Archive for Δεκέμβριος 2013

Το μαγκάλι του Σκουρλέτη

Δεκέμβριος 25, 2013
Ρίξτε κάνα Burberry για προσάναμμα στο μαγκάλι, να ζεσταθεί γρήγορα ο Σκουρλέτης.

Ρίξτε κάνα Burberry για προσάναμμα στο μαγκάλι, να ζεσταθεί γρήγορα ο Σκουρλέτης.

Υπάρχει λαός που πένεται, που δοκιμάζεται ακόμη και στα στοιχειωδέστερα της επιβίωσης. Είναι ταπείνωση να κρυώνεις και να πεινάς σε μια αναπτυγμένη χώρα του 21ου αιώνα-έτσι κι αλλιώς είναι ταπεινωτικό να συμβαίνει οπουδήποτε στο πλανήτη, απλά σε συνθήκες ανάπτυξης και πολιτισμού είναι σαν να εγκαθιστάς την έρημο στη μέση ενός πάρκου.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να μιλήσει ο πολιτικός στο λαό του, απ΄τους οποίους ο ασυζητητί αχρειότερος και ελεεινότερος είναι η υποκρισία. Θέλει σεμνότητα η διαχείριση του αιτήματος ενός λαού για καλύτερη ζωή. Υπάρχει από τη μιά η αλαζονεία και η απονιά του νεοφιλεύθερου πολιτικού που αποφασίζει. Από την άλλη όμως υπάρχει και η αποκρουστική ολοφάνερη υποκρισία, που εξοργίζει με το θράσος με το οποίο μεταμφιέζεται. Διαβάστε τη δήλωση του αληθινά απερίγραπτου Πάνου Σκουρλέτη, εκπροσώπου Τύπου ΣΥΡΙΖΑ(ο πληθυντικός της μεγαλοπρεπείας σαν πληθυντικός της αλληλεγγύης στα λόγια-στο μεταξύ τα καλοριφέρ και τα αιρκοντίσιον στη Κουμουνδούρου,όπου συντάχτηκε η δήλωση, καίνε στο φουλ!): «Μέσω του κ. Στουρνάρα η κυβέρνηση επέλεξε να στείλει τις Χριστουγεννιάτικες ευχές της στον ελληνικό λαό λέγοντας του πως αδιαφορεί πλήρως αν δεν μπορεί να ζεσταθεί και φέτος. Το μήνυμα ήταν σαφές: το πετρέλαιο και το ρεύμα θα παραμείνουν ακριβά και όποιος αντέξει.

Κύριε Σαμαρά και κύριε Στουρνάρα  Θα αντέξουμε. Θα αντέξουμε για να σας ανατρέψουμε».

Η υποκρισία βγάζει μάτι όταν είναι τέτοια και είναι πολλές φορές πιο ανάλγητη γιατί μπαίνει ακριβώς στον πυρήνα του οδυνηρού ψεύδους. Μοιάζει με το Παγκάλειο: Μαζί τα «φάγαμε». Μοιράζονται στα λόγια οι υποκριτές κάτι που στην πράξη δεν ισχύει. Και εξυπακούεται ότι του Σκουρλέτη του ψέμα είναι πολύ πιο ύπουλο, γιατί του Πάγκαλου αν όχι τίποτα άλλο έχει και μισή παραδοχή, ενώ του Σκουρλέτη ακέραιο ψέμα, πολύ περισσότερο αν αναλογιστεί κανείς ότι τη θέρμανση στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ-όπως και κάθε κόμματος άλλωστε-την πληρώνει ένας λαός που στο δικό του σπίτι αδυνατεί να το κάνει. Είναι βδελυρό, είναι ποταπό, είναι πρόστυχο και ελεεινό έτσι όπως διατυπώνεται από τον γκεμπελίσκο αυτόν και εξοργίζει με τη μοχθηρία του τρόπου σκέψης να ταυτίζει ελεεινά καλοζωϊσμένα κομματόσκυλα με ένα δοκιμαζόμενο λαό. Δεν αντέχεται αυτή η δήλωση. Είναι τόσο κραυγαλέα φαρισαϊκή, ταρτουφική! Είναι πολύ περισσότερο ψεύτικη απόσο μπορεί να αντέξει και να συγχωρέσει κανείς σε πολιτικό. Ξεπερνάει τα όρια. Είναι ύπουλη ακριβώς γιατί ξεπέρασε τα θεμιτά προσχήματα του πολιτικού ψεύδους. Στάζει απάτη κάθε της λέξη.

Υ.Γ. Έψαξα απεγνωσμένα στο διαδίκτυο να βρω το ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗ. Στάθηκε αδύνατο! Στις πέντε πρώτες σελίδες του Google-δεν λέει να κοιτάξεις περισσότερο για ένα πρόσωπο που βρίσκεται σε ημερήσια βάση στις πρώτες θέσεις της δημοσιότητας-ούτε ίχνος βιογραφικού. Από τα κατά καιρούς λεγόμενα αυτού του φωστήρα έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι το πνευματικό διανοητικό επίπεδο του είναι απελπιστικά χαμηλό. Όχι ότι ένα φανταχτερό βιογραφικό θα τον ανέβαζε στην υπόληψη μου-δεν το έκανε ο Παπανδρέου σαν Global Thinker και δεν το κάνει ο Τσίπρας σαν ο διάδοχος του Global Thinker, θα το κάνει ο Σκουρλέτης;-απλά έχω την περιέργεια να δω ποια είναι τα τυπικά προσόντα κάποιου που δεν έχει όμως τα ουσιαστικά. Αν τυχόν κάποιος αναγνώστης καταφέρει ή έχει την υπομονή να το βρει ας αφήσει κάποιο link εδώ. Θα τού είμαι βαθιά ευγνώμων. Εγώ πάντως περισσότερο χρόνο για το Σκουρλέτη δεν πρόκειται να διαθέσω.

Κυμαινόμενο Ήθος-η περίπτωση Βύρωνα Πολύδωρα

Δεκέμβριος 21, 2013
Πρόεδρος Βουλής μιάς μέρας: όταν το ήθος ξυπνάει απ'το λήθαργο του και εξεγείρεται!

Πρόεδρος Βουλής μιάς μέρας: όταν το ήθος ξυπνάει απ’το λήθαργο του και εξεγείρεται!

Τις αληθινά σπουδαίες πράξεις τις κάνουν οι ταπεινοί. Οι απλοί άνθρωποι της καθημερινότητας που σε μια καίρια στιγμή της ύπαρξής τους με αυτή τους την πράξη εξυψώνονται στον ουρανό του Μεγαλείου! Αν ο Σαμαράς δεν αποφάσιζε να μην τον ξαναχρίσει Πρόεδρο της Βουλής, είναι σίγουρο ότι ο Βύρων Πολύδωρας δεν θα είχε την ευκαιρία να δείξει το ύψος της ηθικής του κλάσης. Το αξίωμα θα τον εμπόδιζε να φανερώσει το μεγαλείο που διακριτικά έκρυβε στη λεπτή αισθαντική ψυχή του. Σήμερα ο Βύρων Πολύδωρας απέδειξε το ποιον του σαν ηθική προσωπικότητα κύρους, με σθένος και τόλμη απαράμιλλης ωραιότητας. Έτσι κάνουν περήφανες κάποιες κόρες οι πατεράδες τους. Δεν χρειάζεται να γίνουν Πρόεδροι της Βουλής. Αρκεί να το θυμηθούν την κατάλληλη στιγμή γιατί δεν ξανάγιναν.

Τα καλά τού να μην είσαι Πρόεδρος Βουλής: μπορείς να ψηφίζεις κατά συνείδηση. Κι άμα λάχει να παίζεις και το μπεγλέρι σου!

Τα καλά τού να μην είσαι Πρόεδρος Βουλής: μπορείς να ψηφίζεις κατά συνείδηση. Κι άμα λάχει να παίζεις και το μπεγλέρι σου!

Φύσα με να ζήσω. Φύσα με να σβήσω

Δεκέμβριος 21, 2013

01-coverΕίμαστε το κέντρο του σύμπαντος-ο καθένας μας χωριστά-γιατί πάνω σ’εμάς συγκλίνουν οι εντυπώσεις του. Δεν είναι αυθαιρεσία αυτό ούτε ξιπασμός και μεγαλοπιάσιμο. Είναι η μόνη οικτρή πραγματικότητα. Είναι η λογική επεξεργασία που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα και ότι τελικά δεν είμαστε παρά ένα απειροελάχιστο ενός απίστευτα και ασύλληπτα τεράστιου συνόλου.

Κι όμως! Κάτι δεν μού κάθεται με τη λογική. Η λογική είναι ένα εργαλείο πρόσληψης που όμως έχει ένα συντριπτικό μειονέκτημα: δεν μπορεί να το επικαλεστεί ο νεκρός. Η λογική μού λέει ότι ακόμη και η αδρανής-όπως την αντιαλμβανόμαστε με τα πεπερασμένα μας εργαλεία-ύλη έχει λόγο μέσα στο σύμπαν και έχει λόγο σημαίνει ότι με κάποιο τρόπο το προσλαμβάνει και αυτή, διαισθάνεται και λειτουργεί για τους σκοπούς του. Άρα ο νεκρός, παρότι αδρανής ύλη κατά τις αντιλήψεις μας έχει σαν τέτοια ύλη το λόγο του στα πράγματα-όσον τού αναλογεί φυσικά. Τι θέλω πω; Ότι στη πραγματικότητα η ζωή και ο θάνατος είναι φαινόμενα ενός ίδιου πράγματος που έχει όμως διάφορες εκφάνσεις. Εμείς οι καημένοι τα αντιλαμβανόμαστε σαν δυο εντελώς διαφορετικής φύσης σύμπαντα-σαν μη σύμπαν καν ό,τι περνάει στην ανυπαρξία που οδηγεί ο θάνατος αλλά, στην ίδια την ζωή του σύμπαντος σαν την ανάσα στο τζάμι που υπάρχει γιατί κάποια αιτία έξω από αυτό την δημιουργεί. Πεθαίνοντας ,το χνώτο μας μπορεί να σβήνει πάνω στο τζάμι αλλά μπορεί να γυρίσει στην αιτία που το δημιούργησε ή σε άλλη αιτία για άλλου είδους εκφάνσεις χνώτου.

Όχι, δεν με απασχολεί ούτε η μεταφυσική ούτε η θρησκεία-ποτέ στη ζωή μου δεν με απασχόλησαν. Με ενδιαφέρουν οι εκδηλώσεις της ύλης σαν εκείνες  οι πιο εκλεπτυσμένες της μορφές που κάποιοι αιθεροβάμονες αποκαλούν πνεύμα. Με ενδιαφέρει να ξέρω αν πραγματικά υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μια πρωινή κένωση, μια βραδινή εκσπερμάτιση και μια φαεινή ιδέα. Η γνώμη μου είναι πως δεν υπάρχει. Αλλά όπως κάθε μια από τις τρεις εκφάνσεις υπάρχει γιατί έτσι εξυπηρετεί τη ζωή, έτσι και η ζωή και αυτό που συμβατικά αποκαλούμε θάνατο-ο θάνατος της λοιπόν-υπάρχουν για να εξυπηρετήσουν ένα σκοπό που είναι αδύνατο να συλλάβουμε όσο είναι αδύνατο να δούμε αυτό που ποτέ δεν θα πλησιάσουμε. Στη πραγματικότητα ο θάνατος μας εξυπηρετεί κάποιον κεντρικό κοσμικό σκοπό με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το κάνει και η ζωή. Αρα ο νεκρός συνεχιζει να έχει υποκειμενική αντίληψη του κόσμου και συνεχίζει όπως και ο προηγούμενος ζωντανός εαυτός του θεμιτά να θεωρεί ότι συνεχίζει να είναι το κέντρο του σύμπαντος.

Αδημονώ να πεθάνω για να δω πώς εξελίσσεται το σενάριο! Πώς το διαβάζουν οι νεκροί.

Ο διάβολος, οι λεπτομέρειες του και ο συνήγορος του-Όταν ο Τσίπρας ξεφυλλίζει περιοδικά μόδας.

Δεκέμβριος 16, 2013
Το έμβλημα της καταναλωτικής λαχτάρας ενός αριστερού αντιμνημονιακού ηγέτη: Burberry

Το έμβλημα της καταναλωτικής λαχτάρας ενός αριστερού αντιμνημονιακού ηγέτη: Burberry

-«Είσαι υπερβολικός-ως συνήθως-όταν κρίνεις τον Τσίπρα από τέτοιες ασήμαντες λεπτομέρειες», είπε ο συνήγορος του. Του διαβόλου.

-«Είναι δυναντόν να σχηματίζεις αξιόπιστη πολιτική κρίση επειδή κάποια στιγμή ο Τσίπρας, χαλάρωσε και έβαλε τα χέρια στις τσέπες όταν την ίδια στιγμή-του ζαχαρένιου μας!-του κρατούσαν στο ψιλόβροχο την ομπρέλα δυό, απ’τους οποίους το ένα ήταν ένα κορίτσι; μα είναι σοβαρή κριτική αυτή;» συνέχισε στον ίδιο τόνο ο συνήγορος.

Η Βασίλισσα και ο μαχμουρλής Μαχαραγιάς. Το τακτ και ο άτακτος.

Η Βασίλισσα και ο μαχμουρλής Μαχαραγιάς. Το τακτ και ο άτακτος.

Προφανώς οι μη σοβαρές ενέργειες ή αμέλειες δεν συνιστούν σοβαρή κριτική αλλά δεν ξεκαθαρίζεται αν αυτές οι ίδιες είναι ή όχι σοβαρές. Ξέρετε κάθε μας χαλαρή κίνηση ή αμέλεια τα υποκινεί η εσωτερική μας παρόρμηση ή καλύτερα η συγκρότηση της εσωτερικής μας παρόρμησης, ο εσωτερικός μας κόσμος, ο βαθύς πυρήνας του εσωτερικού μας κόσμου. Γι’αυτό άλλωστε και κάποιοι τα βάζουν τα χέρια τους στις τσέπες τους και άλλοι δεν τα βάζουν. Αν αθωώνουμε τους πρώτους είναι σαν να αγνοούμε την ευγένεια των δεύτερων. Δεν είναι μια σπασμωδική κίνηση που γίνεται επειδή πέφτει μια γλάστρα στο κεφάλι μας οπότε ασφαλώς συγχωρείται κάθε αδεξιότητα. Είναι ο βαθύτερος εαυτός μας όταν σε μια δημόσια παρουσία μας βάζουμε τα χέρια μας στις τσέπες και  όταν την ίδια ακριβώς στιγμή κάποιοι άλλοι μας κρατάνε την ομπρέλα. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Αυτό είναι ΣΗΜΕΙΟ με σημασία και κύρος ερμηνευτικό. Λέει κάτι πολύ βαθύ για την προσωπικότητα μας, που αν μη τι άλλο μοιάζει να μην ελέγχει τον εαυτό της ούτε όταν είναι χαλαρωμένη και όχι πιεζόμενη, σε κατάσταση ηερμίας και νηφαλιότητας .

Μελανούρι σε περίμενα.

Μελανούρι σε περίμενα-προσέξτε παρεμπιπτόντως το βλέμμα του περιδεούς βλάκα.

Η Ναόμι Κλάιν δεν είναι μόνο μια συναρπαστική ακτιβίστρια διανοούμενη. Είναι και μια πολύ όμορφη γυναίκα και φαντάζομαι ότι ο συνδυασμός αυτών των τριών ιδιοτήτων πρέπει να δημιουργεί μια ηδονικά παραλυτική αύρα σε όποιον έχει την τύχη να βρεθεί δίπλα της. Ο Αλέξης Τσίπρας θα είχε το προνόμιο να συναντήσει αυτή τη μυθικά συναρπαστική γυναίκα σε δύο μέρες και λογικά το όνομα της, η μορφή της-η όμορφη-και προ πάντων τα λεγόμενα της-μην ξεχνάμε ότι το Foreign Policy τον ανακήρυξε ένα από τα 100 μυαλά της ανθρωπότητας-Global Thinker και ο Τσίπρας μετά τον Παπανδρέου!-θα στριφογύριζαν στο μυαλό του, πολύ περισσότερο που όπως βάσιμα πρέπει να υποθέσω ότι ενόψει της συνέντευξης που θα του έπαιρνε η διακεκριμένη καναδέζα θα είχε κάμποσα βράδια ξενυχτήσει διαβάζοντας το βιβλίο της. Από την άλλη ο Αλέξης Τσίπρας δεν είχε την τύχη να έχει συναντήσει την Ναόμι Κάμπελ-το διάσημο σέξι μοντέλο- παρά μόνο στα όνειρα του. Αυτός λοιπόν ο αριστερός, ο αγωνιστής, ο διανοούμενος όταν, δυό μέρες πριν συναντήσει την Ναόμι Κλάιν, χρειάστηκε-επειδή τον έτρωγε ο κώλος του προφανώς-να επικαλεστεί το ανάγνωσμα του, το εμβληματικό βιβλίο «Το Δόγμα του Σοκ» -κατάφερε το βίωμα του εκείνων των ημερών να το παραπέμψει στις βιωματικές ονειρώξεις των εφηβικών του χρόνων, στη Ναόμι Κάμπελ! Προφανώς οι στερήσεις της εφηβείας τον τραβάνε ακόμη απ’τη μύτη. Θα μού πείτε: «Μα είναι μια χαριτωμένη γκάφα που μπορεί να την πει κάθε ένας αυθεντικός άνθρωπος» Το σεξ έχει θράσος και τρυπώνει και στα πιο ακατάλληλα μέρη, τις πιο ακατάλληλες στιγμές. Καμιά αντίρρηση και δεν το κρύβω ότι μού έγινε πολύ συμπαθής για ‘κεινη τη γκάφα του ο αυριανός μας ηγέτης. Παρόλα αυτά κι επειδή δεν είναι δα και ο μόνος άντρας πολιτικός  σ’αυτό τον πλανήτη που τον απασχολεί το σεξ, ξέρω άλλους, πολύ πιο μπερμπαντηδες απ’τον Τσίπρα που ξέρουν να αυτοκυριαρχούνται τις ορισμένες στιγμές που έτσι πρέπει. Τι διάολο ηγέτης είναι αυτός τέλος πάντων

Η καταναλωτική χαρά στο φωτεινό πρόσωπο του ηγέτη της αντιμνημονιακής αριστεράς-ποιος είπαμε ότι ήρθε;

Η καταναλωτική χαρά στο φωτεινό πρόσωπο του ηγέτη της αντιμνημονιακής αριστεράς-ποιος είπαμε ότι ήρθε;

-«Είσαι εμπαθής και αφάνταστα προκατειλημμένος και δεν αναγνωρίζεις τις σατανικές δυνάμεις του σεξ» μού είπε ο συνήγορος του διαβόλου, όταν αποκάλυψα και τη δεύτερη σημειολογικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην οποία κρύφτηκε ο πελάτης του. Στην τρίτη όμως εξανέστη και μού απάντησε με τα ίδια τα λόγια του πελάτη του: «Ο ελληνικός λαός έχει να ασχοληθεί με πολύ πιο σοβαρά πράγματα από το τι χρώμα ή τι μάρκα πουκάμισο φοράω» Έτσι ακριβώς απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί επικοινωνιακό του λάθος το ότι φόρεσε ένα τόσο εμβληματικά ακριβό ρούχο όπως το περιβόητο πια Burberry. Πρώτα απόλα είναι ενδιαφέρον ότι αρνήθηκε να παραδεχτεί αυτό το λάθος-από πόσα δύσκολα μας βγάζει μια συγγνώμη, ακόμη και αν είναι υποκριτική! Κατά δεύτερο λόγο ενώ παραδέχθηκε ότι δεν είναι σοβαρό να ασχολείται κάποιος με το χρώμα ή τη μάρκα του πουκαμίσου, παρόλα αυτά Ο ΙΔΙΟΣ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ! Και ξέρετε ε; Το Burberry δεν είναι ρούχο που θα το βρεις σε ένα καλό μαγαζί της γειτονιάς σου-μην αναφέρω μάρκες, καταλαβαινόμαστε. Το ρούχο αυτό το ξέρουν και το αποκτούν όσοι τρελαμένα ασχολούνται όλη τη μέρα ξεφυλλίζοντας ακριβά περιοδικά μόδας. Κάποιοι στο οικογενειακό περιβάλλον του Τσίπρα προφανώς ασχολούνται. Υπάρχει η κατάλληλη πνευματική υποδομή για να ασχολούνται. Απλά μού κάνει αλγεινή εντύπωση ότι σε καιρό Μνημονίου που ο ίδιος ο φερόμενος ηγέτης του αντιμνημονιακού αγώνα διεκτραγωδεί από μπαλκόνια, κάμερες και μικρόφωνα, κάποιοι στην οικογένεια του αγοράζουν-προφανώς!-και ξεφυλλίζουν, με καταναλωτικά αφιονισμένο οίστρο, περιοδικά μόδας και τρέχουν, τα πρώτα περισσεύουμενα λεφτά από την αυξημένη λόγω νέας θεσμικής ιδιότητας κρατική αποζημίωση, να την κάνουν στυλάτα επώνυμα ρούχα. Είχα την εντύπωση ότι αυτή η ψύχωση μόνο στο ρηχό μυαλό του Άρη Σπηλιωτόπολου υπάρχει, άντε και της νέας πολιτικής συντρόφου του Αλέξη Τσίπρα,  Θεοδώρας Τζάκρη.

Θεοδώρα Τζάκρη: επεισοδιακή μνημονιακή Υπουργός.Απ'το χαρέμι του Γιωργάκη στο χαρέμι του Αλέξη-αντιμνημονιακή τώρα.

Θεοδώρα Τζάκρη: επεισοδιακή μνημονιακή Υπουργός.Απ’το χαρέμι του Γιωργάκη στο χαρέμι του Αλέξη-αντιμνημονιακή τώρα.

Ο Διάβολος στις λεπτομέρειες ή μήπως Εξ όνυχος τον -αρπακτικό-λέοντα; Όσες φορές ανέφερα αυτές τις τρεις εμβληματικά σημειολογικές στιγμές από τη ζωή του Αλέξη Τσίπρα-και οι τρεις από τη ζωή του σαν Αρχηγός του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης-πήρα τις ίδιες απαντήσεις: Υπερβολές! Δεν είσαι σοβαρός! Όταν ήμουν σοβαρός και κατακεραύνωνα τους ύμνους στο ΔΝΤ και τον Ομπάμα, το λέγω της κατάργησης του μνημονίου σε 15 μέρες από το σχηματισμό κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και με ένα μόνο άρθρο και από την άλλη το ξελέγω με την επαναδιαπραγμάτευση. Λες και για τα τσακίρικα μάτια του Τσίπρα στην επαναδιαπραγμάτευση θα φύγουν τα οικονομικά γεράκια και θα έρθουν κελαηδιστές καρδερίνες. Η παράξενη ασυλία που απολαμβάνει ο πρωταίτιος του εθνικού οικονομικού δράματος της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου-ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΨΗΦΟΣ στη ψηφοφορία για την παραπομπή του, παρόλο ότι υπάρχουν και πολλαπλάσια και πολλαπλασίως πιο θεμελιωμένα στοιχεία συγκριτικά με εκείνα που θα παρέπεμπαν το Βενιζέλο! Και φυσικά όλος αυτός ο στρατός επώνυμων δυσώνυμων γιωργοπαπανδρείκών και μη στελεχών του ΠΑΣΟΚ που συνωστίζεται σαν ορδή ποντικών που έχουν εγκαταλείψει βυθιζόμενο πλοίο. Η εντελώς ασόβαρη αλλά και ιστορικά προσβλητική πρόταση του Τσίπρα πέρσι το Μάιο για υπηρεσιακό πρωθυπουργό τον Γεράσιμο Αρσένη-προσωπικά με σοκάρισε, γιατί ουσιαστικά με αυτή ο Τσίπρας καταργούσε την ίδια την προσωπική του ιστορία-όχι από περίσσεμα καρδιάς και γενναιοδωρία ασφαλώς όπως αποδείχτηκε μετά.  Οι παράξενες χορηγίες του αρνητικά εμβληματικού Σόρος και της στιγματισμένης σε κάθε ελληνική ψυχή Γιάννας Αγγελοπούλου και αλίμονο τόσα και τόσα άλλα ικανά να γεμίσουν τετρακόσιες αναρτήσεις-από τα συμπεθεριάσματα με τον εισαγγελέα Διώτη, τον σκορδόπιστο του Χρυσοχοΐδη μέχρι την επιτομή του κρατικοδίαιτου αρπακτικού που ακούει στο κακόφημο όνομα Κούλογλου.

Από προνομιακός συνεντευξιαστής του Γιωργάκη τώρα στο πλευρό του Τσίπρα. Το κρατικοδιατηλίκι στα πιο Guinesssάτα ρεκόρ του.

Από προνομιακός συνεντευξιαστής του Γιωργάκη τώρα στο πλευρό του Τσίπρα. Το κρατικοδιατηλίκι στα πιο Guinesssάτα ρεκόρ του.

Όταν λοιπόν ανέφερα αυτά, που αναντίλεκτα ανήκουν στη σφαίρα του πολιτικώς σοβαρού συνάντησα τη μούγκα ή το εικονογραφικό της ισοδύναμο: μια αμήχανη κίνηση του χεριού: «Τι την ψάχνεις τώρα; Στη πολιτική γίνονται και συμβιβασμοί». Τόσο απλά καθαρίζουν οι φανατικοί άλλα άλαλοι οπαδοί του. Όταν τους λες ότι ο βίος και η πολιτεία του Τσίπρα μετά τις εκλογές του 2012, πέρα από το εξόφθαλμα προφανές ότι παρουσιάζουν ένα απίστευτα ρηχό, ηθικά και πνευματικά ανερμάτιστο άτομο-ιδιότητες σκανδαλιστικά ταιριαστές για ένα ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΟ,  τον δείχνουν παράλληλα και σαν αναντίρρητο Πολιτικό Κληρονόμο του Γιώργου Παπανδρέου, τον μόνο και τον αυθεντικότερο, με την εκτάκτως δραματική έννοια ότι θα συνεχίσει την ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΤΖΕΝΤΑ που προωθεί η υπερατλαντική υπερδύναμη στη περιοχή, στρίβουν το κεφάλι. Δεν θέλουν να σκεφτούν περισσότερο. Έχουν βρει κυβερνητικό αποκούμπι και δεν έχουν όρεξη για περαιτέρω  ενδοσκόπηση. Τους αρκεί η ρητορική.  Αυτού τους είδους οι ψηφοφόροι κάναν έναν εξόφθαλμα πανίβλακα πρωθυπουργό, την εποχή που η Αμερική επιτίθεται στην Ευρώπη αδειάζοντας της την οικονομική της κρίση. Αυτοί οι ίδιοι θα κάνουν πρωθυπουργό ένα ανώριμο, αμοράλ και μωροφιλόδοξο μειράκιο που από τα πρώτα του μελήματα είναι η αγορά σκανδαλιστικά ακριβών επώνυμων ρούχων, η καλοζωία και το ραχατλίκι και ίσως-αν ο Θεός του Ερωτα το επιτρέψει-η συνάντηση του με την Ναόμι-επιτέλους!-Κάμπελ. Φτου! Να φτύσω στις κάλπες σας που θα γίνουν-πάλι;;;;;;-οι τάφοι μας.

Η Ρεπούση στο ΣΥΡΙΖΑ!(αποκλειστικό!)

Δεκέμβριος 11, 2013
Το συνθηματικό τιτίβισμα της καρακαηδόνας

Το συνθηματικό τιτίβισμα της καρακαηδόνας

Η περιβόητη Μαρία Ρεπούση φέρεται να είναι ακαδημαϊκός δάσκαλος. Αυτό προφανώς τής δίνει ένα δανεικό κύρος που η καημένη πολύ δύσκολα θα είχε χωρίς αυτό-το από πού της προέκυψε αυτό το δανεικό κύρος ρωτείστε την εξίσου έγκυρη με τη Ρεπούση Παναγιωταρέα. Όταν λοιπόν η ανάγκη το απαιτήσει  και  το ταπεινό, φτηνό κελεπουρίστικο ελατήριο της χαμερπέστερης ιδιοτελούς και υστερόβουλης σκοπιμότητας της φωτίσει το σκοτεινό κρανίο, γίνεται όσο κατίνα και όσο τ@ούλα θα απαιτήσει η επείγουσα φτηνή στιγμή.

Με την αφορμή του-ομολογουμένως παρακμιακά γελοίου-εγχειρήματος των 58 γερόντων της  Ελιάς, η ακαδημαϊκή-και καλά!-δασκάλα Μαρία Ρεπούση, ως μη όφειλε κιόλας, αφού την ίδια δεν την αφορούν οι εσωτερικές υποθέσεις άλλων κομμάτων-έγραψε το παραπάνω απελπιστικά και ανόητα κοινότοπο μηνυματάκι: «ΕΛΙΑ ΕΛΙΑ ΜΕ ΜΠΕΝΙ ΒΑΣΙΛΙΑ!» Την έχω παρακολουθήσει και έχω καταλάβει το ψυχοπνευματικό της σκαρί. Μόνο χαζή δεν μπορείς να την πεις. Χυδαία, φτηνή, καιροσκόπα, πουλημένη, απολίτικη, αστοιχείωτη, ρηχή ναι, χαζή όμως ποτέ. Προς τι λοιπόν η σπουδή γι’αυτό το τιτίβισμα που προφανώς δεν την κολακεύει γι’αυτό που θάθελε να δείχνει; Γιατί βγήκε με τη ρόμπα μέσ’στη νύχτα η Ρεπούση;

Επειδή είναι μια πολιτική τ@ούλα. Τόσο απλά. Επειδή βλέπει πού πάνε τα πράγματα. Επειδή βλέπει τη ΔΗΜΑΡ σκορποχώρι. Κι επειδή ο Τσίπρας απέναντι-με τον οποίο μοιράζονται τις χορηγείες του Τζωρτζ Σόρος-μοιράζει αντιμνημονιακά συγχωροχάρτια αβέρτα σε όποια πολιτική μαγδαληνή αποφασίσει να εκδοθεί μαζί του σαν αντιμνημονιακή μούσα του. Και το ΣΥΝΘΗΜΑ της συναλλαγής είναι ένα: κάψτε με όποιο τρόπο σας παίρνει το Βενιζέλο. Η Ιουδήθ πούλησε την παρθενιά της στον Ολοφέρνη για να προσφέρει στο λαό της λύτρωση. Δεν ξέρω αν υπάρχει υπόλειμμα οποιασδήποτε μορφής παρθενίας ή αγνότητας στη Ρεπούση-το αφήνω στη σοφή σας κρίση αυτό-αλλά ο Τσίπρας κάνει και πολιτικές παρθενορραφές άμα λάχει-τις ταμπονάρει με τα αντιμνημονιακά-και καλά!-συγχωροχάρτια. Η κυρία λοιπόν σαφέστατα ανοίγει πανιά για το ΣΥΡΙΖΑ. Το συνθηματικό αυτό τουΐτ είναι το διαβατήριο για τον κυβερνητικό παράδεισο που δεν ευτύχησε να απολαύσει υπηρετώντας με σιγανοπαπαδίστικη συνέπεια το μνημόνιο των Σαμαρά-Βενιζέλου.

Όμως το θέμα δεν είναι εκεί-στη πραγματικότητα η Ρεπούση δεν είναι το θέμα αυτής της ανάρτησης. Παραείναι γύναιο για τα πολιτικά μας γούστα για να καίμε φαιά ουσία για πάρτη της. Άλλη μια ξεπουλημένη στις τόσες και τόσους πολλούς του πολιτικού προσωπικού. Αν δεν ήταν αυτή θάταν κάποιος ή κάποια άλλη στη θέση της. Το θέμα είναι το ήθος των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ. Οι φανατικότεροι-νομίζω πως τόχω ξαναγράψει εδώ-είναι οι απογοητευμένοι γιωργοπαπανδρέϊκοί που δεν πρόλαβαν να χαρούν την εξουσία του και που στην οργισμένη τους οδύνη και απελπισία και με τις ντιρεκτίβες της Γουάσινγτον συνωστίζονται-για να τιμήσουμε και τη Ρεπούση αλλιώς-στη Κουμουνδούρου για λίγες επιδοτήσεις εξουσίας. Είναι τόσο φριχτή αυτή η ράτσα τρωκτικών και αρπαχτικών ώστε όχι αντιμνημονιακό συγχωροχάρτι είναι έτοιμοι να δώσουν στη κακόφημη Ρεπούση-ο αντιβενιζελισμός της,που μοιάζει τόσο με εκείνον τον πρωτόγονο Κωνσταντινικό του διχασμού μετά το 1922, τους αφιονίζει τα αεριώδη σπλάχνα που πάλλονται από οργασμική υπερδιέγερση-ώστε όχι για τον επονείδιστο χαρακτηρισμό «ΣΥΝΩΣΤΙΖΟΝΤΑΙ» είναι έτοιμοι να της συγχωρήσουν αλλά στο φανατισμένο τους μυαλό είμαι σίγουρος ότι και την καταστροφή της Σμύρνης είναι έτοιμοι να ξεχάσουν-σκεφθείτε πόσοι από αυτούς μπορεί και νάναι απόγονοι προσφύγων! Τόση είναι η φόρα της τυφλωμένης τους μνησικακίας. Ομολογώ κάτι τέτοιο δεν τόχω ξαναζήσει στη ζωή μου και μένω άναυδος από το ποιον αυτού του τύπου οπαδού, που δυστυχώς μακροπρόθεσμα είναι καταστροφικός και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Διαβάστε αυτό το σχόλιο που αλίευσα από το δημοφιλές και αρκετά αντικειμενικό μπλογκ enikos.gr και αν μπορείτε μην φρίξετε-η ορθογραφία κρατιέται αυτούσια:

  • vagelisΤρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013, 13:18
    Ευτυχώς ήρθε η σημερινή σας δήλωση για να αποκαταστήσει στα μάτια μας κάτι παλιότερα κακώς κείμενα.Από την ανάρτησή σας στο tweet κάνω μιά διαπίστωση. Από μυαλό πάτε μια χαρά αφού το ποιάσατε, , όπως και όλος ο κόσμος, το σκεπτικό του Μπένυ όπως τον λέτε. Παλιότερα όμως κάτι δηλώσεις περί στριμωξίδι-και συνωστισμού γιατί τις είχατε κάνει??Τι τις θέλατε??Με είχατε προβληματίσει τότε για τις προθέσεις σας…

Το πρόβατο που της γράφει τον ύμνο είχε απλώς προβληματιστεί με τα όσα έγραψε τότε η ανιστόρητη και κακούργα απέναντι στη ράτσα της σκύλα. Ευτυχώς όμως ο δόκιμος τρόπος να εκφράζεσαι κατινίστικα μέσω κορακίστικων κραυγών  στο τουΐτερ σώζει και αποκαθιστά στα μάτια του τυφλωμένου προβάτου την υπόληψη της!  Αυτοί θα ψηφίσουν αύριο Τσίπρα-είναι ακριβώς οι ίδιοι που ψήφισαν χτες Παπανδρέου. Όσοι δεν έχουν προκαταλήψεις με ονόματα και καταστάσεις ας διαβάσουν τα σημεία. Τα σημεία είναι τα νύχια του λιονταριού που αύριο θα μας ξεσκίσει. «Εξ όνυχος τον λέοντα» είπε κάποιος αρχαίος σοφός-σίγουρα όχι ο Σόρος-αυτουνού είναι τα νύχια.

Από τη Μινεσότα στο Τέξας

Δεκέμβριος 9, 2013
Επικίνδυνες διαδρομές

Επικίνδυνες διαδρομές

Η απόσταση από τη Μινεσότα στο Τέξας είναι πάνω κάτω όση και από τη Χιροσίμα στο Ναγκασάκι.

Χιροσίμα Αγάπη μου

Χιροσίμα Αγάπη μου

Ο Μανόλης Γλέζος και οι νεο-ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ

Δεκέμβριος 9, 2013
Ποιος αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω; Ολόισια στο θάνατο κολυμπώ...

Ποιος αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω; Ολόισια στο θάνατο κολυμπώ…

Διαβάστε προσεκτικά το παρακάτω σχόλιο που αλίευσα από το δημοσιογραφικό μπλογκ enikos.gr, σε ανάρτηση για το Μανώλη Γλέζο και τη δήλωση του ότι ήταν λάθος του Δραγασάκη να αθωώσει τον ΓΑΠ για την επονείδιαστη προεκλογική απάτη του «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ»(ορθογραφία τυπικού αυριανικού παλαιοπασόκου)

  • O ΛηΚυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013, 21:14
    ΚΥΡΙΕ ΓΛΕΖΟ ΜΑΣ, ΣΑΣ ΕΚΤΙΜΟΥΜΑΙ, ΣΑΣ ΘΑΥΜΑΖΟΥΜΑΙ, ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΣΑΣ ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΝΟΩ ΑΥΤΟ, ΑΛΛΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΑΥΡΙΟ.ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΤΑΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΑΣ.ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΘΗ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΘΗ ΤΟΥΣ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΣΙΩΠΕΙΣΤΑΙ. ΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΟΣ 72 ΕΤΩΝ

«Σας παρακαλώ πολύ σιωπείστε!» Πώς τόλεγε ο αλήστου μνήμης Κουτσόγιωργας; «Δεν έχετε δικαίωμα δια να ομιλείτε» Είστε περισσότερο τίμιος γέρος απόσο το ανεχόμαστε εμείς οι λαμογιονεώτεροι!

Υπάρχει περίπτωση αυτός να είναι ο παλιός νηφάλιος, στοχαστικός ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ, που ποτέ δεν λιγουρεύτηκε την εξουσία σαν αυτοσκοπό; Θα χτύπαγε με τέτοιο αδόκιμο τροπο ο παλιός ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ τον εμβληματικό Μανόλη Γλέζο; Και προς χάριν ποιου; του Γιωργάκη; Ασφαλέστατα όχι. Τρωκτικό είναι ο σχολιαστής,  από αυτά που δεν πρόλαβαν να χαρούν την εξουσία του ατζαμή-αλλά πάντα κρυφά αγαπημένου δυναστικού γόνου-Γιωργάκη και που απ’το βυθισμένο  καράβι του τελευταίου και με την καθοδήγηση των παλιών σκληροπυρηνικών κομματικών όπως του Κοτσακά-του Άκη- και  της Ξενογιαννακοπούλου-του Γιωργάκη-που φέρνουν κόσμο στο ΣΥΡΙΖΑ μέσω των μηχανισμών τους-μπαρκάρουν στον νέο Τιτανικό με καπετάνιο έναν Τεξανό ροκαμπιλά. Νέοι καιροί, παλαιά ήθη.

Παγκόσμιος Διανοητής (και) ο Τσίπρας!

Δεκέμβριος 6, 2013
Ο μαχμουρλής μας Παγκόσμιος Διανοητής! Κι αυτός! Μετά το Γιωργάκη-προφανώς!

Ο μαχμουρλής μας σαν Παγκόμιος Διανοητής σε ώρα βαθιάς περίσκεψης και περισυλλογής! Ο Πασάς μας!(η φωτογραφία είναι από το δημοσιογραφικό μπλογκ enikos.gr)

Αν και μια χαρά τόλεγε εκείνος ο παρεξηγημένος Γερμανός,  εγώ παρόλα αυτά θα το παραλλάξω λίγο: όταν η Ιστορία επαναλαμβάνει τις φάρσες της, θέλει να καταστήσει το δράμα επίμονα διαρκέστερο. Τα επικοινωνιακά βλήτα οι αμερικανοί-που προφανώς δουλεύουν φασόν-ό,τι έκαναν με τον ανεκδιήγητο Γιωργάκη, το επαναλαμβάνουν ξεπατικωσούρα και με το νέο ανδρείκελο τους στην Αθήνα, τον Τσίπρα. Τον ανακήρυξαν κι αυτόν Παγκόσμιο Διανοητή!ήμαρτον! Σα να τη βλέπω τη δουλειά: στο τέλος ο θαυμαστής της Ναόμι Κάμπελ-ποια είναι η Ναόμι Κλάιν;-θα καταλήξει να διδάσκει σε σεμινάρια στο Χάρβαρντ! Τού έχουν ήδη εξασφαλίσει εισόδημα και καλοπέραση και για μετά την καθαίρεση του από τον νέο λαό της «Πλατείας» όταν ξαναπροκύψει.

Κι όμως, ακόμη πέτρες δεν σηκώθηκαν! Οι αμερικανοί κατασκευάζουν το ένα μετά το άλλο τα ανδρείκελα που μας επιβάλλουν και παντού-εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, μπλογκς -μούγκα για το προφανές της παρέμβασης. Τόση παθητικότητα και τόση μοιρολατρία πια; Φαντάσου τι θα γίνει όταν θα αρχίσουν να μεταστρέφονται υπέρ του νέου εγκάθετου των Αμερικανών, εξαγορασμένα πια κι αυτά,  και τα συστημικά κανάλια-έλα Μπόμπολα, έλα καμάρι μου, πολύ το καθυστερείς…

Υ.Γ. Ο Λαφαζάνης σαν Παναγιωτακόπουλος. Υπάρχει στο ΣΥΡΙΖΑ το Αριστερό-και καλά!-Ρεύμα. Από καιρό σε καιρό βγαίνει και πετάει καμιά ανέξοδη και μάλιστα σε ακίνδυνα πράγματα κορώνα. Στην ουσία όμως αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται στην δεξιόπλευρη συστημοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ παίζοντας το ρόλο του καλού μπάτσου-ουπς, συγγνώμη! Του αριστερού άλλοθι ήθελα να πω. Μού θυμίζει τον γραφικό Παναγιωτακόπουλο, που αφού στήριξε την κτηνώδη ηλιθιότητα και την πολιτική της του Παπανδρέου,αποφάσισε να την κάνει απ’το ΠΑΣΟΚ όταν πια δεν είχε να προσφέρει κανένα ρόλο άλλοθι στο πρώην κυβερνητικό κόμμα. Την ίδια χρησιμότητα προσφέρει τώρα ο Λαφαζάνης και όλοι αυτοί που τόσο καιρό διαλαλούσαν την αριστερή πραμάτεια τους σ’όλους τους τόνους. Βλέπουν να συμβαίνουν ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ στο κόμμα τους και τα καταπίνουν ΟΛΑ αμάσητα, λες και δεν καταλαβαίνουν πού πάει το πράγμα. Λες και είναι ανήλικα που μόλις τώρα βγήκαν στο μεϊντάνι της πολιτικής. Η απάτη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε μια και σ’όλες μαζί τις συνιστώσες. Η κουτάλα της εξουσίας είναι πολύ απτό ιδεώδες για να το περιφρονήσεις. Έτσι δεν είναι κυρ Λαφαζάνη μου. Ρώτα και τον Παναγιωτακόπουλο, που δεν αποκλείεται να αριβάρει οσονούπω στο κόμμα σας να σας κάνει και σεμινάρια-αν κι εσύ δεν τα χρειάζεσαι. Είσαι παλιά καραβάνα εσύ.

Υ.Γ. Υπάρχει στα tags η ετικέττα Greek National Pride Blog. Επειδή δεν ξέρω πώς προέκυψε αυτό και δεν ξέρω πώς να το διαγράψω κι επειδή μού ακούγεται κάπως ακροδεξιό, ξεκαθαρίζω ότι καμιά σχέση με αυτό το μπλογκ, ό,τι και αν είναι τέλος πάντων αυτό. Υπάρχει ένα πρόβλημα αυτή τη περίοδο με τις ετικέτες στο μπλογκ αλλά να κάτσω και να αφιερώσω χρόνο γι’αυτές πάει πολύ.