Τι γίνεται στο μυαλό του Παπανδρέου;

Στην πραγματικότητα ο Παπανδρέου είναι απελπιστικά και αποτροπιαστικότερα πιο γυμνός από τον χαζοβιόλη της φωτογραφίας-και χαζοβιολικότερος βεβαίως! Αλίμονο!

Βάλτε με το νου σας: καιρό τώρα τρέχει το θέμα του νέου μνημονίου-η γιωργοπαπανδρεϊκή επικοινωνιακή ορολογία σκόπιμης παραπλανητικής ακινδυνότητας το αποκαλεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο, σαν να λέει ελάτε να παίξουμε μονόπολι, τόσο απλά!-και καιρό τώρα διάφοροι τρέχουν εδώ κι εκεί διαπραγματευόμενοι, φανερά, κρυφά, κρυφότερα κι ανάμεσα τους κι ο καλός μας Παπανδρέου. Προφανώς ο άνθρωπος καλείται-με υπαιτιότητα του ε; για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας-να διαχειριστεί πολιτικό υλικό σύνθετο, περίπλοκο και προς πολλές και διάφορες κατευθύνσεις απευθυνόμενο. Από τους συντρόφους του στο κόμμα και την κυβέρνηση, στους πολιτικούς του αντιπάλους στη Βουλή-τον ελληνικό λαό τον έχει χεσμένο, τόχει ξεκαθαρίσει αυτό και δεν απολογείται από την στιγμή που ομολόγησε ότι δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος-και φυσικά τους διεθνείς παράγοντες, ευρωπαϊκούς και, με ιδιαίτερη αδυναμία και προτίμηση, αμερικανικούς. Τι ακριβώς συζητάει με όλους αυτούς, πώς το συζητάει, σε ποιο βάθος και σε ποια έκταση άγνωστο. Το πολιτικό τακτ των συνομιλητών του αλλά και οι στοιχειώδεις κανόνες ανθρώπινης ευγένειας επιβάλλουν σιωπή και διακριτικότητα-τουλάχιστον μέχρι ο καθένας από αυτούς εκδώσει τα απομνημονεύματα του…Επειδή όμως δεν έχουμε πεισθεί για το εύρος της κατανόησης του προβλήματος που διαχειρίζεται ο περιορισμένης αντιληπτικότητας πρωθυπουργός μας, έχουμε σοβαρή αμφιβολία όχι  απλά αν το διαχειρίζεται σωστά-σ’αυτό δεν χρειάζεται η αποδεδειγμένη διανοητική του ανεπάρκεια, φτάνει και περισσεύει η προδοτική του πρόθεση- αλλά και εαν το έχει συλλάβει στην ολότητα του το θέμα, εάν αντίστοιχα το παρουσιάζει έτσι στους συνομιλητές του αλλά-και το κυριότερο και στο βαθμό που συνομιλεί μαζί τους κατ’ιδίαν-αν αντιλαμβάνεται τις απαντήσεις τους, αν είναι σε θέση να τις επεξεργαστεί, αν καταλαβαίνει την προοπτική προβολή των περίπλοκων οικονομοτεχνικών διατυπώσεων. Ξέρετε, παρακολουθώντας τον ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, έχω σχηματίσει βάσιμη γνώμη για τον άνδρα και το λέω χωρίς το ελάχιστο ίχνος κακεντρέχειας ότι, δεν είμαι σίγουρος ότι έχει πλήρη εποπτεία του κρίσιμου υλικού που διαχειρίζεται. Όχι πλήρη αλλά ούτε καν ουσιωδώς μερική. Και ότι βγαίνει από τις αίθουσες όπου συζήτησε μεθυσμένος από λέξεις και έννοιες που δεν είναι απολύτως σίγουρος για το ακριβές νόημα τους. Μια θολή εικόνα του νοήματος περιφέρεται γύρω από τις λέξεις που διασταυρώνονται με άλλες λέξεις και με άλλα νοήματα και αυτό μπορεί να σημαίνει πολύ εύκολα για τον δύστυχο συγχυσμένο άνετα και κάτι άλλο. Και ξέρετε ε; ένα τέτοιο μυαλό σε σύγχυση είναι καχύποπτο απέναντι στις λέξεις που δεν κατέχει την γκάμα των νοημάτων τους και ανασκαλεύει στο φτωχό του μυαλό κρυμμένες σημασίες που δυστυχώς και γι’αυτόν και για μας δεν υπάρχουν. Επινοεί στην απελπισία του νοήματα αναντίστοιχα με τις λέξεις που πρωτάκουσε ή την σύνταξη που δεν γνώριζε. Είναι εύκολα διαπιστώσιμη όχι μόνο η ρηχάδα της σκέψης του και των συλλογισμών του αλλά και η μοιραία αντιστοίχιση στην πρόσληψη σύνθετων διατυπώσεων και εκφράσεων. Πόσες φορές δεν έχουμε γίνει μάρτυρες όλοι μας να μην έχει αντιληφθεί την ερώτηση που του έχει γίνει σε συνεντεύξεις τύπου και να δίνει εντελώς άλλες απαντήσεις;(ναι, το ξέρω ότι παίζει και η πιθανότητα υπεκφυγής από την ερώτηση αλλά δεν εννοώ μια τέτοια περίπτωση εδώ).

 

Είναι λοιπόν καιρός τώρα που ο Παπανδρέου βρίσκεται στο κατώφλι κρίσιμων νέων αποφάσεων. Αν υπάρχει κάποιος που είναι ενήμερος γι’αυτό καλύτερα από κάθε άλλον είναι-προφανώς !- ο ίδιος  του ο εαυτός. Κι όμως ενώ τα χρονικά περιθώρια στενεύουν και μοιάζει να τον στριμώχνουν τον ίδιο αντί αυτός να στριμώχνει άλλους και μοιάζει μετέωρος και αναποφάσιστος και σαν να μην έχει εναλλακτικές στην τακτική του, ενώ όμως είναι αυτός που χαράζει την ατζέντα, όλα αυτά συνδυασμένα, δείχνουν άνθρωπο που τάχει θαλασσώσει και τάχει θαλασσώσει, γιατί δεν τα έχει καταλάβει στην ολότητα τους και στην πληρότητα τους τα πράγματα. Τούχει ξεφύγει η κατάσταση, ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ, τελεί σε σύγχυση, παρόλο ότι περιβάλλεται από πολυπρόσωπο επιτελείο έμπιστων συμβούλων και οικείων του. Οι ώρες όμως είναι κρίσιμες και το ηγετικό πρόβλημα είναι πολυτέλεια για μια χώρα που βρίσκεται σε κρίση. Και η χώρα είναι σε κρίση γιατί κυρίως έχει ΗΓΕΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ(αφήνω για πιο εύκολες στιγμές το προδοτικό υπόβαθρο του προβλήματος). Τελικά υπάρχουν θεσμοί σ’αυτή τη χώρα; υπάρχουν άνθρωποι γενναίοι να αναγνωρίσουν και να ομολογήσουν και κατά συνέπεια να πράξουν κατά πώς επιβάλλει η ομολογία του προβλήματος; ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ Τ’ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ: Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ  ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ!

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: