Χαμένοι από χέρι;

Ένα άμωμο αριστούργημα: η Σχολή των Αθηνών του Ραφαήλ. Υπάρχει κάτι που να του λείπει για να είναι τέλειο;(τι είναι το τέλειο;). Και αυτό που του λείπει, μήπως τελικά είναι περισσότερο από αυτό που έχει;

 

Το αληθινά σημαντικό σε μια κρίση μας για κάτι ή για κάποιον δεν είναι ο βαθμός ευστοχίας μας αλλά το ακριβώς αντίθετο του: ο βαθμός αστοχίας μας, που ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει σε όλες μας τις ενέργειες-ακόμη και στις πιο ενορατικές διαισθήσεις μας!- και που πάντα πλημμυρίζει και τελικά πνίγει κάθε μας πεπραγμένο, που αφελώς εμείς αλλά και άλλοι το θεωρούμε-τι αλαζονεία κι αυτή!-δικαιωμένο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: