Keith Haring

Από όλο εκείνο το φρικαλέο ανθρώπινο σκουπιδομάνι-τραβεστί, πορνίδια και των τριών φύλων, πρεζόνια, ψώνια που εκλιπαρούσαν για φτηνό κλέος προσφέροντας τα πάντα από ό,τι περίσσευε από την χαμένη τους ψυχή που είχε τη νοσηρή μορφή σώματος σε καταστολή, βαρεμένοι σκουπιδιάρηδες του πιο αλλοπρόσαλλου περιθωρίου- από όλα αυτά τα παρακμιακά λοιπόν χερουβείμ της-λευκής φυσικά! αλίμονο!- σκόνης που είχε περιμαζέψει ο φριχτός σκουπιδοτενεκές που ο ίδιος ήταν-ο Andy Warhol δηλαδή-ο μόνος που ξεχώριζε όχι μόνο με την αγγελική γλύκα της μορφής του αλλά και με το αληθινό και πηγαίο ταλέντο του ήταν ένας πιτσιιρικάς, ο Keith Haring.

Θα μπορούσε νάναι άνετα ένας graphic,ένας Pop Jackson Pollock!

Το ταλέντο του ήταν αληθινά πρωτότυπης δημιουργικής φύσης και δεν είχε καμιά σχέση με τις ξεπατικωσούρες του εικαστικού μπουρδολόγου Warhol, που χάρη στις παπαριές του-μπρος στις οποίες εκστασιάζονταν- και εκστασιάζονται ακόμη!-σωρευτικά, οι νεόπλουτοι που βλέπουν την κοσμικότητα τους σαν πιθανό εικαστικό event, οι αμόρφωτες αλλά υψιπετείς λούγκρες της μιντιοκρατίας από προφανή αλληλεγγύη στην κομπλεξική μούσα τους με την πλατινέ περούκα και τα άσχετα αλλά επιτήδεια και πανταχού παρόντα αρπακτικά που ντηλάρουν από κλοπυραϊτίστικη τέχνη της συμφοράς σαν εκείνη του ανούσιου φαφλατά Warhol μέχρι μεθυστικά απογειωτικές χρυσόσκονες και σάρκα για κάθε γούστο. Ο πιτσιρικάς μας όμως δεν ήταν σαν τους άλλους, κι ευτυχώς ούτε καν σαν τον ρηχό, φανφαρόνο μέντορα του. Είχε ταλέντο! Εκρηκτικό, αληθινό ταλέντο και δημιούργησε αληθινά καινοτόμες, πρωτότυπες, ρυθμικά πρωτότυπες θάλεγα, μορφές, που είναι ζήτημα αν οι γύρω του μπορούσαν να κατάλάβουν,  αν συνειδητοποιούσαν το καινούργιο είδος ομορφιάς που εκόμιζαν στην τέχνη οι χαρωπά δονούμενες, πολλές φορές μνημειακών διαστάσεων, φιγούρες του. Παρόλο ότι οι αναφορές του είναι εύκολα ανιχνεύσιμες στα κόμικ, στη γραφιστική τέχνη, στη πρωτόγονη τέχνη ορισμένως και, πιο αναπάντεχα ίσως, ακόμη στην τέχνη ενός σεμνού αμερικανού καλλλιτέχνη, σύγχρονου , φίλου αλλά και εν δυνάμει αντίπαλου του Warhol, του Roy Liechtenstein, η τέχνη του Χέιρινγκ έχει τα εντελώς δικά της χαρακτηριστικά, έτσι που βάσιμα πια να τον θεωρούμε κι αυτόν έναν δημιουργό του 20ου αιώνα.

Ασφαλώς το γραμμικό στοιχείο είναι εμμονικά κυρίαρχο και στις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που μπαίνει χρώμα, αυτό συμβαίνει με έναν εντελώς επίπεδο τρόπο, σαν ενιαίο υπόστρωμα σε μια επιφάνεια που από τις τόσες τομές μοιάζει είτε με σκελετό βιτρό είτε με κομμάτια παζλ με έντονο μαύρο περιθώριο. Η θεματική τείνει επικίνδυνα προς τον συμβολισμό και τον σύμφυτο στόμφο του αλλά έχει τόση δροσιά, τόση αφέλεια, τόση ανεμελιά και τόση λίγη λογιότητα το σχέδιο, που ξεπερνάει την παγίδα με ασφάλεια.

Αυτό που ειλικρινά με μαγεύει στη σπουδαία τέχνη του είναι πώς αυτό που σε κάθε άλλη περίπτωση θα ήταν ένα παραγεμισμένο συνοθύλευμα γραμμών ενός καλλιτέχνη με πρόβλημα φόβου του κενού(horrror vacui)στον Χέιρινγκ είναι ακριβώς σπουδή στο ξεπέρασμα του. Πληθωρικός και οικονομικός ταυτόχρονα, χιουμορίστας-πικρός καμιά φορά-αλλά και συμβολιστής με τάσεις ακόμη και προς την αλληγορία. Ενστικτώδης δηλαδή αλλά και εγκεφαλικός ταυτόχρονα. Ο πρόωρος θάνατος του δύσκολα μπορεί να συγχωρεθεί στη Μοίρα. Η πιτσιρικαρία όμως συνεχίζει να τον αγαπά και η φαινομενικά εύκολη τέχνη του και τα σύμβολα της, εύκολα αναπαράγονται και με κάποιο τρόπο τον ανασταίνουν.

Αληθινά λαϊκή τέχνη στον 21ο αιώνα είναι η τέχνη που δημιουργείται από και δημιουργεί για τη νεολαία. Ο μεγάλος πιονιέρος αυτής της νεανικής λαϊκής τέχνης είναι ο Κιθ Χέιρινγκ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: