Ο υπηρέτης του δούλου

Παρόλο ότι κανένας τους δεν έχει ούτε την ελάχιστη γενναιότητα ακόμη και της ελάχιστης Σουλιωτοπούλας, ο Ζάλογγος μοιάζει νάναι η κοινή ειμαρμένη των δύο συγκλονιστικά ανόμοιων αυτών περιπτώσεων που όμως θητεύουν στο ίδιο σχολείο αμοραλισμού και τυχοδιωκτισμού.

Στην κλίμακα της συστημικής πολιτικής διαφθοράς ο Βαγγέλης Βενιζέλος είναι από μόνος του μια εντελώς ειδική και ιδιαίτερη κατηγορία. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι γιατί είναι ίσως ο μόνος που θα μπορούσε, λόγω της ευφυΐας του και της αδιαμφισβήτητης συγκρότησης του, να μην συναλλαχθεί  με το πολύμορφο κατεστημένο και να εξασφαλίσει έτσι μια αξιοπρεπή ηθική παρουσία στη πολιτική ζωή και μακροπρόθεσμα να κτίσει ένα προφίλ ηγέτη συνετού και προπάντων ασυμβίβαστα αδιάφθορου. Δύσκολη διαδρομή χωρίς αμφιβολία, μακριά και, κατά πως φαίνεται, όχι σίγουρη στην κατάληξη της. Προφανώς αυτό το τελευταίο στοιχείο σήμανε συναγερμό στα ένστικτα του πολιτικά βουλιμικού και υπερφιλόδοξου Βενιζέλου-είναι και αυτό το καταραμένο επώνυμο που δημιουργεί  ματαιόδοξους εθναρχικούς συνειρμούς!- συναγερμό της πάση θυσία πολιτικής επιβίωσης στο προσκήνιο μόνο και πάντα της πολιτικής και κατά προτίμηση της κυβερνητικής. Γιατί, επίσης προφανώς, ο Βαγγέλης Βενιζέλος αντιλαμβάνεται και θέλει την πολιτική σαν δραστηριότητα του λαμπερού προσκηνίου του κυβερνητισμού και πλήττει θανάσιμα όταν πρέπει να στεγάσει τις φιλοδοξίες του στη καλύβα του ακτιβιστικού πλην ασκητικού πολιτικού στοχασμού που είναι η αντιπολίτευση.

Έτσι ενώ έχουμε την πολιτική διαφθορά του λαμογιοτισμού στα κυβερνητικά κόμματα,με εντελώς ιδιαίτερες επιδόσεις στη περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, με το Βαγγέλη Βενιζέλο έχουμε μια νέα εκδοχή, σαφώς πιο λόγια αλλά σε καμιά περίπτωση λιγότερο αμοραλιστική, αυτή μιας νωθρής, ράθυμης ψυχής που είναι έτοιμη για τις ανικανοποίητες φιλοδοξίες της, να πουλήσει τα προσόντα της στο διάβολο, μόνο και μόνο γιατί δεν έχει το ψυχικό σθένος να ικανοποιήσει αυτές τις ανοικονόμητες φιλοδοξίες της με ηθικότερους τρόπους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν έχει στο πράγματι πλούσιο πολιτικό βιογραφικό του ούτε μια ενέργεια ηθικής τάξης που να τον ξεχωρίσει από τους ανάλογους συντρόφους του στο κόμμα. Ένας πολιτικός που έχει τις προδιαγραφές να είναι ηθικό πρότυπο λόγω εντυπωσιακής πνευματικής αρματωσιάς, αποδεικνύεται το ίδιο ελεεινά ταπεινός στις πολιτικές του μεθόδους όσο και οι αχρειότεροι και αχρηστότεροι συνάδελφοι του στο σάπιο δυναστικό του κόμμα. Παλιά, ακόμη και οι πιο συμβιβασμένοι αστοί πολιτικοί είχαν κάποιο συγκεκριμμένο αγωνιστικό τρόπαιο με το οποίο ισοφάριζαν το άγος του συμβιβασμού τους. Όσο και να ψάξει κανείς στο παρελθόν του Βαγγέλη Βενιζέλου αυτό δεν θα το βρει. Αλλά το κακό δεν είναι αυτό. Δυστυχώς το αδρανές ηθικό παρελθόν του εγγυάται ένα ακόμη ζοφερότερα αδρανές μέλλον. Η ηθική παρακμή του Βενιζέλου-παρόλο ότι όπως είπαμε δεν είχε ποτέ ακμή, δεν προβάλλει ‘οπως είπαμε κανένα αγωνιστικό ηθικό πολιτικό επίτευγμα στο ως τώρα βιογραφικό του, σε αντίθεση ας πούμε με το συνονόματο του που έχει την επανάσταση του Θέρισσου- η ηθική του λοιπόν εξαχρείωση σαν πολιτικού ποτέ δεν φάνηκε παραστατικότερα απτή και ορατή απόσο με την χτεσινή κρίση στο ΠΑΣΟΚ και τις παραιτήσεις από την κοινοβουλευτική ομάδα δύο βενιζελικών μέχρι πρότινος βουλευτών, του Φλωρίδη και του Νασιώκα.

Πέρα απ'το ότι αδιαφορεί για την τύχη των συντρόφων του που σε δύσκολες στιγμές τον στήριξαν, δέχεται να αναπληρώσει το κενό της χαμένης συντροφικότητας εξασφαλίζοντας τον έπαινο και τον καλό λόγο των αχρειότερων μορφών του πολιτικού προσωπικού.

Κόντρα σε ό,τι πιστεύεται, η παραίτηση αυτή των δύο βουλευτών και η αποχώρηση από το κόμμα στην πραγματικότητα δεν είχε στόχο την γελοία και τελειωμένη εκ των πραγμάτων μορφή του Παπανδρέου αλλά τον Βενιζέλο και την απροθυμία του να σταθεί απέναντι στο πρωτοφανές πολιτικό φαινόμενο του εγκάθετου κατοχικού πρωθυπουργού, που η 15η Ιουνίου με τις αστείες παλινωδίες του παραιτημένου, ήταν και η αποθέωση της γελοιότητας του. Το ανήθικο στην περίπτωση του Βενιζέλου είναι ότι άφησε ακάλυπτους τους συντρόφους του που τον στήριξαν σε δύσκολες γι’αυτόν ώρες. Κι ενώ ακριβώς αυτή η αχαρακτήριστη συμπεριφορά του Παπανδρέου το απόγευμα της 15ης Ιουνίου ήταν μια καλή αφορμή και μια μοναδική ευκαιρία για να τελειώνουμε μια και καλά με το παπανδρεϊκό δυναστικό καθεστωτικό κτήνος σε κόμμα, κυβέρνηση και πολιτικό σύστημα, ο Βενιζέλος για άλλη μια φορά στη ζωή του ολιγώρησε, φυγομάχησε και προτίμησε την ανέλιξη του με την εύκολη ταπεινωτική μέθοδο της οσφυοκαμψίας αντί της ανάληψης αγωνιστικής εκκαθαριστικής πρωτοβουλίας. Αυτό ακριβώς ήταν και η αφορμή της έκρηξης του παρορμητικού Φλωρίδη, που διείδε την προδοσία που η απροθυμία του Βενιζέλου συνιστούσε. Κι έτσι τα βρόντησε κι έφυγε απ’το ΠΑΣΟΚ ,συμπαρασύροντας και τον Νασιώκα στην ηρωϊκή καιταυτόχρονα ηθική του έξοδο από το λάκο με τα δυναστικά βοθρολύματα. Αύριο φημολογείται ότι θάναι μια μέρα εντυπωσιακής αναβάθμισης για τον Βενιζέλο και προφανώς η θυσία των φίλων του μέτρησε στην αναβάθμιση του αυτή.

-Βενιζέλος: Μήπως θέλεις να σου γυαλίσω τα παπούτσια; -ΓΑΠ: όχι, προτιμώ να μου φιλήσεις την κατουρημένη μου ποδιά!

Αλλά τι ταπεινωτικό ε; να σε αναβαθμίζει αυτός που είναι ζήτημα αν θα ήταν σε θέση να σου καθαρίζει τα παπούτσια! Και να σε αναβαθμίζει γιατί ήσουν εσύ αντίθετα, από ραθυμία πνεύματος και από ρηχότητα ή έλλειμμα ψυχής προφανώς αλλά και σίγουρα από ηθική εξαχρείωση, που προθυμοποιήθηκες να του καθαρίσεις τα δικά του! Φημολογείται ότι το δαχτυλίδι παίζει ακόμη σαν εργαλείο διαδοχής στο δυναστικό ΠΑΣΟΚ και ότι ο Παπανδρέου θα το δώσει τελικά στο Βενιζέλο. Στο βαθμό που είναι δυνατό να υπάρξει ποτέ υποστατό ΠΑΣΟΚ μετά τον Παπανδρέου, υπάρχει αλήθεια τίποτε πιο ταπεινωτικό, αντί να κερδίζεις ένα πόλεμο με το σπαθί σου, να τον κερδίζεις σαν πρόθυμη στα βίτσια του Παπανδρέου αρραβωνιάρα,  και μάλιστα με τη μορφή αγιοβασιλίτικου και ακόμη χειρότερα τσουρούτικου δαχτυλιδιού;

Advertisements

5 Σχόλια to “Ο υπηρέτης του δούλου”

  1. Στράβων Αμασεύς Says:

    Συμφωνώ απολύτως με το άρθρο σου, απορώ όμως με την έκπληξη σου. Ο «κος» Βενιζέλος ήταν αυτός που ως ένας άλλος Πάγκαλος (ευφυής και αυτός) είχε τσιμπήσει το καρότο της εξουσίας και καταδέχθηκε να επιβιβασθή στο άρμα του δειναστικού (με «ει») γόνου, απλώς και μόνον για να μην χάσει την επαφή με την εξουσία.
    Το έργο δηλαδή είχε ξαναπαιχτεί μετά τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ όπου και πάλι ο Βενιζέλος είχε την ευκαιρία να αποχωρήσει αξιοπρεπώς, επιστρέφοντας στον ακαδημαϊκό του θώκο, διασώζοντας την τιμή και αξιοπρέπεια του. Και τότε όμως όπως και τώρα, προτίμησε το άρχεσθαι υπό χείρονος από την αξιοπρεπή αποχώρηση, μια αξιοπρέπεια που όπως τελικώς αποδεικνύεται, δυστυχώς στερείται ολοσχερώς, σε βαθμό μάλιστα που ίσως θα πρέπει να επανεξετάσουμε το ποιός είναι ο κακός και ποιος ο χείρων.

    Τελικώς, όσο και εάν γίνω σκληρός και ρατσιστής, θα αποτολμήσω μίαν ερμηνεία του γνωμικού «Νοῦς ὑγιὴς ἐν σώματι ὑγιεῖ.» Ας μην έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από ανθρώπους που δεν μπορούν να αντισταθούν σε μια κουταλιά φαγητού ή σε ένα κανταΐφι. Εάν κάποιος δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα κοκορέτσι, πως να αντισταθεί σε μια καλοπληρωμένη κυβερνητική θέση;

  2. μπεεεεε Says:

    ολα οφειλοντε στην υπερμετρη φιλοδοξια του!!!!

    απλα «θελει η πουτανα να κρυφτει μα η χαρα δεν την αφηνει»!!!

  3. iconology2009 Says:

    Οκ,το καταλαβαίνω να θέλει να είναι φιλόδοξος-έχει επιμένω τις προδιαγραφές αλλά και με κάθε κόστος; σαν να είναι ο πρώτος τυχαίος δεύτερος;. Τότε ποια η σημασία να είσαι αξιόλογος αν είναι να υποστείς τις ίδιες ταπεινώσεις και στη συνέχεια να εφαρμόσεις την ίδια πολιτική διαχείρισης που κάνει και ένας βλάκας; Τόσο πολύ μετράει γι’αυτούς η εξουσία ώστε να την επιζητούν με κάθε θυσία και σε αντάλλαγμα καταθέτουν ΑΚΕΡΑΙΑ την αξιοπρέπεια τους στο ταμείο αυτών που θα τις εγκρίνουν, για να την διαχειριστούν κατά τον ελεεινότερο τρόπο οι εγκριτές; Τελικά ένας μαραζιάρης κοτετσάς στα Μέγαρα περισσότερη αξιοπρέπεια έχει, τόσο αυτός, όσο κι οι κότες του, ενώ αντίστοιχα η σπουδαιοφάνεια του κάθε Βενιζέλου γίνεται καλαμπόκι για γερμανικές γαλοπούλες. Κατάντια!

  4. μπεεεεε Says:

    «το εξυπνο πουλι απο την μυτι πιανεται»
    και οταν την σηκωνει και ψηλα οπως ο βενιζελος δεν εχει καμια τυχη.

    υγ.οι τελευταιες μερες ηταν οι ευτυχεστερες στην ζωη του!!!!
    ως φωτογραφος μπορεις να το διακρινεις..ειμαι σιγουρος οτι θα δειξει (αν δεν τα εχει δειξει ) σημαδια…

  5. μπεεεεε Says:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: