Το Κεκτημένο ( η σοβαρότητα σαν κατάκτηση αλλά και σαν ζητούμενο)

2110

‘Οποιο και αν είναι το αυριανό αποτέλεσμα, η Κυβέρνηση αυτή παραδίδει την εξουσία από Δευτέρα. Μέσα στη προεκλογική τούρλα, όπου υπηρετήθηκαν-θεμιτό και επιβεβλημένο αυτό-άλλες επικοινωνιακές προτεραιότητες, η ουσία είναι ότι αυτή η κυβέρνηση αφήνει στη πολιτική Ιστορία του τόπου ανεξίτηλο το στίγμα της με μια πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά χρονικά κατάκτηση: είναι η μακροβιότερη συμμαχική κυβέρνηση από το τέλος  του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου! (πιο πριν απλά δεν μπορώ να θυμηθώ,γιατί δεν έχω μελετήσει την Ιστορία εκείνης της περιόδου αλλά και πάλι το 2,5 χρόνια φαντάζει εξίσου πάρα πολύ, ειδικά για εκείνη την πολυτάραχη περίοδο).

Όταν καλούμαστε να κρίνουμε μια κυβέρνηση που παραδίδει-ειδικά αν είναι μια κυβέρνηση που έχει ηττηθεί εκλογικά(δεν προδιαγράφω το αποτέλεσμα-αλλού το πάω με αυτή τη διατύπωση)-οφείλουμε να φύγουμε από τα πεπερασμένα συγκυριακά της προεκλογικής στιγμής και να τη δούμε πια μέσα στα ευρύτερα ιστορικά συμφραζόμενα. Είναι μέρος της Ιστορίας πια και οφείλει η κρίση μας να γίνει πιο νηφάλια. Δεν είμαι σε θέση να κρίνω συνολικά το έργο της-αυτό θα συνεχίσει να παράγει αποτελέσματα πολύ πέρα από τη διάρκεια της παραμονής της στην εξουσία. Αυτό που θέλει να υπογραμμίσει η ανάρτηση είναι ότι όπως και να τη πάρει κανείς αυτή τη κυβέρνηση, το σίγουρο είναι ότι η ασυνήθιστα μεγάλη διάρκεια της, επίτευγμα καθόλου εύκολο κάτω από τις δραματικές συγκυρίες της Μνημονιακής Ελλάδας, είναι η σημαντικότερη κατάκτηση του πολιτικού μας συστήματος. Ναι, είναι δυνατή η ύπαρξη πολυκομματικών συμμαχικών κυβερνήσεων! Αν μάλιστα συνυπολογιστεί ότι αυτή η κυβέρνηση δεν έπεσε υπό το βάρος εσωτερικών συγκρούσεων αλλά από έναν εξωγενή παράγοντα-την αδυναμία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας-τότε συνειδητοποιούμε το πραγματικά ακόμη μεγαλύτερο βαθμό επιτεύγματος που συνιστά αυτή η κυβέρνηση για τη Πολιτική Ιστορία του τόπου.

Από Δευτέρα θα κληθούν τα κόμματα να δείξουν την απαιτούμενη ευελιξία αλλά και σοβαρότητα για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Η σύγκριση με το κεκτημένο της προηγούμενης θα είναι άμεση και θα δείξει τη σοβαρότητα των συντελεστών της νέας μετεκλογικής κατάστασης (η αφέλεια ότι μπορεί, σε αυτή τη συγκυρία, ένα κόμμα μόνο του να κυβερνήσει θα στείλει τον αφελή εκεί όπου από Δευτέρα θα παραθερίζει, δια βίου πια, ο Παπανδρέου).

Με αυτή την ανάρτηση, το μπλογκ αυτό, θέλει να τιμήσει τους δύο βασικούς συντελεστές αυτού του επικού θεσμικού και πολιτικού άθλου, Αντώνη Σαμαρά και Βαγγέλη Βενιζέλο-η Ιστορία έχει ήδη κατατάξει το Κουβέλη στα αζήτητα της. Θα έρθει ο καιρός που η αποκαταστημένη νηφαλιότητα θα αξιολογήσει αυτή τη περίοδο, με πολύ πιο θετικό πρόσημο από όσο ενδέχεται να το κάνει η παρορμητική αρνητική ψήφος της συγκυριακότητας της στιγμής. Η κατάκτηση αυτή είναι ήδη ένα μέτρο σύγκρισης -πρόκλησης για τους επόμενους-(η κατάκτηση αυτή σαν σύγκριση με τους προηγούμενους, με τη διακυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και τη κυβέρνηση Παπαδήμου, έχει εμπεδωθεί σαν τέτοια και έχει αποτιμηθεί στα μύχια όλων μας-απόδειξη η αποκαταστημένη κοινωνική γαλήνη, που είναι ένα αλάνθαστο και ασφαλές κριτήριο). Τι χρειάζεται για να επιτευχθεί πάλι και να παγιωθεί; ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ! 

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “Το Κεκτημένο ( η σοβαρότητα σαν κατάκτηση αλλά και σαν ζητούμενο)”

  1. Διογένης Says:

    Δεν θα έδειχνα τον ίδιο ενθουσιασμό για την επιτυχία της κυβέρνησης συνεργασίας. Καταρχάς, τη συνεργασία την επέβαλε και τη συντήρησε η διαπλοκή. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπήρχε περίπτωση να υλοποιηθεί διαφορετικά. Δεύτερον, ήταν το πολιτικό αποτέλεσμα μιας μακράς διεργασίας συντηρητικοποίησης του ΠΑΣΟΚ ως πολιτικού οργανισμού. Αλλες οι πασοκικές δοξασίες του 1981, άλλες του 2012. Καμία σχέση. Δηλαδή: Το ΠΑΣΟΚ του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ» ήρθε πιο κοντά στη ΝΔ και όχι αντίστροφα. Τώρα με τον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουμε πόσο λείπει ο πολιτικός πολιτισμός των δεκαετιών ’90 και 2000.

    Τρίτον: Η συνεργασία είχε πολιτικά αποτελέσματα που δείχνει πόσο ετεροβαρής ήταν. Το ήδη καταπονημένο ΠΑΣΟΚ του 12,2% πέφτει στο 4,8%. Και αν δεν είχε διαφανεί η δημοσκοπική κόπωση της ΝΔ νωρίς και υπήρχαν ρεαλιστικές ελπίδες να δώσει η ΝΔ τη μάχη της πρωτιας, είναι αρκετά πιθανόν το ΠΑΣΟΚ να έδινε μάχη για να μπει στη Βουλή. Ασχέτως διάσπασης, το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότερες ψήφοι του ΓΑΠ δεν θα πήγαιναν στο ΠΑΣΟΚ (μάλλον θα μοιράζονταν μεταξύ ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ). Τι θέλω να πω: Πέρα από την προοδευτική ταμπέλα το ΠΑΣΟΚ επί της ουσίας έχει χάσει οποιαδήποτε διαφοροποίηση από τη ΝΔ και, τόσο κυβερνητικά όσο και πολιτικά, ήταν δεκανίκι της ΝΔ.

    Η κραυγή αγωνίας (όπως την είδα εγώ τουλάχιστον) του Βενιζέλου προς τους ψηφοφόρους «κάντε μας τουλάχιστον επίγεια εξυπηρέτηση του ΣΥΡΙΖΑ» φαίνεται ότι δεν έχει καν αποτέλεσμα, πέραν από την προσωρινή επιβίωση του κόμματός του. Όταν θα έχει τον Καμμένο στη Βουλή, θα ζητήσει άραγε ο Τσίπρας συνεργασία από ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι; Μάλλον όχι. Θα δείξει βέβαια μέχρι αύριο-μεθαύριο, όμως νομίζω ότι από εδώ και πέρα το ΠΑΣΟΚ, χάνοντας και τον ρόλο του δεκανικίου της ΝΔ, χάνει πλέον κάθε ρόλο. Τι θα έχει να πει αύριο ως αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ;

    Κοντολογίς, δεν ήταν αυτή μια κανονική κυβερνητική συνεργασία. Δεν νομίζω τουλάχιστον. Ήταν έκτακτη, επιβλήθηκε έξωθεν και απέδειξε ότι ήταν φύσει θνησιγενής, για τον λόγο ότι ο ένας από τους δύό εταίρους θνήσκει. Δεν συμβαίνει έτσι στα κράτη όπου είναι συνήθεις οι συνεργασίες.

    Ο Θεός βοηθός, από εδώ και πέρα. Ας ελπίσουμε η συριζαϊκή αθλιότητα να μην αφήσει πολλά ερείπια στη χώρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: