία:διακρίνονται μεταξύ άλλων η κυρία Βάσω Παπανδρέου, Περικλής Οικονόμου και Νάσος Αλευράς. Ο Θεός να τους φυλάει από τη νόσο των πουλερικών.

Μοιάζει με κόκκορα; Όχι βέβαια! Κοτούλα είναι και μάλιστα από τις πιο φανατικές!

Γκερέκου: είδος που δεν σπανίζει στη κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ: Κότα-κοκότα!

Η ανάρτηση αναβάλλεται λόγω έλλειψης εικονογραφικού υλικού!

Δεκέμβριος 23, 2010

Προσωπογραφία του Ντυκενουά από το συμπατριώτη του σερ Άντονυ βαν Ντάυκ. Κάποτε ο Ντυκενουά έκανε στράκες στην κοσμοκράτειρα της τέχνης Ρώμης και ήταν περιζήτητος ακόμη και από τον ισχυρότερο άνθρωπο της εποχής του:το Λουδοβίκο το 14ο.Άδικη ιντερνετική λήθη!

Ήθελα, μετά από πολύ καιρό, να κάνω μια ανάρτηση με εικονογραφικό θέμα. Αφορμή η ανάγνωση ενός βιβλίου πάνω στη μορφή και το έργο ενός σπουδαίου φλαμανδού γλύπτη της εποχής του Μπαρόκ, που έζησε και έδρασε στη Ρώμη και στη διάρκεια της καλλιτεχνικής αυτοκρατορίας του μεγαλύτερου εκπονητή του Μπαρόκ, του ΤζιανΛορέντζο Μπερνίνι. Η σημασία του Φρανσουά Ντυκενουά βρίσκεται στο ότι, στο κολοφώνα του πληθωρικού και εκρηκτικού ρυθμού του μπαρόκ, με την αλαλάζουσα πτυχολογία, τη θεατρική χειρονομιακή εκστατική αισθηματολογία, το θρησκευτικό πυρετό και την έξαψη μιας  τέχνης φανταχτερής,ο Φλαμανδός καλλιτέχνης πήγε κόντρα σ’αυτό το ρεύμα και είναι ο πρώτος που, συνειδητά και προγραμματικά, διακήρυξε με τη τεχνη του μια επιστροφή στις αξίες και την αισθητική του κλασσικού ελληνικού γλυπτικού ιδεώδους. Και το έκανε αυτό με την αισθαντική-πολλοί την αποκαλούν ντυμένη Αφροδίτη ενώ άλλοι χριστιανική Άρτεμη!-το έκανε λοιπόν με την αισθαντική και σκληροπυρηνικά ελληνοπρεπή του Αγία Σουζάνα.

Ψάχνοντας λοιπόν στο διαδίκτυο για να βρω μια τουλάχιστον ποιοτικά ανεκτή από άποψη ανάλυσης εικόνα, όχι απλά δεν κατάφερα να βρω καμια αλλά ούτε και σε στοιχειωδώς καλή μινιατουρίστικη εκδοχή δεν εντόπισα την εικόνα αυτού του άμωμου και ανεπίληπτου αριστουργήματος, που τόσο τιμά το ελληνικό πνεύμα και που σε μια νύχτα κατεστησε το δημιουργό της μεγάλη μορφή στο κόσμο της ευρωπαϊκής τέχνης και τον ουσιαστικό προάγγελλο του Νεοκλασσικισμού.

Francois Duquesnoys: Αγία Σουζάνα. Ο,τι περιμάζεψα απ'το διαδίκτυο: μεγεθος εικόνας 16, 1 ΚΒ!

Μνημείο μνησικακίας και…περσινά ξινά σταφύλια!

Δεκέμβριος 16, 2010

Για δώρο σας στέλνω τα κατουρόπανα του πολυφίλητου σας Warhol για εκστασιασμό και λυγμική -σε ατμόσφαιρα δυσώδους αμμωνίας-αποχαύνωση.

Έλαβα ένα σχολιάκι-κάπως δηκτικό λιγάκι δηλητηριώδες, προφανώς κάποιο φιδάκι κολοβό θέλει να γεννήσει τ’αυγά του στη γειτονιά των θυμάτων του, γιά να θρέψει τα φασιστάκια του κόρφου του:απολαύστε τι μου ‘εγραψε με τους σκυλόδοντες του φιδίσιου του στοματος-δεν έχει χεράκια το καημένο!

«Αριστ. λέει:
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 6:39 μμΑπάντηση διόρθωση

Ακόμα μπαινεις στα μπλογκς και τσακωνεσαι εσυ? Κι ακομα η ζωη σου στον Παπανδρεου ειναι δοσμένη? Τι κρίμα νεος ανθρωπος.. Ουτε λιγο σεξ, ουτε μια μικρή χαρά? Τιποτα? Μονο Γιωργος και χάπια? Στενοχωριεμαι. Το μονο καλό ειναι οτι πρωταγωνιστείς ως ρόλος- καρικατούρα σε επισημη πλεον στήλη! Ευχαριστούμε όλοι γι αυτο! Δυστυχως η ζωη ειναι σκληρη, απο μια αρρωστια καποιος αργοπεθαινει και καποιος αλλος εποφελειται. Καλο κουραγιο»

Απάντηση iconology2009: Θα μπορούσε να το γράφει ο Ολι Ρεν και να γεννήσει τον ίδιο ζόφο η ευχή του, ευχή που προέρχετα από άσπονδο φίλο του μπλόγκινγκ, όχι λιγότερο άσπονδος απ’οσο είναι ο Ολι Ρεν φίλος της Ελλάδας. Εξι μήνες  μακριά απ’το κατάπτυστο μπλογκ του Τσαγκαρουσιάνου κι ακόμα τα τσιράκια του-γιοτσουφάκια του βυσσοδομούν εναντίον μου. Φαίνεται πώς η νίκη του ουτιδανού Καμίνη δεν δικαιώνει τις προσδοκίες τους και μήνες μετά ψάχνουν θύματα στα χαλάσματα του ερειπωμένου τους ανακτόρου του kitsch που λέγεται LIFO. Αν γινόσασταν ιστιοσανίδα του Παπανδρέου κάποια ελπίδα σωσμού θάχατε από το μαρασμό που σας στριμώχνει το λειψό θυμικό για να κάνετε μίζερες ψιλοκακιούλες κατινίστικης υφής. Θα σας έπαιρνε στις μακερινές θάλασσες που σύντομα θα μετακομίσει κι ενόσω εκείνος θα απολάμβανε το σέρφινγκ στο Μαϊάμι, εσείς θα του φτιάχνατε δροσερές πινακολάδες ή θα του συντηρούσατε τα σκάφη. Όχι πως είστε άξιοι και γι’αυτό αλλά με λίγη εξάσκηση κάτι μπορεί να καταφέρετε. Άλλωστε το αφεντικό σας χάνει τόσα λαδια που είναι ζήτημα αν θα καταλάβει το ντουβαριλίκι σας.

 

 

Ματωμένος φλώρος

Δεκέμβριος 15, 2010

Άνθρωποι που λεκιάζουν το ΑΙΜΑ...

Τ΄απίδια μας τα δυό

Δεκέμβριος 7, 2010

Καλώς τα μας τα δυό!

Εικόνες , πνεύματα, μεταφορές, συμβολισμοί.

Στρεβλή οργή,άγονη μνήμη

Δεκέμβριος 6, 2010

Όσοι παίξαν στο λαχείο αυτό το θάνατο βγήκαν κερδισμένοι:τα κροκοδείλια δάκρυα τους μετατράπηκαν σε κοφτερές διαμαντόπετρες

Ασφαλώς και έχω άποψη για τα γεγονότα με την αφορμή τη δολοφονία (το διπλά άδικη προέρχεται από το άνανδρη) του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η ερμηνεία αυτών των γεγονότων δεν είναι τόσο απλή και περιλαμβάνει πολλά από το στοιχείο του μελλοντος που τώρα εμείς ‘εχουμε την ατυχία να ζούμε σαν παρόν. Ο άδικος, βίαιος θάνατος αυτού του πιτσιρικά γέννησε μια παράξενη στρέβλωση στην κατεύθυνση της οργής, που σχεδόν μοιάζει χειραγωγημένη και πολύ καλά σκηνοθετημένη. Δεν θα πω άλλα-ήδη υπαινίχθηκα παρά πολλά. Για τη μέρα αυτή περιορίζομαι μόνο στην ανάρτηση δύο φωτογραφιών μου με καθαρά συμβολική οπτική, χωρίς ίχνος των συνηθισμένων ανεκδοτολογικών στοιχείων του φωτορεπορτάζ. Είναι περισσότερο ένα αφιέρωμα μνήμης στο ίδιο το νεκρό παιδί παρά  στο τί επακολούθησε. Νομίζω ότι κι αυτός δικαιούται να στοχαστούμε πάνω στην άγουρη κομμένη του νιότη και στις ματαιωμένες χαρές μιας ζωής σταματημένης τελεσίδικα.

Τα δικά μας δάκρυα είναι άγονα γι’αυτό το αδικοσκοτωμένο πουλάκι…