Archive for Απρίλιος 2014

Τα δύο πρόσωπα του Ιανού και η μουσίτσα τους-(Παπανδρέου-Κουβέλης)

Απρίλιος 28, 2014

koppa-koubelis-papandreou (2)

Για τον Κουβέλη-τον πολιτικό κληρονόμο του Λεωνίδα Κύρκου, του ανθρώπου που έχει στο παθητικό του-ενεργητικό μηδέν παρεμπιπτόντως-τρεις διασπάσεις της αριστεράς, το να λειτουργεί σαν μοχλός διάσπασης και άλλου κόμματος δεν μού κάνει καμιά έκπληξη. Αλλά ακόμη περισσότερο έκπληξη δεν μού κάνει η συμπεριφορά του απερίγραπτου Παπανδρέου. Είναι τόσο ελεεινός όσο πάντα τον περίμενα και τον περιέγραφα πως είναι. Αυτό που κυρίως θέλω να τονίσω περισσότερο είναι ότι σ’αυτή του την πραγματικά άθλια συμπεριφορά-πρωτοφανή στα μεταδικτατορικά πολιτικά χρονικά!-δεν τού αρκεί η μικροψυχία του, η σκατοψυχοσύνη του, η μνησικακία του, η επιπολαιότητα του, η ανευθυνότητα του. Χρειάζεται κι άλλο ένα κρίσιμο στοιχείο, που είναι αυτό που κάνει τη διαφορά στην πολιτική και είναι αυτό που χαρακτηρίζει κάποιον προδότη: μόνο ένας ανιστόρητος άνθρωπος θα σκεφτόταν να κάνει τόσο κακό στην παράταξη του πατέρα του και στην παράταξη που τον ανέδειξε-με όποιους επιλήψιμους τρόπους, δεν έχει αυτό τώρα τόση σημασία-αρχηγό της και πρωθυπουργό της χώρας, ακριβώς τις παραμονές των τόσο κρίσιμων εκλογών για το θανάσιμα-απ’τον ίδιο κιόλας-λαβωμένο κόμμα του. Τέτοια ανανδρία δεν έχει ξαναδεί το πολιτικό σύστημα σε ολόκληρη την πολιτική Ιστορία του νεώτερου Ελληνισμού και μια τέτοια ιδιότητα μόνο με έναν βαθιά ανιστόρητο άνθρωπο θα ταίριαζε. Από τις πρώτες μου αναρτήσεις τόνιζα αυτή την κρίσιμη ποιοτική υστέρηση σ’αυτό το βαθιά αμοραλιστικό πρόσωπο.  Μόνο ένας ανιστόρητος έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει αποτελεσματικός προδότης. Και ο Παπανδρέου με τη προβληματική ψυχοδιανοητική προσωπικότητα και το τεμπέλικο πνεύμα αλλά και την βαθιά ανελλήνιστη συγκρότηση του έδειξε πόσο η κτηνώδους βλακείας φύση του πάει χέρι-χέρι με τον προδοτικό του χαρακτήρα. Ένας άφιλος συμπλεγματικός γόνος, κακομαθημένος και εκδικητικός κλείνει την ελεεινή του Ιστορία βάζοντας ταφόπλακα στο δημιούργημα της ίδιας της οικογένειας του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε προειδοποιήσει: «το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται» . Προφανώς διαισθανόταν πόσο άσωτος ήταν ο πιο πιθανός του κληρονόμος.

 

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή έγινε εν βρασμώ ψυχής και ενδεχομένως να μην είναι με τον καλύτερο τρόπο γραμμένη αφού βγήκε απνευστί και δια μιάς. Δεν τη διορθώνω γιατί θέλω να περάσει η οργή που με διακατείχε τη στιγμή που την έγραφα.

23 Απριλίου 2010- 9 Απριλίου 2014(όταν γυρίζει το χαρτί)

Απρίλιος 9, 2014
23 Απριλίου 2010-9 Απριλίου 2014

23 Απριλίου 2010-9 Απριλίου 2014

Ασφαλώς και ούτε αφελής είμαι αλλά ούτε έχω και ψευδαισθήσεις. Η Ελλάδα δεν θα είναι από σήμερα μια χώρα ευτυχισμένη. Η ανεργία είναι εδώ-είμαι κι εγώ θύμα της άλλωστε και παραμένω τέτοιο ακόμη και ούτε το βλέπω, πενηντάρης και πια, να επανακάμπτω στη παραγωγή, ειδικά τώρα που και ο Τύπος αλλά και το επάγγελμα της Φωτογραφίας περνάει κρίση ανεξάρτητη από αυτή της οικονομικής. Η αξία αυτής της σημερινής μέρας είναι περισσότερο συμβολική και σηματοδοτεί την οριστική αρχή του τέλους της κρίσης που-και πάλι συμβολικά-ξεκίνησε στις 23 Απριλίου του 2010, με το ανόητα επικοινωνιακό μήνυμα του απερίγραπτου Παπανδρέου από το Καστελόριζο.

Το Καστελόριζο σηματοδοτούσε με τον πιο δραματικό τρόπο την τραγική μορφή που μπορεί να πάρει η ασύλληπτη πολιτική επιπολαιότητα και ανευθυνότητα-τόχα γράψει τότε πόσο ρηχό τρόπο σκέψης έδειχνε ακόμη και η σημειολογία αυτής της απίστευτης επικοινωνιακής εκδρομής στο ακριτικό νησί και όλη εκείνη η ανόητη χαζοχαρούμενη σκηνοθεσία με τα γιορτινά σημαιοστολισμένα τρεχαντήρια. Η Ελλάδα βυθιζόταν αύτανδρη και αυτοί οι απίθανοι επιπόλαιοι στήναν επικοινωνιακές παραμύθες και τερπνά τηλεοπτικά σόου.

Η ουσία της σημερινής μέρας είναι ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη αντιμετώπισε τον ακήρυχτο οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ με επιτυχία και μετά την Ιρλανδία και την Πορτογαλία βγαίνει κι αυτή-λαβωμένη σίγουρα και με τις πληγές ακόμη να χάσκουν-είπαμε η ανεργία είναι ακόμη εδώ-με νέο αέρα και νέα αισιοδοξία. Πήραμε κάποιο μάθημα από όλο αυτό το τραυματικό βίωμα; Αυτό είναι το σημαντικό. Δηλαδή να μην ξαναγυρίσουμε σε παλιές ανεύθυνες πολιτικές και συμπεριφορές. ΠΟΤΕ΄ ΠΙΑ «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!» Ποτέ πια ρηχοί, ανερμάτιστοι και επιπόλαιοι πολιτικοί ηγέτες. Ποτέ πια ανεύθυνο πολιτικό προσωπικό. Και ποτέ να μην επιτραπεί σε κανένα να αμφισβητηθεί η Ευρωπαϊκή Στρατηγική επιλογή. Μόνο μέσα στα πλαίσια μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπανδίας έχει πια ελπίδες η Ελλάδα να επιβιώσει. Καμιά μοναχική πορεία, όσο ρομαντικά ελκυστική ακούγεται, δεν είναι πια εφικτή σ’αυτόν τον ανελέητο νέο κόσμο της παγκοσμιοποίησης όπου μόνο οι μεγάλες κρατικές οντότητες θα επιβιώσουν-διαφορετικά θα γίνουν εξαρτημένες μπανανίες και πολεμικά αποθηκευτικά προγεφυρώματα των αμερικανών.

Η σημερινή Ευρώπη είναι μια σκληρή, μονεταριστική Ευρώπη.Αλλά αυτή είναι η συγκυρία της στιγμής. Στην Ευρώπη υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες. Αυθεντικές δημοκρατικές διαδικασίες και μέσα στο πλαίσιο τους υπάρχει και η προοπτική της άλλης Ευρώπης, της κοινωνικής. Μόνο στην Ευρώπη υπάρχει βαθιά εγκολπωμένη η κουλτούρα του κοινωνικού κράτους συνδυασμένου με την δημοκρατία. Είναι στο DNA του Ευρωπαίου πολίτη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτής της Ηπείρου αυτή η κουλτούρα και είναι το ιδεολογικό της -συν- απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους λαούς. Είναι στο χέρι μας με την ψήφο μας να την έχουμε αυτή την Ευρώπη. Θα την στείλουμε την Μέρκελ σπίτι της αλλά δεν θα φύγουμε από το δικό μας σπίτι που είναι η Ευρώπη.

Τσογλάνια και Ρουφιάνοι-(Παπανδρέου, Κασιδιάρης, Τσίπρας)

Απρίλιος 4, 2014
Ο δυναστικός γόνος και οι Ηρακλειδείς της πολιτικής αλητείας του

Ο δυναστικός γόνος και οι Ηρακλειδείς της πολιτικής αλητείας του

Για άλλη μια φορά η Λιάνα Κανέλλη έβαλε με μια μόνο λέξη της τα πράγματα στη θέση τους, διεκτραγωδώντας με ασύγκριτο τρόπο την κατάντια του πολιτικού προσωπικού. Δεν το κρύβω ότι στην αρχή η λέξη τσογλάνι με σοκάρισε, παρόλο ότι ήδη ο Βενιζέλος σε ανύποπτο χρόνο είχε μιλήσει για εκτσογλανισμό της πολιτικής ζωής, με αφορμή τις συνειδητά αλήτικες συμπεριφορές του νέου πολιτικού προσωπικού. Μια χωρίς όρια υστερική εξαλλοσύνη και ένας κραυγαλέος κηρυγματικός, υποκριτικός ηθικολογικός λόγος από αυτόκλητους εισαγγελείς των πολιτικών ηθών, που για να τα πετύχουν μπορούν να πατήσουν ακόμη και επί πτωμάτων. Αλλόγρονες υστερικές μαινάδες, σαν την κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου, κουμπουροφόροι νεοναζιστές σαν τον Κασιδιάρη, εξωνημένοι στον αμερικανικό παράγοντα φλώροι χωρίς ίχνος ιστορικής συνείδησης όπως ο Τσίπρας και φυσικά ξεδιάντροποι αλογομούρηδες που τζογάρουν σε βάρος της ίδιας της πατρίδας τους όπως ο απερίγραπτος Παπανδρέου.

Ας ξεκινήσουμε με τον τελευταίο. Στον τύπο λέγεται ότι ο Βενιζέλος χαρακτήρισε την συμπεριφορά του στη τελευταία ψηφοφορία πολιτική αλητεία. Προφανώς χρησιμοποίησε την ακαδημαϊκότερη εκδοχή της πολύ παραστατικότερης λέξης για την περίσταση που δεν είναι παρά η λαϊκά δικαιωμένη λέξη τσογλανιά. Ο άνθρωπος που με τις ποικιλόμορφες μεθοδεύσεις του μας εγκατέστησε την οικονομική κατοχή με το ΔΝΤ και τα μνημόνια είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να το παίζει όψιμος επαναστάτης, πολύ περισσότερο που δεν είχε το στοιχειώδες κοινοβουλευτικό θάρρος να εξηγήσει με σαφήνεια τη θέση του όχι μόνο μέσα στο κόμμα του αλλά και ευρύτερα στον ελληνικό λαό μέσα στη Βουλή όπου σαν πρώην πρωθυπουργός έχει τόσα κοινοβουλευτικά προνόμια ώστε να μην δυσκολευτεί να εκφραστεί με την άνεση που θα ήθελε και θα χρειαζόταν. Αν λάβουμε υπόψη ότι με την έξοδο μας στις αγορές ουσιαστικά τερματίζουμε το μνημόνιο, θα μού μείνει λοιπόν η εύλογη απορία γιατί, κάθε φορά που κάτι πετυχαίνει η Ελληνική πλευρά, αυτός πυροδοτεί ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Οι συμπτώσεις είναι παρά πολλές για να είναι απλά συμπτώσεις. Είναι ολοφάνερο ότι ο άνθρωπος αυτός-όλοι το υποπτευόμασταν αυτό άλλωστε-ενεργεί μεθοδευμένα προς την κατεύθυνση της υπονόμευσης. Αυτό είναι πια κοινή πεποίθηση όχι μόνο στον ελληνικό λαό και σε όλο το πολιτικό φάσμα αλλά ακόμη και ανάμεσα στους λίγους πια οπαδούς του, σύντομα πρώην, κόμματος του.

Tα τσογλάνια, τα χέρια τους και οι γυναίκες ή αλλιώς, τρόποι να είσαι τσογλάνι

Tα τσογλάνια, τα χέρια τους και οι γυναίκες ή αλλιώς, δυό τρόποι να είσαι τσογλάνι.(Η δεξιά φωτό με τον Τσίπρα από το enikos.gr)

Με την περίπτωση του Τσίπρα η τσογλανοσύνη εμπλουτίστηκε με απίστευτα καινούργιες εκδοχές. Δεν είναι μόνο η πραγματικά επιπόλαιη αντιμετώπιση του συμβάντος με τον Κασιδιάρη να γρονθοκοπά την Κανέλλη-ηγέτης της αριστεράς-και καλά!-χαχανίζει ενθουσιαστικά μπρος στη βία που ασκείται σε μια έγκριτη κοινοβουλευτικό που-εδώ το πράγμα καταντά εξωφρενικό-υφίσταται αυτή τη βία μόνο και μόνο γιατί προστάτεψε τη συνάδελφο και σύντροφο στο ίδιο κόμμα με τον Τσίπρα Ρένα Δούρου. Και όλο αυτό το επιπόλαιο δέχεται ο Τσίρπας να το περάσουν σε ένα προπαγανδιστικό φιλμ που έχει σκοπό να τον εξυμνήσει; Σπέκουλα πάνω στον ηρωϊσμό άλλων! Η επιτομή της τσογλανιάς!

Προσωπικά δεν θεωρώ κακό να θέλει να ασκήσει μομφή κατά του Στουρνάρα ή της Κυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δικαίωμα του και δεν θα ζητήσει την άδεια κανενός γι’αυτό. Σαφώς και είναι εντελώς άλλης τάξεως το ζήτημα η αδέξια ανάγνωση του συνταγματικού άρθρου και σίγουρα υπάρχει σοβαρότατο πρόβλημα με τους νομικούς συμβούλους του κόμματος που μοιάζουν σκιτζήδες. Η τσογλανοειδής φύση όμως του απίθανου αυτού αλεξιπτωτιστή φανερώτεται εναργέστατα με τον εντελώς άκομψο και σαφώς αντικοινοβουλευτικό τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να εκβιάσει τον Πρόεδρο της Βουλής-δεν έχει σημασία αν αυτός είναι ο φαιδρός Μεϊμαράκης, τη θεσμική του ιδιότητα κοιτάμε. Η μεθόδευση έχει κάτι από τη συμπεριφορά του κακομαθημένου φλώρου που ασυνήθιστος στο να τού χαλάνε τα χατήρια συμπεριφέρεται σαν κοινός τραμπούκος σε αποστολή εκβιασμού. Αυτό δεν είναι κοινοβουλευτική πιρουέτα, αυτό είναι πολιτικό περιθώριο. Είναι πεζοδρομιακή αντίληψη της πολιτικής.

Πάμε και στον έσχατο της τριάδας, τον Κασιδιάρη. Αυτή τη περίοδο η Χρυσή Αυγή όντας ακέφαλη έχει για υπαρχηγό της τον Κασιδιάρη. Το άτομο αυτό έχει φιλοδοξίες ηγετικές και δεν το κρύβει. Θεμιτό και δεν τον κρίνουμε γι’αυτό. Δικαίωμα του. Όμως με την πράξη του να πρωταγωνιστήσει ο ίδιος σε μια υποκλοπή συνομιλίας-ο όποιος είναι ο συνομιλητής του, δεν είναι αυτό το σημαντικό-αυτόματα πέφτει από το ηγετικό επίπεδο στο οποίο φιλοδοξούσε να βρεθεί στο ρόλο απλού εκτελεστικού οργάνου και μάλιστα έκδηλα παράνομης φύσης. Ακύρωσε το ηγετικό του προφίλ με την προβολή αυτού του βίντεο. Ποιος θα δεχτεί ποτέ να γίνει πολιτικός συνομιλητής ενός υποκλοπέα-άσε που δεν θα το ρισκάριζε και από προσωπικό φόβο. Ότι θα είχαμε ποτέ υψηλόβαθμο πολιτικό στέλεχος να μετέρχεται ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ο ΙΔΙΟΣ τέτοιες μεθοδεύσεις προφανώς ποτέ δεν θα μπορούσαμε να το φανταστούμε. Πολιτικός ηγέτης ΡΟΥΦΙΑΝΟΣ δεν μπορεί να έχει κανένα πολιτικό μέλλον ακόμη και αν είναι κορυφαίος φασίστας. Σ’αυτό οι ναζιστές ήταν αμείλικτοι.

Κλείνοντας θέλω να προσθέσω κάτι ακόμη. Σαφώς και υπάρχει θέμα με τον Μπαλτάκο. Η γνώμη μου είναι ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να ρίξει μια κυβέρνηση αλλά κάτι μού λέει ότι θα εισπραχτεί σαν πολιτικό κόστος στις εκλογές. Όμως τώρα που μοιάζει να έχουμε αυξημένες πιθανότητες να βγούμε στις αγορές και άρα εκ των πραγμάτων να βγούμε και απ’το Μνημόνιο,κάθε προσπάθεια να ακυρωθεί αυτή η πιθανότητα από κινήσεις υπονόμευσης θα γίνει με τους εξής όρους: τη συνδρομή γι’αυτό το σκοπό της Χρυσής Αυγής από τη μια και της πιθανής διαρροής ψήφων από τον Παπανδρέου και την ομάδα του. Όσοι θελήσουν να συνταχθούν με αυτή την όχι και τόσο ετερόκλητη ομάδα ας αναλάβουν και τη διαχείριση του επικοινωνιακού και πολιτικού κόστους που θα προκύψει. Συνέργεια με τους φασίστες δεν είναι μόνο οι τυχόν μυστικές συναντήσεις μαζί τους αλλά,  πολύ περισσότερο καθότι κλάσεις ουσιαστικότερο,  οι απροκάλυπτες και εκ των πραγμάτων προγραμματικές,  άτυπες μεν αλλά αμοιβαία επωφελείς,  συμφωνίες και συγκλίσεις σε στρατηγικού χαρακτήρα επιλογές, όπως ο συνειδητός και στρατευμένος αντιευρωπαϊσμός. 

 

UPDATE: Πυκνώνουν οι πληροφορίες, πέρα από την ομολογία των εγκληματιών της Χρυσής Αυγής, ότι και βουλευτές άλλων κομμάτων βρίσκονται στις υποκλοπές που είχε οργανώσει το ναζιστικό αυτό μόρφωμα-σκεφθείτε μέσα στο Κοινοβούλιο αυτοί που μίλαγαν απέξω για «το μπουρδέλο η Βουλή» να το έχουν μετατρέψει με τις συμπεριφορές τους και τις δράσεις τους ακριβώς σ’αυτό που υποκριτικά κατάγγελαν. Ήδη φημολογούνται επαφές με δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και από την πλευρά του ο Καμμένος-ντροπαλός και συνεσταλμένος να το ομολογήσει ευθέως-είπε ότι δεν αποκλείεται και με βουλευτές του κόμματος του να υπάρχουν τέτοιες υποκλοπές. Λοιπόν με όλα αυτά σημαίνει ότι: 1) η Χρυσή Αυγή όντως δρα εγκληματικά και το ομολογεί πια απροκάλυτα, οπότε η δίωξη στοιχειοθετείται πια και με την ομολογία των μελών της και αυτουργών των εγκλημάτων και 2) Είναι αδιανόητο για το πολιτικό σύστημα να βασιστεί στα «στοιχεία» αυτών των υποκλοπών και να οδηγηθεί σε εξελίξεις που να τις ορίσει η ατζέντα των φασιστών. Παραφωνία-αναμενόμενη-σε όλα αυτά είναι η δήλωση του Παπανδρέου ότι η χώρα πρέπει να πάει σε εκλογές. Προφανώς ο προδοτικός γόνος είναι αυτό που από την αρχή είπαμε μέρος του σχεδιασμού που λειτουργεί συντονισμένα με τη Χρυσή Αυγή.