Γιωργάκι να ένα μήλο!

Λογικά ένα τέτοιο κείμενο θα του πέσει λίγο βαρύ για τον δύσπεπτο εγκέφαλο του:πολύ "πυκνά" γράμματα αδελφάκι μου!

Είμαι επαγγελματίας της εικόνας και έχω μάθει να παρατηρώ.  Στη χτεσινή συζήτηση στη Βουλή, σε ερώτηση που απηύθυνε για την ώρα του Πρωθυπουργού, απάντησε στη κυρία Παπαρήγα ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Βρήκα λοιπόν στο διαδίκτυο μια φωτό του κυρίου Πρωθυπουργού να χτενίζει(; δεν είδα σημειώσεις-παρατηρήσεις στις σελίδες που έχει ανοικτές μπροστά του) το κείμενο της πρωτομιλίας του, όπως έτσι επιγράφεται στην επικεφαλίδα της πρώτης σελίδας. Παρατηρώντας λίγο προσεκτικότερα είδα το το κείμενο είχε ιδιαίτερα και ασυνήθιστα μεγάλα στοιχεία. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ο κύριος πρωθυπουργός μας, στην αυγή των γηρατειών του πια-κοντεύει τα εξήντα του το καμάρι μας!-πάσχει από πρεσβυωπία αλλά για να μην χαλάσει την επικοινωνιακή του εικόνα του αψεγάδιαστου νεανικού στυλ-κακούργα φαλάκρα!btw-αποφεύγει συνειδητά και προγραμματικά να φορά βοηθητικά εξαρτήματα που θα τον εκθέσουν ηλικιακά. Παρόλα αυτά δεν μπορούσα να αντισταθώ στο να εντρυφήσω περισσότεροο στη φύση και τη δομή του δακτυλόγραφου: ο μέσος όρος λέξεων κατά σειρά είναι πέντε(5) και το μέγιστο ανάπτυγμα γραμμών σε κάθε σελίδα δεκαπέντε(15). Αυτό όμως που παρατήρησα με έκπληξη είναι ότι το κείμενο αυτό δεν ήταν σημειώσεις αλλά αυτούσιο το κείμενο που εκφώνησε ο κύριος Πρωθυπουργός σαν απάντηση στην ερώτηση της κυρίας Παπαρήγα. Και λέω με έκπληξη γιατί είναι γνωστό ότι σύμφωνα με το κανονισμό της Βουλής ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ απο τους αγορητές στη Βουλή, εκτός των ορισμένων περιπτώσεων που λογικά εξαιρεί ο κανονισμός-πιστή αναπαραγωγή τρίτου κειμένου ενισχυτικού ενός επιχειρήματος κλπ. Ο κανονισμός επιτρέπει ΜΟΝΟ σημειώσεις και όχι πλήρη κείμενα. Γιατί το επιβάλλει αυτό η Βουλή; Μα προφανώς γιατί είναι ένα θεσμικό σώμα διαλόγου και όχι βήμα ανακοινώσεων και μονολόγου. Και αν ο κάθε ομιλητής αποφάσιζε να διαβάζει κείμενα γραμμένα αλλού και ίσως από άλλον, τότε δεν έχουμε διάλογο αλλά χαρτοπόλεμο. Η διαδικασία θα ήταν περιττή και θα αρκούσε η δημοσίευση των γραμμένων-από άλλους ίσως-κειμένων.

Το σώμα του εγκλήματος! Σκονάκι σε μέγεθος πραγματείας! Η απόσταση που χωρίζει τον Παπανδρέου από το εποπτικό μάτι του Προέδρου μετά βίας 2 μέτρα. Παρόλα αυτά η παραβίαση του κανονισμού καλά κρατεί.

Έχω λοιπόν παρατηρήσει ότι ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΕΙΤΑΙ αυτή η σημαντική διάταξη του κανονισμού της Βουλής και καταστρατηγείται από έναν πάντα και μόνιμα. Και φυσικά οι ευθύνες του Προέδρου της Βουλής εδώ είναι μεγάλες γιατί συγκαλύπτει μια προσβλητική και κουτοπόνηρη συμπεριφορά ενός κορυφαίου θεσμικού παράγοντα, δίνοντας έτσι ένα πολύ κακό παράδειγμα κοινοβουλευτικής διαδικασίας. ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ και ότι ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΕΝΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ-όπως οφείλει, σε ένα βήμα διαλόγου όπως είναι η Βουλή-ΑΠΟ ΣΤΗΘΟΥΣ. Αυτός που διαβάζει ένα κείμενο δεν τεκμαίρεται αμάχητα ότι το έχει γράψει κιόλας-αντίθετα τεκμαίρεται, έστω μαχητά, ότι άλλοι του το έχουν γράψει, ειδικά μάλιστα αν το διαβάζει με τον ενοχλητικά αδέξιο τρόπο, γνώριμο σ’όλους μας, που το κάνει ο κύριος Πρωθυπουργός μας. Και αυτό ξέρετε δεν είναι και πολύ καλό για ένα πολιτικό, δηλαδή να μιλάει με λόγια δανεισμένα από άλλους. Γιατί δεν είμαστε ποτέ σε θέση να είμαστε απολύτως σιγουροι τι ο ίδιος τελικά πρεσβεύει. Θέλω να πω πως έχει ουσία η ένσταση και δεν είναι ούτε τυπολατρία ούτε φορμαλισμός.

Αγκομαχώντας να βγουν οι λέξεις, όταν πια στη δευτερολογία δεν μπορεί να υπάρξει έτοιμο σκονάκι

Για να ξαναγυρίσουμε στο κείμενο που διάβασε ο κύριος Παπανδρέου σαν απάντηση στην ερώτηση της κυρίας Παπαρήγα, είναι βασικά το κείμενο του δελτίου τύπου του πρωθυπουργικού γραφείου-που φαίνεται πως είναι και οι τελικοί συντάκτες του κειμένου. Είναι χαρακτηριστικό ότι σ’αυτό το κείμενο, που διάβασε ο κύριος Πρωθυπουργός μας, γράφεται ακόμη και η προσφώνηση στην κυρία Παπαρήγα, που φαντάζομαι να μην είναι μια άκομψη υπόμνηση να μην ξεχάσει να την κάνει! Τι θελω να πω τέλος πάντων, γιατί φυσικά αυτό καθεαυτό δεν είναι θέμα η όποια απελπιστική αμορφωσιά και η εξίσου απελπιστική αγλωσσία του Έλληνα πρωθυπουργού: δεν νομίζετε ότι γίνονται παρά πολλές αβαρίες και δείχνεται μια ασυνήθιστη ανοχή σε πολλά που σε κάποιον άλλο ας πούμε θα συντελούσαν στην ακαριαία πολιτική του καταδίκη; Τί το ιδιαίτερο εκόμισε σ’αυτό το δύσμοιρο τόπο αυτό το φαιδρό υποκείμενο που να πρέπει να ανεχτούμε όλα αυτά τα ενοχλητικά κουσούρια του; Και μήπως αυτά τα κουσούρια του δεν είναι παρά εκφάνσεις ενός συνθετότερου,μεγαλύτερου και συνολικότερου συνδρόμου ανικανότητας;

Κείμενα κατάλληλα για νέας κοπής πρωθυπουργούς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: