Να μη δικαστεί ο Παπανδρέου!(Η προδοσία είναι δικαίωμα, είναι προνόμιο)

Καλώς ή κακώς-εγώ πιστεύω καλώς-δεν είμαστε πια στο Μεξικό του 1867 όταν ο εγκάθετος-από τον Ναπολέοντα τον Γάματα!-, ξενόφερτος Μαξιμιλιανός των Αψβούργων εκτελούνταν από απόσπασμα του επαναστατημένου φιλοδημοκρατικού και σφοδρά αντιμομναρχικού λαού.

Η προδοσία είναι δικαίωμα. Το τελευταίο, το έσχατο δικαίωμα και προνόμιο που έχει κάποιος όντας πολίτης μιας χώρας. Με την έννοια ότι, προδοσία μόνο ένας πολίτης της χώρας μπορεί να διαπράξει. Μόνο ένας πολίτης της χώρας μπορεί να έχει το δικαίωμα αλλά κυρίως την τιμή να δικαστεί, να απολογηθεί, να καταδικαστεί και ίσως μ’αυτό τον τρόπο και να εξιλεωθεί απέναντι στην πατρίδα του που πρόδωσε. ΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ, που δεν είναι πολίτης όχι απλά τύποις αλλά ουσία. Τύποις πολίτες ήταν και οι κατά καιρούς μονάρχες που μας εγκατέστησαν οι ξένοι προστάτες-οι απόγονοι των σημερινών δανειστών μας-αλλά ουσία όλοι ήξεραν, προ πάντων οι ίδιοι οι εγκάθετοι ξένοι δυναστικοί γόνοι, ότι ανήκαν ψυχή και σώματι αλλού. Κανείς από αυτούς δεν έμαθε με επάρκεια τη γλώσσα της μητριάς πατρίδας του. Άλλαζαν όταν η συγκυρία το απαιτούσε θρήσκευμα και φυσικά εθνικότητα και φυσικά ολόκληρη την ατζέντα της όποιας προσωπικής κοσμοθεωρίας υποτίθεται ότι είχαν. Και μάλιστα όταν οι ίδιες αυτές συγκυρίες το επέτρεπαν, το γύριζαν ακόμη και στον Ινδουϊστικό καλαματιανό-η έκπτωτη πια Φρειδερίκη έγινε Ινδουΐστρια-κάνοντας έτσι καριέρα σε τρεις θρησκείες και δόγματα-Προτεσταντισμό, Ελληνορθοδοξία, Ινδουϊσμό-και ένα φυσικά μεγάλο Θεό:το συμφέρον της!

Η μεγαλοψυχία των Ελλήνων: ο Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ ο Α΄-ο φαλάκρας φτυστός ο Γιωργάκης-φεύγει σώος και ασφαλής-χωρίς να του πειραχτεί νυχάκι του εξαδάκτυλου!-φεύγει λοιπόν απ’την Ελλάδα μετά την εκθρόνιση του για τα άπειρα εγκλήματα του, από τα οποία ο διχασμός του 1922 ήταν ασυζητητί το μακράν ελαφρότερο.

Έτσι κι ο ξενόφερτος Παπανδρέου. Βαφτίστηκε στην Ελλάδα όταν ο πατέρας του-με την παρότρυνση του δικού του πατέρα αντίστοιχα-αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα για να ιδρύσει δυναστεία και να θεμελιώσει δυναστικά αρπαχτικά δικαιώματα-δηλαδή εταιρεία αρπαγής  ελληνικού πλούτου και διεκπεραιώσεων μεγάλων αλλοδαπών συμφερόντων. Τα ελληνικά-που υπέφεραν στο αδέξιο, βλακώδες στόμα του όπως η Αγία Αικατερίνη στον τροχό του μαρτυρίου-δεν τα έμαθε ποτέ και έκανε τις θηριωδέστερες λεκτικές γκάφες από καταβολής νεοελληνικού κράτους. Η ιδεολογία του-ο Θεός να την κάνει τέτοια!- είναι η επιτομή του διανοητικού χυλού-σοσιαλισμός με το μακράν κτηνωδέστερο νεοφιλεύθερο πρόσωπο και πάλι από καταβολής νεοελληνικού κράτους. Τώρα τάχθηκε στην υπηρεσία του Δημοκρατικού Κόμματος στην Αμερική αγνοώντας ότι εδώ υπάρχει κόσμος που τον τίμησε κάνοντας τον αρχηγό κόμματος, βουλευτή και στο τέλος πρωθυπουργό. Και σ’αυτό τον κόσμο στρέφει πια το βλέμμα απαξιωτικά και υπηρετεί την πρώτη του ΚΑΙ ΜΟΝΗ πατρίδα-το ίδιο κάνει κι ο Κοκός στη Δανία.

Απόκτησε μια νέα αξία το διαχρονικό: «Δεν σε θέλει ο λαός παρτ’τη μάνα σου και μπρος!». Ούτε τα δικαστικά έξοδα για μια δίκη εσχάτης προδοσίας δεν αξίζει να του χαλαλίσουμε του εγκάθετου. Στα τσακίδια μόνο. Τίποτε άλλο.

Τα εγκλήματα του βιωμένα στο πετσί μας και με διαχρονικές από δω και στο εξής πληγές και ανεπανόρθωτες συνέπειες. Τίθεται λοιπόν θέμα προσαγωγής του στο Ειδικό Δικαστήριο. Θεωρώ ότι αντικειμενικά πληρούνται όλοι οι όροι για μια τέτοια διαδικασία αλλά παρόλα αυτά δεν συμφωνώ. Και δεν συμφωνώ για δύο λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με το ότι δεν νομίζω ότι πολιτικά ζητήματα λύνονται με δικαστικούς τρόπους, παρόλο ότι παραδέχομαι ότι στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ και για τον Παπανδρέου και -πολύ περισσότερο-για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ο δεύτερος λόγος όμως που δεν θέλω να δικαστεί ο Παπανδρέου στην Ελλάδα-αλλά αντίθετα να τιμηθεί σαν εθνικός ήρωας στις Ηνωμένες Πολιτείες-είναι γιατί δεν τον θεωρώ έλληνα πολίτη. Δεν μπορώ να του παραχωρήσω αυτή την τιμή ούτε καν για να την ντροπιάσει.

Ο Κοκός φορώντας το δανεικό δανέζικο παράσημο του ελέφαντα-αναφορά στον σπουδαίο του εγκέφαλο προφανώς-καρφώνεται απροκάλυπτα για να εξασφαλίσει κάποιου είδους πολιτική και λοιπή προστασία-μοιάζει σαν τον Παπανδρέου που τρέχει με προθυμία να υπηρετήσει ένα αμερικανικό κόμμα, τη στιγμή που άφησε ένα άλλο κόμμα-το δικό του!- στο βάθος του Τιτανικού που βύθισε. Παράλληλοι βίοι.

Ναι αλλά οι Έλληνες έχουν ανάγκη να εκτονώσουν ηθικά την οργή τους, μια και ο θρασύδειλος και φυγόμαχος Παπανδρέου τους την αρνήθηκε με τις εκλογές, αφού την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια εξασφαλίζοντας κιόλας μια άδικη ασυλία, που την εκμεταλλεύεται πλήρως. Τι γίνεται σ’αυτή την περίπτωση; Πώς θα ικανοποιηθεί το δημόσιο αίσθημα; Η απάντηση είναι μία και η Ελληνική Πολιτεία πάντα αυτήν έδινε όσες φορές χρειάστηκε να συμβεί αυτό-απόδειξη μεγαλοψυχίας ταυτόχρονα της Δημοκρατικής και καθόλου μνησίκακης Πολιτείας μας- λοιπόν η Ελληνική Πολιτεία του παίρνει πίσω το ελληνικό διαβατήριο και του επιστρέφει το ξένο, το αμερικανικό και  φυσικά στέλνει τον απρόσφορο για το χαρακτηρισμό του προδότη ξενόφερτο εγκάθετο πίσω στην πατρίδα του! Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη ηθική τιμωρία για κάποιον που τόσο κακό, τόσο πόνο προκάλεσε στη θετή του, στη ΜΗΤΡΙΑ του ΠΑΤΡΙΔΑ όπως προφανώς έτσι την ένιωθε και όπως της συμπεριφέρθηκε. Ό,τι κάναμε με τον Όθωνα,με τον Κωνσταντίνο τον Α΄,τον Γεώργιο το Β΄και τον Κωνσταντίνο τον Β΄. Είναι η ευγενέστερη εκδίκηση που ένας πονεμένος λαός μπορεί να δώσει σε ένα αγενές, πρόστυχο και προσβλητικό-ποιος έχει ποτέ εκστομίσει τόσες βαριές κατηγορίες εναντίον του λαού που κυβέρνησε;-αρπακτικό.

Ανεπίδεκτος μαθήσεως! Έχει ορκιστεί εκατοντάδες φορές κι ακόμη δεν εμπέδωσε ότι δεν ορκίζονται με το αριστερό! Ακομη και σωματικά να το πάρουμε πιο πολύ θα βολευόταν αν έβαζε το δεξί του χέρι. Αλλά είπαμε το κοπυράιτ της βλακείας σαν επιστημονικού εργαλείου κατατρόπωσης το εκμεταλλεύεται τώρα το Χάρβαρντ. καλύτερα πάντως μη μιλήσουμε για καταπατημένους όρκους και συνακόλουθες προδοσίες.

Απλά πράγματα, συνοπτικά, χωρίς την τραυματική εμπειρία μιας δίκης, χωρίς φυλακές, εκτελεστικά αποσπάσματα, πιθανές επικοινωνιακές ηρωοποιήσεις του πανίβλακα εγκάθετου. Είμαστε στον 21ο αιώνα άλλωστε, αυτά είναι κομματάκι ξεπερασμένα. Εξάλλου θα γλυττώσουμε όλη αυτή τη φάση της μιζέριας μιας δίκης που θα μας χαλάσει το θυμικό-φανταστείτε τον αδέξιο και κλαψομούνη Παπανδρέου να απολογείται και να σοροπιάζει το κοινό του με τον απωθητικό, γλοιώδη, κακομοίρικο, ζητιάνικο και γυναικουλίστικο αυτοοικτιρμό του-καμιά σχέση με τον πολιτικά ανδροπρεπή πατέρα του. Τέτοια ηθική και αισθητική δοκιμασία δεν αντέχεται. Πακέτο λοιπόν αυτός, η μάνα του και η ζοφερή,μακιαβελική οικογένεια του και πίσω στην πατρίδα του, τη δικιά του πατρίδα(πόσο αυτό μοιάζει με remake του Κοκού Γλύξμπουργκ  αλήθεια!).

Πόσο μπορεί να ωφελείται η εκλογική περιφέρεια που καταχρηστικά και με προνομιακή διάταξη του νόμου τον εξέλεξε αυτόν τον ΑΛΗΤΗ βουλευτή όταν πάνω από δεκαπέντε ήδη μέρες αυτής της νέας περιόδου της Βουλής βρίσκεται στο εξωτερικό; Και γιατί κανείς δεν εξανίσταται; Γιατί κανείς ακόμη κι απ’το ΠΑΣΟΚ δεν εξεγείρεται; Πόσο θεμιτό είναι να ανήκει σε ένα ελληνικό κόμμα και να δουλεύει για ένα ξένο κόμμα; Αν με τη μισή ζέση με την οποία υπηρετεί ΞΕΝΕΣ υποθέσεις υπηρετούσε ελληνικές ήδη δεν θα ήταν προδότης αλλά ευργέτης. ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ; Δεν έχει τραβήξει ήδη πάρα πολύ το καλαμπούρι μ’αυτόν; Είναι κι αυτή η εξοργιστική πτωχαλαζονεία και σπουδαιοφάνεια του που κυριολεκτικά σε πνίγει και σε οδηγεί σε διάθεση ποινική.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Να μη δικαστεί ο Παπανδρέου!(Η προδοσία είναι δικαίωμα, είναι προνόμιο)”

  1. Στράβων Αμασεύς Says:

    Πολύ ενδιαφέρουσα και σωστή η τοποθέτησις σου ότι ο JAP junior δεν είναι προδότης της Ελλάδος αλλά ήρωας των ΗΠΑ.

    Ακόμη και ένας προδότης μπορεί να επικαλεστεί μια δική του πατριωτική οπτική. Ακόμη και για τον Εφιάλτη υπήρχε μια δικαιολογία για την προδοσία του, ακόμη και οι Θηβαίοι είχαν δικαιολογία όταν Μήδισαν, ακόμη και το πατριαρχείο μπορεί να επικαλεστεί έναν πατριωτικό λόγο για τον αφορισμό της επαναστάσεως. Μια εναλλακτική πατριωτική οπτική. Το ίδιο μπορεί να επικαλεστεί και ο Τσολάκογλου, γιαυτό και στις προδοσίες υπάρχει δίκη. Κάποιος κρίνεται ως ένοχος προδοσίας μετά από σκέψι και πάντοτε υπάρχουν έστω και λίγες αμφιβολίες για την ορθότητα της κρίσεως.

    Διότι αυτή είναι η πραγματική έννοια της «κρίσεως», είναι προϊόν λογικής, η κρίσις δεν είναι το αγγλοαμερικάνικο crisis όπως το εννοούμε σήμερα. Η κρίσις είναι ο χωρισμός, η δίκη, εξ ού και το κρίμα. Σήμερα δηλαδή δεν έχουμε κρίσιν, όπως πολύ κακώς έχουμε συνηθίσει να λέμε, έχουμε παρακμή, πρόβλημα κρίσεως και κριτικής ικανότητος. Ουσιαστικώς δηλαδή έχουμε ακρισίαν και ουχί κρίσιν.

    Ο JAP δεν χρειάζεται να κριθεί ως προδότης διότι το αποδεικνύει ακόμη και σήμερα πως δεν είναι Έλλην. Μια απλή στέρησις των πολιτικών του δικαιωμάτων, μια ατιμία μπορεί να είναι μια δίκαιη κρίσις.

    Έχει βεβαίως το Παπανδρέικο κοινά στοιχεία με την βασιλική οικογένεια καθώς και οι δύο οικογένειες δεν βρήκαν μία Ελληνίδα για να αποκτήσουν δεσμούς αίματος με τον ελληνικόν λαόν. Βασιλικές οικογένειες είχαμε από τα βυζαντινά χρόνια στην Ελλάδα (πρώτος πανέλλην βασιλεύς βεβαίως ήταν ο Φίλιππος), μπορούσε κάποιος να νυμφευτεί μια ταπεινή ή μπορούσε ακόμη και ο ίδιος να ήταν ταπεινός, όπως ο Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος της Μακεδονικής δυναστείας. Τότε μάλιστα κάναμε και εξαγωγή βασιλικού αίματος στα γερμανικά βασίλεια. Στην νεοτέρα ιστορία δεν βρέθηκε ένας βασιλιάς να πάρει μια Ελληνίδα, έστω για τα μάτια του κόσμου, για να δεθεί με τον Ελληνικό λαό. Την ίδια πρακτική ακολούθησαν τόσο ο Γεώργιος Παπανδρέου όσο και ο Ανδρέας.

    Διαφωνώ όμως με την άποψη σου για τον εθνικόν διχασμόν ο οποίος κατά παραδοχή του ιδίου του Ελευθερίου Βενιζέλου δημιουργήθηκε από τον Ε.Β. και όχι από τον Κωνσταντίνο. Θεωρώ μάλιστα ορθή την στάσι του στέμματος ότι έπρεπε να πάρουμε γραπτές εγγυήσεις κατά την συμμετοχήν μας στο πλευρό της ΑΝΤΑΝΤ, διότι ο Κωνσταντίνος ως ξένος που ήταν γνώριζε καλά τις πρακτικές των ξένων. Εξάλλου ακόμη και ένας ξένος βασιλιάς προστατεύει το στέμμα του, ίσως όχι για να προστατέψει την πατρίδα του αλλά για να προστατέψει την ιδιοκτησία του. Έχει δηλαδή ένας ξένος κίνητρο για να συμπεριφερθεί ως φαινοπατριώτης δεδομένου ότι η ιδιοκτησία είναι γλυκιά. Μπορεί δηλαδή να ήταν ξένος ο βασιλικός οίκος όμως η Ελλάς ήταν περιουσία του και ως τέτοια την προστάτευε και σαφώς θα ήθελε να την επεκτείνει και όχι να την συρρικνώσει. Ξένοι λ.χ. ήταν και οι Πτολεμαίοι στην Αίγυπτο όμως διέσωσαν τον θεσμό των Φαραώ.
    Ακόμη όμως και για τον Μωάμεθ Β’ τον Πορθητή οι σκλαβωμένοι λαοί ήταν περιουσία του και δεν θα επέτρεπε σε άλλον ξένο παράγοντα να βάλει χέρι. Γιαυτό και επένδυσε στο Πατριαρχείο το οποίο προσπάθησε να ελέγξει όμως δεν το κατήργησε, όπως δεν κατήργησε τις σατραπείες και ο Αλέξανδρος.
    Σχετικά είναι τα πράγματα. Τα στέμματα έχουν φιλοδοξίες, ακόμη και όταν είναι ξενόφερτα.
    Οι σχέσεις εξουσιαστού και εξουσιαζομένου είναι πάντοτε αμφίδρομες και ακόμη και ένας δυνάστης περιορίζεται από την κατάκτησίν του, γιαυτό και (εάν αυτό αληθεύει) ούτε καν αυτός ο Πορθητής τολμούσε να πει ότι ήταν χριστιανός.

    Οι πολιτικάντηδες όμως δεν έχουν ούτε καν αυτά τα κυνικά κίνητρα. Εάν δηλαδή κάποιος είναι ξένος και πολιτικάντης τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στον εντοπισμό των κινήτρων. Τέτοια περίπτωσις είναι η του JAP όπου δεν γνωρίζουμε καν το γιατί μας ενέπλεξε στην μεγαλύτερη – και δυστυχώς ελπίζω μάλλον ματαίως, όχι τελευταία – περιπέτεια της μεταπελευθερωμένης Ελλάδος.
    Εκτός εάν, ας κάνουμε και την τρελή εικασία, ο JAP δεν είναι ο Δούρειος ίππος των ΗΠΑ στην Ελλάδα αλλά ο Δούρειος ίππος της Ελλάδος στις ΗΠΑ για να κατακτήσουμε και την Αμερική. 🙂

    Η δημοκρατία είναι επιρρεπής στους Δουρείους Ίππους γιαυτό και γεννήθηκε ως εθνικιστικός θεσμός και όχι ως διεθνιστικός. Στην δημοκρατία του Περικλέους ο εθνικισμός δεν ήταν ιδεοληπτικός αλλά μηχανισμός προστασίας του ιδίου του πολιτεύματος, είτε σε επίπεδον ηγεσίας είτε σε επίπεδον εκλογικής βάσεως, η οποία ακόμη και όταν είναι εν αρχῄ πολυεθνική (όπως οι φατρίες και οι φυλές των αρχαίων Αθηνών) μετατρέπονται σε ενιαίο έθνος βάσει της τομής, και όχι της ενώσεως, στοιχείων των πολυφυλετικών συνόλων (λ.χ. Θησέας, θεά Αθηνά) για να μπορεί να υπάρξει αυτός ο δομικός δημοκρατικός εθνικισμός. Γιαυτό και οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες δεν μπορούν να έχουν δημοκρατία παρά μόνον στέμμα, έστω και δημοκρατικοφανές.

    Συγνώμη για το σεντόνι, δεν μπορούσα να ανθισταθώ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: