23 Απριλίου 2010- 9 Απριλίου 2014(όταν γυρίζει το χαρτί)

23 Απριλίου 2010-9 Απριλίου 2014

23 Απριλίου 2010-9 Απριλίου 2014

Ασφαλώς και ούτε αφελής είμαι αλλά ούτε έχω και ψευδαισθήσεις. Η Ελλάδα δεν θα είναι από σήμερα μια χώρα ευτυχισμένη. Η ανεργία είναι εδώ-είμαι κι εγώ θύμα της άλλωστε και παραμένω τέτοιο ακόμη και ούτε το βλέπω, πενηντάρης και πια, να επανακάμπτω στη παραγωγή, ειδικά τώρα που και ο Τύπος αλλά και το επάγγελμα της Φωτογραφίας περνάει κρίση ανεξάρτητη από αυτή της οικονομικής. Η αξία αυτής της σημερινής μέρας είναι περισσότερο συμβολική και σηματοδοτεί την οριστική αρχή του τέλους της κρίσης που-και πάλι συμβολικά-ξεκίνησε στις 23 Απριλίου του 2010, με το ανόητα επικοινωνιακό μήνυμα του απερίγραπτου Παπανδρέου από το Καστελόριζο.

Το Καστελόριζο σηματοδοτούσε με τον πιο δραματικό τρόπο την τραγική μορφή που μπορεί να πάρει η ασύλληπτη πολιτική επιπολαιότητα και ανευθυνότητα-τόχα γράψει τότε πόσο ρηχό τρόπο σκέψης έδειχνε ακόμη και η σημειολογία αυτής της απίστευτης επικοινωνιακής εκδρομής στο ακριτικό νησί και όλη εκείνη η ανόητη χαζοχαρούμενη σκηνοθεσία με τα γιορτινά σημαιοστολισμένα τρεχαντήρια. Η Ελλάδα βυθιζόταν αύτανδρη και αυτοί οι απίθανοι επιπόλαιοι στήναν επικοινωνιακές παραμύθες και τερπνά τηλεοπτικά σόου.

Η ουσία της σημερινής μέρας είναι ότι η Ελλάδα και η Ευρώπη αντιμετώπισε τον ακήρυχτο οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ με επιτυχία και μετά την Ιρλανδία και την Πορτογαλία βγαίνει κι αυτή-λαβωμένη σίγουρα και με τις πληγές ακόμη να χάσκουν-είπαμε η ανεργία είναι ακόμη εδώ-με νέο αέρα και νέα αισιοδοξία. Πήραμε κάποιο μάθημα από όλο αυτό το τραυματικό βίωμα; Αυτό είναι το σημαντικό. Δηλαδή να μην ξαναγυρίσουμε σε παλιές ανεύθυνες πολιτικές και συμπεριφορές. ΠΟΤΕ΄ ΠΙΑ «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!» Ποτέ πια ρηχοί, ανερμάτιστοι και επιπόλαιοι πολιτικοί ηγέτες. Ποτέ πια ανεύθυνο πολιτικό προσωπικό. Και ποτέ να μην επιτραπεί σε κανένα να αμφισβητηθεί η Ευρωπαϊκή Στρατηγική επιλογή. Μόνο μέσα στα πλαίσια μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπανδίας έχει πια ελπίδες η Ελλάδα να επιβιώσει. Καμιά μοναχική πορεία, όσο ρομαντικά ελκυστική ακούγεται, δεν είναι πια εφικτή σ’αυτόν τον ανελέητο νέο κόσμο της παγκοσμιοποίησης όπου μόνο οι μεγάλες κρατικές οντότητες θα επιβιώσουν-διαφορετικά θα γίνουν εξαρτημένες μπανανίες και πολεμικά αποθηκευτικά προγεφυρώματα των αμερικανών.

Η σημερινή Ευρώπη είναι μια σκληρή, μονεταριστική Ευρώπη.Αλλά αυτή είναι η συγκυρία της στιγμής. Στην Ευρώπη υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες. Αυθεντικές δημοκρατικές διαδικασίες και μέσα στο πλαίσιο τους υπάρχει και η προοπτική της άλλης Ευρώπης, της κοινωνικής. Μόνο στην Ευρώπη υπάρχει βαθιά εγκολπωμένη η κουλτούρα του κοινωνικού κράτους συνδυασμένου με την δημοκρατία. Είναι στο DNA του Ευρωπαίου πολίτη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτής της Ηπείρου αυτή η κουλτούρα και είναι το ιδεολογικό της -συν- απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους λαούς. Είναι στο χέρι μας με την ψήφο μας να την έχουμε αυτή την Ευρώπη. Θα την στείλουμε την Μέρκελ σπίτι της αλλά δεν θα φύγουμε από το δικό μας σπίτι που είναι η Ευρώπη.

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “23 Απριλίου 2010- 9 Απριλίου 2014(όταν γυρίζει το χαρτί)”

  1. Διογένης Says:

    Αγαπητέ icon,

    Είμαστε αληθινά λίγοι, τελικά, οι πραγματικοί αντιμνημονιακοί και αυτό το αισθάνομαι κάθε φορά που διαβάζω τα κείμενά σου – η ταύτισή μας στα βασικά, όσο και εάν έχουμε διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, είναι εντυπωσιακή. Ναι, ήταν ακηρυχτος πόλεμος των ΗΠΑ, όμως σε πληροφορώ ότι τα δύο πρώτα χρόνια, ειδικά στη Γερμανία, γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι χαμπάρι δεν είχαν πάρει! Με τέτοια «ηγεσία», τι να περιμένει η έρμη η Ευρώπη;…

    Δεν συμφωνώ ότι δεν υπάρχει μέλλον έξω από την Ευρώπη. Θα υπήρχε και πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερο. Μπορεί μεν μια τέτοια επιλογή να ευθυγραμμιζόταν με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, όμως αν ήταν καλύτερη για εμάς, ποιος ο λόγος να ιδεοληπτούμε; Ειδικά αν σκεφτούμε την καταστροφική στενομυαλιά με την οποία οι Γερμανοί αντιμετώπισαν την κρίση.

    Είμαι βέβαιος ότι αργά η γρήγορα – γρηγορότερα μάλλον παρά αργότερα – θα επανακάμψεις και στην παραγωγή. Οι άξιοι άνθρωποι σαν κι εσένα δεν πηγαίνουν ποτέ χαμένοι. Και αν ακόμη δεν ασχοληθείς με την φωτογραφία, κάτι άλλο θα βρεθεί, είμαι βέβαιος. Ας σκεφθούμε μόνον πόσο λίγοι συμπολίτες μας είχαν την ιδέα να συνδυάσουν αυτό που συμβαίνει με το Καστελλόριζο. Είναι τόσο απελπιστικά λίγοι οι επαρκώς ευφυείς άνθρωποι, που, δεν μπορεί, όλο και κάποια ελπίδα θα υπάρχει και γι’ αυτούς.

    Διογένης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: