Archive for Οκτώβριος 2011

Δημοψήφισμα και δικτατορία

Οκτώβριος 31, 2011

Γιώργος Παπανδρέου: η ομοιότητα του με τον συνονόματο του δικτάτορα δεν είναι συμπτωματική. Αγαπήθηκαν παράφορα και οι δυό από τον αμερικανικό παράγοντα. Δολοφόνησαν με ιλαρό τρόπο την ελληνική γλώσσα και προσπάθησαν να διασώσουν και οι δυό το ελεεινό τους τομάρι με δημοψηφίσματα.

Όταν, υπό το κράτος μιας αφόρητης πίεσης-κοινωνικής, λαϊκής και θεσμικής-κάποιος καταφεύγει στο είδος εκείνο λαϊκής έκφρασης που είναι το δημοψήφισμα σαν τον μόνο τρόπο που δεν απειλεί άμεσα την εξουσία του-αφελέστατη θεώρηση βέβαια-τίποτε πια δεν τον φέρνει πιο κοντά στην δικτατορική-μοναρχική θεώρηση της δημοκρατίας από αυτή του την μοιραία και σημειολογικά βαριά επιλογή. ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ ΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ. Αντίθετα οι δημοκρατίες αφήνουν στο δημοψήφισμα-που έχει μάλιστα πολλές φορές και χαρακτήρα μιας κανονικής περιοδικότητας-τις λιγότερο ζωτικές επιλογές αφήνοντας τις ζωτικές στην αποκλειστικότητα των πολιτικών εκλογών. Δημοκρατικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία-που ήδη βαδίζει σε εκλογές-και η Ιταλία το Μάρτιο έχουν κάνει αυτή την μόνη θεσμικά και πολιτικά έγκυρη επιλογή.Είμαστε εμείς, η χώρα του κληρονομικού δυναστικού γόνου και της εκλογικής απάτης των «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!» δημοκρατικότεροι τους; Τα δημοψηφίσματα δεν ασκούνται σαν μορφή πολιτικού εκβιασμού, γιατί τότε λειτουργούν πολωτικά και αυτό -σε καιρούς διακηρυσσόμενης πρόθεσης για συναίνεση-είναι ίδιο και χαρακτηριστικό εμπαθών δικτατόρων που προσπαθούν να διατηρήσουν τη θέση τους στην εξουσία. Το ιδεολόγημα του δημοψηφίσματος σαν αυθεντικής λαϊκής ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ έκφρασης είναι φύσει δικτατορικό γιατί αγνοεί τη φύση της πολιτικής που είναι πολύ πιο ευέλικτη και καθόλου μα καθόλου σχηματική όπως αναγκαστικά είναι τα ερωτήματα των δημοψηφισμάτων. Η ΔΙΛΗΜΜΑΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

Για άλλη μια φορά η άγνοια της ιστορίας θα τον εκθέσει-αυτή τη φορά ανεπανόρθωτα και τελειωτικά-τον πανίβλακα. Το λαϊκό αίσθημα έχει έναν αλάνθαστο τρόπο να αντιδρά όταν εκβιάζεται με διλήμματα.

Υ.Γ. Εξυπακούεται ότι είναι άλλη η φύση του δημοψηφίσματος για το πολιτειακό που από τη δομή του είναι διλημματικής υφής ερώτημα χωρίς δυνατότητα μέσου όρου ή παραλλαγών. Αντίθετα όταν προσπάθησαν να επιβάλλουν δημοψήφισμα στο σχέδιο Ανάν η απάντηση, ακριβώς λόγω της απολίτικης φύσης του ερωτήματος που εκβίασε την μία, την ευνοϊκή για τον αμερικανικό παράγοντα απάντηση έγινε μπούμεραγκ και γύρισε σαν προσβολή στον εκβιαστή-το ίδιο όπως θα συμβεί και εδώ στον πρόστυχο και ελεεινό δυναστικό γόνο.

Το ΟΧΙ γιορτάζεται με ΟΧΙ!

Οκτώβριος 28, 2011

Αντιμέτωποι με τον πιο κακό εαυτό τους: να είναι ξένοι ανάμεσα στο λαό τους. Έντρομοι, περιδεείς και οργισμένοι σαν τσαντίλα κακομαθημένων, ζουν τις τελευταίες στιγμές ενός κατάπτυστου βίου αφού υπέγραψαν από δάνεια για ρόζ βίλες μέχρι κατοχικά μνημόνια. Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αλλά βουλημικά αχόρταγοι.

Ποτέ πριν η γιορτή του ΟΧΙ δεν γιορτάστηκε με τον πιο προσήκοντα τρόπο γι’αυτή τη μεγάλη μέρα απόσο φέτος. Σπάνια η ανάμνηση και η γιορτή ενός γεγονότος συνέκλιναν τόσο αποφασιστικά με το ίδιο αυτό το γεγονός. Και δεν είναι μόνο ο εύκολος συνειρμός ενός ΟΧΙ απέναντι στην όχι και τόσο συμπτωματική γερμανική θέληση για κυριαρχία και τότε και σήμερα αλλά και κάτι πιο αψύ και πιο απτό: τον ετσιθελισμό και την εθελοδουλία των ντόπιων γερμανοτσολιάδων του γιωργοπαπανδρεϊσμού και των συνοδοιπόρων τους, θεσμικών και μη.

Στροφή της κεφαλής αριστερά: οι αληθινοί επίσημοι στο δρόμο, στην εξέδρα οι απαξιωμένοι

 

Στην πραγματικότητα η σημερινή ημέρα ήταν η άρση της προσβολής που επιχείρησε το θεσμικό κατεστημένο με επικεφαλής τον ίδιο τον αχαρακτήριστο πρόεδρο της δημοκρατίας(αρνούμαι να βάλλω συνειδητά κεφαλαία στον τίτλο του που είναι πια καθαρά δική του αυτόκλητη επίκληση και όχι του λαού που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί θεσμικά). Το επιχείρημα ότι αυτή η σημερινή αγωιστική δράση οργανώθηκε από μειοψηφίες είναι γελοίο εαν θέλει να υπονοήσει ότι δεν την στήριξε ο λαός. Πάντα σε κάθε μάχη υπάρχουν οι καταδρομικές δυνάμεις που αναλαμβάνουν το σχέδιο δράσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο λαός είναι αμέτοχος και δεν στηρίζει. Φάνηκε αυτό ξεκάθαρα. Κανείς από την πλευρά του λαού δεν έφερε καμιά ένσταση σε καμιά πράξη ακτιβισμού που σκοπό είχε την προδοτική εξουσία των εγκάθετων νεογερμανοτσολιάδων. Αντίθετα ένα κύμα ενθουσιασμού διέτρεχε όλων τις αντιδράσεις και άλλος ενεργητικότερα και άλλος λιγότερο ενεργητικά συμμετείχε στη ζύμωση των ιστορικών στιγμών που εξελίσσονταν μπρος στα έκπληκτα και ενθουσιώδη του μάτια.

Στην κοσμάρα τους Νο 1: χτες συγχαίρονταν εαυτούς και αλλήλους για την επιτυχή επίτευξη του μόνου αντικειμενικού τους στόχου: την πτώχευση της Ελλάδας!

 

Αποκομμένοι οι προδότες από την κοινωνία, κλεισμένοι στις μεζονέτες τους ή τις θωρακισμένες τους λιμουζίνες, απόντες από την ίδια την εθνική λαϊκή χαρά-ο πανίβλακας πέρασε την εθνική γιορτή στο λόμπυ του πολυτελούς ξενοδοχείου στην Κρήτη προσπαθώντας να λύσει άλλων προβλήματα!-έχουν χάσει και την στοιχειώδη επαφή με τον λαϊκό παλμό που δεν στέργουν όχι να τον ακούσουν και να τον συμμεριστούν αλλά ούτε καθ’υποψία έστω να τον οσμιστούν. Είναι ακριβώς η ωραία ιστορική στιγμή που η γη τρέμει κάτω απ’τα πόδια των εξουσιαστών και που πριν καν το καταλάβουν θα βρεθούν εξόριστοι από τις ηδονές της. Γιατί είναι παλιό και δοκιμασμένο το βιβλικό: ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ!

Στην κοσμάρα τους Νο 2: Ούτε άλλους(Μουμπάρακ, Καντάφι, Αλή) έσωσε ούτε εαυτόν δύναται σώσαι. Ωστόσο στα ξενοδοχεία περνάς καλά ειδικά αν έχουν και γυμναστήρια.

Ένα υπέροχο μπλογκ!

Οκτώβριος 28, 2011

Πλημμυρισμένο από την θεϊκή επαναστατική μουσική του Θωμά Μπακαλάκου και διακοσμημένο με φωτογραφίες και καλλιτεχνήματα όπως αυτή η εξαίσια υδατογραφία του Μεγάλου ηγέτη μας, το μπλογκ "ΠΑΣΟΚ ή ΤΕΦΡΑ" θα σας ενθουσιάσει και θα σας συναρπάσει!

Ένα αληθινά υπέροχα πρωτοποριακό παπανδρεϊκό μπλογκ. Είναι η μεγάλη εναλλακτική στο εγχώριο μπλόγκινγκ. Ένας ύμνος στις αρετές και τις σαγήνες του γιωργοπαπανδρεϊσμού. Η χαρά του κάθε πικραμένου, το αποκούμπι του απολυμένου, του τσεκουρεμένου συνταξιούχου, του ταλαιπωρημένου μισθοσυντήρητου που έχουν όλοι αυτοί έναν εντελώς ιδιαίτερο-και με εντελώς ιδιαίτερο ερωτισμό-τρόπο να λατρεύουν και να αγαπούν τον Γιώργο Παπανδρέου. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ και διαδώστε το όπου μπορείτε. Σας παραθέτω το λινκ με την κρυφή ελπίδα να γίνει το αγαπημένο σας διαδικτυακό στέκι http://pasokhtefra.blogspot.com/

Στην εποχή της παράνοιας (μια φωτογραφία στην Ιστορία-27 Οκτωβρίου 2011)

Οκτώβριος 27, 2011

Η εκ γενετής άνοια συναντάται με την γεροντική

Ηράκλειοι πόνοι

Οκτώβριος 1, 2011

Στα κατορθώματα του Ηρακλή αναφερόταν ο Έρασμος αλλά επειδή μας αρέσουν και τα λογοπαίγνια και τα οπτικά παιχνίδια του Holbein κάναμε μια παρασπονδία.

Μέρος της ρωμαλεότητας ενός σώματος-σχεδόν απόδειξη της!- είναι και η ένταση των πόνων που θα τού τύχουν, καθώς και το σθένος με το οποίο θα τους αντιμετωπίσει αλλά και η ταπείνωση που θα φέρουν στην ψυχή στην περίπτωση που είναι ανίκητοι, όπως και το βάθος και η έκταση της ανακούφισης  όταν, μοιραία, οδηγήσουν στο τέλος. Είσαι γίγαντας, δεν μπορείς να πονάς και να κλαις σαν ποντικάκι.