Ο Παπανδρέου στη κηδεία του Λάκη Σάντα

Δώστε μου-έστω λίγη-απ’τη δόξα του πατέρα σας. Έχω κι εγώ τα δικά μου ελλείμματα…

Γιατί, ενώ αν πέθαινε ο Παπανδρέου, ο Λάκης Σάντας δεν θάχε κανένα απολύτως λόγο να πάει στη κηδεία του, ο Παπανδρέου αντίθετα έσπευσε να πάει στη κηδεία του Λάκη Σάντα; Γιατί ο πρώτος δεν θα τόνιωθε σαν ηθική υποχρέωση του-το αντίθετο θάλεγα- να πάει στο ξόδι ενός προδότη, ενώ ο δεύτερος, προδότης όντας, είχε επείγουσα την ανάγκη να δανειστεί, με επικοινωνιακό τρόπο, κάτι από την αχλύ και το μυστήριο μιας δόξας ανυστερόβουλης και για την οποία ο κακομοίρης τόσο ανυποψίαστος είναι. Γιατί, ενώ ο Σάντας, πιτσιρικάκι, πάνω στην βράση μιας ηλικίας που καίει τα λαγόνια της και το θυμικό της από πόθους και εκρήξεις ορμονικές, βρήκε το χρόνο, τη διάθεση και το λογικό ειρμό να οργανώσει με το σύντροφο του Μανώλη Γλέζο, μια συμβολική πράξη απίστευτης γενναιότητας αλλά και συναισθηματικού βεληνεκούς παγκόσμιων διαστάσεων. Κι όμως, η θεμιτά αναμενόμενη νεανική τους ανεμελιά θα δικαιολογούσε κάθε αδιαφορία για τα σύγχρονα τεκταινόμενα-όσο δραματικά μπορεί και νάταν αυτά. Ηταν έφηβοι, δεν είχαν δώσει ακόμη όρκους ούτε καν σαν φαντάροι. Το μόνο τους καθήκον ήταν σ’αυτή την ηλικία να οργανώσουν την επανάσταση των ορμονών τους και να την τιθασσεύσουν με τον αποτελεσματικότερο και ηδύτερο αν είναι δυνατόν τρόπο.

Από την άλλη, ο εξηντάρης Παπανδρέου, δεσμευμένος από τις εντολές ενός λαού που τον πίστεψε και από τους όρκους που έδωσε στο Σύνταγμα, για να υπηρετεί ευσυνείδητα αυτόν το λαό, δεν δείχνει καμιά διάθεση όχι να υπηρετήσει αυτό το λαό, στον οποίο αλαζονικά τον τελευταία καιρό απευθύνεται με το απαξιωτικό πως  ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΘΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ για τα δεινά που ο ίδιος, με τις προδοτικές αποφάσεις του αλλά και τις ολιγωρίες του(συνειδητές και σκόπιμες κι αυτές!) ,ο ευνοημένος από το λαό ύπατος αυτός υπηρέτης, συμπεριφέρεται με μια ανωριμότητα και μια ελαφρότητα που ούτε καν προέφηβοι, παραδομένοι ακόμη στη χαρά του παιδικού παιχνιδιού  διανοούνται να παρουσιάσουν. Αντί για περισυλλογή και στοχασμό, ο δυναστικός γόνος, επιδίδεται με παιδική αφέλεια και ανεμελιά στα θαλάσσια σπορ, επιβαρύνοντας με την σωματική του κούραση ακόμη περισσότερο την ήδη προβληματική του πνευματική υγεία. Βρίσκεται στο πόστο το πιο υπεύθυνο, αυτή την πιο κρίσιμη περίοδο κι όμως του περισσεύει η διάθεση ώστε κάθε σαββατοκύριακο να αναλώνεται στη χαρά της φυγής από τα προβλήματα, που ενώ είναι δικά μας και του τα χαρίσαμε -λαϊκή εύνοια και προνόμιο-σαν δικά του, για να τα διαχειριστεί σαν τέτοια, αυτός τα μεταχειρίζεται όπως ένα παιδί έχει το θεμιτό και χαριτωμένο δικαίωμα στο πείσμα να αρνείται τις πρώτες υποχρεώσεις που του αναθέτει η οικογένεια του. Έτσι ο λουφατζής Παπανδρέου, προτιμάει τις ανέξοδες και επικοινωνιακές παρουσίες σε κηδείες ηρώων, μπας και υποκλέψει κάποια δόξα από αυτήν που ποτέ ένας προδότης σαν κι αυτόν δεν θα μπορεί να απολαύσει γιατί απλούστατα δεν μπορεί να την παράξει. Τη δόξα την παράγει η αυτοθυσιαστική γενναιότητα και όχι η εθελοδουλία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: