Όταν το σύστημα επινοεί

ΣΥΡΙΖΑ: η νέα απατηλή εναλλακτική για να δεχτούν οι Έλληνες το μνημόνιο-θα το δεχτούν όμως;

Προφανώς το πακέτο του μπάρμπα-Φώτη Κουβέλη δεν είναι ελκυστικό. Έτσι ο μπάρμπα-Φώτης προς το παρόν παραγκωνίζεται και το σύστημα-με τις κατάλληλες προσαρμογές φυσικά και από τις δύο πλευρές-παίζει πια ανοιχτά και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον ΝΕΟ ΣΥΡΙΖΑ. Τον ΣΥΡΙΖΑ των θολών λόγων, των μισόλογων, των καθεστωτικών υπαινιγμών και φυσικά των νέων, ακόμη πιο κακόγουστων, κυβιστήσεων. Τον ΣΥΡΙΖΑ του νερωμένου κρασιού όπως είπε ο προνομιακός συνομιλητής του Ανδρέα Ψυχάρη(μπρρρρρρρρρ!) Δημήτρης Παπαδημούλης(μπρρρρρρρρ!).

Οι νέες καθεστωτικές φιγούρες του συστήματος όχι μόνο έχουν βρει κανάλια προνομιακής επικοινωνίας μεταξύ τους αλλά και στηρίζονται επικοινωνιακά με σπάνια και ακριβή αμοιβαία αλληλεγγύη, όση δεν μοιράζονται με συντρόφους τους στο ίδιο κόμμα και με τον ίδιο τρόπο που το έκανε η Διαμαντοπούλου με τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, ο Ραγκούσης με τον Κωστή Χατζηδάκη, η Ντόρα Μητσοτάκη με τον Θόδωρο Πάγκαλο και πιο πρόσφατα ο Ψαριανός με το Βορίδη.

Αυτό λοιπόν που καταλαβαίνω είναι ότι το σύστημα παίζει τόσο ανοιχτά πια με το ΣΥΡΙΖΑ, ώστε ήδη πριν τις εκλογές το -πρώην πια- αριστερό αυτοαποκαλούμενο κόμμα, να ρίχνει τις μάσκες του ασυμβίβαστου προς χάρη του κυβερνητισμού και των συμβιβασμών που υποτίθεται ότι απαιτεί, πριν καν πάρει την εξουσία. Υπάρχει η επείγουσα αίσθηση του να περάσουν κάπου, μπροστά σε κάποιον, κάποιες εξετάσεις, προτού καν υποβάλλουν τις οριστικές προφορικές, δηλαδή εύκολα ανακαλούμενες, στον ελληνικό λαό. Η διαίσθηση μου οσμίζεται την απάτη και ψάχνει να βρει, να εντοπίσει την ρητορεία της επόμενης μέρας.

Πικραμμένος: Σαν Ανώτατος Δικαστικός, δηλαδή σαν σκληροπυρηνικός εκπρόσωπος του καθεστώτος και καθόλου συμπτωματικά σαν Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός, νιώθω ότι παραδίδω την εξουσία σε δικό μας πια άνθρωπο. Καλή επιτυχία στα μνημονιακά πρωθυπουργικά σας καθήκοντα.

 

 

Τα ηρωϊκά πονεμένα χρόνια του Συνασπισμού: όταν ακόμη και το αερόστατο των ελπίδων-ηγεσία Δαμανάκη!-έπρεπε ασήκωτο καθώς ήταν-δεν μπήκε στη Βουλή ο Συνασπισμός το 1993- να το τσουλήσεις στο έδαφος.

Τα ηρωϊκά πονεμένα χρόνια του Συνασπισμού: όταν ακόμη και το αερόστατο των ελπίδων-ηγεσία Δαμανάκη!-έπρεπε, ασήκωτο καθώς ήταν-δεν μπήκε στη Βουλή ο Συνασπισμός το 1993- να το τσουλήσεις στο έδαφος.

 

Advertisements

2 Σχόλια to “Όταν το σύστημα επινοεί”

  1. Στράβων Αμασεύς Says:

    Αυτό πια με τον τουιτήρα έχει καταντήσει γραφικόν.
    Τόση όψιμος τεχνοκαυλίασις πια!

    Νομίζω ότι δεν θα αργήσει ο καιρός που θα μας εκπροσωπήσει κάποιο μποτ, το οποίον θα κάνει υπέροχα σχόλια εν τουιτήρῳ και φεισμπουκίῳ αλλά δεν θα υπάρχει πραγματικά.

  2. Διογένης Says:

    Όπως ακριβώς τα λες είναι, αγαπητέ. Πόσο ψεύτικος φαινόταν ο Τσίπρας στις προεκλογικές του ομιλίες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: