Archive for Μαρτίου 2011

Κάποιος να του μαντάρει το στόμα!

Μαρτίου 24, 2011

Δηλώνω, άρα υπάρχω!

Είναι καταπληκτικό: όσο φειδωλός και μετρημένος είναι στα λόγια του στην Ελλάδα-αν εξαιρέσει κανείς κάποιες προεκλογικές του σικέ συνεντεύξεις ενόψει περιφερειακών εκλογών, στο εσωτερικό δεν έχει δώσει ούτε μια συνέντευξη απολογητική ή έστω απολογιστική του ενός και μισού χρόνου του στην εξουσία-στο εξωτερικό σού φαίνεται πως παρακαλεί και ικετεύει και σίγουρα δεν αρνείται ΠΟΤΕ΄συνέντευξη σε οποιονδήποτε ξένο δημοσιογράφο ή κανάλι του το ζητήσει. Και τι λέει; τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Έχω την εντύπωση ότι νιώθει σπουδαίος επειδή μια κάμερα ή ένα μαρκούτσι δημοσιογραφικό στέκεται μπροστά του. Είναι κι αυτό μέρος της βλακώδους προσωπικότητας του, να θεωρεί δηλαδή ότι οι συνεντεύξεις και μάλιστα τα ιλιγγιώδη νούμερα στα οποία επιδίδεται-το Γκίνες άραγε το σκέφτηκε να τον εντάξει στα ρεκόρ του;-είναι αμάχητο τεκμήριο σπουδαιότητας. Είναι το ίδιο ακριβώς σύμπτωμα που κάνει την Τζούλια Αλεξανδράτου ή παλιότερα την Πέπη Τσεσμελή να νιώθουν κι αυτές σπουδαίες. Δηλώνω άρα υπάρχω!  Κι όμως, όπως στις αληθινά σπουδαίες γυναίκες, έτσι και στους άνδρες,  η σιωπή  είναι ομορφιά και είναι ομορφιά γιατί είναι και  σοφία. (η σιωπή ε; όχι η μούγκα του βλάκα, στην οποία με ανάλογα ρεκόρ επιδίδεται στο εσωτερικό της χώρας)

Το χαζοπούλι και οι ξώβεργες.

 

Υ.Γ. Περιττό να υπενθυμίσω και να υπογραμμίσω το πόσο εγκληματική-πέρα από ανόητη, εμμονική και μη λειτουργική-είναι αυτή η παροξυσμική πρακτική συνεντευξιομανίας, που εκτός των άλλων αργά ή γρήγορα θα τον εκθέσει σε λιγότερο καλοπροαίρετους-στην περίοδο της πτώσης του που όπου νάναι φτάνει κι αυτή-δημοσιογράφους, που έχοντας ένα τόσο δυνατό βίωμα να αντιμετωπίζουν έναν μειωμένης αντίληψης πρωθυπουργό, δεν μπορεί παρά κάποια στιγμή να εκφραστούν. Και αυτή η στιγμή δεν θάναι και η προσφορότερη για την ήδη χωλαίνουσα επικοινωνιακή πολιτική του προβληματκού δυναστικού γόνου. Είναι η στιγμή που σαν Έλληνας δεν θα νιώσω χαρά, παρόλο ότι τον έχω πολεμήσει όσο λίγοι.

Advertisements

Ποιος να το φανταζόταν ε;

Μαρτίου 22, 2011

Το peak της διπλωματικής δραστηριότητας του: μετά τις χαιρετούρες, τα λογύδρια, τα ωραία ανθοστόλιστα δείπνα σε προεδρικές χρυσοποίκιλτες τραπεζαρίες: το πανηγυρικό αίτημα των αυτογράφων και μάλιστα από αστέρια της πολιτικής που έχουν και κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στο ενεργητικό της μακράς δικτατορικής ζωής τους. Αν αυτό δεν είναι ηλιθιότητα, τότε σίγουρα είναι μαφιόζικη αλληλεγγύη και συγγένεια.

Μόλις πέρυσι ο ελληνικός δυναστικός γόνος επισκέφθηκε τη Λιβύη του συνταγματάρχη Καντάφι. Η αγκαλιά του Λίβυου ηγέτη άνοιξε πλατειά, πατρικιά και τον περιέβαλε με το θάλπος μιας ιδιοτελούς πατρικής ελπίδας: στο πρόσωπο του έλληνα δυναστικού κληρονόμου έβλεπε κάποιον απ΄τους γιους του. Μπορεί και να μονολογούσε μέσα του:»βρε τον μπαγάσα τον Αντρέα, καλά τα κατάφερε!» Με την αρμόζουσα σε μνότητα που χαρακτηρίζει γόνους μπρος σε προγόνους, ο Γιωργάκης Παπανδρέου, όλος εφηβική αιδημοσύνη και συγκρατημενο αλλά όχι παγερό, αυθορμητισμό, έψαχνε στο βλέμμα του τσιγγάνου-σουλτάνου της ερήμου το μυστικό της διάρκειας και της επιβολής. Αναζητούσε τη  μυστική συνταγή για την μακροημέρευση και της δικής του δυναστείας στη δύσκολη κι αδούλωτη πατρίδα που του ανέθεσαν να κυβερνήσει, κάποιοι θείοι του απ’την Αμερική.

 

Μοίρα κακή τόφερε και τώρα αυτοί οι ίδιοι θείοι του του ζητάνε να σταθεί απέναντι στο ΔΥΝΑΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΙΝΔΑΛΜΑ,αυτόν τον πρασινομάτη αγύρτη της πολιτικής που έκανε την επανάσταση επιτυχημένη καριέρα για σκηνίτες πολυτελείας. Τώρα τα ραντάρ πρέπει να σημαδεύουν το ίνδαλμα, ίσως και να το απειλούν. Τα πετροδόλλαρα του ινδάλματος δεν θα φτάνουν πια σαν ένδειξη φιλίας και γαλαντομίας σουλτανικής. Έρχονται πιο δύσκολες μέρες μαμά, Νίκο, Αντρίκο. Ο.τι απέμεινε από μια συντρόφικότητα δυναστική είναι τα αυτόγραφα αυτού του πατριάρχη της δυναστικής ιδέας, που ευτυχώς ο Γιώργος Παπανδρέου, σε μια έκρηξη δροσερής αφέλειας και ανεμελιάς εφηβικής, ζήτησε με το νάζι του μπαγαμπόντη πιτσιρικά που δεν μπορείς να του αρνηθείς τίποτε. Αυτόγραφα απ’΄τον Καντάφι! Πόση περηφάνεια για τον συλλέκτη τους!

 

Για να αφήσουμε τα ιλαρά και τα αστεία: επί της ουσίας αυτή είναι η εξωτερική πολιτική του Παπανδρέου. Αυτή είναι η αντίληψη της σαν τέτοιας. Χαλαρή κουβεντούλα, δημοσιοσχεσίτικες προσφωνήσεις, πρόσχαρα στιγμιότυπα άλλοτε πρόχειρα και άλλοτε καλύτερα σκηνοθετημένα. Αδυναμία να διαλαχθεί με σοβαρό τρόπο για σοβαρά θέματα-νάτη η χρησιμότητα των συμβούλων για τον ανοιακό Γιωργάκη:είναι αυτοί που αναλαμβάνουν την αγγαρεία των περίπλοκων και δυσάρεστων θεμάτων. Εκείνος ζει στο περιθώριο της λάιτ πλευράς της πολιτικής, της ευχάριστης, της εκδοχής της σαν μιας ωραίας ταξιδιωτικής αρπαχτής, της φυγής από την έγνοια και την επιμέλεια του σοβαρού. Όταν στα στενά χρονικά περιθώρια μιας συνάντησης οι υπογραφές αυτόγραφων μονοπωλούν μεγάλο μέρος του χρόνου της συνάντησης και την ουσία των οποίων συζητήσεων αναλαμβάνουν άτυπα αλλά ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ οι σύμβουλοι-χωρίς θεσμική πρόβλεψη να είναι αυτοί που διαπραγματεύονται, γιατί αυτό είναι ο πυρήνας της πολιτικής εξουσίας και την εξουσία δεν την ασκούν και ούτε πρέπει να την ασκούν, οι σύμβουλοι. Η όλη πολιτική όπως ασκείται στην Ελλάδα του Παπανδρέου είναι ουσιαστικά η πολιτική των συμβούλων των οποίων ο Παπανδρέου λειτουργεί επί της ουσίας σαν επί του τύπου εκπρόσωπος τους, όταν ανακοινώνει αυτό που νομίζει αφελώς και θεωρεί αποφάσεις ΤΟΥ(που τυπικά αλλά και ουσιαστικά είναι και έχουν απόλυτη νομική ισχύ αλλά που όμως δεν είναι προϊόντα και παράγωγα της σκέψης του, γιατί αυτή η σκέψη στον Γιώργο Παπανδρέου είναι ο απόλυτος ορισμός της εικονικότητας: που σημαίνει τράβα βρες την!

 

Είναι προφανέστατα έκθετος ο Παπανδρέου για την ιδιότυπη σχέση του με τον Καντάφι, που ξεπερνά κατά πολύ τους θεμιτούς,συμβατικούς όρους της καλής γειτονίας και της εξυπηρέτησης αμοιβαία των εθνικών συμφερόντων των λαών. Και αυτή η ανάρμοστη σχέση αποκτά με την πρόσφατη κρίση στη Λιβύη και την σχιζοφρενική της διάσταση, που μόνο με τον Παπανδρέου θα ήταν ποτέ εφικτή: να είναι ο Παπανδρέου ανάμεσα στις δυνάμεις που στέκονται απέναντι στον Λίβυο δικτάτορα, τον μόλις χτεσινό του φίλο και σχεδόν αδελφοποιτό. Τελικά υπάρχει ένας τομέας στον οποίο ο Παπανδρέου μπορεί να δείξει ένα minimum σοβαρότητας;(ακόμη και οι αποτυχίες του στο ποδήλατο και την κωπηλασία εξάντλησαν και τις ύστατες μικρές μας ελπίδες). Πώς επιτρέψαμε να βρεθεί ο κύριος Chance εκεί πάνω; πώς επιτρέψαμε να γίνει το κακό; Και πώς ακόμη και τώρα το ανεχόμαστε;

Κλειστά σχoλεία, ανοιχτά σαλόνια ομορφιάς

Μαρτίου 21, 2011

Κλειστά σχολεία: βαθύτερο σκοτάδι, ακόμη μεγαλύτερη απελπισία: η απόγνωση σε αδιέξοδο. Ερημώνουν οι πυρήνες ελπίδας του αύριο

Ο συμβολισμός του να κλείνεις σχολεία-στο 2011 παρακαλώ!- είναι απολύτως ενδεικτικός και ορίζει με διαύγεια το είδος του εγκλήματος αυτής της προδοτικής κυβέρνησης. Παλιά λέγαμε ανοίγεις ένα σχολείο,κλείνεις μια φυλακή. Πού πάμε πια, στο αντίστροφο; Και ποιοί θάναι στη φυλακή; κατά αμάχητο τεκμήριο αυτοί που θάπρεπε νάναι στο σχολείο. Θάναι η νεολαία που ασφυκτιά μέσα στην αδράνεια και την ανέχεια. Ομολογουμένως πολύ μεγάλο επίτευγμα αυτής της προδοτικής κυβέρνησης. Χτυπά στον πιο βαθύ πυρήνα του τι ένα οργανωμένο κράτος μπορεί να προσφέρει στους πολίτες του: αύριο, μέλλον και ελπίδα.

Η κυρία Διαμαντοπούλου είναι μια εξαιρετικά καλόγουστη και φίνα γυναίκα, που αφιερώνει πολλές ώρες για την φροντίδα και την επιμέλεια της εμφάνισης της. Ούτε μιά στιγμή όμως δεν αφήνει το βιβλίο απ΄το χέρι της και σπεύδουμε να την παρακαλέσουμε την εξοχότητα της, να μην στέρξει κι αυτή στο κλείσιμο σχολείων. Είναι κάτι που ούτε η μαντάμ ντε Πομπαδούρ -ιδεολογική και πνευματική της πρόγονος-θα επέτρεπε ποτέ!

Είναι σίγουρο ότι από αυτό το απίθανα άδικο και άπονο μέτρο πλήττονται κατεξοχήν λαϊκές περιοχές και η έτσι κι αλλιώς ρημαγμένη επαρχία, που μπαίνουν στη δίνη και τον φαύλο κύκλο η εγκατάλειψη να τους κυτπά από κάθε πλευρά: ανεργία, ανύπαρκτη παραγωγή, μηδενική περίθαλψη και τελευταίο αυτό:κλείσιμο της μόνης δειλής εστίας φωτός σε περιοχές με μαρασμό:μανταλωμένα σχολεία! Λουκέτα αποτροπαϊκά της γνώσης και της ελπίδας. Θα λαϊκίσω ασύστολα και αδιαφορώ για την απαξίωση των φλώρων του Παπανδρέου: απόλυσε τον στυλίστα σου κυρά Διαμαντοπούλου, πούλα την αμαξάρα σου, κατάθεσε τα μπιζού σου σε κοινό ταμείο. Μην κάνεις διακοπές στην Ελβετία να συναντήσεις Τραπεζίτες, να ενημερώσεις τους λογαριασμούς σου και να ανανεώσεις την γκαρνταρόμπα σου. Κόψε τα σούσια και τα στυλάτα μεταξωτά φουλάρια γύρω απ’το λαιμό: ενώ με τον σπαταλο ιδιωτικό σου βίο ανοίγεις ένα Maison de Beauté με τον δημόσιο βίο σου είσαι υπάιτια ότι κλείνουν σχολεία: ιδρύματα ηθικής και ψυχικής ομορφιάς. Είσαι κούκλα κυρά Διαμαντοπούλου μας απέξω, μα στη ψυχή σου είσαι πανούκλα κι εσύ κι αυτοί που σε βάλαν εκεί.

Σας εξορκίζω στο Σανέλ που φοράτε κυρία Υπουργέ, στα αυτοκρατορικά κόκκινα που σας περιβάλλουν σαν υπόσχεση-κομψού πάντοτε!- πολιτικού μεγαλείου, μην στέρξετε η εξοχότητα σας να προβεί σε ένα τέτοιο μεσαιωνικής υφής μέτρο και κλείσετε σχολεία. Η λάμψη του ωραίου,ευγενικού, κομψού σας πνεύματος, που τόσο θα τη θέλαμε να ακτινοβολεί από πιο ψηλά, απο την ίδια τη καθηγεσία της πατρίδας μας, δεν θα επιτρέψει εξοχοτάτη μας και μεγαλειοτάτη μας και ωραιοτάτη μας να μας το κάνετε αυτό το ανοσιούργημα, γλυκειά στυλάτη μας ομορφιά. Κόρη της Μακεδονίας παινεμένη και στης Ελβετίας τα σαλόνια καλοσερβιρισμένη. 

Οι εγκάθετοι στους θρόνους τους!

Μαρτίου 20, 2011

Οι εγκάθετοι στους Θρόνους τους: ο Πρόεδρος του Ιράκ και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Τα πιτσουνάκια της!(δεν φαίνεται στο πλάνο αλλά κάπου -εικονικά- τους καμαρώνει η Χίλλαρρυ Κλιντον!)

 

Ο αιματοσταγμένος-γουρουνίσια παγκαλόσχημος-εγκάθετος των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής Πρόεδρος του Ιράκ και ο απατεώνας και ληστής ενός ολόκληρου λαού-επίσης εγκάθετος των οικονομικών δυνάμεων κατοχής Πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε τρυφερό τετ α τετ μεταξύ…κατεργαραίων!

Οι τρείς χαρές του Γιώργου

Μαρτίου 19, 2011

Η χαρά του δηλωσία είναι οι δηλώσεις, η διγλωσσία και η προδοσία!

Γι’ακούστε κι αυτό…

Μαρτίου 16, 2011

Η Βλακεία είναι καλός αγωγός της Προδοσίας