Archive for Νοέμβριος 2014

Η Επιστροφή του Δράκουλα! (Παπανδρέου)

Νοέμβριος 29, 2014
Η απάτη και ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο νέος βαλκάνιος αυτός Δράκουλας

Η προδοσία, η απάτη και  το ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο αμερικανοβαλκάνιος αυτός Δράκουλας(επεξεργασία φωτογραφίας-δεν ξέρω τίνος είναι η πρωτότυπη εικόνα, τα πνευματικά του δικαιώματα τα σέβομαι αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ποιος τη τράβηξε-επεξεργασία λοιπόν από τις-ελπίζω όχι αιματόστικτες-χερούκλες μου! Όχι τίποτα σπουδαίο: λίγο μανικιούρ στις δρακουλένιες νυχάρες του και σερβίρισμα φρεσκόπιοτου λαχταριστού ελληνικού αίματος, μαζί με λίγο ζοφερό σκοτείνιασμα της εικόνας για δημιουργία φιλικού προς το καταχραστή περιβάλλοντος-κάντε κλικ στην εικόνα-διπλό παρακαλώ! Αξίζει το κόπο.)

Θα μπορούσα να μείνω στη φωτογραφία και μ’αυτό το τρόπο να εκδηλώσω την οργή μου στην απόπειρα νεκρανάστασης του νεκροθάφτη του Ελληνικού Λαού. Αλλά η οργή μου αυτή ξεπερνάει την κούραση μου να ασχολούμαι με αυτό το απερίγραπτο κτήνος, που μαγάρισε κάθε έννοια, κάθε ιδέα, κάθε ελπίδα. Είχα δώσει ένα είδος στοιχήματος στον εαυτό μου να μη ξανασχοληθώ μ’αυτόν τον απερίγραπτο εγκληματία αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Η χτεσινή απίστευτη είδηση ότι συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη νεολαιϊκοί πυρήνες-σαν SS του κτηνώδους παπανδρεϊσμού μού φαίνονται-ότι δηλαδή βρέθηκαν, έστω μια φούχτα, μια ανόητη, μικρονοϊκή φούχτα αυτιστικών υπηρετών του εγκληματία πανίβαλακα, προφανέστατα  αδρά πληρωμένων, νέων-τι να τα κάνεις τα γεράματα αν έχεις τέτοια νιάτα!- με διάθεση να στρατευτούν στο πλευρό της ελεεινότερης μορφής του Νέου Ελληνισμού, κυριολεκτικά με εξαγρίωσε. Καταλαβαίνω ότι είναι αποφασισμένο αυτό το εγκάθετο κτήνος να κάνει τη ζημιά που δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όταν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΣΥΣΣΩΜΗ!-σε μια τελευταία και δυστυχώς μόνη έκλαμψη ευθύνης, τον έστειλε σπίτι του. Ο ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ, που μοίρα καλή το άφησε ανολοκλήρωτο και μοίρα κακή και αναποφάσιστη τον άφησε αυτόν τον Εθνικό Προδότη να αλωνίζει ελεύθερος το κόσμο και να καλοπερνάει με τα κέρδη των πτωμάτων του! Φταίει ο λαός που δεν το κρέμασε το κτήνος!

Υ.Γ. Το ξέρω ότι παραφέρομαι αλλά τι άλλο μπορείς να κάνεις όταν πέφτεις πάνω στο ντουβάρι του παραλογισμού; Πριν τρία μόλις χρόνια αυτό το όρθιο κτήνος ήταν το πιο πολυμίσητο πρόσωπο που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα και σήμερα-μόνο και μόνο ότι φρόντισε να ξεχαστεί και να φύγει απ’την προθήκη της οργής-τον ανεχόμαστε να ασχημονεί απειλώντας για άλλη μια φορά τη πολιτική και κοινωνική γαλήνη και τη δημοκρατική ομαλότητα, ξαναπαίρνοντας τα ηνία του καταστροφικού του οίστρου. Δεν τον νοιάζει. Έχει αλλού καλύτερη πατρίδα να ξεχειμωνιάσει. Διαβατήριο έτοιμο, σπίτι έτοιμο, κομπόδεμα γερό καλά διασφαλισμένο. Τι έχει να χάσει απ’το χαμό μας, όλων μας που είμαστε ριζωμένοι εδώ γιατί εμάς είναι ο τόπος μας και που κάναμε το λάθος να διαλέξουμε για ηγέτη που είχε αλλού τη καρδιά του, σε άλλο τόπο-είναι τυχαίο ότι κανείς από αυτούς τους εγκάθετους δεν έμαθε καλά τη γλώσσα αυτού του τόπου; Τι να την κάνουν; Να βασανίσουν τη βλακεία τους με άχρηστη γι’αυτούς γνώση; Ή μήπως να τη μάθουν για να πιάσουν τον αληθινό παλμό της ψυχής ενός λαού που τους είναι παγερά αδιάφορος; Αλλά κι εμείς, ε ; Τόση μεγαλοψυχία απέναντι στον άπονο μακελάρη μας. Αντί να τον πάρουμε με τις γιουρτόπετρες, τον ανεχόμαστε μέχρι να μας ξανακατσικωθεί με όποιο τρόπο έχουν σχεδιάσει αυτοί που του κινούν τα νήματα, του ανδρείκελου!

Όπου μιλούν τα σημεία, εκεί να δίνεις σημασία

Νοέμβριος 10, 2014

??????????????????????????????????

Πολλοί, πιο πονηροί, αν τους ρωτούσες ποιο είναι το κοινό στοιχείο σ’αυτές τις δυό φωτογραφίες, θα σού απαντούσαν με μιά φωνή: ο Διώτης! Παρόλο ότι δεν είναι παρών στη πάνω φωτογραφία, όλοι ξέρουμε ότι ο περιβόητος αυτός εισαγγελέας και τώρα υπόδικος, είχε τόσο μπει στη καρδιά του Τσίπρα ώστε τον προετοίμαζε για υποψήφιο βουλευτή Επικρατείας. Το γιατί αυτός ο έρωτας του κακόφημου πια εισαγγελέα-μπαίνει επάξια στη χορεία με τους αντίστοιχους των στρατοδικείων του Εμφύλιου και της Δικτατορίας-καλά θα κάνατε να ρωτήσετε, χωρίς ανόητες προκαταλήψεις και ενδοιασμούς, το Βενιζέλο. Θα είναι γλαφυρότερος του σιωπηλού πια μάρτυρα-το αμίλητο νερό ήπιε φαίνεται-δημοσιογράφου Μπαξεβάνη.

Άλλοι, ακόμη πιο πονηροί θα σας πουν ότι η ομοιότητα αφορά τα δύο ανδρείκελα των ΗΠΑ στην Ελλάδα αυτή τη δραματική περίοδο: τον προκάτοχο του Τσίπρα,Γιώργο Παπανδρέου και τον διάδοχο του Γιώργου Παπανδρέου, Αλέξη Τσίπρα. Σωστό κι αυτό. Αλλά η ανάρτηση αυτή τη φορά δεν απευθύνεται σε πονηρούς. Θέλει να δείξει ότι και ο προηγούμενος και ο επόμενος, ταυτίζονται σε πάρα πολλά που ξεπερνούν ακόμη και τις πολιτικές επιλογές και του ποιου διάλεξαν να υπηρετούν τα συμφέροντα του στη πατρίδα μας. Τα κοινά τους γούστα φτάνουν σε τέτοιο εντυπωσιακό βαθμό ταύτισης, ώστε ακόμη και στην επιλογή των ίδιων ακριβώς εικαστικών έργων για τα γραφεία τους! Και ξέρετε μια τέτοια σημειολογία του κοινού γούστου είναι απείρως πιο εύγλωττη ακόμη και από τα κουστούμια Donna Karan ή τα Burberry της γκαρνταρόμπας τους. Συμπεθεριάσανε ιδεολογικά γιατί πάντα ταιριάζανε. Μάρτυρες τους οι κοινοί τους φίλοι-η Γιάννα, σπόνσορας και των δυό-προσέξτε την ασορτί με τον πίνακα εκτυφλωτικά κόκκινη τσάντα της-η Λούκα Κατσέλη-ηγερία και μέντορας και των δυό- η Θεοδώρα Τζάκρη-θαυμάστρια από κοινού και των δυό αλλά και τόσοι πολλοί άλλοι.

Το τσογλάνι και η τσουλάρα πλουτάνα (Υποθετικά Σενάρια)

Νοέμβριος 10, 2014

March12CN_JDA_Dress

Πάνε πολλά χρόνια τώρα, που μιλώντας με τη μάνα μου στο περιθώριο των ειδήσεων, τη ρώτησα πώς θα της φαινόταν αν μια πολύ γνωστή επώνυμη και φιλόδοξη κυρία, διεκδικούσε κορυφαίο πολιτικό ρόλο. Πριν προλάβω να αποσώσω την ερώτηση μου, μού απάντησε με την αφοπλιστική ειλικρίνεια των ανεπιτήδευτων απλών ανθρώπων: «είσαι με τα καλά σου; ποια, αυτή η πρόστυχη;» εξηγώντας μου ότι εντόπιζε τη προστυχιά της όχι στο προσωπικό της βίο και τη πολιτεία, όσο στο τι εξέπεμπε, ποιου είδους αύρα-επειδή επρόκειτο για κυρία, αποφεύγω τη λέξη αποφορά και επιλέγω την κλάσεις πολύ ευγενέστερη αύρα!- εξέπεμπε με το όλο της ήθος σαν εκφορά λόγου, συμπεριφοράς και εν γένει στάσης της. Τόβλεπε περισσότερο σαν ηθικοαισθητικό το ζήτημα και όχι ηθικολογικά-η μάνα μου ποτέ της δεν είχε υπάρξει πουριτανή.

Σκέφτομαι τώρα, τόσα χρόνια μετά και με τα βιώματα αυτής της ταπεινωτικής κρίσης να μας έχουν τσακίσει ψυχικά, πόσες είναι πια οι αντιστάσεις μας απέναντι σε τέτοια φαινόμενα όπως εκείνης της απερίγραπτης κυρίας. Υπάρχει ας πούμε περίπτωση ο ελληνικός λαός, οι κρίσιμες τύχες του, να βρεθούν ποτέ στα χέρια μιας επώνυμης τσουλάρας που μπορεί να είναι διάφορα, από παλαβά αλαζονική πλουτάνα ας πούμε μέχρι κομισάρια των πιο ιδιοτελών και υστερόβουλων επιδιώξεων; Υπάρχει περίπτωση ποτέ μια τέτοια αποκρουστική περσόνα να βρεθεί κάποιος να ικανοποιήσει τις κλιμακτηριακές της ονειρώξεις; Και ποιος μπορεί να είναι αυτός; Τι είδος ήθους μπορεί να κουβαλάει; Εργολαβία της θα εκτελεί σίγουρα αν της τη κάνει αυτή τη χάρη. Βλέπω το σημερινό πολιτικό προσωπικό και δεν μπορώ να βρω κάποιον-στη περίπτωση που βρισκόταν αυτή η Κρουέλα ντε Βιλ τέλος πάντων-που θα έδειχνε πρόθυμος να εκτεθεί δίπλα της. Ο μόνος πιθανός, ο καημένος ο Καρατζαφέρης, βρίσκεται σε δεινή θέση και είναι σίγουρο ότι δεν θα έχει καμιά τέτοια διάθεση-άσε που έτσι κι αλλιώς είναι εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής 2,5 ολόκληρα χρόνια.

Από την άλλη, επειδή κάποιοι υπαινίσσονται κάτι εναντίον του Τσίπρα, θα έλεγα να τον αποκλείσουν εκ προοιμίου από τέτοιες σκέψεις-ο αρχηγός της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης, αν έιναι να συναλλαχθεί πολιτικά με κάποια γυναίκα θα είναι μόνο Κυρία με το κάπα κεφαλαίο-δείγμα τέτοιας γραφής μας έδωσε σήμερα με τη συνάντηση του με την αξιολογότατη Γιάννα Αγγελοπούλου, που χαίρει-ειδικά αυτή-της εκτίμησης της Αριστεράς-εντάξει η δεξιά πάντα κομπλεξική ήταν απέναντι στον περιδεή πλούτο της. Αλλά η Αριστερά-ειδικά όπως αυτή διαμορφώθηκε με το ΣΥΡΙΖΑ της νέας εποχής, δεν έχει τέτοια συμπλεγματική σχέση με το πλούτο, γιατί έχει μάθει να στέκει πάνω και πέρα από χρήματα και αυτό που εκτιμά σε ένα πρόσωπο είναι οι αξίες του και η ηθική του και, όπως όλοι διαισθητικά αλλά και βιωματικά ξέρουμε, η Κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου είναι η επιτομή και η απόλυτη προσωποποίηση των πιο υψηλών ηθικών αξιών. Ας ελπίσουμε λοιπόν η Γιάννα Αγγελοπούλου να κόψει το δρόμο σ’αυτή τη «πρόστυχη», όπως την αποκαλούσε υποτιμητικά η μάνα μου, κυρία και με το αναμφισβήτητο ηθικό της κλέος να ξαναομορφύνει τη ζωή μας για άλλη μια φορά όπως μόνο αυτή-ίσως και ο κος Ψινάκης μαζί- τόσο ασυναγώνιστα γνωρίζουν.

 

Ο συφιλιδικός ΣΥΡΙΖΑ

Νοέμβριος 6, 2014
Η Γιάννα στα πιο αποφασιστικά συριζαϊκά της

Η Γιάννα στα πιο αποφασιστικά συριζαϊκά της

Ήμουν σίγουρος! Μετά την αιφνίδια και απ’το πουθενά συνάντηση της Γιάννας Αγγελοπούλου με το Σαμαρά-για το Clinton Global Initiative!-διερωτήθηκα πότε θα οριστεί ανάλογο ραντεβού και με τον Τσίπρα. Τώρα που κανονίστηκε αυτή η συνάντηση-η ταχύτητα της προθυμίας ανταπόκρισης στο αίτημα της μαντάμ είναι η επιτομή του αστραπιαίου!-βλέπει κανείς ξεκάθαρα πια ότι η προηγηθείσα συνάντηση με το Σαμαρά, είναι το -απροκάλυπτο πια- πρόσχημα για την απείρως πιο ενδιαφέρουσα δεύτερη και ζωτική για τις ονειρωκτικές πολιτικές ορέξεις της Μαντάμ. Έγινε η πρώτη συνάντηση, για να μπορεί να συντελεστεί η δεύτερη, που κρύβει όλη την ουσία των κινήσεων της φιλόδοξης νεόπλουτης.Υπήρχε ΖΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΟΣ. Έπρεπε κάπως να βρεθεί ένας τρόπος να συναντηθεί ανοιχτά και επίσημα πια (και όχι να στέλνει σε μυστικές αποστολές το γυιό της στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Τσίπρα) η χρηματοδότης με τον προστατευόμενο της πολιτικό ηγέτη! Έτσι μετά το θαμμένο αλυτρωτικό «Κάτσε καλά Γεράσιμε» ,ο Τσίπρας-σαν ΣΥΡΙΖΑ όχι σαν πρόσωπο  εδώ- θάβει και το παρελθόν του κόμματος του που ήταν και το μόνο που στάθηκε στρατευμένα αρνητικό κατά της Ολυμπιάδας και ό,τι εκπροσωπούσε αυτή η ζαλιστικά φιλομοναρχική δέσποινα, δηλαδή την Ολυμπιάδα με τις ρεμούλες της, τα μεγαλοσυμφέροντα της και τις απίστευτες εξυπηρετήσεις που τους επιδαψίλευσε σαν τροχονόμος-και όχι μόνο!-η Λαμέ Ολυμπιακή Πρωθιέρεια.

Έτσι κι αλλιώς κάθε αναφορά στο εμβληματικό πρόσωπο της Γιάννας Αγγελοπούλου είναι η κατάργηση σε κάθε αναφορά ηθικής αξίας, τουλάχιστον πολιτικής(τα προσωπικά της ποιος τα χέζει και δεν μας αφορούν-μόνο οι χρηματιστηριακές αξίες μετράνε με αυτή την κυρία σαν τέτοιες και μόνο γι’αυτές αξίζει να λιποθυμίσεις αλλά και να πολιτευτείς). Κάθε συναλλαγή μαζί της, σε οποιοδήποτε επίπεδο και με το βαρύ απαξιακό ήθος που κουβαλά ο βίος και η πολιτεία της, η αποκρουστική της αύρα αν θέλετε, είναι συναλλαγή χυδαία και απροκάλυπτα εμπορική και μάλιστα όχι από τις πιο καθαρές του είδους-αν και η μπέσα ειλικρινούς αμοιβαιότητας των κατεργαραίων είναι εδώ παρούσα.

Έτσι κι αλλιώς γελούσα κάθε φορά που άκουγα τον Τσίπρα να επικαλείται τις αξίες της αριστεράς-(έχετε προσέξει το θεατρικό λυγμό όταν το εκστομίζει αυτό το υποκριτικό;): αυτά στο Τέξας, στο Κόμο, στη τερατική γαστέρα του ΔΝΤ και στο Ίδρυμα Λεβί μοιάζουν με χοντροκομμένα καλαμπούρια από χωρατατζή ανανήψαντα αριστερό που γουστάρει παλαβά χρυσά κουτάλια. Η συνύπαρξη όμως ενός πολιτικού κόμματος, ακόμη και προσχηματικά αριστερού, με αυτό που εκπροσωπεί ο χυδαίος νεοπλουτισμός του επιδεικτικού κεφαλαίου όπως τον προσωποποιεί ασυναγώνιστα αυτή η απερίγραπτη πολυπλαστικοχειρουργημένη περσόνα, είναι η απόλυτη κατάντια και ξεφτίλα του πολιτικού μας συστήματος. Οι κονδυλοφόροι αλλά και οι ίδιοι οι συβαριτικοί της ξεπουλημένης ηγετικής ομάδας θα μας το πλασάρουν αυτό το νεόπλασμα όπως εκείνο το αστείο με το Μεγαλοτραπεζίτη Πάπα των Φτωχών! Όπως και νάχει, το τελευταίο που μπορεί να επικαλείται ο  -πολιτικά συφιλιδικός πια-ΣΥΡΙΖΑ είναι το ήθος. Τόχασε από όταν κατέβηκε στη πιάτσα να ψαρέψει πελάτες που πληρώνουν καλά.