Archive for the ‘Η ιστορία που εκδικείται’ Category

Γιώργος Παπανδρέου: ένας ιδιότυπος Έλληνας!

Σεπτεμβρίου 7, 2012

Και για τους δυό σύγχρονους αυτούς αμερικανούς, ο αείμνηστος Πρόεδρος Λίνκολν είναι ένα κοινό σημείο αναφοράς.(προσέξτε το επιμελές «σούζα» του Γιωργάκη ακούγοντας το κήρυγμα του ανώτατου εκπρόσωπου της εργοδοσίας  του!).

Ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να φιγουράρει σαν διεθνής φυσιογνωμία της πολιτικής το ξέρουν αυτό ακόμα και οι πιο ξιπασμένες γάτες. Ότι γενικά δεν δείχνει ιδιαίτερο φανατισμό να δείχνει, να προβάλλει την-όποια τέλος πάντων έχει και όση έχει, αν την έχει κι αυτή-ελληνική καταγωγή του, το ξέρουν αυτό από τον Λευκό Οίκο, από τα κυβερνητικά κτίρια στην Βαρσοβία, μέχρι την ισραηλινή Κνεσέτ και το πρωθυπουργικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ. Στην Ελλάδα πάντως αυτό δεν το διατρανώνει παρόλο ότι πιθανολογώ βάσιμα ότι είναι μια κρυφή, μυστική του λαχτάρα-είναι αυτή η ίδια που πέρα από την πασίγνωστη πνευματική του οκνηρία δεν τον αφήνει να διαβάσει και να μελετήσει τον Οιδίποδα και με ποιο τρόπο σημαντικοί, κυριαρχικοί γονείς πληγώνουν-αθέλητα φυσικά-τα παιδιά τους, ειδικά αυτά με τις βαριές ανασφάλειες και τον βαθύτατα τραυματισμένο, τον σχεδόν ολοκληρωτικά ανάπηρο ψυχισμό.

ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ!Στις 3 Σεπτεμβρίου 2012 ο Παπανδρέου ήταν εκεί-στον εορτασμό στο Μουσείο Μπενάκη. Στο προσωπικό του όμως ημερολόγιο δραστηριοτήτων στο site http://www.papandreou.gr αυτό δεν περνάει.Περνάει η Αφρική και μετά η Βόρεια Καρολίνα. Ό,τι δεν είναι δικό του στην Ελλάδα, δεν τον αφορά προφανώς. Τυπικός κακομαθημένος δυναστικός κληρονόμος.Η Ιστορία λίγο θυμίζει τον Λουδοβίκο 16ο:την ημέρα που ξέσπασε η Γαλλική επανάσταση δεν έπιασε τίποτε στο κυνήγι και στο προσωπικό του ημερολόγιο έγραψε!ΤΙΠΟΤΕ! Η 14η Ιουλίου 1789 ήταν γι’αυτόν μια μέρα που δεν άξιζε να καταγραφεί για τίποτε.* Κάντε κλικ στην εικόνα για ευκρινέστερα στοιχεία.

Αυτές τις μέρες ο Πρόεδρας-αναβαθμισμένος που τον ψήφισαν με τόσο δημοκρατικό τρόπο Αφρικανά, Ασιάτικα και Νοτιοαμερικανά σοσιαλιστικά(ποιος ήρθε;) συντρόφια του, περνάει κατά κάποιο τρόπο στην επικοινωνιακή του αντεπίθεση για να ανακαταλάβει τις Παπανδρεϊκές Βερσαλίες που η καημένη η ξελιγωμένη αρπακτική δυναστεία τόσο νωρίς έχασε. Η παπανδρεϊκή εφόρμηση λοιπόν έχει την έδρα της κάπου στο εξωτερικό και εκεί όπου κάθε φορά ο αιώνια τουρίστας Παπανδρέου πάει για να μιλήσει σε ανούσια, ανιαρά και προπάντων αντιπαραγωγικά συνέδρια-ταξιδιωτικές αρπαχτές. Τα κατάφερε ο Γκινες-άκιας πρόεδρας λοιπόν και πριν καν κλείσει δέκα μέρες ο Σεπτέμβρης να βρεθεί στις δυό άκρες του πλανήτη-σε σχέση με την Ελλάδα-στο Cape Town της Νότιας Αφρικής και-τώρα 7 Σεπτεμβρίου 2012 είναι εκεί- στη Βόρεια Καρολίνα, στην μητέρα πατρίδα του-να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα είναι η ΜΗΤΡΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ του-στις ΗΠΑ, για το συνέδριο του Δημοκρατικού κόμματος εκεί-ΚΙ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΣΚΑΣΙΛΑ ΟΙ ΠΑΤΡΙΝΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ αλήθεια!

Η φωτογραφία της ειδησάρας: συνέντευξη στη Βόρεια Καρολίνα:προσέξτε στο βάθος της εικόνας τα άδεια καθίσματα. Η πρεμούρα όμως του καλού μαθητή Παπανδρέου τον έφερε νωρίς προσκυνητή στων αφεντικών του τη χάρη.

Μπήκα στην ιστοσελίδα του κληρονομικού δυναστικού γόνου για να δω εικόνες από την σύντομη παρουσία του στην γιορτή του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου. Φωτογραφίες ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απ’τη γιορτή δεν είχε, ούτε τις συνήθεις ναρκισσιστικά δικές του. Είχε όμως-μπόλικες!-από την επίσκεψη του στη Νότια Αφρική και την εκλογή του σαν του εκλεκτού των πιο εκλεκτών τριτοκοσμικών της Υφηλίου. Αλλά όχι μόνο αυτό. Πρόλαβε ο αθεόφοβος και έβαλε φωτογραφία από την παρουσία του στην Βόρεια Καρολίνα με συνέντευξη-τι άλλο;-που έδινε σε τοπικό δίκτυο.

Η ‘όποια δράση του στην Ελλάδα είναι αποφασισμένο πια να μην αναγράφεται. Κι ας είναι παρών εκεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Έλληνας, αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από κάθε τι ελληνικό. Και το αποφάσισε συνειδητά, προγραμματισμένα και φαίνεται πως αυτό τον λυτρώνει, λυτρώνει την μικρή ψυχούλα του από έγνοιες που , ας μην γελιόμαστε, ποτέ δεν τον αφορούσαν. Γι’αυτό και ποτέ δεν νιάστηκε να μετάσχει σ’αυτά που είναι ουσιωδώς και αυθεντικώς ελληνικά: η γλώσσα, τα στοιχεία του πολιτισμού της χώρας όπως η ορθόδοξη θρησκεία σαν ουσιώδες κι αυτό στοιχείο της κουλτούρας αυτής της χώρας-κι εγώ δεν πιστεύω αλλά είμαι ποτισμένος με αυτό τα στοιχεία, που το αγαπώ-σαν πολιτιστικό στοιχείο-και το σέβομαι-σαν θρησκεία των γονιών μου και  των ανθρώπων του συγγενικού, φιλικού και κοινωνικού μου περιβάλλοντος. Αλλά-και εδώ είναι το κρισιμότερο στοιχείο μετά την απαράδεκτη αγλωσσία του Παπανδρέου: η παντελής άγνοια της Ιστορίας και στην Ελληνική της  ιδιαιτερότητα αλλά και της Ιστορίας γενικά σαν διαδικασίας που εκπαιδεύει έναν πολιτικό και του δημιουργεί αντισώματα και άμυνες για όποια αντίξοα μελλούμενα βρεθούν στο δρόμο του(θέλει στοχαστικό διάβασμα η Ιστορία και νωθρά, νυσταλέα και τεμπέλικα πνεύματα σαν του Παπανδρέου δεν την καταλαβαίνουν τη διαδικασίας της πρόσληψης σαν εγρήγορσης).

Advertisements

Κλείσιμο ματιού; Χοντρό, κακόγουστο καλαμπούρι; ή τραγικό επικοινωνιακό λάθος;

Σεπτεμβρίου 4, 2012

Είναι σίγουρο ότι τόσο κραυγαλέος πολιτικός πιθηκισμός θα λειτουργήσει θετικά για τον…πίθηκο; Η Ιστορία-που θα φανερωθεί σαν φάρσα σίγουρα-θα το δείξει. Και η πολιτική νεκροψία ίσως.

Μαρία, Μαρία, ούτε μια φωτογραφία!

Αύγουστος 31, 2012

Ο πολιτικός οφείλει-στα πλαίσια της προστασίας της υστεροφημίας του-να προσέχει και ποιος στέκει δίπλα του όταν φωτογραφίζεται. Η στατικότητα της εικόνας δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελέους στο θύμα που δεν πρόσεξε. Ο Τσίπρας φαίνεται πως τόχει πάρει το μήνυμα και απέφυγε να σταθεί δίπλα στην μακράν αντιπαθέστερη ελληνίδα-αντιπαθέστερη μετά την γερμανίδα Φρειδερίκη και την Αμερικανίδα Μάργκαρετ Τσαντ. Σοφός ο νέος!

Όσο κι αν έψαξα στο διαδίκτυο φωτογραφία του Τσίπρα με τη Δαμανάκη από τη σημερινή τους συνάντηση δεν βρήκα. Φαντάζομαι ότι η μοχθηρή επαναστάτισσα γλυκών και αλμυρών νερών-η σουπιά αυτή της ευρωνονομενκλατούρας- πολύ θα χολοσκάστηκε, γιατί κατάλαβε τη σημειολογία της άρνησης-μα ούτε ένα κινητό δε βρέθηκε βρε αδελφέ; Προφανώς ο Τσίπρας πέρα απ’το ότι ήθελε να δώσει ένα μηνυματάκι στο αρπακτικό αυτό που τώρα στα γεράματα της παρασιτεί σε προνομιακά χαρισμένες θέσεις, φύλαξε και τα επικοινωνιακά του νώτα. Αν ξέρατε πόσο είχε σκυλομετανιώσει ο καημένος ο Chamberlain όταν φωτογραφήθηκε δίπλα στον μεγαλύτερο σφαγέα της ανθρωπότητας!

Παρντόν;!

Μαΐου 17, 2012

Δεν είναι κακό να φωτογραφίζεσαι για τις δημοσιογραφικές ανάγκες της ενημερωσης με ένα αρπακτικό που συμβαίνει να είναι, καλώς ή κακώς-ΚΑΚΩΣ!- πρωθυπουργός της χώρας. Τα αντανακλαστικά σου όμως ποτέ δεν τα αφήνεις χαλαρά απέναντι σ’αυτό το κωλοπετσωμένο αρπακτικό. Ποτέ!

Αντιγράφω το χτεσινό ρεπορτάζ από το http://www.enikos.gr :»…Στη συνέχεια ο κ. Τσίπρας είπε ότι εφόσον απορρίπτεται η πρόταση του για τον Γεράσιμο Αρσένη, μπορεί να αποδεχτεί την παραμονή του κ. Παπαδήμου. (η υπογράμμιση δική μου).Όμως ότι ο κ. Καμμένος, ο κ. Κουβέλης και η κυρία Παπαρήγα δεν αποδέχθηκαν την παραμονή του Λουκά Παπαδήμο και μάλιστα ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. φέρεται να είπε στον κ. Τσίπρα: «Γιατί τόσο καιρό διαφωνείς και τώρα προτείνεις τον κ. Παπαδήμο για πρωθυπουργό;»

«Δεν προτείνω τον κ. Παπαδήμο, προτείνω τον κ. Αρσένη αλλά εφόσον αυτό δε γίνεται αποδεκτό, συμφωνών με την πρόταση του προέδρου της Δημοκρατίας», απάντησε ο κ. Τσίπρας σύμφωνα με πληροφορίες…»

Ναι,ξέρω, εσείς τσιμπήσατε το δημοσιογραφικό τυρί της πρότασης Τσίπρα αλλά η μιντιοκρατία δεν σας πρόβαλε τα διαπιστευτήρια του Τσίπρα στο σύστημα-αυτή τη στιγμή δεν τα θέλουν αλλά θα τα δεχτούν ασμένως όταν αρχίζουν να τον γλύφουν μετά τις εκλογές και αυτός θα ανταποκρίνεται-τα διαπιστευτήρια λοιπόν υπό τη μορφή της υπηρεσιακής πρωθυπουργείας του Παπαδήμου. ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ!

Στα ΜΜΕ της μιντιοκρατίας έτρεξε πιο πολύ το όντως πιο πιασάρικο μέρος της υποβολής πρότασης εκ μέρους του Αλέξη Τσίπρα για υπηρεσιακή πρωθυπουργία Γεράσιμου Αρσένη. Όχι γιατί δεν έχει και το ενδιαφέρον της αυτή η όντως πολύ άτοπη πρόταση-αφού το ζητούμενο στον υπηρεσιακό πρωθυπουργό είναι η αμεροληψία που ΟΡΙΑΚΑ, ΠΟΛΥ ΟΡΙΑΚΑ την εξασφαλίζει ένα σαφώς μη πολιτικό πρόσωπο και τέτοιο, ΜΑΧΗΤΑ ΤΕΚΜΑΡΤΟ πάντως, είναι ένας ανώτατος δικαστικός.

Κατ’εμέ όμως το αληθινά πολλαπλάσια πιο ενδιαφέρον της χτεσινής παρουσίας Τσίπρα στη χτεσινή σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο ήταν αυτή η απροσδόκητα χαλαρή αντίδραση του στο να δεχτεί τόσο εύκολα την πρόταση του, πάντα συνήθως ύποπτου και κατά σύστημα θεσμικά ανυπόληπτου πια, Κάρολου Παπούλια για παραμονή του εμβληματικά αρνητικά φορτισμένου προσώπου Λουκά Παπαδήμου στην υπηρεσιακή πρωθυπουργία για τη διενέργεια των εκλογών του Ιουνίου. Το πρόσθετο ενδιαφέρον στην είδηση είναι ότι πέρασε στα ψιλά της ειδησεογραφίας της μιντιοκρατίας. Κι όμως έχει πολύ ψητό αυτή η είδηση.

Θες να γίνεις πρωθυπουργός; Υπόβαλε τα σέβη σου στο ιερατείο!

Ειλικρινά από την πρώτη στιγμή που το διάβασα, πέρα από την αυτοματικά και ηλεκτρικά παραγμένη εκκένωση ανατριχίλας που μου προκάλεσε, είχα την ανάγκη να κατανοήσω τι ακριβώς μπορεί να κρύβει-ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΕΙ, ας μην γελιόμαστε-μια τέτοια είδηση, μια τέτοια διάθεση (συγγνώμη για το νεολογισμό) χαλαρωσιμότητας των αυτοματικών για έναν ενσυνείδητο αριστερό αντανακλαστικών ακόμη και στην εκφώνηση ενός τόσο σημαδιακού ονόματος και ιδιότητας όπως ο, Τραπεζίτης cum Πρωθυπουργός του Μνημονίου, Λουκάς Παπαδήμος! Δεν είναι τυχαία μια τέτοια αντίδραση. Δεν του ξέφυγε του Τσίπρα πιστεύω. Του διέρρευσε σαν κάποιο συνειδητό προείκασμα μιας κάποιας διαθεσιμότητας προς κάτι πιο ιδεολογικά χαλαρό. Είναι μια διακριτική νύξη που την άφησε να του ξεφύγει για ανάγνωση προς αυτούς που θέλουν να τους αφορά. Να σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί ένας συναινετικός υμνητικός οίστρος από Παπούλια, Σαμαρά και Βενιζέλο υπέρ του Τραπεζίτη-Πρωθυπουργού αρκετός για να ξυπνήσει και τα πιο κοιμισμένα αντανακλαστικά. Ο Αλέξης Τσίπρας χαζός δεν είναι και ούτε αυτή του η αντίδραση εντάσσεται στην κατηγορία των ενεργειών ή αντιδράσεων που θα τις αποκαλούσες γκάφες-δεν κάνει γκάφες ένας αριστερός στα στοιχειώδη του αντανακλαστικά απέναντι σε ένα Τραπεζίτη, όπως δεν τις κάνει κανενός έμβιου όντος το διαθέσιμο και σε εγρήγορση ενστικτώδες αντανακλαστικό απέναντι σε ένα αρπακτικό.

Σε μια τέτοια σύσκεψη πας με τα αντανακλαστικά σου σε πλήρη εγρήγορση-μην το ξεχνάς: είσαι ο νεώτερος εκεί μέσα. Αν σε πιάσει ο ύπνος σ’αυτό το τραπέζι τότε θάσαι το γεύμα τους.

Ζούμε σε μέρες καχυποψίας και οι πάντες είναι επιφυλακτικοί απέναντι στους πάντες. Τόχουμε ξαναπεί ότι όλων τα αντανακλαστικά είναι διεγερμένα και προσπαθούμε να φυλαχτούμε από τις κατραπακιές που δεν ξέρουμε ούτε μπορούμε να προβλέψουμε από πού θα μας έρθουν. Ήδη ο Καμμένος -που ποτέ δεν με έπεισε η αντιμνημονιακή του ρητορεία και θεωρώ την κίνηση του συγκυριακή πολιτική αρπαχτή-μπήκε στη σκιά της καχυποψίας με το non paper του-οι ευθύνες του Παπούλια είναι άλλη υπόθεση, όχι της παρούσης στιγμής-και οι ηλίθιες δικαιολογίες που προσπάθησε να ψελλίσει-αντιφατικές και τζούφιες μέσα στο κραυγαλέο της εκφοράς τους- έχει στη συνείδηση μου καεί οριστικά και αμετάκλητα. Ο μπάρμπας μου ο ψεύτης ο Κουβέλης είναι τόσο αντιμνημονιακός όσο ο Παπαδήμος και ο Σημίτης που τους στηρίζει και τους δυό: Κουβέλη και Παπαδήμο! Το φάουλ Τσίπρα μού πάγωσε οποιοδήποτε ζεστό αίσθημα είχα για την ειλικρίνεια της ρητορείας του. Ναι, είναι αλήθεια ότι με χαλούσαν κάποια αρνητικά εμβληματικά πρόσωπα όπως π.χ. ο Τατσόπουλος, μια από τις πιο αγαπημένες τηλεπερσόνες της μιντιοκρατίας, με πολλές εργολαβίες διεκπεραιωμένες προς χάρη της στο ιδεολογικοπολιτικό παθητικό του. Σε γενικές γραμμές όμως έβλεπα με συμπάθεια-ας όψεται η θεία μορφή του Μανώλη Γλέζου και η κάλυψη του Μίκη Θεοδωράκη-την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του! Τώρα όμως υπάρχει ένα λάθος-όχι, δεν είναι αυτό με τον Αρσένη, σε προεκλογική περίοδο είναι, λογικό φαίνεται να θέλει να συσπειρώσει περισσότερες δυνάμεις γύρω του. Αν τους έπαιρνε θα το έκαναν και οι άλλοι-υπάρχει λοιπόν ένα λάθος που σού παγώνει το χέρι που ψηφίζει και ρίχνει το ψηφοδέλτιο στη κάλπη. Μπορεί να τις διασκεδάσει τις κακές εντυπώσεις που δημιούργησε αυτό το λάθος;

Πολιτική: ανορθόδοξη αριθμητική

Μαΐου 16, 2012

Στη πολιτική δεν ισχύει το ένα συν ένα κάνουν δυό. Πολύ συχνά-και οι συγκυρίες είναι από αυτές τις περιπτώσεις του συχνά-οι προσθέσεις οδηγούν σε γινόμενα αφαιρέσεων.

Η πολιτικοί κληρονόμοι του Γιώργου Παπανδρέου πέθαναν χωρίς να προλάβουν να τον κληρονομήσουν!

Μαΐου 8, 2012

Η χαρά του μαραζιάρη: το ξέφρενο πανηγύρι ανούσιων, κλσε, νυσταλέων δηλώσεων και ο συμβολισμός ενός μαραμένου τριαντάφυλλου στα αδέξια χέρια του ποδηλατορίχτη.

Πάντα, σε κάθε εκλογές, υπάρχουν υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης, που πέφτουν θύματα  στον εκλογικό αγώνα . Αυτό είναι και αναμενόμενο και φυσικά και ενδεχομένως καλοδεχούμενο αφού είναι ο φυσικός τρόπος να ανανεώνεται έτσι το πολιτικό προσωπικό. Με την παρούσα όμως εκλογή της 6ης Μαΐου του 2012 τα πράγματα πήραν μιαν ασυνήθιστη τρόπή. Ναι, είναι αλήθεια, ότι οι εκλογικές συγκυρίες ήταν εντελώς ιδιαίτερες και έκτακτες και σε μεγάλο βαθμό διαπέρασαν οριζόντια όλα τα κόμματα που θα βρεθούν στο Κοινοβουλιο-με την εξαίρεση ίσως του ΚΚΕ.

Το ΠΑΣΟΚ έζησε μια πανωλεθρία-αναμενόμενη το δίχως άλλο-που έχει όμως και επί πλέον επιμέρους χαρακτηριστικά που αξίζει να αναφερθούν με ιδιαίτερη επίταση, γιατί τα συμπεράσματα που βγαίνουν βοηθούν στην αναλυση του δυναστικού γιωργοαπανδρεϊκού φαινομένου που τόσο καιρό αυτό το μπλογκ πλήττει με ιδιαίτερη σφοδρότητα σαν ένα είδος καρκινώματος στο πολιτικό μας σύστημα.

Με την ανάρρηση του στο θρόνο του ΠΑΣΟΚ -με τη μεσαιωνική, καισαροπαπική μέθοδο του δαχτυλιδιού-ο Γιώργος Παπανδρέου, επικαλούμενος και τα κυριαρχικά κληρονομικά δικαιώματα του πάνω στο κόμμα και χρησιμοποιώντας ακόμη και επώνυμους κλακαδόρους που του ζητούσαν το ναπολεόντειας αντίληψης «ΓΙΩΡΓΟ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΟΛΑ», προχώρησε σε ριζική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού του ΠΑΣΟΚ. Νέα στελέχη, που στην υπερσυντριπτική τους πλειοψηφία προέρχονταν απ’το πουθενά των ιδιωτικών γυμναστηρίων των βόρειων προαστίων, κολεγιόπαιδα με αμφίβολης αξίας πτυχία και σίγουρα μέτριες γνώσεις και ακόμη πιο σίγουρα άκαπνοι φλώροι που σύρθηκαν εκόντες άκοντες από τις μπάρες των γυμναστηρίων ή των κλαμπ, βρέθηκαν ξαφνικά από τη μιά στιγμή στην άλλη να διαχειρίζονται τις τύχες ενός Υπουργείου ή μιας Γραμματείας Υπουργείου. Για ολα αυτά τα απολίτικα και κατά βάση φαιδρά άτομα η όλη εμπειρία φάνταζε σαν ένα διάλειμμα πολιτικού εξωτισμού. Ο φυσικός χώρος της απολύτως απολίτικης Μάγιας Τσόκλη για παράδειγμα ήταν η Κένυα ή η Μογγολία και ξαφνικά ο προσωπικός της φίλος Γιώργος Παπανδρέου την έστειλε για σαφάρι στο κέντρο της Αθήνας, στη Ζούγκλα που λέγεται Βουλή! Γουάου! Αυτό για την τυχοδιώκτισα των πέντε ηπείρων ήταν όντως μια εμπειρία εξωτική! Θα διερευνούσε-χωρίς κάμερα πια, για τη χαρά των ωραίων της ματιών μόνο, τα άδυτα των αδύτων της Ελλάδας! Τι καλά! Και χωρίς φυσικά να χάσει τη δουλειά της που θα την έστελνε από Νέα Ζηλανδία μέχρι Φινλανδία.(αυτό που λέμε διπλή αργομισθία).

Τα κριτήρια επιλογής ανώτερου και ανώτατου πολιτικού προσωπικού από τον Γιώργο Παπανδρέου δεν ήταν ασφαλή και φυσικά καθόλου, μα καθόλου , μα εντελώς καθόλου συμβατικά. Σε μια εποχή που οι πάντες έχουν πια μεταπτυχιακά  και μάστερ, καταντάει ανιαρό να διαλέγεις πολιτικό προσωπικό με τέτοια κριτήρια. Θα ήταν τολμηρό να πούμε πως ένα πρώτο κριτήριο ήταν η ανάλωση εργατοωρών σε γυμναστήρια σε ποδηλατοδρόμια, σε κολυμβητήρια ή σε ναυτικούς ομίλους; Όχι, αν και δεν ήταν τόσο στενά αυτά τα κριτήρια: Το τένις κλάμπ ήταν μια εναλλακτική όπου μπορούσε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του Παπανδρέου να βρει την τύχη του-νομιζω ο Παμπούκης-αλλά και μια λαμπρή δεξίωση στο Υπουργείο Εξωτερικών μπορεί ξαφνικά να σου αποκαλύψει μια συναρπαστική προσωπικότητα κάποιου που απλώς κάνει χρέη κάτι ανάμεσα σε γραμματέα και στυλάτο,κομψό γκαρσόνι-δύσκολα μπορούσες να ξεχωρίσεις τι απ’τα δυό έκανε ακριβώς-μιλώ για την εξόφθαλμα καλύτερη επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου για το απολύτως κρίσιμο Υπουργείο Εξωτερικών, τον ένα, τον μοναδικό, τον αμίμητο, τον συγκλονιστικό Δημήτρη Δρούτσα! Ο Δελαπατρίδης επιτέλους Υπουργός!

Τα δυό χρόνια της θητείας του Γιώργου Παπανδρέου πέρασαν σαν νεράκι,σαν νεράκι αναμιγμένο  με αίμα και μπόλικο ιδρώτα. Τα καλοκαίρια οι πλατείες στέναζαν και οι ιαχές του κόσμου τρυπούσαν τα κομψά αφτιά των εκλεκτών του Παπανδρέου, που με ωτασπίδες και αντιασφυξιογόνες μάσκες προσπαθούσαν να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα ασκήσεων  στο Holmes Place Athens Club του City Link ή στο Γυμναστήριο που επί τούτω κτίστηκε και επανδρώθηκε στο ΥΠΕΞ ή τέλος πάντων στο Γυμναστήριο της Μεγάλης Βρεττανίας. Η ρουτίνα της καλοζωΐας και της ευμάρειας ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ την ζωή του Γιώργου Παπανδρέου και των συνεργατών του. Στα δύο μόλις χρόνια εξουσίας πρόλαβαν να αποκτήσουν συνήθειες συβαριτισμού τέτοιες που οι νωθρές ήδη πνευματικά φύσεις τους έγιναν ακόμη νωθρότερες και νυσταλέες. Και όταν έφτασαν οι εκλογές-κάποτε θα έφταναν!-δεν τους βρήκαν σε φόρμα ούτε σε διάθεση να αγωνιστούν. Εξάλλου ο μέντοράς τους-ο Παπανδρέου μέντορας! μεταμοντέρνο αλβανοειδές ανέκδοτο-είχε ήδη εδώ και καιρό αποσυρθεί απότην εξουσία και ακροβατούσε ανάμεσα σε φθορά και αφθαρσία κι ετσι έπαψε πια να τους εμπνέει και να τους καθοδηγεί. Έτσι όλη αυτή η ομάδα του Γιώργου Παπανδρέου άρχισε να σκορπάει στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, εκεί από όπου και τους είχε περιμαζέψει:

Ο Δρούτσας ξαναγύρισε στο πόστο του στην Ευρώπη, η Μπιρμπίλη έτυχε της σκανδαλιστικής εύνοιας-προσωπική φίλη της δυναστείας γαρ-να πάρει το ακριβοπληρωμένο πόστο του πρεσβευτή μας στον ΟΟΣΑ στο Παρίσι(Παρίσι! Γουάου!), ο Λαμπρίνίδης γύρισε στα δικηγορικά του(?) καθήκοντα στις ΗΠΑ,ο Παμπούκης-καλά εσύ έφυγες νωρίς-στα δικά του δικηγορικά και πανεπιστημιακά καθήκοντα που κληρονόμησε απ’τους πανεπιστημιακούς γονείς του(δυναστείες!). Ο καλύτερος όλων, ο μοχθηρός Μόσιαλος, αφού πρόλαβε να μαχαιρώσει την εντελώς ύστατη ώρα τον ευεργέτη του Παπανδρέου και προσπάθησε με ίντριγκες να μπει σε διάφορες ομάδες και να λάβει προνομιακό πόστο για την επόμενη μέρα, πρόλαβε στους μόλις τέσσερις μήνες και άφησε πίσω του την οσμή ενός πολύ δύσοσμου σκανδάλου με τα γενόσημα και μην έχοντας να δώσει πειστικές εξηγήσεις προτίμησε να την κάνει με ελαφρά, μουλωχτά πηδηματάκια για το Λονδίνο, αποφεύγοντας και τις εξηγήσεις αλλά και τις εκλογές που διαισθητικά καταλάβαινε ότι δεν έχει καμιά ελπίδα να τις κερδίσει και αφού καμιά πιθανοτητα δεν υπήρχε για επανένταξη του στο ψηφοδέλτιο επικρατείας.

Το εκλογικό δράμα του περιβάλλοντος Παπανδρέου είναι ακόμη πιο σπαρταριστό. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ, ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ,ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΕΙ!  Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι η ήττα του ΠΑΣΟΚ είναι πρωταρχικά και κύρια ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ! Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, οι λίγοι που του έμειναν καταψήφισαν μαζικά την πολιτική του κυρίαρχου πολιτικού της διετίας και της αυλής του. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και αυτή η ομάδα που φάνηκε να βρίσκεται κοντά στο παπανδρέϊκό στρατόπεδο, εννοώ τους Κατσέλη και Καστανίδη η πανωλεθρία τους ήταν κυριολεκτικά  συντριπτική.

Επιφανέστατα στελέχη του Γι’ωργου Παπανδρέου,με προσβάσεις στους επικοινωνιακούς μηχανισμούς  της μιντιοκρατίας-ο Ραγκούσης απόλαυσε την σκανδαλιστικότερη εύνοια υπερπροβολής από κάθε άλλον Υπουργό του ΠΑΣΟΚ-το in.gr είχε τη συνέντευξη του επί έξι ολόκληρες μέρες στη πρώτη του σελίδα-ο Γερουλάνος -μαζί με την Ρεπούση (μα πού τα βρήκε, πού τα βρήκε τόσα λεφτά; η κυρία;)-έκανε την μακράν πιο πολυέξοδη και μακροχρόνια καμπάνια στο διαδίκτυο και προνομιούχοι όπως ο Σηφουνάκης το χρήμα δεν τους έλειψε για να κάνουν κάτι ανάλογο στη περιφέρεια τους. Μπεγλίτης, Πεταλωτής, Ξυνίδης, εξαφανισμένοι δια παντός όπως-φυσικά και ο Παπακωνσταντίνου που υποτίθεται θα κληρονομούσε την εκλογική πελατεία του Πάγκαλου. Φερέλπιδες-δύο μόλις χρόνων πολιτικοί-και απέλπιδες!

Κάθε πολιτικός ηγέτης αποσυρόμενος αφήνει στο κόμμα του σαν παρακαταθήκη του το άθροισμα των ιδεών του και την αύρα των επιτυχιών του καθώς και το έμψυχο υλικό των συνεργατών του, που με την ποιότητα τους εμπλουτίζουν το πολιτικό προσωπικό του κόμματος κατ’αρχάς,  της χώρας φυσικά και αποτελούν τη μαγιά για την επόμενη ηγετική γενιά. Τι άφησε ο Γιώργος Παπανδρέου στο δικό του έρημο κόμμα; Έρημο! Στέγνη! Ρημαδιό. Οι ιδέες του(?) είναι κυμματάκια που τον σπρώχνουν απαλά με το κανό του όλο και πιο μακριά από το λαό που πρόδωσε άπονα-και από τον οποίο ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΠΙΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ. Και το έμψυχο υλικό είναι κι αυτό σκορπισμένο στους τέσσερις ανέμους της τρικυμιώδους ανεπάρκειας του. Νοιμιζω ότι αυτό δεν έχει ξαναγίνει στα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Σου δίνει την αίσθηση 8 χρόνων ηγεσίας στο κενό, σαν να μην είχε υπάρξει, σαν να μην έχει αφήσει τίποτε δημιουργικό. Αλλά τα ερείπια που χάσκουν και καπνίζουν δείχνουν ότι κάτι πολύ κακό πέρασε από δω. Ένας ώριμος άνδρας λιάζεται ή παίζει στη παραλία, ανέμελος: είναι ο σίφουνας που πριν λίγο πέρασε από τον ανέφελο ουρανοό της Ελλάδας, τάκανε όλα ρημαδιό και τώρα ξεκουράζεται σε μια ήσυχη γωνιά της πατρίδας που κατέστρεψε. Μόνος! ΜΟΝΟΣ!

Τα πρώτα-απολύτως ΕΓΚΥΡΑ!!!!!-προγνωστικά για τις εκλογές του 2012!(εμείς θα ψηφίζουμε κόμματα κι αυτοί θα ψηφίζουν κυβερνήσεις!*)

Μαΐου 3, 2012

Ο στοχασμός αλλά και η λαγνεία του Photoshop! Εσείς όμως άφοβα μπορείτε να πτωχεύσετε: θα εμπλουτíσετε έτσι το μελοδραματικό ρεπερτόριο του δημοσιογράφου της κλαψομουνίασης, που βγάζει κι απ’το δάκρυ ξύγκι!

Τελικά καταφέραμε και βρήκαμε ποιος θα είναι ο νικητής των εκλογών της 6ης Μαΐου του 2012! Είναι μια μεγάλη επιτυχία του μπλογκ μας που κατάφερε και διείσδυσε στα ενδότερα των πιο έγκυρων πηγών τεκμηριωμένης πληροφόρησης! Το πρώτο που θα σας πούμε-δεν κρατιέμαι!-είναι ότι την Δευτέρα 7 Μαΐου του 2012 η χώρα θα έχει σίγουρα κυβέρνηση και μάλιστα ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ!

Λοιπόν νικητής των εκλογών του 2012 θα είναι η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί από τη Δευτέρα κιόλας! Βρισκόμαστε σε μια φάση του πολιτεύματος που οι κυβερνήσεις θα σχηματίζονται ερήμην των κομμάτων σαν ψήφων λαϊκών. Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΨΗΦΙΖΕΙ ΚΟΜΜΑΤΑ-αλίμονο! Δημοκρατία έχουμε-ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛΛΟΣ ΘΑ ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ-μην τα θέλουμε όλα δικά μας! Συμπτωματικά ή όχι, η κυβέρνηση ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ. Εξάπαντος! Και θα πάρει τέτοια μέτρα όσα δεν τόλμησαν να πάρουν οι κυβερνήσεις του προδότη εγκάθετου πανίβλακα και του σκυλοδόντη Τραπεζίτη-επίσης εγκάθετου κι αυτού. Στην κυβέρνηση αυτή θα συμμετέχει το ανφαν γκατέ του πολιτικού και κομματικού εγκλήματος στην Ελλάδα-ο Τσοχατζόπουλος είναι παναγία μπροστά τους, γιατί στην τελική αυτά που αφαίρεσε από το λαό είναι εκατομμύρια φορές υποπολλαπλάσια από αυτά που ήδη αφαίρεσαν οι Παπανδρέηδες και οι Παπαδήμιοι αυτά τα δυό χρόνια αλλά και από την άλλη ξέρουμε να τα εντοπίσουμε και να τα πάρουμε πίσω. Η πολιτική μαφία με την σιγανοπαπαδίστικη ομερτά ενός Ραγκούση, ενός Άρη Σπηλιωτόπουλου, ενός Δημήτρη Αβραμόπουλου, ενός Φώτη Κουβέλη  ή ενός Καρτάλη(ενδεικτικά τα ονόματα-είναι τόσοι πολλοί στη συμμορία!) θα επιτεθεί με τέτοιο μένος να μας ληστέψει για την σωτηρία «της φιλτάτης ημών πατρίδος»(αυτοί που άκουγαν τη λέξη πατρίδα και σε κατηγορούσαν για εθνικιστή, για να ληστεύουν τον λαϊκό πλούτο την έχουν τόσο εύκολη όσο οι παπάδες τη μετάνοια για να σουφρώνουν περιουσίες) που τα γιουρούσια των Τούρκων, των Αγαρηνών και των παλαιοναζί Γερμανών θα μοιάζουν με συσσίτια του Ερυθρού Σταυρού.

Θα μπορούσε νάναι ένας Έλληνας που με την ίδια του την ψήφο επέλεξε αυτοβούλως τον τρόπο του θανάτου του-προσέξτε το σταυρό στο χέρι του θύματος(κάντε κλικ στην εικόνα, θα σας αποζημιώσει με τις λεπτομέρειες της, κυρίως το αφόρητα καρτερικό βλέμμα)-είναι όμως ένας το ίδιο κακότυχος Ισπανός που του δόθηκε το φοβερό προνόμιο να επιλέξει τον τρόπο εκτέλεσης του!(χαρακτικό του Goya!)

Θέλω να πω μ’όλα αυτά ότι ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσει ο ελληνικός λαός-που αποδεικνύεται περισσότερο ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ και από τις χειρότερες υποψίες μας, η φόρμουλα θα βρεθεί ή μάλλον ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΒΡΕΘΕΙ, ώστε την επομένη των εκλογών να υπάρχει η κυβέρνηση που θέλει η κατοχική οικονομική δύναμη. Τελεία και παύλα. Οι ψευδαισθήσεις ότι την μνημονιακή μέγγενη θα την λύσει ή θα την χαλαρώσει το εκλογικό αποτέλεσμα είναι ασύγγνωστη αφέλεια. Δεν στήθηκε ολόκληρο παίγνιο δυόμισυ χρόνια τώρα για νάρθουν κάποιες διαδικασίες, που οι δανειστές τις έχουν γραμμένες στ’@ρχίδι@ τους έτσι κι αλλιώς, και ν’ανατρέψουν την ανάπτυξη του στρατηγικού σχεδίου που έχουν ξεκινήσει. Ο κτηνώδης βλάκας που μας κυβέρνησε δυό χρόνια τόπε σήμερα μέσα στην αμετροέπεια της βλακείας του που δεν γνωρίζει ότι κάποτε επιτέλους πρεπει να κρατάει το απύλωτο του στόμα κλειστό:»μας χρησιμοποιούν σαν πειρματόζωα», είπε το πρωτόζωο, η αμοιβάδα που μας κυβερνούσε δυό χρόνια τώρα. Και  αυτή η ζοφερή στην απλότητα της διατύπωση είναι η μόνη αλήθεια που είπε ποτέ αυτό το τέρας βλακείας, αμοραλισμού και προδοσίας.

Μάγκες μου αυτή είναι η αλήθεια, η μόνη φρικτή αλήθεια. Εγώ για τον εαυτό μου προσωπικά είμαι οικονομικά και επαγγελματικά ξοφλημένος εδώ και κάποια χρόνια. Τόχω χωνέψει και φυτοζωώ χάρις στην ασκητική μου κουλτούρα και κοσμοθεωρία που πάντα είχα και εγώ και η οικογένεια μου-καμιά σχέση με θρησκείες και λιβάνια. Κάποιοι όμως από μας έχουν πιτσιρίκια, έχουν βεβαρυμένες και ανειλημμένες από καιρό οικογενειακές και λοιπές υποχρεώσεις, ενώ κάποιοι άλλοι είχαν ένα τρόπο ζωής θεμιτά πιο χαλαρό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν τεμπέληδες ή φυγόπονοι(το αντίθετο μάλιστα, πολύ πολύ δημιουργικοί). Τι θα κάνουν όλοι αυτοί; Πώς θα τη βγάλουν; τα παιδιά τι μέλλον θα έχουν; Την Κυριακή αυτό που μπορεί να γίνει είναι να δοθεί ένα μινίμουμ απάντησης στο πρόβλημα: ΚΑΘΕΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΟΧΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟ! Αλλά την Κυριακή 6η Μαΐου ξεκινάει να ξεδιπλώνεται το πλήρες ανάπτυγμα αυτής της απάντησης που πρέπει να δοθεί. Πρέπει να τραβήξεις κουπί για να ολοκληρώσεις την απάντηση σου. Αν δεν το κάνεις εσύ θα πρέπει να το κάνουν τα παιδιά σου,με πολλαπλασιασμένο όμως το πρόβλημα. Και αν δεν το κάνουν τα παιδιά σου θα πρέπει να το κάνουν τα- ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΙΑ, σίγουρα!-εγγόνια σου. Εγώ τη βλέπω την εξέλιξη:άραξε καημένε κι άσε άλλους να βγάλουν το φίδι απ’΄την τρύπα. Άραξε κι άφησε να σε βατεύει ο Αβραμόπουλος, ο Ραγκούσης, ο Ψαριανός, ο Κωστής Χατζηδάκης και παρηγορήσου ότι δεν σε βατεύει πια ο πανίβλακας Παπανδρέου ή ο Μόσιαλος. Χαλαρώστε  κι άλλο λοιπόν μάγκες μου! Τι έχετε να χάσετε; παραπάνω μείωση μισθού, επιδομάτων,δώρων, σύνταξης, περίθαλψης, σπίτι στη πόλη,εξοχικό ή πατρικό στο χωριό, τη βέρα τη δικιά σας και της γυναίκας σας, το σταυρουδάκι από τη βάπτιση της πιτσιρίκας-και το ποδηλατάκι της ίσως μαζί-κοψοχρονιά φυσικά. Φανείτε ανωτέρου επιπέδου άνθρωποι και μην συγχύσετε σικάτους και κομψούς ανθρώπους σαν τον Παπαδήμιο ή την Τρέμη. Παραχωρείστε τους την ευχέρεια να σας ξετινάξουν! Θα σας περιλάβει μετά ο Σταύρος Θεοδωράκης και θα ψάλει έναν κλαψομούνικο επικήδειο περί φτωχολογιάς για το MEGA που θαναι όλος δικός σας-θα τον χαζεύετε όμως από την τηλεόραση του γείτονα ή της εύπορης-650 ευρώ σύνταξη, γουάου!-θειάς σας!

 

 

* Και φυσικά εξυπακούεται ότι αυτοί έχουν ψηφίσει και έχουν ήδη εκλέξει την κυβέρνηση πριν εμείς ψηφίσουμε τα κόμματα και εκλέξουμε τους βουλευτές μας! Η Δημοκρατία πριν πάει στο απόσπασμα περνάει πρώτα απ’το τρελάδικο.

Εκλογές χωρίς τον Παπανδρέου! Εκλογές χωρίς τον Νοσφεράτου!

Μαΐου 1, 2012

Ο Νοσφεράτου της πολιτικής μας ζωής στην τελευταία προεκλογική του περίοδο και πριν γυρίσει στον οφειλόμενο πολιτικό του τάφο που του πρέπει(εικόνα από τον Σεπτέμβρη του απελπιστικά δυσοίωνου 2009) (κάντε κλικ στην εικόνα-μεγάλη είναι και πιο γλαφυρή και πιο χορταστική αλλά και πιο αποτροπιαστική)

Η Ελλάδα προσέρχεται σ’αυτές τις εμβληματικές για το πολιτικό σύστημα εκλογές βαθύτατα πληγωμένη από την προδοσία του πολιτικού προσωπικού-σχεδόν όλου!-που είχε σαν συνέπεια την συνολική απαξίωση του με πρώτη συνέπεια την διλημματικότητα επιλογής όχι μόνο κόμματος αλλά και προσώπων. Εν πάση περιπτώσει υπάρχουν ενδείξεις ότι σ’αυτές τις εκλογές δεν θα υπάρχει μεγάλη, μαζική τουλάχιστον, αποχή. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος θέλει να συμμετάσχει σε μια απόφαση που μέλλει να διαμορφωθεί και θέλει να συμμετάσχει βουβά μεν αλλά με τον πιο ενεργητικό και αποφασιστικό-και συνειδητά πολιτικό ταυτόχρονα-τρόπο: δηλαδή με την απόλυτα συνειδητή ψήφο του. Είναι η πρώτη φορά που σε πολιτικές εκλογές θα πρυτανεύσει η δεύτερη σκέψη. Το πικρό βίωμα των μνημονίων και της οικονομικοπολιτικής κατοχής της χώρας από τις δυνάμεις των δανειστών μας σαφώς μας έκανε πιο στοχαστικούς και πιο επιφυλακτικούς στις τελικές μας επιλογές. Και με κάποιο τρόπο θα φανεί αυτό στο αποτέλεσμα των εκλογών.

Παρόλα αυτά προσωπικά δεν προσδοκώ συγκλονιστικά αποτελέσματα. Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι κάτι συναρπαστικό μπορεί να συμβεί σε μια μεταβατική περίοδο όπως αυτή, όπου όλα είναι επισφαλή ακόμη και η ίδια η δίκαιη οργή του κόσμου. Κυριαρχεί η αμηχανία και η απώλεια προσανατολισμού φέρνει  στην επιφάνεια ακόμη και πολιτικά εξαμβλώματα σαν του Μιχαλολιάκου ή του Κουβέλη. Ο ιστορικός χρόνος είναι απελπιστικά μικρός για να διαμορφώσει αληθινά συμπαγείς νέες συνθέσεις στο πολιτικό σκηνικό. Οι κραδασμοί που θα προκληθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα είναι στην πραγματικότητα η αρχή της μετάλλαξης,η δειλή αμήχανη και εν πολλοίς αδιαμόρφωτη αρχή της μετάλλαξης και όχι το τέλος της που θ’αργήσει πολύ να παγιώσει κάποια σχήματα. Εξάλλου τα μνημόνια και οι κατοχικές δυνάμεις είναι εδώ. Αυτό τι σημαίνει; Ζόφος; Ακόμη περισσότερος ζόφος; Ναι, θ’απαντήσω πώς ναι. Η κορύφωση του ζόφου που ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 2010 με το διάγγελμα του χαζοχαρούμενου Παπανδρέου με φόντο τα χαρωπά γιορταστικά τρεχαντήρια του Καστελλόριζου θα λάβει χώρα στο μεσοδιάστημα αυτών των εκλογών και των αμέσως επόμενων. Το έγκλημα που ξεκίνησε το 2010 θα φτάσει στο ζενίθ του με την τελείωση του δράματος που θα είναι και η καθαρτήρια πράξη που θα οδηγήσει στις επόμενες πρόωρες εκλογές και στο θεαματικό δράμα των ελικοπτέρων που πολλοί το περιμέναμε πριν από αυτές.

Ζόφος λοιπόν για αρκετό καιρό ακόμη. Με μια μικρή αλλά θεμελιακής αξίας διαφορά: η εμβληματική μορφή της εγκληματικής προδοτικής φιγούρας που με τις συνειδητές εγκληματικές αποφάσεις του και τις -το ίδιο συνειδητά εγκληματικές- ολιγωρίες του αποσύρεται οριστικά και αμετάκλητα από το πολιτικό προσκήνιο. Φυσικά για λόγους πολιτικών και κομματικών σκοπιμοτήτων η απόσυρση του πρωταίτιου της τραγωδίας από το προσκήνιο γίνεται με τον διακριτικότερο δυνατό-για το μέγεθος των πολιτικών του εγκλημάτων-τρόπο,έτσι ώστε η μνησίκακη και εκδικητική φύση του να μην προκαλέσει περαιτέρω παρενέργειες στο πολιτικό σύστημα που ήδη κλυδωνίζεται σοβαρά. Μαζί του αποσύρεται όλος αυτός ο νοσηρός εσμός αυλικών που περιμάζεψε σε γυμναστήρια, σε λέσχες τένις, αργόσχολους περιφερόμενους σε λόμπι στυλάτων ξενοδοχείων, αρπακτικά που περίμεναν την χρυσή ευκαιρία του πλούσιου κρατικού διατολόγιου.Σιγά σιγά αλλά αποφασιστικά αυτή η νυσταλέα αλλά μακιαβελική καμαρίλα σκορπίζεται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα  και μόνο πολύ λίγοι-από αυτούς που συνδυάζουν το θράσος, την αλαζονεία αλλά κυρίως το φόβο συνεχίζουν να δίνουν μια μάχη χαρακωμάτων απομονωμένοι ακόμη και από το ίδιο τους το κόμμα, που προσπαθεί να απαλλαγεί από τα βαρίδια τους με τον πιο ανώδυνο δυνατό τρόπο: την μη επανεκλογή τους: Παπακωνσταντίνου-επίφοβος και για ειδικό διαστήριο-Γιάννης Ραγκούσης και Παύλος Γερουλάνος, οι τελευταίοι των μοϊκανών του διεφθαρμένου και προδοτικού γιωργοπαπανδρεϊσμού δίνουν την ύστατη μάχη επιβίωσης τους περισσότερο για να διαφυλάξουν την προσωπική τους ζωή από τον επικρεμάμενο κίνδυνο των Ειδικών Δικαστηρίων. Επί τς ουσίας το πολιτικό τους τέλος είναι ολότελα τελειωμένο: μετρήθηκαν όλοι τους και αποδείχτηκαν απογοητευτικά ελλιποβαρείς πολιτικές προσωπικότητες, που μετά βίας θα τα κατάφερναν να είναι επαρκείς σαν πρόεδροι στις μικρές τους κοινότητες στη γραφική Πάρο, στην όμορφη τραχιά ορεινή Κοζάνη ή στη στυλάτη και γαλήνια Κηφισσιά.

Η Ελλάδα από το 2004 έζησε ένα πρωτοφανώς κακόγουστο πολιτικό πείραμα που ξεκίνησε με τον πιο ανόρθοδοξο για τους δημοκρατικούς  θεσμούς τρόπο, δηλαδή την παρασκηνιακή παραχώρηση της εξουσίας ενός κόμματος σε έναν επί της ουσίας ΕΓΚΑΘΕΤΟ από την ξένη δύναμη απεσταλμένο της και εντεταλμένο της. Αυτή η αφάνταστα -και εξόφθαλμα!-γελοία προσωπικότητα χρησιμοποίησε κάθε θεμιτό και κάθε αθέμιτο τρόπο για να βρεθεί στην εξουσία και στην πορεία προς αυτόν τον στόχο, τόσο ο ιδιος όσο και οι δυνάμεις που τον στήριξαν με νύχια και με δόντια-ντόπιες και ξένες-δεν άφησαν τίποτε που να μην το μαγαρίσουν και να μην το διαγουμίσουν και να το σακατέψουν: θεσμοί δημοκρατικοί, διαδικασίες , διάλογος, εκλογές, εξωτερικές σχέσεις , εθνικά θέματα. Με την εγκατάσταση του ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΠΡΟΔΟΤΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ άρχισε από τις πρώτες ήδη μέρες το έργο της καταστροφής και του ξηλώματος. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά και μάλιστα βιωμένα στο πετσί μας και στο ματωμένο μας μας θυμικό. Βρισκόμαστε λοιπόν δυόμισυ χρόνια μετά την επικράτηση αυτού του πολιτικού απατεώνα και προδοτικού εγκληματία σε πορεία προς εκλογές με τον εγκληματία παραγκωνισμένο. Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι σίγουρο ότι δεν θα παράξουν λύσεις τέτοιες που ούτε στο ελάχιστο να αναιρέσουν έστω μέρος των πολλών εγκλημάτων της γιωργοπαπανδρεϊκής συμμορίας. Αλλά η τσιγκούνικη  Ιστορία μας αποζημιώνει με ένα έστω ελάχιστο δώρο: αυτή η εγκληματική συμμορία που συμπύχτηκε κάπου εκεί στο 2004 είναι οριστικά και αμετάκλητα τελειωμένη. Τα λίγα σταγονίδια που παρέμειναν θα τα παρασύρει η θάλασσα και τα κύμματα της οργισμένης ψήφου των πολιτών στις 6 Μαΐου του 2012. Αργά αλλά σταθερά και με πολλούς κλυδωνισμούς σίγουρα,η Ελλάδα θα μπει στις ράγες της Δημοκρατικής Θεσμικότητας, που τόσο βάναυσα κακοποιήθηκε στα χέρια την εγκληματικής συμμορίας των Παπανδρέου Τσαντ

Η Ελλάδα θ’αποκτήσει-επιτέλους!-τον δικό της Χίτλερ!

Φεβρουαρίου 14, 2012

Όταν το άτεχνο φωτομοντάζ δεν μπορεί να φτάσει όσα πέτυχε με το ψυχομοντάζ μόνος του ο Βορίδης-και που τώρα μας τα κρύβει...

Έχουν πέσει όλοι πάνω του να του ξεπλύνουν το μαύρο, το λερό παρελθόν: Παπαδήμος, Σαμαράς, MEGA(όλη η αλήτικη δημοσιογραφική κομπανία εκεί μέσα), Ανδρουλάκης, Μπίστης, Ψαριανός! Ο Βενιζέλος του χαμογελά με προσήνεια και παντού απόπου περνάει ξελιγώνονται στο πέρασμα του οι όψιμοι θαυμαστές του. Είναι λέει ταλέντο, παραστράτησε το καημένο στα νιάτα του, ας του δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία! Λες και η πολιτική είναι αναμορφωτήριο και στάδιο ψυχοθεραπείας και αποκατάστασης! Ο ίδιος στις επίμονες ερωτήσεις που τού κάνουν για την προσωπική του πολιτική τύχη-η σκασίλα μας!-σκύβει ντροπαλά το κεφάλι κρύβοντας την κτηνωδία της εξουσιαστικής του βουλιμίας με ένα υπαινικτικό χαμόγελο-αφού έχει το είδος εκείνο της αιδημοσύνης που δεν μπορεί να της προκύψει το ερύθημα(η χαμένη παρθενία μετά από τόσα και τόσα χρόνια μοχθηρίας και κοινωνικού μίσους)

Η ουσία είναι μία: ότι ο Βορίδης είναι συνειδητός και συγκροτημένος φασίστας και το παρελθόν του δεν μπορεί να διαγραφεί επειδή κάνει πετυχημένη καριέρα στην υποκριτική μετάνοια. Σε τελευταία ανάλυση πιο δίκαιο τόχω να χαθεί μια λαμπρή καριέρα ενός αδικημένου-δεν είναι αρκετή παρηγοριά για έναν, προνομιούχο έτσι κι αλλιώς, σαν τον Βορίδη το παράπονο για την αδικία που τού προκλήθηκε από το να ξυπνήσουμε μια μέρα και το τσεκούρι του νάχει πολλαπλασιαστεί σε συμμορίες πολιτοφυλάκων;

Ειλικρινά μου προκαλεί τρομερή-αλγεινή σίγουρα!-εντύπωση αυτή η συνασπισμένη και συντονισμένη σκανδαλιστική προθυμία εύνοιας σε ένα τόσο αμφιλεγόμενο άτομο και δεν θυμάμαι νάχει ξανασυμβεί ποτέ πριν κάτι ανάλογο. Φυσικά και ο καθένας μας γίνεται λοιπόν πολύ καχύποπτος μπροστά σ’αυτό το φαινομενικά ανεξήγητο γεγονός. Έχει πιάσει τόσο δυνατά πόστα η παρέα του Κολλεγίου Αθηνών ώστε να τον προωθεί με τόσο πείσμα; Ή μήπως το νήμα κινείται από κάπου πιο μακριά; Αυτά όταν συμβαίνουν, δεν είναι καθόλου τυχαία. Όσες φορές υπήρξε τέτοιος  συντονισμός για ένα άτομο, πάντα στο τέλος της διαδρομής υπήρχε κι ένα δράμα. Αυτός ο επικοινωνιακός παροξυσμός για τον Βορίδη και την τύχη του(που τελικά όχι τυχαία ο εγκάθετος τραπεζίτης τον διέσωσε)μου θυμίζει τον ανάλογο για τον μακράν μεγαλύτερο προδότη που γέννησε η μετεπαναστατική Ελλάδα, δηλαδή τον Γιώργο Παπανδρέου.

Να θυμίσουμε επιπλέον ότι δίπλα στην καλοδομημένη του ναζιστική συγκρότηση και τον εμπεδωμένο ανελέητο ρατσισμό του, διακρίνεται και για την κοινωνική του απονιά που την φανέρωσε όταν υπερασπίστηκε-το αγλάισμα αυτό της μόρφωσης-την ελευθερη δημιουργία καζίνων: στο όνομα της ελεύθερης αγοράς,στο όνομα της ελεύθερης σκλαβιάς! Ολοκληρωμένος φασίστας μέχρι και την πεσμένη πιτυρίδα του.

Η Μάγια-η ταξιδιάρα μέλισσα-σφίγγα-Τσόκλη και μια πολύ καθυστερημένη παραίτηση, μετά από μια τόσο μακρινή απουσία!

Φεβρουαρίου 13, 2012

Η επικαιρότητα επιβάλλει να ξαναθυμηθούμε μια παλιά μας ανάρτηση(Ιούνιος του 2010!):

Διαβατήριο στην απληστία

Η έκδοση ενός περιοδικού, είναι σ’όλους γνωστό, είναι μιά εξαιρετικά ακριβή υπόθεση και όσοι το επιχειρούν είναι εκ προοιμίου αξιοθαύμαστοι. Αν τώρα το περιοδικό -που εκδίδεται στην Αθήνα- ειδικεύεται στη ταξιδιωτική θεματογραφία και μάλιστα φιλοδοξεί να δημοσιεύει πρωτογενή ύλη , δηλαδή υλικό που παράγεται από το ίδιο το περιοδικό, τότε η έκδοση αυτή, ειδικά γιά τα δύσκολα ελληνικά εκδοτικά δεδομένα, μοιάζει ή απαγορευτική ακόμη και σαν ιδέα ή εγχείρημα δονκιχωτικό και αυτοκαταστροφικό. Και αυτό γιατί  το ταξιδιωτικό κόστος επιβαρύνει αφάνταστα το κόστος έκδοσης του εντύπου. Αυτά όταν κάποιος ακολουθήσει την πεπατημένη.

Μιά βουλευτίνα αλλιώτικη απ’τις άλλες:η πιό ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ…και εκ των πραγμάτων και η πιό ακριβή!

Αν όμως κάποιος σκεφτεί σαν την Μάγια Τσόκλη και αν κάποιοι άλλοι συναινέσουν και συνεργήσουν στη λοξοδρόμηση από την πεπατημένη, τότε η έκδοση ενός τέτοιου πολυδάπανου εγχειρήματος γίνεται πιό ευκολη, ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΤΙΚΑ πιό εύκολη! Αντί το κόστος των ταξιδιών να το αναλάβει το περιοδικό, να το αναλάβει ας πούμε ένας σπόνσορας-απόλυτα νομότυπο εφ’οσον αναφέρεται σαν τέτοιος και φυσικά αυτό κρίνεται- ή κάποιος που έστω να λειτουργεί εκ των πραγμάτων σαν σπόνσορας, χωρίς όμως να δηλώνεται σαν τέτοιος αλλά αντικειμενικά να είναι εκείνος που, με νομότυπο ή όχι τρόπο-ποιός νιάζεται γιάυτά τώρα;- να πληρώνει τα έξοδα του ταξιδιού. Αχά!  Δες τώρα σύμπτωση: χρόνια τώρα η Μάγια Τσόκλη κάνει ταξιδιωτική τηλεόραση και μάλιστα σε κρατικό κανάλι, αμειβόμενη παχυλότατα(25.000 ευρώ το επεισόδιο!).

Το παράξενο όμως είναι ότι η  Μάγια Τσόκλη δεν ξεκίνησε να εκδίδει ένα περιοδικό αλλά από την αφορμή των πληρωμένων εξόδων της, δηλαδή του υπάρχοντος ήδη σπόνσορα(ευφημισμός ή συνθηματικό), γιά μιά εκπομπή σε κρατικό κανάλι, έβγαλε κι ένα ένα περιοδικό. Τί καλά! Τί βολικά! (Νάβγαζε και η Μπήλιω Τσουκαλά μήπως ένα Αθηνόραμα; μιά ιδέα ρίχνουμε).Γιά να το πούμε απλά:με τα έξοδα μιάς τηλεοπτικής εκπομπής, με την παραγωγική υποδομή μιάς εκπομπής γιά τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα, η Μάγια Τσόκλη έστησε μπίζνα εκδοτική.

Οπως πολύ εύκολα μπορείτε να δείτε, η παρουσία της κ. Τσόκλη στη Βουλή είναι έντονα αισθητή…

Οι άνθρωποι της πιάτσας την είδαν τη λαδιά αλλά, θές γιατί η αδράνεια από τη μιά, θές πούναι κόρη του διάσημου-και εύπορου παρεμπιπτόντως-μπαμπά της, θες και γιατί δεν προκαλούσε περισσότερο, το κατάπιαν. Ωσότου ο άνθρωπος που έχει διαλέξει τη Ξενογιαννακοπούλου γιά Υπουργό Υγείας, τον Γερουλάνο γιά Υπουργό Πολιτισμού (με την Αντζελα Γκερέκου γιά υφυπουργό), τον Δρούτσα γιά ΑνΥΠΕΞ κλπ σκέφτηκε ότι ένα τέτοιο δείγμα ανθρώπου και συμπεριφοράς σα τη Μάγια Τσόκλη είναι ό,τι ακριβώς λείπει από την πολιτική και μας την κοτσάρισε σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας στις τελευταίες εκλογές. Πάντα ο ΓΑΠ θα φροντίζει γιά το χαμόγελο μας το επιούσιο κι έτσι μπήκε ο διορισμός της Τσόκλη στη τάξη των ανέκδοτων που ανανεώνονται με τη κάθε καινούργια μέρα. Αμ δε όμως.

Το Τσοκλάκι αποδείχτηκε σκληρό καρύδι απληστίας. Και όχι μόνο κράτησε τη θέση της Βουλευτού Επικρατείας-παρόλο ότι Βουλή βλέπει μόνο σε κρίσιμες ψηφοφορίες-τί να πεί κιόλας εκεί;κάθε πότε αλλάζουν σεντόνια στις σουΐτες των ξενοδοχείων που καλοπερνάει;-αλλά ανανέωσε και τη σύμβαση της, στο όνομα του παραγωγού της εκπομπής συζύγου της και οπερατέρ της εκπομπής-πληρώνεται άρα ξεχωριστά σαν οπερατέρ;-χωρίς ούτε κατά διάννοια να της περνάει η σκέψη ότι, παραβιάζει έναν άγραφο ηθικό νόμο που λέει ότι δεν μπορεί κυβερνητική βουλευτής να είναι ταυτόχρονα μισδοδοτούμενη από κρατικό φορέα και μάλιστα στον ευαίσθητο πολιτικά, εκείνον της ενημέρωσης. (είναι ενδεικτικό ότι υπήρξαν άλλοι δυό εκλεγέντες βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ που υπηρετούσαν στην ΕΡΤ και παραιτήθηκαν: είναι οι  Αρια Αγάτσα και ο Παντελής Ασπραδάκης και μάλιστα-προς τιμήν τους-  χωρίς αποζημίωση-το δίχως άλλο μετά από το δείγμα αυτό χοντροπετσοσύνης της κόρης του καλλιτέχνη, θα πρέπει να νιώθουν μαλάκες που βιάστηκαν να παραιτηθούν!).

Αφρικανοί Ιθαγενείς υποδέχονται την κ. Τσόκλη. Να το ιδεώδες που θέλει να μεταφέρει στα καθ’ημάς!

Η απληστία αποκτάει ένα καινούργιο επώνυμο λοιπόν και πολύ βαρύ μάλιστα. Και να σκεφθεί κανείς ότι η Μάγια Τσόκλη δεν είναι απλά προσωπική επιλογή του ΓΑΠ αλλά και προσωπική του φίλη, αυτού του Αη Γιώργη της κάθαρσης. Του Αη Γιώργη της κάθαρσης που, ενώ αρχίζουν και του λερώνονται τα πέτα από τις κουτσουλιές που πέφτουν από τις λερωμένες φωλιές των Ξυνίδη, Γκερέκου και Τσόκλη, μοιάζει να βρίσκεται σε διαπλανητική πτήση στο υπερπέραν του βαθειού του πνεύματος. Η πρόκληση Τσόκλη είναι από μόνη της αρκετή να στιγματίσει και αυτήν αλλά και τη κυβέρνηση, την πιό απολίτικη και την πιό αφελώς και με αφελή (naive θάταν ο σωστός πολιτικός όρος)πολιτικά πρόσωπα συγκροτημένη κυβέρνηση, από καταβολής ελληνικού κράτους. Ωσπου ήρθε και η τελευταία κεραμίδα της άσχετης με τα πολιτικά αφελούς πολιτικού:συνηθισμένη από τα ταξίδια της στον Τρίτο κόσμο να την υποδέχονται αποικιακά και να της προσφέρουν χουρμάδες, γιρλάντες χαβανέζικες και λοιπές δουλικές εκδηλώσεις της περιδεούς μπρός στο πλούτο απελπισμένης φτώχειας  αυτών των λαών, σκέφτηκε να μεταφέρει αυτή τη δουλική και ταπεινωτική νοοτροπία και στα ελλαδικά χώματα. Ζήτησε η αθεόφοβη να πηγαίνουν στις προβλήτες των λιμανιών, όπου καταφθάνουν τα κρουαζιερόπλοια, τα σχολεία , τα προσκοπάκια και οι τοπικές μπάντες και να υποδέχονται σαν ιθαγενείς τον πολιτισμό του πλούτου που καταδέχεται να επισκεφθεί τη τριτοκοσμική μας χώρα! Είναι τόσο γελοίο και τόσο ταπεινωτικό το αίτημα, που πέρα από το ότι συνάντησε τον καθολικό και αυτονόητο καγχασμό, προδίδει και το είδος της νοοτροπίας των ανθρώπων του στενού Παπανδρεϊκού περιβάλλοντος. Η ιδεολογία τους(αν είναι σε θέση να έχουν αυτό την ιερή πνευματική αρματωσιά που λέγεται ιδεολογία-που σημαίνει συγκρότηση και πολιτικό λόγο), αυτό τέλος πάντων που προβάλλεται σαν υβρίδιο ιδεολογίας τους, είναι ο νεο-αποικιασμός,η νεοπαποικιοκρατία, αν συγχωρείται ο νεολογισμός. Η αφέλεια τους δεν είναι γραφική, είναι αχαρακτήριστα επικίνδυνη!

Σκηνοθεσία: Μάγια Τσόκλη/ Παραγωγή: ΕΡΤ/ εισητήριο:ελληνικός λαός

Υπάρχει πολλή σιωπή και μούγκα στο νομότυπο (εδώ εφαρμόζεται η αθάνατη Βουλγαράκεια ηθική:ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό) σκανδαλάκι της Τσόκλη. Είναι προφανές ότι η χοντρόπετση αυτή κυρία δεν σκοτίζεται γιά το πολιτικό της μέλλον. Εξάλλου με τί προσόντα θα κατεβεί στη πολιτική αρένα γιά υποψήφια βουλευτής; Σκοτίστηκε γιά το λαουτζίκο! Αυτού του είδους τα καλόπαιδα (άλλη είναι η λέξη που ήθελα να πώ αλλά τέλος πάντων…) αυτού του είδους λοιπόν τα καλόπαιδα, βλέπουν το λαό με το τρόπο που μιά μαχαρανή βλέπει τους υπηρέτες της, ή ,γιά να το φέρουμε στα καθ’αυτήν, με το τρόπο που ένας Ευρωπαίος τουρίστας βλέπει τους αφρικανούς του μπατλερ.

Τα παιδάκια τα καημένα, πρέπει νάναι σκηνοθετημένα γιά νάναι χορτασμένα.Το αμερικανικό 1930 στο ελληνικό 2010. Α ρε Γιώργο με τα σαΐνια σου!

Απλά σκέφτομαι ότι δίκαια μπορεί να παραπονιέται η κακομοίρα η Μάρα Ζαχαρέα, όταν σύσσωμος ο τύπος την κατηγορούσε (και έκανε πολύ καλά και την κατηγορούσε βέβαια) ότι κάνει καριέρα με τις πλάτες του συζύγου της. Κι όμως η  κακομοίρα η Μάρα δεκάρα δεν πήρε από κρατικό οργανισμό. Αντίθετα η Μάγια Τσόκλη παίρνει μιά βουλευτική αποζημίωση, να μετά συγχωρήσεως, γιά τεκμαιρόμενη μαχητά παρουσία της στη Βουλή, ταξιδεύει στα μήκη και τα πλάτη της Υδρογείου-κατά μίμηση του φίλου της που τη διόρισε και βουλευτίνα και εκπομπάρχη-και κρατά μιά ιδιωτική επιχείρηση της οποίας μέρος τουλάχιστον των δικαιωμάτων ανήκει στην κρατική ΕΡΤ και που φυσικά δεν παραδίδει (μήπως να ερευνηθεί αν το βιντεοσκοπημένο υλικό των DVD που πουλά μαζί με το έντυπο είναι υλικό της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει νομιμη παραχώρηση των δικαιωμάτων της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει πώς τότε διακιολογείται ένα τόσο υψηλό κόστος επεισοδίου;).Γιά να μη μιλήσουμε τί προσόδους μπορεί να φέρνει η γκρίζα διαφήμιση ταξιδιωτικών γραφείων, ξενοδοχείων και λοιπών συναφών εταιρειών που μπορεί στα πλαίσια συμφωνίας με την καπάτσα βουλευτίνα να μην χρεώνεται καν διαμονές και λοιπά έξοδα. Ολα είναι ερευνητέα. Στη κρίση σας…

Υ.Γ. Γιατί γράφονται όλα αυτά; Μα γιατί η κυρία αυτή δείγμα γραφής δίνει σε καιρούς κρίσης. Και μην το ξεχνάμε: βουλευτής-θεσμικά-σημαίνει υπηρέτης και διεκπεραιωτής λαϊκών συμφερόντων. Κι όμως είναι τόσο στενά αλληλένδετη η δράση της σαν δημόσιου πρόσωπου με την ευόδωση των συμφερόντων της! Αυτό είναι που κρίνεται. Σαν πρόσωπο, ποιός νιάζεται γι’αυτήν;

Υ.Γ. Το κείμενο της παραίτησης της είναι κι αυτό μνημείο υστεροβουλίας ανάλογο των έργων της. Το παραθέτω αυτούσιο:

Κύριε Πρόεδρε,

Για λόγους προσωπικούς και μετά την αποφασιστική χθεσινή ψηφοφορία, σας υποβάλλω την
παραίτησή μου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την βουλευτική μου έδρα. Σας
ενημερώνω ακόμα ότι δεν επιθυμώ να είμαι υποψήφια βουλευτής στις επόμενες εκλογές.
Είναι αυτονόητο ότι παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω και ελπίζω ως ενεργός πολίτης να έχω περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής και προσφοράς στον τόπο
και το λαό μας, καθώς ως βουλευτής οι πρωτοβουλίες και προτάσεις μου αντιμετωπίστηκαν από την εκτελεστική εξουσία κατά κανόνα με άρνηση και αδιαφορία.
Σας εύχομαι δύναμη και υγεία,
Μάγια Τσόκλη

Σ. iconology2009: Τι μας λέει η κυρία με αυτό το γλαφυρό «…παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω…» Κρατείστε με στην ΕΡΤ με τα 25.000 ευρώ το επεισόδιο να σας επιμορφώνω πώς να καλοπερνάτε ακόμη κι αν δεν είστε πια βουλευτές! Οι προσωπικές φίλες του Γιωργάκη Παπανδρέου! Τα θηλυκά ταξιδιωτικά του αντίστοιχα!