Archive for Αύγουστος 2011

Απίστευτο:σκηνοθέτησε την κηδεία του! ( η περίπτωση Λεωνίδα Κύρκου)

Αύγουστος 31, 2011

Έχει ένα τρόπο η ανασφαλής ματαιοδοξία να σε ρεζιλεύει στο θάνατο σου! Θαυμάστε κηδεία αντισυμβατικού αγωνιστή της αριστεράς: κοράκια με παπιγιόν και γάντι κι από πάνω κόκκινα γαρύφαλλα μεταμφιεσμένα σε τριαντάφυλλα!

Αντιγράφω από την ειδησεογραφία τη σχετική με το θάνατο και την κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου:»Αύριο, στις πέντε το απόγευμα, θα γίνει η πολιτική κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου στο Πρώτο Νεκροταφείο. Η σορός του θα βρίσκεται στο χώρο τέλεσης των πολιτικών κηδειών από τις 12:00 το μεσημέρι. Κατόπιν επιθυμίας του εκλιπόντος, μοναδικός ομιλητής θα είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης…» ή «… όπως ο ίδιος ο νεκρός είχε ζητήσει, στο τέλος της πολιτικής του κηδείας εκτελέστηκε από μια νεαρή σολίστρια η ωδή στη χαρά Μπετόβεν.» και άλλα τέλος πάντων τέτοια νόστιμα και χαριτωμένα.Γιατί η ανάγκη τόσης μεταθανάτιας σκηνοθεσίας και μάλιστα από τον ίδιο τον πεθαμένο; Τι είδους εγώ ήταν αυτό που είχε τέτοιο ματαιόδοξο -αλλά και τόσο εξόφθαλμα ανασφαλή- τρόπο σκέψης;

Φυσικά και δεν φέρει ευθύνη ο ίδιος για το ότι στην κηδεία αυτού που δήλωνε ανυπότακτα αντισυμβατικός και αριστερός, παρατάχτηκαν αγήματα του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας. Ούτε γιατί παιάνιζε με το χαζοχαρούμενο πένθος της η μπάντα του Δήμου της Αθήνας. Είχε την πρόνοια να προβλέψει ποιος θα τον εξυμνήσει, δίνοντας παραγγελία για συγκεκριμένο ομιλητή στον επικήδειο του-επικήδειο που δεν τον απέτρεψε όμως κανενός είδους οφειλόμενη και αναμενόμενη σεμνότητα εκ μέρους του παραγγελιοδότη- αλλά την αβλεψία να γελοιοποιηθεί με τα επικήδεια καρναβαλίκια δεν την απόφυγε. Πόση ανασφάλεια κρύβουν όλα αυτά αλήθεια και πόση ρηχότητα πνεύματος! Και πόσο θεμελιακά ξένα είναι σε κάθε είδος όχι μόνο ειλικρινούς αριστεροφροσύνης αλλά και αγωνιστικής , δηλαδή ασκητικής,  μετριοφροσύνης!

Όλα αυτά διαισθανόμενος ίσως ο Βαρδής Βαρδινογιάννης-μπορεί και γνωρίζοντας-θεώρησε καθήκον του να προσέλθει ταπεινός προσκυνητής, αυτός και η πάντα τόσο στυλάτη συμβία του, μπρος στη σωρό αυτού που τον ένιωσε, έστω μετά θάνατο, φίλο του. Είναι να σπαράζεις όταν διαπιστώνεις το βάθος και την ειλικρίνεια μιας-αλίμονο τόσο όψιμης!-φιλίας.

Άλλη μια άποψη από την μεγαλοπρεπή κηδεία του σεμνού(;) ηγέτη της πιο δεξιάς αριστεράς που έχει ποτέ υπάρξει. Τα ρετιρέ και οι κηδείες τους.

Ο Τσαγκαρουσιάνος στα pay roll της αμερικανικής πρεσβείας; ( Η πτώση του λακέ)

Αύγουστος 28, 2011

Η πτώση του λακέ( που πάει είτε από πέσιμο,είτε από χέσιμο,είτε από κράξιμο)

Λυρικός και υψιπετής στα λόγια, χαμερπής στα έργα και τις ημέρες του. Η θλιβερή κατάληξη ενός υπεροπτικά αυτοδιαφημιζόμενου (που σημαίνει ακκιζόμενου) θρύλου. Λακές ενός πανύβλακα πρωθυπουργού κι ενός ουτιδανού δημάρχου. Πούσαι νιότη πούδειχνες πως θα γινόμουν τέτοιος.

Με ένα μουστακάκι θα μπορούσε νάναι φτυστός-εως κατάπτυστος δηλαδή-ο Παπανδρέου!