Πολιτικό ρεκόρ Γκίνες-Θόδωρος Σκυλακάκης

Η μοχθηρία του φραγκοφονιά και του αρπαχτικού δεν μπορεί πάντα να κρύβεται. Τα φώτα της δημοσιότητας καμιά φορά την αποκαλύπτουν σε όλη της την αποτροπαϊκή αποκρουστικότητα.

Το να αλλάζεις συχνά ιδέες και απόψεις-κόντρα σε όσα οι άλλοι το θεωρούν ελαφρό-μπορεί και υπό περιστάσεις να θεωρηθεί πολύ σοβαρό γιατί προσιδιάζει σε άνθρωπο ευέλικτο, που ξέρει να προσαρμόζεται στα καινούργια δεδομένα, τα οποία, ας μην κρυβόμαστε, αλλάζουν κι αυτά ακόμη και από τη μια μέρα στην άλλη. Από αυτή την άποψη ο Θόδωρος Σκυλακάκης είναι ίσως μια εξαιρετική περίπτωση. Έχει μέσα σε λιγότερο από τρία χρόνια αλλάξει τρία κόμματα! Οι συγκυρίες ευνοούν τέτοιες κινήσεις αφού έτσι κι αλλιώς ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό είναι κινούμενη άμμος. Σχεδόν καμιά μέρα δεν ξημερώνει που πολιτικά να μοιάζει με την προηγούμενη. Κανένας ψόγος γι’αυτό λοιπόν. Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια σ’αυτήν την ιδεολογική και πολιτική ευελιξία του Σκυλακάκη που τον εκθέτει με έναν τρόπο πολύ βαρύ απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους του του πολιτικού προσωπικού, που για τους δικούς τους ιδεολογικούς, πολιτικούς ακόμη και προσωπικούς τους λόγους μετακινήθηκαν από τα κόμματα τους. Για να την δούμε λοιπόν αυτήν την αιχμηρή, ενοχλητική λεπτομέρεια που τόσο εκθέτει σαν καταχραστή τίτλου εξουσίας τον Θόδωρο Σκυλακάκη.

Είναι προνόμιο ελευθερίας να έχεις γνώμη και ιδέες και κάτω από νέες συγκυρίες και γεγονότα να τις αλλάζεις και να τις προσαρμόζεις στα καινούργια δεδομένα. Καμιά εποχή και καμιά συγκυρία δεν ενδείκνυται περισσότερο για τέτοια ευελιξία όσο ακριβώς αυτή που ζούμε τώρα, της Ελλάδας στον αστερισμό του κατοχικού μνημονίου. Είναι ασύγγνωστη δογματικότητα να απαιτείς από έναν πολιτικό να μένει στάσιμος στις ιδέες του ενώ το σύμπαν γύρω του αλλάζει. Στην πολιτική όμως αλλάζω ιδέες σημαίνει επωμίζομαι ΑΠΤΟ πολιτικό κόστος. Δεν γίνεται να αλλάζεις ιδέες και να μην επωμίζεσαι αυτό το κόστος, στο βαθμό που αυτές οι ιδέες δεν είναι εσωτερική σου διεργασία μη κοινοποιήσιμη αλλά αντίθετα πανηγυρικά εξαγγελμένη. Η κοινοποιημένη αλλαγή ιδεών σε έναν πολιτικό που είναι ενταγμένος σε έναν ευρύτερο πολιτικό οργανισμό, σε ένα κόμμα δηλαδή, δημιουργεί και πρέπει να δημιουργεί και είναι θεμιτό αν όχι απαιτητό ζητούμενο να δημιουργεί, αλυσιδωτές αντιδράσεις, που επηρεάζουν τις σχέσεις του ίδιου με το κόμμα του όπως και των συντρόφων του απέναντι σ’αυτόν αλλά και των ίδιων με το κόμμα τους, στο βαθμό που ασπάζονται κι αυτοί τις ιδέες του. Η πολιτική είναι μια υπέροχη κίνηση αντίρροπων δυναμικών που πότε ισορροπούν και πότε διασπειρόμενες διαχέονται και επανασυντίθενται σε νέες ισορροπίες. Η πολιτική είναι ένα υπέροχο παιχνίδι που την ασκούν παίχτες που ξέρουν ότι για να μείνουν στο παιχνίδι, πρέπει να τηρήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού. Αν το θέλετε αυτή είναι και η μαγκιά αυτού του παιχνιδιού. Η άλλη μαγκιά, ακόμη μεγαλύτερη, είναι το κρυφτούλι της πάση θυσία καριερίστικης πολιτικής επιτυχίας σαν χαλαρής, πολύ χαλαρής ηθικότητας και απ’την άλλη της υστεροφημίας σαν πολύ σφιχτής,απελπιστικά σφιχτής ηθικότητας, που βάζει φραγμούς και όρια στον πάση θυσία καριερισμό.

Ο κανόνας του παιχνιδιού λέει ότι ένας βουλευτής που εκλέγεται με σταυροδοσία είναι ο κύριος συντελεστής της εκλογικής του επιτυχίας ενώ αντίθετα ο βουλευτής-όπως οι ευρωβουλευτές ή οι βουλευτές Επικρατείας-που εκλέγεται με λίστα που καταρτίζει η ηγεσία του κόμματος, τότε η αξία του προσωπικού συντελεστή του εκλεγόμενου με την προνομιακή τοποθέτηση σε εκλόγιμη θέση είναι σχεδόν ανύπαρκτη-ειδικά αν αυτός ο Βουλευτής δεν έχει ποτέ κατορθώσει ως τώρα να εκλεγεί με άλλο τρόπο. Η δεύτερη περίπτωση εκλογής είναι και η περίπτωση Σκυλακάκη. Προφανώς και τοποθετήθηκε στη λίστα όχι για κάποια αξία που ποτέ ως τώρα δεν έχει αποδείξει, όχι με θεαματικό αλλά ούτε καν με στοιχειωδώς σαφή τρόπο. Τοποθετήθηκε στη λίστα υποψήφιων ευρωβουλευτών της ΝΔ του 2009 στα πλαίσια εσωκομματικών ισορροπιών.Ανήκε πάντα στον στενό πυρήνα των ανθρώπων που απάρτιζαν το επιτελείο της Ντόρας Μητσοτάκη και οι πέτρες, οι θάμνοι, τα δάση και τα βουνά του Στρασβούργου, μαζί με τα έδρανα του Ευρωκοινοβούλιου το γνώριζαν καλά αυτό ήδη από την αρχή της θητείας του Θόδωρου Σκυλακάκη.

Υπάρχει κανείς που να μην ξέρει ποιο ήταν ακριβώς το κριτήριο επιλογής Θόδωρου Σκυλακάκη για την προνομιακή θέση στη λίστα υποψήφιων ευρωβουλευτών της ΝΔ;

Τον Ιούνιο του 2010 η Ντόρα Μητσοτάκη για τους γνωστούς λόγους προκάλεσε την διαγραφή της από το κόμμα της ΝΔ, υπακούοντας όχι τόσο στα νεοφιλελεύθερα ένστικτα της που ήξερε πολύ καλά ότι τα συμμερίζονταν με κρυφή, ανομολόγητη, παρθενική ντροπαλοσύνη και ο Σαμαράς αλλά στο βαθύ αίσθημα πόνου που της χαράκωνε την ψυχή από την απρόσμενη εκείνη ταπεινωτική της ήττα στην εσωκομματική διαδικασία του Νοεμβρίου του 2009. Φυσικά και τέθηκε το ζήτημα τι γίνεται με τις έδρες στη Βουλή. Τέθηκε όμως χαλαρά γιατί ήξεραν πολύ καλά ότι οι ψήφοι που έλαβε η Ντόρα Μητσοτάκη στην Α΄Αθηνών σε πολύ μεγάλο βαθμό αντανακλούσαν την προσωπική της αίγλη-εκείνη την περίοδο τουλάχιστον-στο κόμμα της και τους οπαδούς του. Αναλογικά το ίδιο ίσχυε και για τους υπόλοιπους βουλευτές που την ακολούθησαν. Μαζί όμως με αυτούς-με εντυπωσιακά ακαριαίο αντανακλαστικό  αυτοματισμό κινήθηκε και ο Θόδωρος Σκυλακάκης. Καμιά έκπληξη για όσους, δηλαδή όλους, ξέραν το είδος των σχέσεων με την Ντόρα Μητσοτάκη. Ενώ λοιπόν η ΝΔ δεν προέβαλε αίτημα εγκατάλειψης των εδρών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο-που πολιτικά είχαν εντελώς ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία για την συγκυρία-στην περίπτωση Σκυλακάκη το ζήτημα τέθηκε με επίταση από την ΝΔ, συναντώντας όμως αφενός την κάθετη άρνηση Σκυλακάκη και την αιδήμονα σιωπή-όταν οι Μητσοτάκηδες κρατάνε αιδήμονα σιωπή κανείς δεν τους φτάνει σε ευγλωττία!-της Ντόρας Μητσοτάκη.

Ακόμη και δόκιμα αμοραλιστικά κτήνη σαν τους εικονιζόμενους στη φωτογραφία φαντάζουν πολύ πιο καθαροί στον τρόπο που παίζουν το πολιτικό παιχνίδι μεταξύ τους ή με άλλους σε σχέση με τον Σκυλακάκη που έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ!

Οι εκλογές του Μαΐου του 2012 έφεραν καινούργια δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό ανάμεσα στα οποίο το αποκρουστικά θεαματικότερο  είναι η λυκοφιλική σύμπραξη Σαμαρά και Ντόρας Μητσοτάκη. Η δυναστική κόρη ήξερε ότι βρισκόταν σε μειονεκτική θέση μην έχοντας καταφέρει να εκλεγεί και άρα και σε διαπραγμετευτική μειονεξία και, ό,τι μπορούσε να πετύχει δεν ήταν παρά να σώσει το δικό της τομάρι και αυτών από τους αυλικούς της που θεωρούσε και πιο πολύτιμους και πιο πολιτικά ανεκτούς από την άλλη πλευρά. Να θυμίσουμε ότι ο Θόδωρος Σκυλακάκης δεν κατέβηκε στις κρίσιμες αυτές εκλογές μαζί της, άρα εκ των πραγμάτων δεν εκόμισε στο χειμαζόμενο κόμμα της δυναστικής κληρονόμου ούτε καν τις προσωπικές του ψήφους για να το ενισχύσει στον νύν υπέρ πάντων αγώνα για πολιτική επιβίωση. Προφανώς λοιπόν η Ντόρα Μητσοτάκη ούτε την έπαιρνε να διαπραγματευτεί γι’αυτόν αλλά και ίσως και να μην ήθελε, θεωρώντας ότι δεν άξιζε να ρισκάρει την συμφωνία για κάποιον που δεν ρισκάρισε τίποτα γι’αυτήν-ναι, θα μπορούσε ο Σκυλακάκης να έχει παραιτηθεί από τη θέση του στο Ευρωκοινοβούλιο, παραχωρώντας την στον επιλαχόντα που, φαντάζομαι, θα ήταν κάποιος νεοδημοκράτης,θα συστρατεύονταν με την Ντόρα εδώ και στις διαπραγματεύσεις αργότερα ανάμεσα σε ΝΔ και ΔΗΣΥ, αυτό θα μπορούσε να συνεκτιμηθεί και από τις δύο διαπραγματευόμενες πλευρές σαν τήρηση των κανόνων του παιχνιδιού από τον Σκυλακάκη. Δεν έγινε όμως έτσι και έτσι οι παίχτες Σαμαράς-Ντόρα Μητσοτάκη απέκλεισαν αμοιβαία τον ζαβολιάρη παίχτη.

Ο  Σκυλακάκης ασφαλώς και δεν είχε ψευδαίσθηση για την τύχη που δεν τον περίμενε-όλοι οι ζαβολιάρηδες το γνωρίζουν καλά αυτό, γιατί οι ζαβολιάρηδες μπορεί να μην είναι οι εξυπνότεροι των ανθρώπων-γι’αυτό και είναι ζαβολιάρηδες- αλλά έχουν το φοβικό εκείνο ένστικτο που τους ενημερώνει έγκαιρα με το πάγωμα στα σωθικά τους. Η αχαρούκλικη λοιπόν στυμένη λεμονόκουπα που ακούει στο όνομα Θόδωρος Σκυλακάκης, πριν καν στεγνώσει το μελάνι της συμφωνίας των δύο λυκόφιλων Σαμαρά και Ντόρας Μητσοτάκη, έσπευσε να αποποιηθεί της προσφοράς που ποτέ δεν του έγινε και που ποτέ δεν θα μπορούσε να του γίνει,λέγοντας ότι όχι, αυτός κρατάει την αξιοπρέπεια του και δεν θα ενταχθεί στη Νέα Δημοκρατία,κρατώντας με την αυτάρεσκα επικαλούμενη αξιοπρέπεια του και το τρόπαιο της ξετσιπωσιάς του:την έδρα στο Ευρωκοινοβούλιο και που πριν καν περάσει μέρα, την μετέφερε σε άλλο κόμμα, επίσης κατά κράτος ηττημένο στις πρόσφατες εκλογές, τη ΔΡΑΣΗ του Στέφανου Μάνου!

Το χαμόγελο του ζαβολιάρη ρέκορντμαν: ένα πρόσωπο, μία έδρα, τρία χρόνια, τρία κόμματα, κανένα πολιτικό ήθος!

Σχεδόν στο μισό της θητείας του, αυτός ο νεωτερικός, όπως θέλει αυτάρεσκα να εμφανίζεται, πολιτικός πέρασε όχι μόνο ο ίδιος αλλά και την έδρα που του χάρισαν, μέσα από τρία κόμματα! Δεν νομίζω ότι στα πανευρωπαϊκά πολιτικά χρονικά να έχει υπάρξει ποτέ ανάλογη περίπτωση! Τι είδους πολιτικός μπορεί νάναι ένα τέτοιο άτομο; Τί είδους μπέσα κομίζει στην πολιτική; Με πόσο ευτελή κριτήρια οργανώνει το πολιτικό του σκεπτικό; Τι πολιτικό σκεφτικό μπορεί να κρύβει μια τόσο εξόφθαλμη ιδιοτέλεια; Ποιος μπορεί να τον υπολήπτεται, πέρα από αυτούς που τον χρησιμοποιούν με τον ίδιο τρόπο που οι Γερμανοί χρησιμοποιούσαν και υπολήπτονταν τους κουκουλοφόρους καταδότες; Η τελευταία διετία μάς αποκάλυψε πολλούς ελεεινούς πολιτικούς, που ο καθένας τους συναγωνίζεται τον άλλο σε αχρειότητα. Στο Πάνθεον λοιπόν αυτό της αχρειότητας εξέχουσα θέση με το αμοραλιστικό του ρεκόρ κατέχει και ο Θόδωρος Σκυλακάκης.

Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθούμε: η ανάρτηση αυτή δεν έρχεται να εκφράσει συμπόνια στη Νέα Δημοκρατία για την πουστιά Σκυλακάκη-η τελευταία μας σκασίλα αν αυτό είναι το θύμα του αμοραλισμού του ανδρός-αλλά να επιτιμήσει τον ίδιο αυτόν τον πολιτικό, που καθόλου τυχαία πέρασε από το κόμμα που υπήρξε και θύμα του αυτού του αμοραλισμού. Είναι ένα αρνητικό πρότυπο που του αξίζει το προνόμιο να το δείχνεις επιτιμητικά με το δάχτυλο.

Advertisements

3 Σχόλια to “Πολιτικό ρεκόρ Γκίνες-Θόδωρος Σκυλακάκης”

  1. Παύλος Says:

    Φίλε μου δεν χρειάζονταν να μπείς στον κόπο και να απλώσεις ένα τέτοιο σεντόνι, για να μας αποδείξεις το κόμπλεξ που κουβαλάς. Μπορούσες να το κάνεις και με λίγες αράδες.

    • iconology2009 Says:

      Το όφειλα αυτό στον κύριο Σκυλακάκη: παράλληλα με το άπλωμα των συμπλεγμάτων μου-μού πήρε την έδρα βλέπετε και βρήκα την ευκαιρία να βγάλω τα συμπλεγματικά απωθημένα μου απέναντι του- έπρεπε να αναδείξω σε κάποια έκταση και την γκάμα των χαρισμάτων του.

  2. Παντελής Says:

    Δεν μπορώ πάρα μονό να σας συγχαρώ για την πραγματικά αντικειμενική άποψη για το πρόσωπο του “ἀνδρός” ο οποίος γύρισε στα προ δεκαετίας λημέρια του τοποθετημένος από προοδευτικές δυνάμεις πράγμα που δείχνει ότι ουδέποτε πραγματικά είχε απορρίψει την μεντόρισα του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: