Η Μουστακαλού Σοράγια του Σοσιαλισμού

Ακόμη κι αν δεν πετύχει ο Σοσιαλισμός, εγώ θα ξαναπροσπαθήσω!

Δεν φτάνει που είναι πανίβλακας, Μαμάκιας, χασικλής, αγράμματος, αμερικανάκι, πολιτικός απατεώνας, Μεγαλοτζογαδόροςκοπανατζής, λουφαδόρος, ζαβολιάρης, είναι και ένας αφόρητα αβάσταχτος κλαψομούνης-και η αισχρή, πρόστυχη και μιζεροκακόμοιρη ζητιανιά θέλει τέχνη αυτοταπείνωσης καθότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα-ο εθνικός μας κλαψομούνης λοιπόν, που περιφέρεται από κοσμικό θέρετρο σε κοσμικό θέρετρο κι από μεγαλούπολη σε μεγαλούπολη, διεκτραγωδώντας ένα δράμα που, ενώ δεν το βίωσε παρά πάνω στο high tech canoe του και που, παρεμπιπτόντως, είναι αυτός ο ίδιος που το προκάλεσε στους άλλους, τώρα λοιπόν, το οικειοποιείται σαν δικό του τραυματικό βίωμα, με την έννοια που ο πατροκτόνος επικαλείται την νεοαποκτημένη με την πατροκτονία ορφάνια του. Είναι αφασικός  ο απίθανος αυτός τύπος-αυτό δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία για να το ανακαλύψεις- και κανείς δεν είναι τόσο κτηνώδικα χοντρόπετσος όσο ένας αφασικός που έχει καλά κρυμμένο τον πονηρό του σκοπό.

Μετατρέπει λοιπόν το έγκλημα του σε ικεσία για οικτιρμό-ούτε καν για εξιλέωση!- οικτιρμό όμως που να εμπεριέχει και όλα τα προνόμια-ενισχυμένα τώρα μάλιστα- τα προνόμια που έχασε πριν εκτελέσει το ανήκουστο έγκλημα του. Αυτή λοιπόν η μουστακαλού πονεμένη αυτοκράτειρα του Σοσιαλισμού-στην Αφρική έγινε πρόσφατα η στέψη της-θέλει να γυρίσει στον τόπο του εγκλήματος, για ένα, ακόμη θεαματικότερο, remake. Κι έχει επιδοθεί σε ένα απίστευτης έκτασης και έντασης επικοινωνιακό παραλήρημα, που περιλαμβάνει έκδοση βιβλίου με τα άπαντα των στεναγμών της και  των τοξικών της δακρύων, που έχυσε για να σώσει -λέει! -την μητριά πατρίδα της, καθώς και διαλέξεις-κάπου στο Yale, στο Princeton, δεν θυμάμαι ακριβώς-  του πώς το τρίβουν το πιπέρι του Σόρος και του Ρουμπινί  οι συνεταίροι.

Οι αντοχές μας με αυτό το θρασύδειλο υποκείμενο εξαντλήθηκαν. Αν θέλει να κάνει το κομμάτι του το βλαμμένο της μάνας του, να την πάρει όπως πήρε τη δικιά του ο Κοκός και να πάνε σ’άλλη παραλία. Ό,τι κακό έχουν κάνει αυτοί στον τόπο τόκαναν. Πάπαλα τώρα. Ξεκουμπίδια. Το παιχνίδι θα χοντρύνει πολύ αν επιχειρηθεί αποκατάσταση της ηλίθιας μουστακαλούς.

Υ.Γ. Πολλοί ίσως παραξενευτούν με το είδος της γραφής αυτής της ανάρτησης. Είμαστε όμως αναγκασμένοι ώρες-ώρες να προσφύγουμε ακόμη και σε επιθεωρησιακής γραφής αποδόμηση του δυναστικού ξενόφερτου εγκάθετου που, με τη νέα του επικοινωνιακή επίθεση φαίνεται ότι μεσοπρόθεσμα σχεδιάζει επιστροφή του στην Κεντρική πολιτική σκηνή-ο απόλυτος εφιάλτης! Να ξέρετε ότι αυτό το υποκινούμενο ανδρείκελο δεν είναι τυχαία στο προσκήνιο τον τελευταίο καιρό-τίποτε σ’αυτό το παραπολιτικό κτήνος δεν ήταν ποτέ τυχαίο-από την ίδια την εκλογή Σημίτη του 1996, το Φάλκον με τον Κρανιδιώτη, τον Οτσαλάν και τις πυρκαγιές του Αυγούστου του 2007 μέχρι τα Δεκεμβριανά του 2008 και φυσικά την, με την ανάληψη της ηγεσίας της χώρας απ’τον ίδιο, άνθηση της κερδοσκοπίας των διεθνών τζογαδόρων παράλληλα με την εξαγγελμένη απ’τον ίδιο τον διεθνή αυτόν οικονομικό εγκληματία εκ των πραγμάτων πτώχευση της Ελλάδας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: