Archive for the ‘Εκδοτικά’ Category

Τα ραμολιμέντα και τα φαλιμέντα: ο Ψυχάρης λίγο πριν του βγει η ψυχή-όση του απόμεινε

Σεπτεμβρίου 30, 2012

Περσινά ξινά σταφύλια που μας τα σερβίρουν φέτος

Αν ο Χατζηνικολάου δεν έκανε το εξώφυλλο της προηγούμενης βδομάδας με θέμα της προπερσινής χρονιάς …

Παραλήρημα κι απόγνωση πριν το φαλιμέντο

… ο Ψυχάρης δεν θα ανακάλυπτε αυτή τη Κυριακή το περσινό πραξικόπημα που δεν έγινε.

Advertisements

Παρντόν;!

Μαΐου 17, 2012

Δεν είναι κακό να φωτογραφίζεσαι για τις δημοσιογραφικές ανάγκες της ενημερωσης με ένα αρπακτικό που συμβαίνει να είναι, καλώς ή κακώς-ΚΑΚΩΣ!- πρωθυπουργός της χώρας. Τα αντανακλαστικά σου όμως ποτέ δεν τα αφήνεις χαλαρά απέναντι σ’αυτό το κωλοπετσωμένο αρπακτικό. Ποτέ!

Αντιγράφω το χτεσινό ρεπορτάζ από το http://www.enikos.gr :»…Στη συνέχεια ο κ. Τσίπρας είπε ότι εφόσον απορρίπτεται η πρόταση του για τον Γεράσιμο Αρσένη, μπορεί να αποδεχτεί την παραμονή του κ. Παπαδήμου. (η υπογράμμιση δική μου).Όμως ότι ο κ. Καμμένος, ο κ. Κουβέλης και η κυρία Παπαρήγα δεν αποδέχθηκαν την παραμονή του Λουκά Παπαδήμο και μάλιστα ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. φέρεται να είπε στον κ. Τσίπρα: «Γιατί τόσο καιρό διαφωνείς και τώρα προτείνεις τον κ. Παπαδήμο για πρωθυπουργό;»

«Δεν προτείνω τον κ. Παπαδήμο, προτείνω τον κ. Αρσένη αλλά εφόσον αυτό δε γίνεται αποδεκτό, συμφωνών με την πρόταση του προέδρου της Δημοκρατίας», απάντησε ο κ. Τσίπρας σύμφωνα με πληροφορίες…»

Ναι,ξέρω, εσείς τσιμπήσατε το δημοσιογραφικό τυρί της πρότασης Τσίπρα αλλά η μιντιοκρατία δεν σας πρόβαλε τα διαπιστευτήρια του Τσίπρα στο σύστημα-αυτή τη στιγμή δεν τα θέλουν αλλά θα τα δεχτούν ασμένως όταν αρχίζουν να τον γλύφουν μετά τις εκλογές και αυτός θα ανταποκρίνεται-τα διαπιστευτήρια λοιπόν υπό τη μορφή της υπηρεσιακής πρωθυπουργείας του Παπαδήμου. ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ!

Στα ΜΜΕ της μιντιοκρατίας έτρεξε πιο πολύ το όντως πιο πιασάρικο μέρος της υποβολής πρότασης εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα για υπηρεσιακή πρωθυπουργία Γεράσιμου Αρσένη. Όχι γιατί δεν έχει και το ενδιαφέρον της αυτή η όντως πολύ άτοπη πρόταση-αφού το ζητούμενο στον υπηρεσιακό πρωθυπουργό είναι η αμεροληψία που ΟΡΙΑΚΑ, ΠΟΛΥ ΟΡΙΑΚΑ την εξασφαλίζει ένα σαφώς μη πολιτικό πρόσωπο και τέτοιο, ΜΑΧΗΤΑ ΤΕΚΜΑΡΤΟ πάντως, είναι ένας ανώτατος δικαστικός.

Κατ’εμέ όμως το αληθινά πολλαπλάσια πιο ενδιαφέρον της χτεσινής παρουσίας Τσίπρα στη χτεσινή σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο ήταν αυτή η απροσδόκητα χαλαρή αντίδραση του στο να δεχτεί τόσο εύκολα την πρόταση του, πάντα συνήθως ύποπτου και κατά σύστημα θεσμικά ανυπόληπτου πια, Κάρολου Παπούλια για παραμονή του εμβληματικά αρνητικά φορτισμένου προσώπου Λουκά Παπαδήμου στην υπηρεσιακή πρωθυπουργία για τη διενέργεια των εκλογών του Ιουνίου. Το πρόσθετο ενδιαφέρον στην είδηση είναι ότι πέρασε στα ψιλά της ειδησεογραφίας της μιντιοκρατίας. Κι όμως έχει πολύ ψητό αυτή η είδηση.

Θες να γίνεις πρωθυπουργός; Υπόβαλε τα σέβη σου στο ιερατείο!

Ειλικρινά από την πρώτη στιγμή που το διάβασα, πέρα από την αυτοματικά και ηλεκτρικά παραγμένη εκκένωση ανατριχίλας που μου προκάλεσε, είχα την ανάγκη να κατανοήσω τι ακριβώς μπορεί να κρύβει-ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΕΙ, ας μην γελιόμαστε-μια τέτοια είδηση, μια τέτοια διάθεση (συγγνώμη για το νεολογισμό) χαλαρωσιμότητας των αυτοματικών για έναν ενσυνείδητο αριστερό αντανακλαστικών ακόμη και στην εκφώνηση ενός τόσο σημαδιακού ονόματος και ιδιότητας όπως ο, Τραπεζίτης cum Πρωθυπουργός του Μνημονίου, Λουκάς Παπαδήμος! Δεν είναι τυχαία μια τέτοια αντίδραση. Δεν του ξέφυγε του Τσίπρα πιστεύω. Του διέρρευσε σαν κάποιο συνειδητό προείκασμα μιας κάποιας διαθεσιμότητας προς κάτι πιο ιδεολογικά χαλαρό. Είναι μια διακριτική νύξη που την άφησε να του ξεφύγει για ανάγνωση προς αυτούς που θέλουν να τους αφορά. Να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί ένας συναινετικός υμνητικός οίστρος από Παπούλια, Σαμαρά και Βενιζέλο υπέρ του Τραπεζίτη-Πρωθυπουργού αρκετός για να ξυπνήσει και τα πιο κοιμισμένα αντανακλαστικά. Ο Αλέξης Τσίπρας χαζός δεν είναι και ούτε αυτή του η αντίδραση εντάσσεται στην κατηγορία των ενεργειών ή αντιδράσεων που θα τις αποκαλούσες γκάφες-δεν κάνει γκάφες ένας αριστερός στα στοιχειώδη του αντανακλαστικά απέναντι σε ένα Τραπεζίτη, όπως δεν τις κάνει κανενός έμβιου όντος το διαθέσιμο και σε εγρήγορση ενστικτώδες αντανακλαστικό απέναντι σε ένα αρπακτικό.

Σε μια τέτοια σύσκεψη πας με τα αντανακλαστικά σου σε πλήρη εγρήγορση-μην το ξεχνάς: είσαι ο νεώτερος εκεί μέσα. Αν σε πιάσει ο ύπνος σ’αυτό το τραπέζι τότε θάσαι το γεύμα τους.

Ζούμε σε μέρες καχυποψίας και οι πάντες είναι επιφυλακτικοί απέναντι στους πάντες. Τόχουμε ξαναπεί ότι όλων τα αντανακλαστικά είναι διεγερμένα και προσπαθούμε να φυλαχτούμε από τις κατραπακιές που δεν ξέρουμε ούτε μπορούμε να προβλέψουμε από πού θα μας έρθουν. Ήδη ο Καμμένος -που ποτέ δεν με έπεισε η αντιμνημονιακή του ρητορεία και θεωρώ την κίνηση του συγκυριακή πολιτική αρπαχτή-μπήκε στη σκιά της καχυποψίας με το non paper του-οι ευθύνες του Παπούλια είναι άλλη υπόθεση, όχι της παρούσης στιγμής-και οι ηλίθιες δικαιολογίες που προσπάθησε να ψελλίσει-αντιφατικές και τζούφιες μέσα στο κραυγαλέο της εκφοράς τους- έχει στη συνείδηση μου καεί οριστικά και αμετάκλητα. Ο μπάρμπας μου ο ψεύτης ο Κουβέλης είναι τόσο αντιμνημονιακός όσο ο Παπαδήμος και ο Σημίτης που τους στηρίζει και τους δυό: Κουβέλη και Παπαδήμο! Το φάουλ Τσίπρα μού πάγωσε οποιοδήποτε ζεστό αίσθημα είχα για την ειλικρίνεια της ρητορείας του. Ναι, είναι αλήθεια ότι με χαλούσαν κάποια αρνητικά εμβληματικά πρόσωπα όπως π.χ. ο Τατσόπουλος, μια από τις πιο αγαπημένες τηλεπερσόνες της μιντιοκρατίας, με πολλές εργολαβίες διεκπεραιωμένες προς χάρη της στο ιδεολογικοπολιτικό παθητικό του. Σε γενικές γραμμές όμως έβλεπα με συμπάθεια-ας όψεται η θεία μορφή του Μανώλη Γλέζου και η κάλυψη του Μίκη Θεοδωράκη-την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του! Τώρα όμως υπάρχει ένα λάθος-όχι, δεν είναι αυτό με τον Αρσένη, σε προεκλογική περίοδο είναι, λογικό φαίνεται να θέλει να συσπειρώσει περισσότερες δυνάμεις γύρω του. Αν τους έπαιρνε θα το έκαναν και οι άλλοι-υπάρχει λοιπόν ένα λάθος που σού παγώνει το χέρι που ψηφίζει και ρίχνει το ψηφοδέλτιο στη κάλπη. Μπορεί να τις διασκεδάσει τις κακές εντυπώσεις που δημιούργησε αυτό το λάθος;

Ο πιτσιρίκος του Ψυχάρη μεγάλωσε και πήγε σε πιο μεγάλη παιδική χαρά!

Μαΐου 5, 2012

Όποιος άλλος στη θέση του θα ντρεπόταν αφάνταστα, ο Σαμαράς παρουσιάζει το νέο του απόκτημα με καμάρι. Νάταν και καμιά διάνοια, πάει στο διάολο! Σωματικά και διανοητικά μπονζάι μου μοιάζει.

Το πιο πιθανό είναι ότι-σ’αυτές τις εκλογές τουλάχιστον-ο Ανδρέας Ψυχάρης-το καμάρι του γνωστού και απολύτως εξαιρετέου περιβόητου πατέρα του Σταύρου Ψυχάρη-δεν θα εκλεγεί. Οι Ψυχάρηδες είναι κωλοπετσωμένη ράτσα και δεν παραμυθιάζονται εύκολα. Κάνουν τις απογειώσεις τους πάντα όταν είναι πολύ καλά προσγειωμένοι. Ξέρουν ότι αυτές οι εκλογές είναι πτήση δοκιμαστική-αν δεν το ξέραν αυτοί που συμμετέχουν στο σχεδιασμό του παιχνιδιού ποιοι θα το ξέραν; Λοιπόν ο Αντρίκος μας δεν θα εκλεγεί ο καλός μας άρα προς το παρόν ο κίνδυνος από την κοινοβουλευτική του παρουσία προς το παρόν αποσοβείται. Κάνουμε όμως την ανάρτηση για να ενημερώσουμε τους σίγουρα πολύ λίγους εδώ μέσα, σ’αυτό το μπλογκ, φίλους της Νέας Δημοκρατίας ότι η εμβληματική αυτή μορφή και γιός ενός περιβόητου μακιαβελικού πατέρα ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ στο κόμμα του. Και δεν ήρθε απλά για να μείνει αλλά ήρθε για να κυριαρχήσει αν αυτό του προκύψει. Ήρθε για να αλώσει από τα μέσα αυτό που έχει μείνει σαν υπόλοιπο από την άλωση από τα έξω. Τα κόμματα πια γίνονται ολοένα και πιο ολιγαρχικά-οι καιροί το ευνοούν αυτό και οι συγκυρίες επίσης αλλά και οι δυνάμεις που ανασχεδιάζουν το πολίτευμα χωρίς να έχουν ανάγκη και να αλλάξουν το Σύνταγμα-ποιος το χέζει πια αυτό;έτσι κι αλλιώς όλα πια ερήμην του γίνονται.

Όταν κάποια στιγμή από το MEGA θα παρελαύνουν συνεχώς βουλευτές και υποψήφιοι βουλευτές  που θα είναι της κρυφής, της άδηλης προτίμησης του Αντρίκου Ψυχάρη εσύ δεν θα το αντιλαμβάνεσαι τότε. Θα τους συμπαθήσεις, γιατί θάναι στυλάτα, όμορφα φλώρια ή φλωρίτσες, θάχουν δεκαπέντε τόμους μεταπτυχιακών-αυτά που απέκτησαν στις μακρόχρονες διακοπές τους στην Καλλιφόρνια ή στη Φλόριντα. Και όταν θα υπάρξει ομάδα Ψυχάρη στο κόμμα σου-μπορεί και αντίστοιχη άλλων γόνων σε άλλα κόμματα-τότε θάναι αργά λοιπόν φίλε μου να ανατρέψεις τα τετελεσμένα που θα έχει δημιουργήσει ο από καρό τότε πια παραιτημένος Σαμαράς. Αν λοιπόν θέλεις κι εσύ να κρατήσεις αλώβητο το χαρακτήρα-τον αλλοιωμένο ήδη αρκετά βέβαια-του κόμματος σου σαν ένα αστικό λαϊκό πολυτασικό κόμμα, φρόντισε να στείλεις το μήνυμα σου στον ηγέτη σου που σε πρόδωσε διπλά και τρίδιπλα. Ψήφισε ένα ωραιότατο,αντιμνημονιακό κόμμα -της πολυκατοικίας σου έστω- και στείλτον να κουρεύεται το Σαμαρά μαζί με το νέο του φίλο και παλιό σας εχθρό. Καλό βόλι.

Η Μάγια-η ταξιδιάρα μέλισσα-σφίγγα-Τσόκλη και μια πολύ καθυστερημένη παραίτηση, μετά από μια τόσο μακρινή απουσία!

Φεβρουαρίου 13, 2012

Η επικαιρότητα επιβάλλει να ξαναθυμηθούμε μια παλιά μας ανάρτηση(Ιούνιος του 2010!):

Διαβατήριο στην απληστία

Η έκδοση ενός περιοδικού, είναι σ’όλους γνωστό, είναι μιά εξαιρετικά ακριβή υπόθεση και όσοι το επιχειρούν είναι εκ προοιμίου αξιοθαύμαστοι. Αν τώρα το περιοδικό -που εκδίδεται στην Αθήνα- ειδικεύεται στη ταξιδιωτική θεματογραφία και μάλιστα φιλοδοξεί να δημοσιεύει πρωτογενή ύλη , δηλαδή υλικό που παράγεται από το ίδιο το περιοδικό, τότε η έκδοση αυτή, ειδικά γιά τα δύσκολα ελληνικά εκδοτικά δεδομένα, μοιάζει ή απαγορευτική ακόμη και σαν ιδέα ή εγχείρημα δονκιχωτικό και αυτοκαταστροφικό. Και αυτό γιατί  το ταξιδιωτικό κόστος επιβαρύνει αφάνταστα το κόστος έκδοσης του εντύπου. Αυτά όταν κάποιος ακολουθήσει την πεπατημένη.

Μιά βουλευτίνα αλλιώτικη απ’τις άλλες:η πιό ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ…και εκ των πραγμάτων και η πιό ακριβή!

Αν όμως κάποιος σκεφτεί σαν την Μάγια Τσόκλη και αν κάποιοι άλλοι συναινέσουν και συνεργήσουν στη λοξοδρόμηση από την πεπατημένη, τότε η έκδοση ενός τέτοιου πολυδάπανου εγχειρήματος γίνεται πιό ευκολη, ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΤΙΚΑ πιό εύκολη! Αντί το κόστος των ταξιδιών να το αναλάβει το περιοδικό, να το αναλάβει ας πούμε ένας σπόνσορας-απόλυτα νομότυπο εφ’οσον αναφέρεται σαν τέτοιος και φυσικά αυτό κρίνεται- ή κάποιος που έστω να λειτουργεί εκ των πραγμάτων σαν σπόνσορας, χωρίς όμως να δηλώνεται σαν τέτοιος αλλά αντικειμενικά να είναι εκείνος που, με νομότυπο ή όχι τρόπο-ποιός νιάζεται γιάυτά τώρα;- να πληρώνει τα έξοδα του ταξιδιού. Αχά!  Δες τώρα σύμπτωση: χρόνια τώρα η Μάγια Τσόκλη κάνει ταξιδιωτική τηλεόραση και μάλιστα σε κρατικό κανάλι, αμειβόμενη παχυλότατα(25.000 ευρώ το επεισόδιο!).

Το παράξενο όμως είναι ότι η  Μάγια Τσόκλη δεν ξεκίνησε να εκδίδει ένα περιοδικό αλλά από την αφορμή των πληρωμένων εξόδων της, δηλαδή του υπάρχοντος ήδη σπόνσορα(ευφημισμός ή συνθηματικό), γιά μιά εκπομπή σε κρατικό κανάλι, έβγαλε κι ένα ένα περιοδικό. Τί καλά! Τί βολικά! (Νάβγαζε και η Μπήλιω Τσουκαλά μήπως ένα Αθηνόραμα; μιά ιδέα ρίχνουμε).Γιά να το πούμε απλά:με τα έξοδα μιάς τηλεοπτικής εκπομπής, με την παραγωγική υποδομή μιάς εκπομπής γιά τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα, η Μάγια Τσόκλη έστησε μπίζνα εκδοτική.

Οπως πολύ εύκολα μπορείτε να δείτε, η παρουσία της κ. Τσόκλη στη Βουλή είναι έντονα αισθητή…

Οι άνθρωποι της πιάτσας την είδαν τη λαδιά αλλά, θές γιατί η αδράνεια από τη μιά, θές πούναι κόρη του διάσημου-και εύπορου παρεμπιπτόντως-μπαμπά της, θες και γιατί δεν προκαλούσε περισσότερο, το κατάπιαν. Ωσότου ο άνθρωπος που έχει διαλέξει τη Ξενογιαννακοπούλου γιά Υπουργό Υγείας, τον Γερουλάνο γιά Υπουργό Πολιτισμού (με την Αντζελα Γκερέκου γιά υφυπουργό), τον Δρούτσα γιά ΑνΥΠΕΞ κλπ σκέφτηκε ότι ένα τέτοιο δείγμα ανθρώπου και συμπεριφοράς σα τη Μάγια Τσόκλη είναι ό,τι ακριβώς λείπει από την πολιτική και μας την κοτσάρισε σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας στις τελευταίες εκλογές. Πάντα ο ΓΑΠ θα φροντίζει γιά το χαμόγελο μας το επιούσιο κι έτσι μπήκε ο διορισμός της Τσόκλη στη τάξη των ανέκδοτων που ανανεώνονται με τη κάθε καινούργια μέρα. Αμ δε όμως.

Το Τσοκλάκι αποδείχτηκε σκληρό καρύδι απληστίας. Και όχι μόνο κράτησε τη θέση της Βουλευτού Επικρατείας-παρόλο ότι Βουλή βλέπει μόνο σε κρίσιμες ψηφοφορίες-τί να πεί κιόλας εκεί;κάθε πότε αλλάζουν σεντόνια στις σουΐτες των ξενοδοχείων που καλοπερνάει;-αλλά ανανέωσε και τη σύμβαση της, στο όνομα του παραγωγού της εκπομπής συζύγου της και οπερατέρ της εκπομπής-πληρώνεται άρα ξεχωριστά σαν οπερατέρ;-χωρίς ούτε κατά διάννοια να της περνάει η σκέψη ότι, παραβιάζει έναν άγραφο ηθικό νόμο που λέει ότι δεν μπορεί κυβερνητική βουλευτής να είναι ταυτόχρονα μισδοδοτούμενη από κρατικό φορέα και μάλιστα στον ευαίσθητο πολιτικά, εκείνον της ενημέρωσης. (είναι ενδεικτικό ότι υπήρξαν άλλοι δυό εκλεγέντες βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ που υπηρετούσαν στην ΕΡΤ και παραιτήθηκαν: είναι οι  Αρια Αγάτσα και ο Παντελής Ασπραδάκης και μάλιστα-προς τιμήν τους-  χωρίς αποζημίωση-το δίχως άλλο μετά από το δείγμα αυτό χοντροπετσοσύνης της κόρης του καλλιτέχνη, θα πρέπει να νιώθουν μαλάκες που βιάστηκαν να παραιτηθούν!).

Αφρικανοί Ιθαγενείς υποδέχονται την κ. Τσόκλη. Να το ιδεώδες που θέλει να μεταφέρει στα καθ’ημάς!

Η απληστία αποκτάει ένα καινούργιο επώνυμο λοιπόν και πολύ βαρύ μάλιστα. Και να σκεφθεί κανείς ότι η Μάγια Τσόκλη δεν είναι απλά προσωπική επιλογή του ΓΑΠ αλλά και προσωπική του φίλη, αυτού του Αη Γιώργη της κάθαρσης. Του Αη Γιώργη της κάθαρσης που, ενώ αρχίζουν και του λερώνονται τα πέτα από τις κουτσουλιές που πέφτουν από τις λερωμένες φωλιές των Ξυνίδη, Γκερέκου και Τσόκλη, μοιάζει να βρίσκεται σε διαπλανητική πτήση στο υπερπέραν του βαθειού του πνεύματος. Η πρόκληση Τσόκλη είναι από μόνη της αρκετή να στιγματίσει και αυτήν αλλά και τη κυβέρνηση, την πιό απολίτικη και την πιό αφελώς και με αφελή (naive θάταν ο σωστός πολιτικός όρος)πολιτικά πρόσωπα συγκροτημένη κυβέρνηση, από καταβολής ελληνικού κράτους. Ωσπου ήρθε και η τελευταία κεραμίδα της άσχετης με τα πολιτικά αφελούς πολιτικού:συνηθισμένη από τα ταξίδια της στον Τρίτο κόσμο να την υποδέχονται αποικιακά και να της προσφέρουν χουρμάδες, γιρλάντες χαβανέζικες και λοιπές δουλικές εκδηλώσεις της περιδεούς μπρός στο πλούτο απελπισμένης φτώχειας  αυτών των λαών, σκέφτηκε να μεταφέρει αυτή τη δουλική και ταπεινωτική νοοτροπία και στα ελλαδικά χώματα. Ζήτησε η αθεόφοβη να πηγαίνουν στις προβλήτες των λιμανιών, όπου καταφθάνουν τα κρουαζιερόπλοια, τα σχολεία , τα προσκοπάκια και οι τοπικές μπάντες και να υποδέχονται σαν ιθαγενείς τον πολιτισμό του πλούτου που καταδέχεται να επισκεφθεί τη τριτοκοσμική μας χώρα! Είναι τόσο γελοίο και τόσο ταπεινωτικό το αίτημα, που πέρα από το ότι συνάντησε τον καθολικό και αυτονόητο καγχασμό, προδίδει και το είδος της νοοτροπίας των ανθρώπων του στενού Παπανδρεϊκού περιβάλλοντος. Η ιδεολογία τους(αν είναι σε θέση να έχουν αυτό την ιερή πνευματική αρματωσιά που λέγεται ιδεολογία-που σημαίνει συγκρότηση και πολιτικό λόγο), αυτό τέλος πάντων που προβάλλεται σαν υβρίδιο ιδεολογίας τους, είναι ο νεο-αποικιασμός,η νεοπαποικιοκρατία, αν συγχωρείται ο νεολογισμός. Η αφέλεια τους δεν είναι γραφική, είναι αχαρακτήριστα επικίνδυνη!

Σκηνοθεσία: Μάγια Τσόκλη/ Παραγωγή: ΕΡΤ/ εισητήριο:ελληνικός λαός

Υπάρχει πολλή σιωπή και μούγκα στο νομότυπο (εδώ εφαρμόζεται η αθάνατη Βουλγαράκεια ηθική:ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό) σκανδαλάκι της Τσόκλη. Είναι προφανές ότι η χοντρόπετση αυτή κυρία δεν σκοτίζεται γιά το πολιτικό της μέλλον. Εξάλλου με τί προσόντα θα κατεβεί στη πολιτική αρένα γιά υποψήφια βουλευτής; Σκοτίστηκε γιά το λαουτζίκο! Αυτού του είδους τα καλόπαιδα (άλλη είναι η λέξη που ήθελα να πώ αλλά τέλος πάντων…) αυτού του είδους λοιπόν τα καλόπαιδα, βλέπουν το λαό με το τρόπο που μιά μαχαρανή βλέπει τους υπηρέτες της, ή ,γιά να το φέρουμε στα καθ’αυτήν, με το τρόπο που ένας Ευρωπαίος τουρίστας βλέπει τους αφρικανούς του μπατλερ.

Τα παιδάκια τα καημένα, πρέπει νάναι σκηνοθετημένα γιά νάναι χορτασμένα.Το αμερικανικό 1930 στο ελληνικό 2010. Α ρε Γιώργο με τα σαΐνια σου!

Απλά σκέφτομαι ότι δίκαια μπορεί να παραπονιέται η κακομοίρα η Μάρα Ζαχαρέα, όταν σύσσωμος ο τύπος την κατηγορούσε (και έκανε πολύ καλά και την κατηγορούσε βέβαια) ότι κάνει καριέρα με τις πλάτες του συζύγου της. Κι όμως η  κακομοίρα η Μάρα δεκάρα δεν πήρε από κρατικό οργανισμό. Αντίθετα η Μάγια Τσόκλη παίρνει μιά βουλευτική αποζημίωση, να μετά συγχωρήσεως, γιά τεκμαιρόμενη μαχητά παρουσία της στη Βουλή, ταξιδεύει στα μήκη και τα πλάτη της Υδρογείου-κατά μίμηση του φίλου της που τη διόρισε και βουλευτίνα και εκπομπάρχη-και κρατά μιά ιδιωτική επιχείρηση της οποίας μέρος τουλάχιστον των δικαιωμάτων ανήκει στην κρατική ΕΡΤ και που φυσικά δεν παραδίδει (μήπως να ερευνηθεί αν το βιντεοσκοπημένο υλικό των DVD που πουλά μαζί με το έντυπο είναι υλικό της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει νομιμη παραχώρηση των δικαιωμάτων της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει πώς τότε διακιολογείται ένα τόσο υψηλό κόστος επεισοδίου;).Γιά να μη μιλήσουμε τί προσόδους μπορεί να φέρνει η γκρίζα διαφήμιση ταξιδιωτικών γραφείων, ξενοδοχείων και λοιπών συναφών εταιρειών που μπορεί στα πλαίσια συμφωνίας με την καπάτσα βουλευτίνα να μην χρεώνεται καν διαμονές και λοιπά έξοδα. Ολα είναι ερευνητέα. Στη κρίση σας…

Υ.Γ. Γιατί γράφονται όλα αυτά; Μα γιατί η κυρία αυτή δείγμα γραφής δίνει σε καιρούς κρίσης. Και μην το ξεχνάμε: βουλευτής-θεσμικά-σημαίνει υπηρέτης και διεκπεραιωτής λαϊκών συμφερόντων. Κι όμως είναι τόσο στενά αλληλένδετη η δράση της σαν δημόσιου πρόσωπου με την ευόδωση των συμφερόντων της! Αυτό είναι που κρίνεται. Σαν πρόσωπο, ποιός νιάζεται γι’αυτήν;

Υ.Γ. Το κείμενο της παραίτησης της είναι κι αυτό μνημείο υστεροβουλίας ανάλογο των έργων της. Το παραθέτω αυτούσιο:

Κύριε Πρόεδρε,

Για λόγους προσωπικούς και μετά την αποφασιστική χθεσινή ψηφοφορία, σας υποβάλλω την
παραίτησή μου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την βουλευτική μου έδρα. Σας
ενημερώνω ακόμα ότι δεν επιθυμώ να είμαι υποψήφια βουλευτής στις επόμενες εκλογές.
Είναι αυτονόητο ότι παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω και ελπίζω ως ενεργός πολίτης να έχω περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής και προσφοράς στον τόπο
και το λαό μας, καθώς ως βουλευτής οι πρωτοβουλίες και προτάσεις μου αντιμετωπίστηκαν από την εκτελεστική εξουσία κατά κανόνα με άρνηση και αδιαφορία.
Σας εύχομαι δύναμη και υγεία,
Μάγια Τσόκλη

Σ. iconology2009: Τι μας λέει η κυρία με αυτό το γλαφυρό «…παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω…» Κρατείστε με στην ΕΡΤ με τα 25.000 ευρώ το επεισόδιο να σας επιμορφώνω πώς να καλοπερνάτε ακόμη κι αν δεν είστε πια βουλευτές! Οι προσωπικές φίλες του Γιωργάκη Παπανδρέου! Τα θηλυκά ταξιδιωτικά του αντίστοιχα!

Αυτοπροσωπογραφία: ο Τσαγκαρουσιάνος περιγράφει τον εαυτό του!(δυνατό κείμενο!)

Φεβρουαρίου 10, 2012

Pontifex Maximus

Ένα σπουδαίο αυτοβιογραφικό κείμενο- ο συγγραφέας του δεν το ξέρει, δεν το συνειδητοποιεί αλλά αν το ξαναδιαβάσει με την οπτική που τού προτείνει η ανάρτηση θα το νιώσει μαζί με την ανατριχίλα που θα τον ζώσει. Αντιγραμμένο αυτούσιο και ακέραιο από τη LIFO! Απολαύστε το. Τα βέλη της κακίας επιστρέφουν πάντα στον αποστολέα τους, ταπεινώνοντας τον διπλά: εκθέτοντας την ίδια την κακία του-είναι γεμάτο το κείμενο απ’αυτήν, σπαρταράει από μοχθηρία- αλλά και ξεγυμνώνοντας την άδεια ψυχή του που ηθικολογεί από τον καταβαραθρωμένο του άμβωνα, με το λυγμό του εσωτερικού του πόνου και καλά, που πάντα όμως ευκαιρεί να ραντίζει εδώ κι εκεί λίγο απ’το δηλητήριο που καταπίνει. Στο κείμενο λοιπόν:

«Διαγωνίως απ’ την μπάρα (σε μια φωλιά του Χιλιόμετρου των Αλκοολικών στο Κέντρο) βλέπω μια τσακισμένη μορφή. Δεν το ξέρει ότι είναι (τσακισμένη). Νομίζει ότι σκίζει. Στα 40 κάτι, με ακριβά ρούχα χίπστερ και βλέμμα σμέρνας. Περίβλεπτος στον κόσμο των εκδόσεων. Πίνει κοκτέιλ με όνομα τροπικό.

«Χα, χα, χα…», λέει. Και το μικρό πηγάδι που τον κυκλώνει επαναλαμβάνει: «Χα, χα, χα…». Είναι χαρούμενοι.

Τον ξέρω. Δεξί χέρι ενός εξέχοντος απατεώνος, στα χρόνια του κρασιού και των ρόδων. Μιαν αυγή δροσάτη, το αφεντικό του βρέθηκε με κατεβασμένα βρακιά, καρατομήθηκε κι έκτοτε τρώει τα κλεμμένα του στα μουλωχτά. (Δεν είναι να τον ζηλεύεις). Και ο ήρωας της μικρής μας αλκοολικής βραδιάς βρέθηκε ξέμπαρκος στην έρημο της τιμιότητος.

Κοιτάει κυκλοτερώς, μέσα απ’ τον λάκκο τη μέθης του – όπως τσεκάρουν γύρω τους εκείνοι που σουφρώνουν πράγματα, την ώρα που τα σουφρώνουν.

Είμαι μόλις δέκα μέτρα από αυτόν – συνεπώς ανασαίνουμε τον ίδιο αέρα. Ίσως και την ίδια ζωή. Ξέρει ότι ξέρω. Συνεπώς, εμένα αποφεύγει να με δει.

Έξω βρέχει. Ας βγούμε στη βροχή. Η καταιγίδα έχει ρίξει κάτι τεράστια αλουμίνια από ψηλά, κατευθείαν πάνω σ’ ένα ολοκαίνουργιο BMW (ποιος αγοράζει αυτοκίνητα τέτοια εποχή;). Τα καρφωμένα κοντάρια διαπερνούν το σπασμένο παρμπρίζ και υψώνονται στον μαύρο ουρανό σαν ιστοί δίχως σημαία. Κρατίδιον Κομαγηνής 2012. Ανύπαρχτη Χώρα. Το νερό δροσίζει το πρόσωπό μου… «Χα, χα, χα…».

Ένα πρεζάκι παρακαλάει τον φαρμακοποιό να του δώσει «λίγη μεθαδόνη». «Φύγε, φύγε!», του λέει πίσω απ’ τα κάγκελα αυτός. «Θα φωνάξω την αστυνομία». Και γυρνώντας προς το μέρος μου: «Αν δώσω σε έναν, πέφτει σύρμα και σε λίγο πλακώνει όλη η Ομόνοια». (Χρειάζεται να γραφτεί νέο ποίημα για τους φαρμακοποιούς που διανυκτερεύουν.)

Οι άστεγοι δεν σου ζητάνε λεφτά. Ούτε καν σε κοιτάνε. Οι μισοί ντρέπονται, οι άλλοι μισοί δεν προσέχουν πια ποιος περνάει δίπλα τους – έρημοι εντελώς. Οι περισσότεροι, στις τρύπες τους, προσπαθούν να γίνουν αόρατοι.

Σε ένα άλλο μπαρ βλέπω από μακριά το στέλεχος μιας σοβαρής εφημερίδος. Μια μάζα κρέατος δίχως μάτια. Κάνει κι αυτός τον σπουδαίο στο παρεάκι του. Το πλαδαρό σώμα του παίρνει πόζες μορφονιού, μπλα μπλα μπλα, μεγάλα λόγια, γύψινα ρητορείας, ντιβανομπάουλα στόμφου. Αγανακτισμένος κι αυτός! Με λιωμένες σόλες από τα ολοπρόθυμα Προσοχή / Ημι-ανάπαυσις στο πιο σκληρό Αφεντικό, στο πιο διαπλεγμένο. Με μικρομέγαλες προδοσίες στο μαγαζί όπου ζει σημειωτόν, χρόνια και χρόνια, προσπαθώντας να πιάσει την καλή -αλλά, για δες!- η ζωή πέρασε κι εμείς είμαστε ακόμα εδώ, ανεβασμένοι σε έναν λόφο χαμηλό, μπορώ να σου δείξω από εδώ, Φτωχέ Διευθυντά, την Κοιλάδα της Ματαίωσης. Αυτή είναι η ζωή σου. Μια ζωή δίχως πράξεις. Μόνο με σφυρήλατες κακίες για τις πράξεις των άλλων. Πιες το ουισκάκι σου, σκέψου μια ωραία φράση να γράψεις, μπαλώσου όπως μπορείς, δάγκωσε όποιον απειλήσει τον εναέριο θώκο σου. Κάνεις κι εσύ ό,τι σε κάνει η ζωή! Κάποτε είχες ωραία μαύρα μαλλιά (τα είχα χαϊδέψει). Χα, χα, χα…

Φυσάει σαν να τελειώνει ο κόσμος. Μα εδώ μέσα είναι η ζέστη του παχνιού. Κι όλοι ψιλοϋπάρχουμε – εχθροί και φίλοι. Παίζει στυλάτα σκουπίδια ο ντιτζέι, ο αγράμματος ντιτζέι, που νομίζει ότι επειδή έχει τατουάζ και γεωμετρημένη μούρη είναι ενδιαφέρων. Και πιάνει με τα δίχως αίμα δάχτυλά του τα CDs και τα κατσιάζει. Αγνοεί ότι δίχως ποίηση ούτε ένα αυγό δεν μπορείς να τηγανίσεις. Κουνάει τον (επίσης γεωμετρημένο) πισινό του και τα κορίτσια σκύβουν και ρουφάνε τα κοκτέιλ τους με τα μάτια ανυψωμένα, σαν να προσεύχονται. Κι έτσι πάει το βράδυ, ο ντιτζέι κουνάει τον μαγευτικό κορμό του και τα κορίτσια ρουφάνε λαίμαργα κι ονειροπόλα την μπόμπα τους – όλα νοθευμένα, και τα ποτά κι η μουσική κι η επιθυμία. Χα, χα, χα… Τι ωραίο μπαράκι, τι δυνατές μουσικές, τι τρέντι φατσούλες. Να θυμηθώ να πάρουμε καμιά διαφήμιση…

Γυρνάω με τα πόδια. Βαριέμαι τη μάζα των νέων – όπως κάθε μάζα. Μάλλον από άμυνα στον χαλασμό ανέπτυξαν αυτό το στυλ της σχεδόν τραμπούκικης αυτάρκειας. Που είναι λυόμενη – πυργοδέσποινες στα lego.

Τους αβαντάρισε και το μάγο ίντερνετ!…Ξέρουν καλά τη μηχανική των πραγμάτων, αλλά αγνοούν παντελώς ότι υπάρχει πάντα «ένα φάντασμα στη μηχανή». Γι’ αυτό και οι περισσότεροι καταλήγουν σαν το στέλεχος της σοβαρής εφημερίδας. Δευτεραγωνιστές με μαντήλι στο πέτο και πολλά απωθημένα. Προτιμώ τους λίγους κι εκλεκτούς που σπάνε το παιχνίδι για να δουν τι έχει μέσα. Ασχέτως ηλικίας, ασχέτως τσέπης. Ξέρω γέρους που καίγονται κάθε βράδυ σαν ηλιοβασιλέματα. Αλλά δεν έρχονται στο Χιλιόμετρο των Αλκοολικών. Καίγονται στα δωμάτιά τους.

Φωνή από το νταρκ ρουμ: «Αν για κάθε γέρο που σας παίρναμε, σας δίναμε πίσω δύο νέους, θα το δεχόσασταν;». «Α, οπωσδήποτε όχι! Δεν τον αλλάζω με τίποτα». «Τρεις;». «Ούτε, ούτε…».

Σώνεται η νύχτα. Κάπως μάταιη πάλι. Και δυσκολεύομαι να ζήσω σε μια πόλη που τελειώσανε τα ψέματά της, αφού χωρίς ψέματα οι πόλεις δεν αντέχονται – ξαναγίνονται μηχανές της ανάγκης. Όμως χωρίς φαντάσματα στη μηχανή, καλή ζωή δεν υπάρχει. Καλοί άνθρωποι δεν εμφανίζονται. Κι η μόνη ποίηση που φυτρώνει είναι οι ουτοπίες της αναρχίας. Καλοδεχούμενες, αλλά δεν φτάνουν.

Στον δρόμο της επιστροφής βλέπω την πανσέληνο. Χλωμή και κίτρινη, σαν ευρώ που δύει.»

Οι αδελφές Γκοτζαμάνη στηρίζουν Παπανδρέου( Βαλλιανάτος-Τσαγκαρουσιάνος)

Νοέμβριος 16, 2011

Αυτή η Κανέλλη αληθινά ενοχλεί. Αληθινά πονάει. Και έτσι επιστρατεύονται οι αυριανιστές της αδελφοσύνης που ενεργούν με τον μόνο τρόπο που ξέρουν αυθεντικά να ενεργούν: την δόκιμη πουστιά τους!

Βαλλιανάτος-Τσαγκαρουσιάνος, οι κίτρινες αδελφές των μίντια, στηρίζουν-συντονισμένα-για άλλη μια φορά Παπανδρέου!(το αίμα, το σπέρμα, το ψέμα και το κλέμμα, νερό δεν γίνονται!). Η κάθε μια με τον δικό της ακαταμάχητα και δοκιμασμένο πρόστυχο, τραμπούκικο τρόπο. Στο γκεμπελικό μένος αυτών των οργισμένων μαινάδων του παπανδρεϊσμού ακόμη και ο macho Κουρής κλίνει ευλαβικά το γόνυ.

Ο Βαλλιανάτος στο payroll του Παπανδρεϊσμού, εδώ με την συγκάλυψη ΜΚΟ σε σεμινάρια που οργάνωσε το ΠΑΣΟΚ με περιβαλλοντικά θέματα(sic)(στο βάθος δεξιά μέσα στον κόκκινο κύκλο-κάντε κλικ)

Δεν είναι η πρώτη φορά που αυτά τα ελεεινά υποκείμενα ενεργούν με τον γνώριμο, κακόγουστο, κραυγαλέο, ξεφωνημένο τρόπο μιας λυσσάρας, υστερικιάς, χαροκαμένης στον πόνο των γηρατειών της, αδιέξοδης, πρόστυχης λαγνείας της. Που κάναν καριέρα πατώντας είτε πάνω σε πτώματα-που δεν μπορούσαν να απαντήσουν- είτε δημιουργώντας οι ίδιοι τα δικά τους πτώματα απόπου το καθόλου ποιητικό κέρδος τους που υπαινίχθηκε ο Ελύτης. Ο Τσαγκαρουσιάνος δεν σεβάστηκε καν την σεπτή μορφή του Μάνου Χατζηδάκη όταν, μετά το θάνατο του τελευταίου εικοτολόγησε για την προσωπική ζωή του με ένα όχι μόνο σκανδαλιστικά αθεμελίωτο και αναπόδεικτο τρόπο αλλά και -άκουσον-άκουσον ο αχρείος ιεροκήρυκας της προστυχιάς, της σκόνης 😉 αλλά και της λάσπης- επέκρινε αυτή τη ζωή που σεναριακά ο ίδιος υπέθεσε, που ο ίδιος χάλκευσε. Το κακό είναι ότι ο ανεκδιήγητος αυτός αυριανιστής του στάιλνγκ είναι αμετανόητος και αυτό σημαίνει ότι η κατ’επάγγελμα άσκηση ξεφωνήματος της ιδιωτικής ζωής των επώνυμων είναι μια αρκετά προσοδοφόρα επιχείριση. Γι’αυτό συνεχίζει να την ασκεί με την ίδια προσηλωμένη συνέπεια, τη συνέχεια και το ρυθμό που την ασκούν ο Κουρής, ο Μιχαλόπουλος ή ο Τριανταφυλλόπουλος. Και το λέω αυτό γιατί, παρόλο ότι  δίκαια πλήρωσε πολύ ακριβά αυτό το δημοσιογραφικό του-και όχι μόνο- βίτσιο όταν υπαινίχθηκε κάτι για τον Λαλιώτη-εκεί ο αχρείος κιτρινιστής Τσαγκαρουσιάνος δεν συνάντησε μόνο την οργή του ίδιου του Λαλιώτη όσο το επίσης δίκαιο μένος της κόρης του-παρόλο λοιπόν ότι του στοίχισε ακριβά η αθεμελίωτη νύξη για την ιδιωτική ζωή κάποιου, συνεχίζει ακάθεκτος να μιλάει γι’αυτή λες και πρόκειται για αφήγηση των προσωπικών του εμπειριών στον δυσώδη κόσμο της νύχτας με ό,τι την συνοδεύει: από την δηλωμένη του λατρεμένη χρυσόσκονη μέχρι την φτηνά διαθέσιμη στιβαρή σάρκα.(ο γιός της Κανέλλη είναι ακόμη ανήλικος αλλά το αδίκημα της προσβολής της μάνας του μπορεί να στοιχειοθετηθεί και λίγο αργότερα όταν λάβει γνώση της προσβολής ο πιτσιρικάς, που φαντάζομαι ότι θα προστατευθεί από το να την αντιμετωπίσει τώρα).

Η μάνα του «ξεφωνήματος» ή αλλιώς όταν ο Τσαγκαρουσιάνος συναγωνίζονταν-και ξεπερνούσε!-τον Κουρή σε κιτρινισμό!

Στο πλάι αυτού του ρυπαρού ανθρώπου των μίντια στέκει μια άλλη εξίσου βδελυρή μορφή, που κινείται στα ίδια ακριβώς πρόστυχα πρότυπα του Τσαγκαρουσιάνου: ο Βαλλιανάτος! Πιο γνωστός απ’τον μουλωχτό σύντροφο του, κουτοπόνηρο εκδότη κιτσαροπορνοφυλλάδων, ο Βαλλιανάτος διαπρέπει σαν ντήλερ της συγκαλυμμένης πορνογραφίας αλλά και σαν τηλεπερσόνα γάμα διαλογής σε τηλεθεάματα τύπου Τατιάνας Βαγγελάτου ή Μάκη Τριανταφυλλόπουλου. Στον κόσμο όμως του υψηλού στάιλνγκ και των ιδεών της πολιτικής(μη χέσω!) διέπρεψε σαν σύμβουλος-έτσι άραγε το λένε τώρα;-του Γιώργου Παπανδρέου. Τι τού έκανε του Παπανδρέου κανείς δεν ξέρει-πρέπει να βρεθεί μια κόπια του Βαλλιανάτειου ή του Τσαγκαρουσιάνικου ήθους για να μας το εξομολογηθεί… Τον συμβούλευε πώς το τρίβουν το πιπέρι; πώς τρίβουν άλλες σκόνες; Ο Θεός και η ψυχή του πανίβλακα ξέρει.Η ουσία είναι ότι επί πολλά χρόνια διέτελεσε σύμβουλος ο Βαλλιανάτος στον Παπανδρέου και η «φιλία» αυτή ξεκινά ήδη από όταν ο πανίβλακας ήταν στο Υπουργείο Παιδείας!(τα συμπεράσματα δικά σας!). Από τότε η «φιλία» και η εκτίμηση ανάμεσα στους δύο «άνδρες» έμεινε αδιατάρρακτη ακόμη και όταν υπό το βάρος των αποκαλύψεων για τις πορνικές επιχειρηματικές δραστηριότητες του ακτιβιστή δηλωμένου (αλλά και φημολογούμενες άλλες δραστηριότητες του, πιο πτητικά σκονισμένες 😉 ), ο αΓΑΠούλης αναγκάστηκε να μην τον χρησιμοποιεί πια σαν έμμισθο σύμβουλο του. Δεν έπαυε όμως με κάθε τρόπο να τον ενισχύει οικονομικά-ο Βαλλιανάτος αποδείχτηκε αληθινός γαργαντούας στην διασπάθιση δημόσιου χρήματος μέσω ύποπτων χρηματοδοτήσεων, επιδοτήσεων, δανείων, ΜΚΟ κλπ λαμογιές δηλαδή στις οποίες η θητεία του στην επαγγελματικά δηλωμένη προσοδοφόρα πουστιά αποδείχτηκε μεγάλος επιβοηθητικός παράγοντας.

Η φοροδιαφυγή-φοροδιαφυγή αλλά και η κουστουμιά-με τα λεφτά της φαντάζομαι, της φοροδιαφυγής-κουστουμιά

Πριν από λίγες μέρες ο Βαλλιανάτος συνελήφθη για σωρεία οικονομικών εγκλημάτων σε βάρος ΚΑΙ του κράτους(φοροδιαφυγή) και οδηγούμενος στο αυτόφωρο καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Σύσσωμο το αδελφάτο των συντρόφων του λοιπόν κινητοποιήθηκε και δηλώθηκε σε όλους τους τόνους ότι οι φίλοι του θα φροντίσουν να βγει γρήγορα- σύντροφος τους σε τόσα και τόσα – από αυτά και από κείνα αλλά και από τ’άλλα 😉 – Γρηγόρης τους από τη φυλακή, φυλακή όπου οι πολλοί από τους λεβέντες του είδους του λαμβάνουν τις εγκύκλιες σπουδές τους σ’αυτά, σ’εκείνα αλλά και στ’άλλα ;-).

Η επίθεση λοιπόν στην Λιάνα Κανέλλη-το αληθινά μεγάλο άχτι του Παπανδρεϊσμού-είναι ακριβώς η μορφή που πήρε αυτή φροντίδα των ελεεινών φασιστοειδών-τυχαία νομίζετε πώς είναι η συνεύρεση τους με το ομότιμα άτιμα φασιστοειδή του Καρατζαφύρερ; Η συνέντευξη αυτή του Βαλλιανάτου-τόσο σκανδαλιάρικη όσο θα ήταν και μιας τσιμπουκλού εκβιάστριας σαν της Μόνικα Λεβίνσκι-είναι ανάλογα ακριβοπληρωμένη, τηρουμένων των οικονομικών αναλογιών φυσικά, και με τα συμφωνημένα αυτά έσοδα από την συνέντευξη, ο ελεεινός αυτός [προκλητικός αλήτης απολαμβάνει τώρα νομότυπα την πρόστυχη ελευθερία, που φυσικά δεν του αναλογεί και δεν τού πρέπει. Φυσικά «εκδόθηκε» και γι’αυτό πήρε τόσο χρήμα. Αναλογικά και για το προχωρημένο της ηλικίας του, η εκδιδόμενη συνέντευξη του Βαλλιανάτου-και τόσο πρόθυμα αναπαραγόμενη-κατά μιαν έννοια επανεκδιδόμενη-στην παλιοφυλλάδα της αυριανικής ηγερίας του Παπανδρέου, δηλαδή του Τσαγκαρουσιάνου, η, το ξαναγράφουμε και επιμένουμε στην συναλλακτική έννοια του όρου εκδιδόμενη, η εκδιδόμενη λοιπόν συνέντευξη του Βαλλιανάτου-όταν δεν διαθέτεις σώμα για να το εκδώσεις και όταν η ψυχή σου η ψυχοτρόπα έχει και αυτή η ίδια αναλωθεί σε φτηνές συνουσίες και σε ακριβές ουσίες, τότε πια και σε απόγνωση διατελών εκδίδεις τα απορρίμματα της κενής ψυχής σου, που αντίθετα από τα σωματικά, κατοικοεδρεύουν πάντα μέσα σου και σου ταλανίζουν την άδεια σου υπόσταση.

Οι εργολαβίες καλά κρατούν: άλλη μια εκδούλευση στο χυδαίο, ρυπαρό, γκεμπελικό παπανδρεϊκό σύστημα: πρόθυμη αναπαραγωγή των εξομολογήσεων (μη χέσω!) μιας συστηματικά εκδιδόμενης στα μίντια γάμα διαλογής τηλεπερσόνας από μια επίσης γάμα διαλογής αυριανικής κωλοφυλλάδας-εδώ διαδικτυακής. Γάμα τα!

UPDATE: Η γνωστή αλητεία του Τσαγκαρουσιάνου! Αφού διέσυρε από το ρυπαρό του site την Κανέλλη, αναπαράγοντας κατά λέξη και σε όλη της την έκταση την συνέντευξη ενός φοροφυγά που με αυτόν τον τρόπο θέλησε να κάνει την αναγκαία αρπαχτή για να ξεπληρώσει τα χρέη του στο κράτος, τώρα λογοκρίνει την παρέμβαση των μπλόγκερ που κατέκλυσαν με διαμαρτυρίες το σάιτ. Αλλά όχι μόνο αυτό. Συμμάζεψε τον τίτλο που τον έκανε λιγότερο πιασάρικο και γαργαλιστικό και περιέκοψε την συνεντευξη, υποβαθμίζοντας το θέμα διακριτικά(όση διάκριση μπορεί να έχουν αυτές οι γκοτζαμάνηκες συμπεριφορές των επαγγελματιών ξεφωνητάδων-που χέζονται στο τάληρο-αλίμονο, μην ξεχνάμε και τα συναλλακτικά μας ήθη!-ακριβώς με αυτόν τον πρόστυχο τρόπο).

Η γνωστή κουραδομαγκιά της γκοτζαμάνισας του παπανδρεϊσμού Τσαγκαρουσιάνου: Ανοιχτή προσβολή αλλά κλειστά σχόλια! Η φωτό είναι μετά την προσαρμογή του κειμένου και της παρουσίασης της ανάρτησης από τον ελεεινό Κουρή της αδελφοσύνης.

Υπουργοποίηση Βορίδη: αυτό δεν καταπίνεται με τίποτε!

Νοέμβριος 14, 2011

Από τον σοσιαλισμό-και καλά!-στον εθνικοσοσιαλισμό: για τα καλά!

(Δεν γράφω αυτή την ανάρτηση παρά σαν οργισμένος. Άρα όσοι θέλγονται από τον Βορίδη και αυτούς που τον επέλεξαν να μπει στην κυβέρνηση, συνιστάται να μην το διαβάσουν. Δεν καμώνομαι τον αντικειμενικό για την περίπτωση του και η ανάρτηση βρίθει από ακραία υποκειμενικές κρίσεις.)

Ο Βορίδης δεν είναι η πρώτη τυχαία περίπτωση φασίστα. Πρόκειται για συγκροτημένο άτομο, με υψηλό δείκτη ευφυΐας, καλή παιδεία, στυλάτο, φαινομενικά ευγενικό και μειλίχιο και με εξαιρετική χρήση του λόγου, που τον χρωματίζει με επιδέξια εκφραστική φωνή-σχεδόν θεατρική. Έχει όλες εκείνες τις αριστοκρατικές αρετές που διέκριναν πολλά από τα υψηλόβαθμα στελέχη του Χίτλερ-που ανάμεσα τους μπορούσες να βρεις ακόμη και ραφινάτους διανοούμενους και απόγονους σπουδαίων δυναστικών οικογενειών-η “δικιά” μας Φρειδερίκη -και τα αδέλφια της!- ήταν μέλος της ναζιστικής νεολαίας.

Ο Βορίδης έχει φασιστικό ήθος και δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του ένα τέτοιο επικοινωνιακό διασυρμό όπως άλλοι επίλεκτοι σπεκουλοφασίστες σαν τον Μπουμπούκο

Ο Βορίδης δεν είναι ο καραγκιόζης Άδωνης Γεωργιάδης με την τσουλάρα συμβία ή οι ανεκδιήγητοι βοϊδόμορφοι Ροντούλης ή Καρατζαφέρης, που στην τελική όλους αυτούς μπορείς και να τους εξαγοράσεις με κάποια τούβλα πεντακοσάευρα. Όλοι αυτοί είναι απλά τυχοδιώκτες, με καθαρά μπακάλικη αντίληψη της ζωής και της πολιτικής και είναι ακροδεξιοί απλά γιατί η ακροδεξιά είναι ένα μαγαζί βολικό και πρόσφορο για κερδοφόρες σπέκουλες και αρπαχτές. Αντίθετα ο Βορίδης είναι φασίστας από ιδιοσυγκρασία, από πνευματική συγκρότηση και από βαθιά θεμελιωμένη αιμοδιψή προδιάθεση. Ο άνθρωπος αυτός αντιλαμβάνεται τη βία σαν έννοια κάθαρσης, σαν αναγκαιότητα φυσική και προπάντων ηθική. Λατρεύει την βία στον πιο βαθύ της πυρήνα: σαν χαρά, σαν απόλαυση, σαν υπέρτατη ηδονή. Ο άνθρωπος αυτός είναι Ούνος στον ψυχισμό του. Η εξουσία είναι γι’αυτόν οργασμική κορύφωση, η τελείωση της φαντασίωσης της βίας σαν μεταφορά από το δημόσιο, μαζικό, οργιαστικό στο εσώψυχο ιδιωτικό και από το φαντασιακό στο βιωμένο πραγματικό. Είναι ο άνθρωπος που θα στέκονταν στο μπαλκόνι του ανακτόρου του αγέρωχος και καμαρωτός απολαμβάνοντας το δικό του οργανωμένο πανηγύρι του αίματος. Ο Βορίδης είναι φτιαγμένος από τη στόφα του ζόφου εκείνου που παράγει Νέρωνες και Χίτλερ.

Η καινοτομία της επιλογής Βορίδη για την θεμελιακά πασοκοκυβέρνηση βρίσκεται στο ότι είναι ο πρώτος πολιτικός που ξεκινάει την καριέρα του με ενσυνείδητη υιοθέτηση της χρήσης βίας.

Αυτό λοιπόν το άτομο έγινε υπουργός. Και έγινε υπουργός γιατί τον θέλησε ένα κόμμα-διατείνεται ότι είναι σοσιαλιστικό και δημοκρατικό-που καιρό τώρα ευνοεί τον τυχοδιωκτισμό του Καρατζαφέρη για την μικροκομματική του στρατηγική σκοπιμότητα να υπονομεύσει το αντίπαλο κυβερνητικό κόμμα. Όμως το ήθος ενός τέτοιου κίνητρου είναι ουσιαστικά φασιστικό ήθος, γιατί όποιος και για όποιον λόγο ευνοεί το φασισμό στην όποια εκδοχή του-από απλό σπεκουλαδόρικο καιροσκοπισμό σαν του Καρατζαφέρη, μέχρι συνειδητή λατρεία της βίας όπως του Βορίδη-είναι συνένοχος σε ένα έγκλημα καθοσιώσεως: μας εξοικειώνει με το φασιστικό φαινόμενο και αυτό σημαίνει ότι ανοίγει το δρόμο ακόμη και στην εκ νέου επικράτηση του. Οι δύσκολοι καιροί εξάλλου ευνοούν τέτοιου είδους εξελίξεις. Είναι ένα θέμα να πολεμάς με συμβατικά πολιτικά μέσα μια συντηρητική ιδεολογία μιας συντηρητικής παράταξης και είναι ένα άλλο να την υπονομεύεις δημιουργώντας Δούρειους Ίππους που θα αλώσουν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Από αύριο ο Βορίδης, μέσα από το θεσμικό του υπουργικό κύρος, θα έχει μια χωρίς προηγούμενο ευνοϊκή πρόσβαση στα μίντια. Τα επικοινωνιακά του χαρίσματα θα δείξουν έναν νουνεχή, λογικό, εχέφρονα πολιτικό που γνωρίζει να αναπτύσσει την επιχειρηματολογία του με ειρμό και συνέχεια. Στον απλό απονήρευτο κόσμο θα φτάσει η αύρα μιας προσωπικότητας νηφάλιας, ενός προβάτου με οξυδέρκεια, που το πλημμυρίζουν μόνο αισθήματα πηγαίας καλοσύνης και χριστιανικής αλληλεγγύης. Πόσοι όμως γνωρίζουν όχι μόνο τον ναζιστικό ακτιβισμό του Βορίδη-που με επιμέλεια τώρα που ανεβαίνει τα κλιμάκια της εξουσίας προσπαθεί να κρύψει- ή την ρατσιστική επιχειρηματολογία του σχετικά με τους μετανάστες;(από τους μετανάστες φυσικά πάντα εξαιρεί τους στυλάτους κεφαλαιακούς “μετανάστες” που εξαγοράζουν κοψοχρονιά τον πλούτο της χώρας). Ή μήπως μπορεί ποτέ κανείς να ξεχάσει τον μνημειώδη κυνισμό του όταν αγόρευε στη Βουλή υπέρ του ελεύθερου τζόγου και των καζίνων στο όνομα και μόνο της ελεύθερης οικονομίας;

Τα άνθη του κακού: Λέπέν-Βορίδης!

Η υπουργοποίηση του Βορίδη-ειδικά αυτού-είναι κατ’εμέ η αχρειότερη συμβολική ενέργεια που το σημερινό ΠΑΣΟΚ αφήνει σαν επαίσχυντη παρακαταθήκη στο πολιτικό σύστημα. Σαράντα χρόνια τώρα η ακροδεξιά προσπαθεί να διεμβολίσει το πολιτικό σύστημα και να βρεθεί νόμιμα-με την έννοια που ο Βουλγαράκης αντιλαμβάνονταν την ηθική-στην εξουσία. Χάρη στο ΠΑΣΟΚ το κατάφερε. Να δούμε πώς θα τού το ανταποδώσει αυτό η φασιστική παράταξη. Γιατί προφανώς υπάρχει συναλλαγή-βγάζει μάτι αυτό. Σε τελευταία ανάλυση, αφού ήδη σχηματιζόταν μια μεγάλη πλειοψηφία με τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας, γιατί σώνει και καλά θάπρεπε να μπει στην κυβέρνηση και το ΛΑΟΣ;

Εδώ δεν γράφεται απλά Ιστορία αλλά υπογράφεται: ο πρώτος φασίστας Υπουργός στην Ελλάδα είναι πια γεγονός!

Τέλος να υπογραμμίσουμε την συμβολή στον εξαγνισμό της ακροδεξιάς του Πασοκογενούς Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, του οποίου η θητεία δεν μπορεί παρά να μείνει στην Ιστορία σαν το απόλυτο αντίστοιχο του Χίντενμπουργκ που άνοιξε το δρόμο για την επικράτηση του Χίτλερ. Προφανώς η γερμανική κουλτούρα του Παπούλια τούδωσε πρότυπα και ιδεώδη που ασπαζόμενος τα εφαρμόζει και εδώ!

Υ.Γ. Μιχάλη μου, το χάλι σου: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=YPvW4Igx9Dk

Ο Τσαγκαρουσιάνος στα pay roll της αμερικανικής πρεσβείας; ( Η πτώση του λακέ)

Αύγουστος 28, 2011

Η πτώση του λακέ( που πάει είτε από πέσιμο,είτε από χέσιμο,είτε από κράξιμο)

Λυρικός και υψιπετής στα λόγια, χαμερπής στα έργα και τις ημέρες του. Η θλιβερή κατάληξη ενός υπεροπτικά αυτοδιαφημιζόμενου (που σημαίνει ακκιζόμενου) θρύλου. Λακές ενός πανύβλακα πρωθυπουργού κι ενός ουτιδανού δημάρχου. Πούσαι νιότη πούδειχνες πως θα γινόμουν τέτοιος.

Με ένα μουστακάκι θα μπορούσε νάναι φτυστός-εως κατάπτυστος δηλαδή-ο Παπανδρέου!

Μνημείο μνησικακίας και…περσινά ξινά σταφύλια!

Δεκέμβριος 16, 2010

Για δώρο σας στέλνω τα κατουρόπανα του πολυφίλητου σας Warhol για εκστασιασμό και λυγμική -σε ατμόσφαιρα δυσώδους αμμωνίας-αποχαύνωση.

Έλαβα ένα σχολιάκι-κάπως δηκτικό λιγάκι δηλητηριώδες, προφανώς κάποιο φιδάκι κολοβό θέλει να γεννήσει τ’αυγά του στη γειτονιά των θυμάτων του, γιά να θρέψει τα φασιστάκια του κόρφου του:απολαύστε τι μου ‘εγραψε με τους σκυλόδοντες του φιδίσιου του στοματος-δεν έχει χεράκια το καημένο!

«Αριστ. λέει:
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 6:39 μμΑπάντηση διόρθωση

Ακόμα μπαινεις στα μπλογκς και τσακωνεσαι εσυ? Κι ακομα η ζωη σου στον Παπανδρεου ειναι δοσμένη? Τι κρίμα νεος ανθρωπος.. Ουτε λιγο σεξ, ουτε μια μικρή χαρά? Τιποτα? Μονο Γιωργος και χάπια? Στενοχωριεμαι. Το μονο καλό ειναι οτι πρωταγωνιστείς ως ρόλος- καρικατούρα σε επισημη πλεον στήλη! Ευχαριστούμε όλοι γι αυτο! Δυστυχως η ζωη ειναι σκληρη, απο μια αρρωστια καποιος αργοπεθαινει και καποιος αλλος εποφελειται. Καλο κουραγιο»

Απάντηση iconology2009: Θα μπορούσε να το γράφει ο Ολι Ρεν και να γεννήσει τον ίδιο ζόφο η ευχή του, ευχή που προέρχετα από άσπονδο φίλο του μπλόγκινγκ, όχι λιγότερο άσπονδος απ’οσο είναι ο Ολι Ρεν φίλος της Ελλάδας. Εξι μήνες  μακριά απ’το κατάπτυστο μπλογκ του Τσαγκαρουσιάνου κι ακόμα τα τσιράκια του-γιοτσουφάκια του βυσσοδομούν εναντίον μου. Φαίνεται πώς η νίκη του ουτιδανού Καμίνη δεν δικαιώνει τις προσδοκίες τους και μήνες μετά ψάχνουν θύματα στα χαλάσματα του ερειπωμένου τους ανακτόρου του kitsch που λέγεται LIFO. Αν γινόσασταν ιστιοσανίδα του Παπανδρέου κάποια ελπίδα σωσμού θάχατε από το μαρασμό που σας στριμώχνει το λειψό θυμικό για να κάνετε μίζερες ψιλοκακιούλες κατινίστικης υφής. Θα σας έπαιρνε στις μακερινές θάλασσες που σύντομα θα μετακομίσει κι ενόσω εκείνος θα απολάμβανε το σέρφινγκ στο Μαϊάμι, εσείς θα του φτιάχνατε δροσερές πινακολάδες ή θα του συντηρούσατε τα σκάφη. Όχι πως είστε άξιοι και γι’αυτό αλλά με λίγη εξάσκηση κάτι μπορεί να καταφέρετε. Άλλωστε το αφεντικό σας χάνει τόσα λαδια που είναι ζήτημα αν θα καταλάβει το ντουβαριλίκι σας.

 

 

Άντζελα Δημητρίου: Γιατί δηλαδή ο Παπανδρέου και όχι εγώ;

Νοέμβριος 29, 2010

Με το χαρακτηρισμό του Παπανδρέου σε Παγκόσμιο Διανοητή η κλάση της Άντζελας Παπαδημητρίου γίνεται η εμπροσθοφυλακή του Παγκόσμιου Πνεύματος!

Την οργή και την εντονότατη διαμαρτυρία της κυρίας Άντζελας Δημητρίου λέγεται ότι επέσυρε η ανακοίνωση του συστημικού αμερικανικού περιοδικού Foreign Policy ότι συγκαταλέγει ανάμεσα στους Παγκόσμιους Διανοητές (Global Thinkers) τον Έλληνα(?) Πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου και μάλιστα στην όχι και τόσο ευκαταφρόνητη 79η θέση. Μάλιστα φέρεται να είπε ότι αν ο Παπανδρέου κατάφερε να φτάσει στην 79 θέση, τότε η πρώτη θέση θα της αναλογούσε το λιγότερο, αφού δύσκολα θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει κανείς κατά μόνο 79 φορές διανοητικότερη του Παπανδρέου. Σε ερώτηση που διατυπώθηκε στον αρχισυντάκτη του εντύπου σχετικά με το θέμα, δόθηκε η απάντηση ότι η κυρία Αντζελα Δημητρίου δεν έχει διατυπώσει τις απόψεις της στην Αγγλική για να τους είναι γνωστές και σ’αυτούς και ότι τέλος πάντων σημασία για το περιοδικό έχει οι απόψεις να διατυπώνονται σ’αυτή τη γλώσσα ακόμη και αν είναι ξεπατικωσούρα των απόψεων που κυριαρχούν στο U.S.A. Department of State.

Παγκόσμιας εμβέλειας διανοητής...και το λουρί της μάνας!