Archive for the ‘Νεομοναρχία στην Ελλάδα’ Category

Να μη δικαστεί ο Παπανδρέου!(Η προδοσία είναι δικαίωμα, είναι προνόμιο)

Σεπτεμβρίου 14, 2012

Καλώς ή κακώς-εγώ πιστεύω καλώς-δεν είμαστε πια στο Μεξικό του 1867 όταν ο εγκάθετος-από τον Ναπολέοντα τον Γάματα!-, ξενόφερτος Μαξιμιλιανός των Αψβούργων εκτελούνταν από απόσπασμα του επαναστατημένου φιλοδημοκρατικού και σφοδρά αντιμομναρχικού λαού.

Η προδοσία είναι δικαίωμα. Το τελευταίο, το έσχατο δικαίωμα και προνόμιο που έχει κάποιος όντας πολίτης μιας χώρας. Με την έννοια ότι, προδοσία μόνο ένας πολίτης της χώρας μπορεί να διαπράξει. Μόνο ένας πολίτης της χώρας μπορεί να έχει το δικαίωμα αλλά κυρίως την τιμή να δικαστεί, να απολογηθεί, να καταδικαστεί και ίσως μ’αυτό τον τρόπο και να εξιλεωθεί απέναντι στην πατρίδα του που πρόδωσε. ΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ, που δεν είναι πολίτης όχι απλά τύποις αλλά ουσία. Τύποις πολίτες ήταν και οι κατά καιρούς μονάρχες που μας εγκατέστησαν οι ξένοι προστάτες-οι απόγονοι των σημερινών δανειστών μας-αλλά ουσία όλοι ήξεραν, προ πάντων οι ίδιοι οι εγκάθετοι ξένοι δυναστικοί γόνοι, ότι ανήκαν ψυχή και σώματι αλλού. Κανείς από αυτούς δεν έμαθε με επάρκεια τη γλώσσα της μητριάς πατρίδας του. Άλλαζαν όταν η συγκυρία το απαιτούσε θρήσκευμα και φυσικά εθνικότητα και φυσικά ολόκληρη την ατζέντα της όποιας προσωπικής κοσμοθεωρίας υποτίθεται ότι είχαν. Και μάλιστα όταν οι ίδιες αυτές συγκυρίες το επέτρεπαν, το γύριζαν ακόμη και στον Ινδουϊστικό καλαματιανό-η έκπτωτη πια Φρειδερίκη έγινε Ινδουΐστρια-κάνοντας έτσι καριέρα σε τρεις θρησκείες και δόγματα-Προτεσταντισμό, Ελληνορθοδοξία, Ινδουϊσμό-και ένα φυσικά μεγάλο Θεό:το συμφέρον της!

Η μεγαλοψυχία των Ελλήνων: ο Κωνσταντίνος Γλύξμπουργκ ο Α΄-ο φαλάκρας φτυστός ο Γιωργάκης-φεύγει σώος και ασφαλής-χωρίς να του πειραχτεί νυχάκι του εξαδάκτυλου!-φεύγει λοιπόν απ’την Ελλάδα μετά την εκθρόνιση του για τα άπειρα εγκλήματα του, από τα οποία ο διχασμός του 1922 ήταν ασυζητητί το μακράν ελαφρότερο.

Έτσι κι ο ξενόφερτος Παπανδρέου. Βαφτίστηκε στην Ελλάδα όταν ο πατέρας του-με την παρότρυνση του δικού του πατέρα αντίστοιχα-αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα για να ιδρύσει δυναστεία και να θεμελιώσει δυναστικά αρπαχτικά δικαιώματα-δηλαδή εταιρεία αρπαγής  ελληνικού πλούτου και διεκπεραιώσεων μεγάλων αλλοδαπών συμφερόντων. Τα ελληνικά-που υπέφεραν στο αδέξιο, βλακώδες στόμα του όπως η Αγία Αικατερίνη στον τροχό του μαρτυρίου-δεν τα έμαθε ποτέ και έκανε τις θηριωδέστερες λεκτικές γκάφες από καταβολής νεοελληνικού κράτους. Η ιδεολογία του-ο Θεός να την κάνει τέτοια!- είναι η επιτομή του διανοητικού χυλού-σοσιαλισμός με το μακράν κτηνωδέστερο νεοφιλεύθερο πρόσωπο και πάλι από καταβολής νεοελληνικού κράτους. Τώρα τάχθηκε στην υπηρεσία του Δημοκρατικού Κόμματος στην Αμερική αγνοώντας ότι εδώ υπάρχει κόσμος που τον τίμησε κάνοντας τον αρχηγό κόμματος, βουλευτή και στο τέλος πρωθυπουργό. Και σ’αυτό τον κόσμο στρέφει πια το βλέμμα απαξιωτικά και υπηρετεί την πρώτη του ΚΑΙ ΜΟΝΗ πατρίδα-το ίδιο κάνει κι ο Κοκός στη Δανία.

Απόκτησε μια νέα αξία το διαχρονικό: «Δεν σε θέλει ο λαός παρτ’τη μάνα σου και μπρος!». Ούτε τα δικαστικά έξοδα για μια δίκη εσχάτης προδοσίας δεν αξίζει να του χαλαλίσουμε του εγκάθετου. Στα τσακίδια μόνο. Τίποτε άλλο.

Τα εγκλήματα του βιωμένα στο πετσί μας και με διαχρονικές από δω και στο εξής πληγές και ανεπανόρθωτες συνέπειες. Τίθεται λοιπόν θέμα προσαγωγής του στο Ειδικό Δικαστήριο. Θεωρώ ότι αντικειμενικά πληρούνται όλοι οι όροι για μια τέτοια διαδικασία αλλά παρόλα αυτά δεν συμφωνώ. Και δεν συμφωνώ για δύο λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με το ότι δεν νομίζω ότι πολιτικά ζητήματα λύνονται με δικαστικούς τρόπους, παρόλο ότι παραδέχομαι ότι στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ και για τον Παπανδρέου και -πολύ περισσότερο-για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ο δεύτερος λόγος όμως που δεν θέλω να δικαστεί ο Παπανδρέου στην Ελλάδα-αλλά αντίθετα να τιμηθεί σαν εθνικός ήρωας στις Ηνωμένες Πολιτείες-είναι γιατί δεν τον θεωρώ έλληνα πολίτη. Δεν μπορώ να του παραχωρήσω αυτή την τιμή ούτε καν για να την ντροπιάσει.

Ο Κοκός φορώντας το δανεικό δανέζικο παράσημο του ελέφαντα-αναφορά στον σπουδαίο του εγκέφαλο προφανώς-καρφώνεται απροκάλυπτα για να εξασφαλίσει κάποιου είδους πολιτική και λοιπή προστασία-μοιάζει σαν τον Παπανδρέου που τρέχει με προθυμία να υπηρετήσει ένα αμερικανικό κόμμα, τη στιγμή που άφησε ένα άλλο κόμμα-το δικό του!- στο βάθος του Τιτανικού που βύθισε. Παράλληλοι βίοι.

Ναι αλλά οι Έλληνες έχουν ανάγκη να εκτονώσουν ηθικά την οργή τους, μια και ο θρασύδειλος και φυγόμαχος Παπανδρέου τους την αρνήθηκε με τις εκλογές, αφού την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια εξασφαλίζοντας κιόλας μια άδικη ασυλία, που την εκμεταλλεύεται πλήρως. Τι γίνεται σ’αυτή την περίπτωση; Πώς θα ικανοποιηθεί το δημόσιο αίσθημα; Η απάντηση είναι μία και η Ελληνική Πολιτεία πάντα αυτήν έδινε όσες φορές χρειάστηκε να συμβεί αυτό-απόδειξη μεγαλοψυχίας ταυτόχρονα της Δημοκρατικής και καθόλου μνησίκακης Πολιτείας μας- λοιπόν η Ελληνική Πολιτεία του παίρνει πίσω το ελληνικό διαβατήριο και του επιστρέφει το ξένο, το αμερικανικό και  φυσικά στέλνει τον απρόσφορο για το χαρακτηρισμό του προδότη ξενόφερτο εγκάθετο πίσω στην πατρίδα του! Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη ηθική τιμωρία για κάποιον που τόσο κακό, τόσο πόνο προκάλεσε στη θετή του, στη ΜΗΤΡΙΑ του ΠΑΤΡΙΔΑ όπως προφανώς έτσι την ένιωθε και όπως της συμπεριφέρθηκε. Ό,τι κάναμε με τον Όθωνα,με τον Κωνσταντίνο τον Α΄,τον Γεώργιο το Β΄και τον Κωνσταντίνο τον Β΄. Είναι η ευγενέστερη εκδίκηση που ένας πονεμένος λαός μπορεί να δώσει σε ένα αγενές, πρόστυχο και προσβλητικό-ποιος έχει ποτέ εκστομίσει τόσες βαριές κατηγορίες εναντίον του λαού που κυβέρνησε;-αρπακτικό.

Ανεπίδεκτος μαθήσεως! Έχει ορκιστεί εκατοντάδες φορές κι ακόμη δεν εμπέδωσε ότι δεν ορκίζονται με το αριστερό! Ακομη και σωματικά να το πάρουμε πιο πολύ θα βολευόταν αν έβαζε το δεξί του χέρι. Αλλά είπαμε το κοπυράιτ της βλακείας σαν επιστημονικού εργαλείου κατατρόπωσης το εκμεταλλεύεται τώρα το Χάρβαρντ. καλύτερα πάντως μη μιλήσουμε για καταπατημένους όρκους και συνακόλουθες προδοσίες.

Απλά πράγματα, συνοπτικά, χωρίς την τραυματική εμπειρία μιας δίκης, χωρίς φυλακές, εκτελεστικά αποσπάσματα, πιθανές επικοινωνιακές ηρωοποιήσεις του πανίβλακα εγκάθετου. Είμαστε στον 21ο αιώνα άλλωστε, αυτά είναι κομματάκι ξεπερασμένα. Εξάλλου θα γλυττώσουμε όλη αυτή τη φάση της μιζέριας μιας δίκης που θα μας χαλάσει το θυμικό-φανταστείτε τον αδέξιο και κλαψομούνη Παπανδρέου να απολογείται και να σοροπιάζει το κοινό του με τον απωθητικό, γλοιώδη, κακομοίρικο, ζητιάνικο και γυναικουλίστικο αυτοοικτιρμό του-καμιά σχέση με τον πολιτικά ανδροπρεπή πατέρα του. Τέτοια ηθική και αισθητική δοκιμασία δεν αντέχεται. Πακέτο λοιπόν αυτός, η μάνα του και η ζοφερή,μακιαβελική οικογένεια του και πίσω στην πατρίδα του, τη δικιά του πατρίδα(πόσο αυτό μοιάζει με remake του Κοκού Γλύξμπουργκ  αλήθεια!).

Πόσο μπορεί να ωφελείται η εκλογική περιφέρεια που καταχρηστικά και με προνομιακή διάταξη του νόμου τον εξέλεξε αυτόν τον ΑΛΗΤΗ βουλευτή όταν πάνω από δεκαπέντε ήδη μέρες αυτής της νέας περιόδου της Βουλής βρίσκεται στο εξωτερικό; Και γιατί κανείς δεν εξανίσταται; Γιατί κανείς ακόμη κι απ’το ΠΑΣΟΚ δεν εξεγείρεται; Πόσο θεμιτό είναι να ανήκει σε ένα ελληνικό κόμμα και να δουλεύει για ένα ξένο κόμμα; Αν με τη μισή ζέση με την οποία υπηρετεί ΞΕΝΕΣ υποθέσεις υπηρετούσε ελληνικές ήδη δεν θα ήταν προδότης αλλά ευργέτης. ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΗΤΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ; Δεν έχει τραβήξει ήδη πάρα πολύ το καλαμπούρι μ’αυτόν; Είναι κι αυτή η εξοργιστική πτωχαλαζονεία και σπουδαιοφάνεια του που κυριολεκτικά σε πνίγει και σε οδηγεί σε διάθεση ποινική.

Advertisements

Η Μουστακαλού Σοράγια του Σοσιαλισμού

Σεπτεμβρίου 10, 2012

Ακόμη κι αν δεν πετύχει ο Σοσιαλισμός, εγώ θα ξαναπροσπαθήσω!

Δεν φτάνει που είναι πανίβλακας, Μαμάκιας, χασικλής, αγράμματος, αμερικανάκι, πολιτικός απατεώνας, Μεγαλοτζογαδόροςκοπανατζής, λουφαδόρος, ζαβολιάρης, είναι και ένας αφόρητα αβάσταχτος κλαψομούνης-και η αισχρή, πρόστυχη και μιζεροκακόμοιρη ζητιανιά θέλει τέχνη αυτοταπείνωσης καθότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα-ο εθνικός μας κλαψομούνης λοιπόν, που περιφέρεται από κοσμικό θέρετρο σε κοσμικό θέρετρο κι από μεγαλούπολη σε μεγαλούπολη, διεκτραγωδώντας ένα δράμα που, ενώ δεν το βίωσε παρά πάνω στο high tech canoe του και που, παρεμπιπτόντως, είναι αυτός ο ίδιος που το προκάλεσε στους άλλους, τώρα λοιπόν, το οικειοποιείται σαν δικό του τραυματικό βίωμα, με την έννοια που ο πατροκτόνος επικαλείται την νεοαποκτημένη με την πατροκτονία ορφάνια του. Είναι αφασικός  ο απίθανος αυτός τύπος-αυτό δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία για να το ανακαλύψεις- και κανείς δεν είναι τόσο κτηνώδικα χοντρόπετσος όσο ένας αφασικός που έχει καλά κρυμμένο τον πονηρό του σκοπό.

Μετατρέπει λοιπόν το έγκλημα του σε ικεσία για οικτιρμό-ούτε καν για εξιλέωση!- οικτιρμό όμως που να εμπεριέχει και όλα τα προνόμια-ενισχυμένα τώρα μάλιστα- τα προνόμια που έχασε πριν εκτελέσει το ανήκουστο έγκλημα του. Αυτή λοιπόν η μουστακαλού πονεμένη αυτοκράτειρα του Σοσιαλισμού-στην Αφρική έγινε πρόσφατα η στέψη της-θέλει να γυρίσει στον τόπο του εγκλήματος, για ένα, ακόμη θεαματικότερο, remake. Κι έχει επιδοθεί σε ένα απίστευτης έκτασης και έντασης επικοινωνιακό παραλήρημα, που περιλαμβάνει έκδοση βιβλίου με τα άπαντα των στεναγμών της και  των τοξικών της δακρύων, που έχυσε για να σώσει -λέει! -την μητριά πατρίδα της, καθώς και διαλέξεις-κάπου στο Yale, στο Princeton, δεν θυμάμαι ακριβώς-  του πώς το τρίβουν το πιπέρι του Σόρος και του Ρουμπινί  οι συνεταίροι.

Οι αντοχές μας με αυτό το θρασύδειλο υποκείμενο εξαντλήθηκαν. Αν θέλει να κάνει το κομμάτι του το βλαμμένο της μάνας του, να την πάρει όπως πήρε τη δικιά του ο Κοκός και να πάνε σ’άλλη παραλία. Ό,τι κακό έχουν κάνει αυτοί στον τόπο τόκαναν. Πάπαλα τώρα. Ξεκουμπίδια. Το παιχνίδι θα χοντρύνει πολύ αν επιχειρηθεί αποκατάσταση της ηλίθιας μουστακαλούς.

Υ.Γ. Πολλοί ίσως παραξενευτούν με το είδος της γραφής αυτής της ανάρτησης. Είμαστε όμως αναγκασμένοι ώρες-ώρες να προσφύγουμε ακόμη και σε επιθεωρησιακής γραφής αποδόμηση του δυναστικού ξενόφερτου εγκάθετου που, με τη νέα του επικοινωνιακή επίθεση φαίνεται ότι μεσοπρόθεσμα σχεδιάζει επιστροφή του στην Κεντρική πολιτική σκηνή-ο απόλυτος εφιάλτης! Να ξέρετε ότι αυτό το υποκινούμενο ανδρείκελο δεν είναι τυχαία στο προσκήνιο τον τελευταίο καιρό-τίποτε σ’αυτό το παραπολιτικό κτήνος δεν ήταν ποτέ τυχαίο-από την ίδια την εκλογή Σημίτη του 1996, το Φάλκον με τον Κρανιδιώτη, τον Οτσαλάν και τις πυρκαγιές του Αυγούστου του 2007 μέχρι τα Δεκεμβριανά του 2008 και φυσικά την, με την ανάληψη της ηγεσίας της χώρας απ’τον ίδιο, άνθηση της κερδοσκοπίας των διεθνών τζογαδόρων παράλληλα με την εξαγγελμένη απ’τον ίδιο τον διεθνή αυτόν οικονομικό εγκληματία εκ των πραγμάτων πτώχευση της Ελλάδας.

Οι εφεδρείες τους…

Σεπτεμβρίου 8, 2012

Ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου συνομιλεί κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου των Δημοκρατικών στη Βόρεια Καρολίνα με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα. Να σημειωθεί-για όσους δεν το ξέρουν- ότι οι δύο πολιτικοί άνδρες στην πραγματικότητα είναι ομοεθνείς. Αν οι ΗΠΑ είχαν μοναρχία, ο κος Παπανδρέου θα είχε κληρονομικά δικαιώματα στο θρόνο.

Υπάρχουν δυό Έλληνες-ο Θεός να τους κάνει τέτοιους!-που ενώ έχουν προκαλέσει αυτοί οι ίδιοι και οι οικογένειες τους, ανυπολόγιστο κακό στη χώρα τους, απίστευτο πόνο και ανείπωτα δράματα με διάρκεια και ανεπανόρθωτες ζημιές, καθόλου παράξενο όμως, συνεχίζουν να κυκλοφορούν στα καλύτερα «σαλόνια» του ΔΙΕΘΝΟΥΣ κατεστημένου, του διεθνούς κατεστημένου, που είναι σαν να μας λέει: σκάστε ραγιάδες! ΑΥΤΟΙ ΘΑΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΜΑΣ!

Γιώργος Παπανδρέου: ένας ιδιότυπος Έλληνας!

Σεπτεμβρίου 7, 2012

Και για τους δυό σύγχρονους αυτούς αμερικανούς, ο αείμνηστος Πρόεδρος Λίνκολν είναι ένα κοινό σημείο αναφοράς.(προσέξτε το επιμελές «σούζα» του Γιωργάκη ακούγοντας το κήρυγμα του ανώτατου εκπρόσωπου της εργοδοσίας  του!).

Ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να φιγουράρει σαν διεθνής φυσιογνωμία της πολιτικής το ξέρουν αυτό ακόμα και οι πιο ξιπασμένες γάτες. Ότι γενικά δεν δείχνει ιδιαίτερο φανατισμό να δείχνει, να προβάλλει την-όποια τέλος πάντων έχει και όση έχει, αν την έχει κι αυτή-ελληνική καταγωγή του, το ξέρουν αυτό από τον Λευκό Οίκο, από τα κυβερνητικά κτίρια στην Βαρσοβία, μέχρι την ισραηλινή Κνεσέτ και το πρωθυπουργικό γραφείο στην Ιερουσαλήμ. Στην Ελλάδα πάντως αυτό δεν το διατρανώνει παρόλο ότι πιθανολογώ βάσιμα ότι είναι μια κρυφή, μυστική του λαχτάρα-είναι αυτή η ίδια που πέρα από την πασίγνωστη πνευματική του οκνηρία δεν τον αφήνει να διαβάσει και να μελετήσει τον Οιδίποδα και με ποιο τρόπο σημαντικοί, κυριαρχικοί γονείς πληγώνουν-αθέλητα φυσικά-τα παιδιά τους, ειδικά αυτά με τις βαριές ανασφάλειες και τον βαθύτατα τραυματισμένο, τον σχεδόν ολοκληρωτικά ανάπηρο ψυχισμό.

ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ!Στις 3 Σεπτεμβρίου 2012 ο Παπανδρέου ήταν εκεί-στον εορτασμό στο Μουσείο Μπενάκη. Στο προσωπικό του όμως ημερολόγιο δραστηριοτήτων στο site http://www.papandreou.gr αυτό δεν περνάει.Περνάει η Αφρική και μετά η Βόρεια Καρολίνα. Ό,τι δεν είναι δικό του στην Ελλάδα, δεν τον αφορά προφανώς. Τυπικός κακομαθημένος δυναστικός κληρονόμος.Η Ιστορία λίγο θυμίζει τον Λουδοβίκο 16ο:την ημέρα που ξέσπασε η Γαλλική επανάσταση δεν έπιασε τίποτε στο κυνήγι και στο προσωπικό του ημερολόγιο έγραψε!ΤΙΠΟΤΕ! Η 14η Ιουλίου 1789 ήταν γι’αυτόν μια μέρα που δεν άξιζε να καταγραφεί για τίποτε.* Κάντε κλικ στην εικόνα για ευκρινέστερα στοιχεία.

Αυτές τις μέρες ο Πρόεδρας-αναβαθμισμένος που τον ψήφισαν με τόσο δημοκρατικό τρόπο Αφρικανά, Ασιάτικα και Νοτιοαμερικανά σοσιαλιστικά(ποιος ήρθε;) συντρόφια του, περνάει κατά κάποιο τρόπο στην επικοινωνιακή του αντεπίθεση για να ανακαταλάβει τις Παπανδρεϊκές Βερσαλίες που η καημένη η ξελιγωμένη αρπακτική δυναστεία τόσο νωρίς έχασε. Η παπανδρεϊκή εφόρμηση λοιπόν έχει την έδρα της κάπου στο εξωτερικό και εκεί όπου κάθε φορά ο αιώνια τουρίστας Παπανδρέου πάει για να μιλήσει σε ανούσια, ανιαρά και προπάντων αντιπαραγωγικά συνέδρια-ταξιδιωτικές αρπαχτές. Τα κατάφερε ο Γκινες-άκιας πρόεδρας λοιπόν και πριν καν κλείσει δέκα μέρες ο Σεπτέμβρης να βρεθεί στις δυό άκρες του πλανήτη-σε σχέση με την Ελλάδα-στο Cape Town της Νότιας Αφρικής και-τώρα 7 Σεπτεμβρίου 2012 είναι εκεί- στη Βόρεια Καρολίνα, στην μητέρα πατρίδα του-να θυμίσουμε ότι η Ελλάδα είναι η ΜΗΤΡΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ του-στις ΗΠΑ, για το συνέδριο του Δημοκρατικού κόμματος εκεί-ΚΙ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΣΚΑΣΙΛΑ ΟΙ ΠΑΤΡΙΝΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ αλήθεια!

Η φωτογραφία της ειδησάρας: συνέντευξη στη Βόρεια Καρολίνα:προσέξτε στο βάθος της εικόνας τα άδεια καθίσματα. Η πρεμούρα όμως του καλού μαθητή Παπανδρέου τον έφερε νωρίς προσκυνητή στων αφεντικών του τη χάρη.

Μπήκα στην ιστοσελίδα του κληρονομικού δυναστικού γόνου για να δω εικόνες από την σύντομη παρουσία του στην γιορτή του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου. Φωτογραφίες ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απ’τη γιορτή δεν είχε, ούτε τις συνήθεις ναρκισσιστικά δικές του. Είχε όμως-μπόλικες!-από την επίσκεψη του στη Νότια Αφρική και την εκλογή του σαν του εκλεκτού των πιο εκλεκτών τριτοκοσμικών της Υφηλίου. Αλλά όχι μόνο αυτό. Πρόλαβε ο αθεόφοβος και έβαλε φωτογραφία από την παρουσία του στην Βόρεια Καρολίνα με συνέντευξη-τι άλλο;-που έδινε σε τοπικό δίκτυο.

Η ‘όποια δράση του στην Ελλάδα είναι αποφασισμένο πια να μην αναγράφεται. Κι ας είναι παρών εκεί. Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Έλληνας, αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από κάθε τι ελληνικό. Και το αποφάσισε συνειδητά, προγραμματισμένα και φαίνεται πως αυτό τον λυτρώνει, λυτρώνει την μικρή ψυχούλα του από έγνοιες που , ας μην γελιόμαστε, ποτέ δεν τον αφορούσαν. Γι’αυτό και ποτέ δεν νιάστηκε να μετάσχει σ’αυτά που είναι ουσιωδώς και αυθεντικώς ελληνικά: η γλώσσα, τα στοιχεία του πολιτισμού της χώρας όπως η ορθόδοξη θρησκεία σαν ουσιώδες κι αυτό στοιχείο της κουλτούρας αυτής της χώρας-κι εγώ δεν πιστεύω αλλά είμαι ποτισμένος με αυτό τα στοιχεία, που το αγαπώ-σαν πολιτιστικό στοιχείο-και το σέβομαι-σαν θρησκεία των γονιών μου και  των ανθρώπων του συγγενικού, φιλικού και κοινωνικού μου περιβάλλοντος. Αλλά-και εδώ είναι το κρισιμότερο στοιχείο μετά την απαράδεκτη αγλωσσία του Παπανδρέου: η παντελής άγνοια της Ιστορίας και στην Ελληνική της  ιδιαιτερότητα αλλά και της Ιστορίας γενικά σαν διαδικασίας που εκπαιδεύει έναν πολιτικό και του δημιουργεί αντισώματα και άμυνες για όποια αντίξοα μελλούμενα βρεθούν στο δρόμο του(θέλει στοχαστικό διάβασμα η Ιστορία και νωθρά, νυσταλέα και τεμπέλικα πνεύματα σαν του Παπανδρέου δεν την καταλαβαίνουν τη διαδικασίας της πρόσληψης σαν εγρήγορσης).

Είστε σίγουροι ότι ΑΥΤΟ* μπορείτε να το αντέξετε;

Ιουνίου 17, 2012

* ΑΥΤΟ το αντέχετε; Το αντέχετε να επιτρέψετε σ’αυτήν να σας σώσει; Βαστάει η καρδιά σας να κάνετε τέτοιο κακό στα παιδιά σας;

Ναι, το ξέρω ότι, οι πιο πολλές πιθανότητες δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία να είναι κυβέρνηση αύριο. Τόχετε όμως συνειδητοποιήσει ότι ψηφίζοντας Νέα Δημοκρατία,  στην αυριανή κυβέρνηση σωτηρίας-και καλά!-του τόπου, θα συμμετέχει, με ενισχυμένο μάλιστα ρόλο, μια τόσο αρνητικά εμβληματική μορφή σαν την Ντόρα Μητσοτάκη και χωρίς καν ακόμη να έχει ξεκαθαρίσει τι ακριβώς  έγινε μ’εκείνο το ρημάδι το ένα εκατομμύριο δολάρια του Λονδίνου;(είναι δολλάρια ε; που και στραγάλια νάταν, θάταν πολλά λεφτά και πάλι!).

Τόχετε δηλαδή συνειδητοποιήσει ότι ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΣΑΣ ΣΩΖΕΙ Η ΝΤΟΡΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ; Ότι, αφού μας έσωζε δυό χρόνια ο Παπανδρέου, με τον γνωστό τρόπο που μας έσωζε, τώρα είναι η σειρά μιας άλλης δυναστικής κληρονόμου-που θα τον κάνει μια χαψιά το Σαμαρά, αφού θα οικειοποιηθεί την νίκη γιατί γύρισε στη Νέα Δημοκρατία σαν παράκλητη και ,ενώ ο Σαμαράς θα είναι έξω απ’την κυβέρνηση, γιατί θα τον έχει αναγκάσει η συγκυρία της «Εθνικής Συμπόρευσης»- η Ντόρα Μητσοτάκη μέσα απ’την κυβέρνηση,πολιτικά αναβαθμισμένη, θα αλωνίζει ψυχές, σώματα, εισοδήματα, μισθούς, συντάξεις, περιουσίες και γενικά σαν η πιο ασυναγώνιστη πρόθυμη που πάντα ήταν αυτή και η φαμίλια της στην υπηρεσία των ξένων, θα εισηγείται τα πιο ασφυκτικά μέτρα «σωτηρίας» μας.

Οι «συγχωρεμένοι» και οι ασυγχώρετοι σε αγαστή σύμπνοια. Η Ντόρα-δεξιά- στην ηλικία που ξεπάστρευε ανθρώπινα ομοιώματα και πριν φτάσει στην άλλη ηλικία, την σημερινή,που ξεπαστρεύει τα αληθινά πρότυπα τους-εσένα κι εμένα.

Πολιτική: ανορθόδοξη αριθμητική

Μαΐου 16, 2012

Στη πολιτική δεν ισχύει το ένα συν ένα κάνουν δυό. Πολύ συχνά-και οι συγκυρίες είναι από αυτές τις περιπτώσεις του συχνά-οι προσθέσεις οδηγούν σε γινόμενα αφαιρέσεων.

Η καρδιά της Μάνας*

Μαΐου 6, 2012

Πώς το λέει και το αστυνομικό δελτίο; «Πεθαίνοντας έδωσε ζωή…» Μεταμόσχευση πνοής ζωής σε δυό βαριά δοκιμαζόμενους πολιτικούς γόνους.

Πέθανε σήμερα τα ξημερώματα η Μαρίκα Μητσοτάκη. Σκέφτομαι ότι, με τον τρόπο της, αυτή η αληθινά σπουδαία μάνα,σ’αυτήν την εντελώς ύστατη ώρα της και με την ίδια την τελευταία της πνοή, προσφέρει λίγη, έστω ελάχιστη, πνοή ζωής και ελπίδας στην απέλπιδα προσπάθεια της κόρης της να επιβιώσει πολιτικά. Όπως και να το κάνουμε όλη μέρα η είδηση θα παίζει στα ΜΜΕ και είναι λογικό, λαβαίνοντας υπόψη το συναισθηματικό θυμικό του Έλληνα, να λειτουργήσει επικοινωνιακά, αυτήν ακριβώς την τελευταία κρίσιμη στιγμή, συσπειρωτικά υπέρ της Ντόρας Μητσοτάκη. Αν έτσι όντως συμβεί τότε, θάνατος και πολιτική καριέρα για τη Ντόρα Μητσοτάκη είναι αξεδιάλυτα δεμένα μεταξύ τους στοιχεία της ζωής της. Να θυμίσουμε ότι με την αφορμή της δολοφονίας του άντρα της Παύλου Μπακογιάννη-το όνομα του οποίου κράτησε παρόλο ότι έχει ξαναπαντρευτεί- βρέθηκε στην πολιτική.

* Η ανάρτηση αυτή ξεκίνησε σαν απλό σχόλιο στο πεισματικά λογοκριτικό μπλογκ της «Παραπολιτικής»-μαζί με το Antinews η επιτομή της λογοκρισίας στο μπλογκινγκ!- φυσικά και λογοκρίθηκε-κόπηκε για την ακρίβεια όπως εκατοντάδες προηγούμενα, κι έτσι αποφάσισα να το κάνω ανάρτηση.

Άλλος για το εκατομμύριο! (ποιοι θα ψηφίσουν την Ντόρα Μητσοτάκη;)

Μαΐου 4, 2012

Λέτε μ’αυτό το 1.000.000$ η Ντόρα να εξαγοράσει την χαμένη πολιτική της τιμή που έχασε με αυτό το ίδιο 1.000.000$; Έτσι κι αλλιώς πια χαμενο ήταν εκ των πραγμάτων και η τέχνη της εξαγοράς-ενεργητικής και παθητικής- φέρεται να είναι η τιμιότερη από τις πολιτικές δραστηριότητες της δυναστείας των Δρακουλαοείδών.

Ποιοι ακριβώς θα ψηφίσουν την Ντόρα Μητσοτάκη; Οκ, το καταλαβαίνω, το σόι της, το μεγάλο της σόι, τα βαφτιστήρια τα πολλά, τα παρά πολλά της οικογένειας. Κάποιοι γείτονες, κάποιοι συνεργάτες, κάποιοι κοντοχωριανοί. Προφανώς όμως όλοι αυτοί δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να πλησιάσουν όχι το 3% του εκλογικού σώματος που θα ψηφίσει στις εκλογές αλλά ούτε το ο,5%.. Ας δεχτούμε για την οικονομία της συζήτησης ότι τελικά η Ντόρα Μητσοτάκη φτάνει το ποσοστό του 1  ίσως 1, 5 άντε 2% Τι είδους άνθρωποι μπορεί νάναι αυτοί; Σίγουρα όλοι έχουν λάβει γνώση του σκαστού σκανδάλου του 1.000.000 $ Στην εποχή της οργής του κόσμου κατά των πολιτικών το σκάνδαλο της οικογένειας Μητσοτάκη-Κούβελου είναι το μόνο που είναι αποδεδειγμένο και το χαρακτηριστικά αδέξιο ψέλλισμα της επιτήδειας και κωλοπετσωμένης Μητσοτάκη έχει σχεδόν την αξία ομολογίας. Το ότι ΟΛΑ τα μίντια διαχειρίστηκαν με απέραντη διακριτικότητα και θαλπωρή σχεδόν την εκτεθειμένη Ντόρα Μητσοτάκη δεν είναι έκπληξη. Παρόλα αυτά η σκιά είναι βαριά και ηχεί καμπανιστά στα αφτιά του καθενός μας η είδηση και ο συνειρμός της αναφοράς-της όποιας, ακόμη και της πιο άσχετης-στο όνομα της μας φέρνει αυτόματα στο μυαλό το ζαλιστικό νούμερο με τα πολλά μηδενικά. Το ερώτημα είναι λοιπόν: τι είδους κόσμος μπορεί να ψηφίσει μια τέτοια πολιτικό; Τί είδους κόσμος παραληρούσε στο όνομα του Μένιου Κουτσόγιωργα και ψήφιζε τον αστείο γιό του βουλευτή, ενώ οι αποδεδειγμένες κατηγορίες διαπερνούσαν απ’άκρου εις άκρο την επικράτεια; Η μόνη προφανής απάντηση είναι: αμοραλιστές, άτομα που θέλγονται και γοητεύονται από το ιδιότυπο γκλάμουρ του οικονομικού σκανδάλου, πρεζόνια του χρήματος και των πολλών μηδενικών που αφιονίζονται και μόνο στο άκουσμα τους. Συνήθως αυτοί είναι κατά βάση μπατίρηδες και βλέπουν το παράνομο αποκτημένο ή διαχειρισμένο χρήμα των άλλων όπως ο εξαρτημένος από την πορνογραφία αρέσκεται στην παρακολούθηση σεξ το οποίο συνήθως αυτός ο ίδιος στερείται. Το σίγουρο είναι ότι αυτό το κοινό της Ντόρας η ίδια-από σικάτη αντίληψη της παρανομίας που επιβάλλει στυλ και γάντια στην εκτέλεση της-δεν θα ήθελε να τους ξέρει προσωπικά, γιατί είναι πολύ χοντροκομμένοι στην ξελιγωμάρα τους και στο αποκρουστικό γούρλωμα τους μπρος στο λαχταριστό σαν καλοροδισμένο γουρουνόπουλο ένα εκατομμύριο δολάρια ΤΗΣ!

Εκλογές χωρίς τον Παπανδρέου! Εκλογές χωρίς τον Νοσφεράτου!

Μαΐου 1, 2012

Ο Νοσφεράτου της πολιτικής μας ζωής στην τελευταία προεκλογική του περίοδο και πριν γυρίσει στον οφειλόμενο πολιτικό του τάφο που του πρέπει(εικόνα από τον Σεπτέμβρη του απελπιστικά δυσοίωνου 2009) (κάντε κλικ στην εικόνα-μεγάλη είναι και πιο γλαφυρή και πιο χορταστική αλλά και πιο αποτροπιαστική)

Η Ελλάδα προσέρχεται σ’αυτές τις εμβληματικές για το πολιτικό σύστημα εκλογές βαθύτατα πληγωμένη από την προδοσία του πολιτικού προσωπικού-σχεδόν όλου!-που είχε σαν συνέπεια την συνολική απαξίωση του με πρώτη συνέπεια την διλημματικότητα επιλογής όχι μόνο κόμματος αλλά και προσώπων. Εν πάση περιπτώσει υπάρχουν ενδείξεις ότι σ’αυτές τις εκλογές δεν θα υπάρχει μεγάλη, μαζική τουλάχιστον, αποχή. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος θέλει να συμμετάσχει σε μια απόφαση που μέλλει να διαμορφωθεί και θέλει να συμμετάσχει βουβά μεν αλλά με τον πιο ενεργητικό και αποφασιστικό-και συνειδητά πολιτικό ταυτόχρονα-τρόπο: δηλαδή με την απόλυτα συνειδητή ψήφο του. Είναι η πρώτη φορά που σε πολιτικές εκλογές θα πρυτανεύσει η δεύτερη σκέψη. Το πικρό βίωμα των μνημονίων και της οικονομικοπολιτικής κατοχής της χώρας από τις δυνάμεις των δανειστών μας σαφώς μας έκανε πιο στοχαστικούς και πιο επιφυλακτικούς στις τελικές μας επιλογές. Και με κάποιο τρόπο θα φανεί αυτό στο αποτέλεσμα των εκλογών.

Παρόλα αυτά προσωπικά δεν προσδοκώ συγκλονιστικά αποτελέσματα. Είναι αφελές να πιστεύουμε ότι κάτι συναρπαστικό μπορεί να συμβεί σε μια μεταβατική περίοδο όπως αυτή, όπου όλα είναι επισφαλή ακόμη και η ίδια η δίκαιη οργή του κόσμου. Κυριαρχεί η αμηχανία και η απώλεια προσανατολισμού φέρνει  στην επιφάνεια ακόμη και πολιτικά εξαμβλώματα σαν του Μιχαλολιάκου ή του Κουβέλη. Ο ιστορικός χρόνος είναι απελπιστικά μικρός για να διαμορφώσει αληθινά συμπαγείς νέες συνθέσεις στο πολιτικό σκηνικό. Οι κραδασμοί που θα προκληθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου θα είναι στην πραγματικότητα η αρχή της μετάλλαξης,η δειλή αμήχανη και εν πολλοίς αδιαμόρφωτη αρχή της μετάλλαξης και όχι το τέλος της που θ’αργήσει πολύ να παγιώσει κάποια σχήματα. Εξάλλου τα μνημόνια και οι κατοχικές δυνάμεις είναι εδώ. Αυτό τι σημαίνει; Ζόφος; Ακόμη περισσότερος ζόφος; Ναι, θ’απαντήσω πώς ναι. Η κορύφωση του ζόφου που ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 2010 με το διάγγελμα του χαζοχαρούμενου Παπανδρέου με φόντο τα χαρωπά γιορταστικά τρεχαντήρια του Καστελλόριζου θα λάβει χώρα στο μεσοδιάστημα αυτών των εκλογών και των αμέσως επόμενων. Το έγκλημα που ξεκίνησε το 2010 θα φτάσει στο ζενίθ του με την τελείωση του δράματος που θα είναι και η καθαρτήρια πράξη που θα οδηγήσει στις επόμενες πρόωρες εκλογές και στο θεαματικό δράμα των ελικοπτέρων που πολλοί το περιμέναμε πριν από αυτές.

Ζόφος λοιπόν για αρκετό καιρό ακόμη. Με μια μικρή αλλά θεμελιακής αξίας διαφορά: η εμβληματική μορφή της εγκληματικής προδοτικής φιγούρας που με τις συνειδητές εγκληματικές αποφάσεις του και τις -το ίδιο συνειδητά εγκληματικές- ολιγωρίες του αποσύρεται οριστικά και αμετάκλητα από το πολιτικό προσκήνιο. Φυσικά για λόγους πολιτικών και κομματικών σκοπιμοτήτων η απόσυρση του πρωταίτιου της τραγωδίας από το προσκήνιο γίνεται με τον διακριτικότερο δυνατό-για το μέγεθος των πολιτικών του εγκλημάτων-τρόπο,έτσι ώστε η μνησίκακη και εκδικητική φύση του να μην προκαλέσει περαιτέρω παρενέργειες στο πολιτικό σύστημα που ήδη κλυδωνίζεται σοβαρά. Μαζί του αποσύρεται όλος αυτός ο νοσηρός εσμός αυλικών που περιμάζεψε σε γυμναστήρια, σε λέσχες τένις, αργόσχολους περιφερόμενους σε λόμπι στυλάτων ξενοδοχείων, αρπακτικά που περίμεναν την χρυσή ευκαιρία του πλούσιου κρατικού διατολόγιου.Σιγά σιγά αλλά αποφασιστικά αυτή η νυσταλέα αλλά μακιαβελική καμαρίλα σκορπίζεται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα  και μόνο πολύ λίγοι-από αυτούς που συνδυάζουν το θράσος, την αλαζονεία αλλά κυρίως το φόβο συνεχίζουν να δίνουν μια μάχη χαρακωμάτων απομονωμένοι ακόμη και από το ίδιο τους το κόμμα, που προσπαθεί να απαλλαγεί από τα βαρίδια τους με τον πιο ανώδυνο δυνατό τρόπο: την μη επανεκλογή τους: Παπακωνσταντίνου-επίφοβος και για ειδικό διαστήριο-Γιάννης Ραγκούσης και Παύλος Γερουλάνος, οι τελευταίοι των μοϊκανών του διεφθαρμένου και προδοτικού γιωργοπαπανδρεϊσμού δίνουν την ύστατη μάχη επιβίωσης τους περισσότερο για να διαφυλάξουν την προσωπική τους ζωή από τον επικρεμάμενο κίνδυνο των Ειδικών Δικαστηρίων. Επί τς ουσίας το πολιτικό τους τέλος είναι ολότελα τελειωμένο: μετρήθηκαν όλοι τους και αποδείχτηκαν απογοητευτικά ελλιποβαρείς πολιτικές προσωπικότητες, που μετά βίας θα τα κατάφερναν να είναι επαρκείς σαν πρόεδροι στις μικρές τους κοινότητες στη γραφική Πάρο, στην όμορφη τραχιά ορεινή Κοζάνη ή στη στυλάτη και γαλήνια Κηφισσιά.

Η Ελλάδα από το 2004 έζησε ένα πρωτοφανώς κακόγουστο πολιτικό πείραμα που ξεκίνησε με τον πιο ανόρθοδοξο για τους δημοκρατικούς  θεσμούς τρόπο, δηλαδή την παρασκηνιακή παραχώρηση της εξουσίας ενός κόμματος σε έναν επί της ουσίας ΕΓΚΑΘΕΤΟ από την ξένη δύναμη απεσταλμένο της και εντεταλμένο της. Αυτή η αφάνταστα -και εξόφθαλμα!-γελοία προσωπικότητα χρησιμοποίησε κάθε θεμιτό και κάθε αθέμιτο τρόπο για να βρεθεί στην εξουσία και στην πορεία προς αυτόν τον στόχο, τόσο ο ιδιος όσο και οι δυνάμεις που τον στήριξαν με νύχια και με δόντια-ντόπιες και ξένες-δεν άφησαν τίποτε που να μην το μαγαρίσουν και να μην το διαγουμίσουν και να το σακατέψουν: θεσμοί δημοκρατικοί, διαδικασίες , διάλογος, εκλογές, εξωτερικές σχέσεις , εθνικά θέματα. Με την εγκατάσταση του ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ ΠΡΟΔΟΤΗ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ άρχισε από τις πρώτες ήδη μέρες το έργο της καταστροφής και του ξηλώματος. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά και μάλιστα βιωμένα στο πετσί μας και στο ματωμένο μας μας θυμικό. Βρισκόμαστε λοιπόν δυόμισυ χρόνια μετά την επικράτηση αυτού του πολιτικού απατεώνα και προδοτικού εγκληματία σε πορεία προς εκλογές με τον εγκληματία παραγκωνισμένο. Τα αποτελέσματα των εκλογών είναι σίγουρο ότι δεν θα παράξουν λύσεις τέτοιες που ούτε στο ελάχιστο να αναιρέσουν έστω μέρος των πολλών εγκλημάτων της γιωργοπαπανδρεϊκής συμμορίας. Αλλά η τσιγκούνικη  Ιστορία μας αποζημιώνει με ένα έστω ελάχιστο δώρο: αυτή η εγκληματική συμμορία που συμπύχτηκε κάπου εκεί στο 2004 είναι οριστικά και αμετάκλητα τελειωμένη. Τα λίγα σταγονίδια που παρέμειναν θα τα παρασύρει η θάλασσα και τα κύμματα της οργισμένης ψήφου των πολιτών στις 6 Μαΐου του 2012. Αργά αλλά σταθερά και με πολλούς κλυδωνισμούς σίγουρα,η Ελλάδα θα μπει στις ράγες της Δημοκρατικής Θεσμικότητας, που τόσο βάναυσα κακοποιήθηκε στα χέρια την εγκληματικής συμμορίας των Παπανδρέου Τσαντ

Η Μάγια-η ταξιδιάρα μέλισσα-σφίγγα-Τσόκλη και μια πολύ καθυστερημένη παραίτηση, μετά από μια τόσο μακρινή απουσία!

Φεβρουαρίου 13, 2012

Η επικαιρότητα επιβάλλει να ξαναθυμηθούμε μια παλιά μας ανάρτηση(Ιούνιος του 2010!):

Διαβατήριο στην απληστία

Η έκδοση ενός περιοδικού, είναι σ’όλους γνωστό, είναι μιά εξαιρετικά ακριβή υπόθεση και όσοι το επιχειρούν είναι εκ προοιμίου αξιοθαύμαστοι. Αν τώρα το περιοδικό -που εκδίδεται στην Αθήνα- ειδικεύεται στη ταξιδιωτική θεματογραφία και μάλιστα φιλοδοξεί να δημοσιεύει πρωτογενή ύλη , δηλαδή υλικό που παράγεται από το ίδιο το περιοδικό, τότε η έκδοση αυτή, ειδικά γιά τα δύσκολα ελληνικά εκδοτικά δεδομένα, μοιάζει ή απαγορευτική ακόμη και σαν ιδέα ή εγχείρημα δονκιχωτικό και αυτοκαταστροφικό. Και αυτό γιατί  το ταξιδιωτικό κόστος επιβαρύνει αφάνταστα το κόστος έκδοσης του εντύπου. Αυτά όταν κάποιος ακολουθήσει την πεπατημένη.

Μιά βουλευτίνα αλλιώτικη απ’τις άλλες:η πιό ΑΚΡΙΒΟΘΩΡΗΤΗ…και εκ των πραγμάτων και η πιό ακριβή!

Αν όμως κάποιος σκεφτεί σαν την Μάγια Τσόκλη και αν κάποιοι άλλοι συναινέσουν και συνεργήσουν στη λοξοδρόμηση από την πεπατημένη, τότε η έκδοση ενός τέτοιου πολυδάπανου εγχειρήματος γίνεται πιό ευκολη, ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΤΙΚΑ πιό εύκολη! Αντί το κόστος των ταξιδιών να το αναλάβει το περιοδικό, να το αναλάβει ας πούμε ένας σπόνσορας-απόλυτα νομότυπο εφ’οσον αναφέρεται σαν τέτοιος και φυσικά αυτό κρίνεται- ή κάποιος που έστω να λειτουργεί εκ των πραγμάτων σαν σπόνσορας, χωρίς όμως να δηλώνεται σαν τέτοιος αλλά αντικειμενικά να είναι εκείνος που, με νομότυπο ή όχι τρόπο-ποιός νιάζεται γιάυτά τώρα;- να πληρώνει τα έξοδα του ταξιδιού. Αχά!  Δες τώρα σύμπτωση: χρόνια τώρα η Μάγια Τσόκλη κάνει ταξιδιωτική τηλεόραση και μάλιστα σε κρατικό κανάλι, αμειβόμενη παχυλότατα(25.000 ευρώ το επεισόδιο!).

Το παράξενο όμως είναι ότι η  Μάγια Τσόκλη δεν ξεκίνησε να εκδίδει ένα περιοδικό αλλά από την αφορμή των πληρωμένων εξόδων της, δηλαδή του υπάρχοντος ήδη σπόνσορα(ευφημισμός ή συνθηματικό), γιά μιά εκπομπή σε κρατικό κανάλι, έβγαλε κι ένα ένα περιοδικό. Τί καλά! Τί βολικά! (Νάβγαζε και η Μπήλιω Τσουκαλά μήπως ένα Αθηνόραμα; μιά ιδέα ρίχνουμε).Γιά να το πούμε απλά:με τα έξοδα μιάς τηλεοπτικής εκπομπής, με την παραγωγική υποδομή μιάς εκπομπής γιά τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα, η Μάγια Τσόκλη έστησε μπίζνα εκδοτική.

Οπως πολύ εύκολα μπορείτε να δείτε, η παρουσία της κ. Τσόκλη στη Βουλή είναι έντονα αισθητή…

Οι άνθρωποι της πιάτσας την είδαν τη λαδιά αλλά, θές γιατί η αδράνεια από τη μιά, θές πούναι κόρη του διάσημου-και εύπορου παρεμπιπτόντως-μπαμπά της, θες και γιατί δεν προκαλούσε περισσότερο, το κατάπιαν. Ωσότου ο άνθρωπος που έχει διαλέξει τη Ξενογιαννακοπούλου γιά Υπουργό Υγείας, τον Γερουλάνο γιά Υπουργό Πολιτισμού (με την Αντζελα Γκερέκου γιά υφυπουργό), τον Δρούτσα γιά ΑνΥΠΕΞ κλπ σκέφτηκε ότι ένα τέτοιο δείγμα ανθρώπου και συμπεριφοράς σα τη Μάγια Τσόκλη είναι ό,τι ακριβώς λείπει από την πολιτική και μας την κοτσάρισε σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας στις τελευταίες εκλογές. Πάντα ο ΓΑΠ θα φροντίζει γιά το χαμόγελο μας το επιούσιο κι έτσι μπήκε ο διορισμός της Τσόκλη στη τάξη των ανέκδοτων που ανανεώνονται με τη κάθε καινούργια μέρα. Αμ δε όμως.

Το Τσοκλάκι αποδείχτηκε σκληρό καρύδι απληστίας. Και όχι μόνο κράτησε τη θέση της Βουλευτού Επικρατείας-παρόλο ότι Βουλή βλέπει μόνο σε κρίσιμες ψηφοφορίες-τί να πεί κιόλας εκεί;κάθε πότε αλλάζουν σεντόνια στις σουΐτες των ξενοδοχείων που καλοπερνάει;-αλλά ανανέωσε και τη σύμβαση της, στο όνομα του παραγωγού της εκπομπής συζύγου της και οπερατέρ της εκπομπής-πληρώνεται άρα ξεχωριστά σαν οπερατέρ;-χωρίς ούτε κατά διάννοια να της περνάει η σκέψη ότι, παραβιάζει έναν άγραφο ηθικό νόμο που λέει ότι δεν μπορεί κυβερνητική βουλευτής να είναι ταυτόχρονα μισδοδοτούμενη από κρατικό φορέα και μάλιστα στον ευαίσθητο πολιτικά, εκείνον της ενημέρωσης. (είναι ενδεικτικό ότι υπήρξαν άλλοι δυό εκλεγέντες βουλευτές από το ΠΑΣΟΚ που υπηρετούσαν στην ΕΡΤ και παραιτήθηκαν: είναι οι  Αρια Αγάτσα και ο Παντελής Ασπραδάκης και μάλιστα-προς τιμήν τους-  χωρίς αποζημίωση-το δίχως άλλο μετά από το δείγμα αυτό χοντροπετσοσύνης της κόρης του καλλιτέχνη, θα πρέπει να νιώθουν μαλάκες που βιάστηκαν να παραιτηθούν!).

Αφρικανοί Ιθαγενείς υποδέχονται την κ. Τσόκλη. Να το ιδεώδες που θέλει να μεταφέρει στα καθ’ημάς!

Η απληστία αποκτάει ένα καινούργιο επώνυμο λοιπόν και πολύ βαρύ μάλιστα. Και να σκεφθεί κανείς ότι η Μάγια Τσόκλη δεν είναι απλά προσωπική επιλογή του ΓΑΠ αλλά και προσωπική του φίλη, αυτού του Αη Γιώργη της κάθαρσης. Του Αη Γιώργη της κάθαρσης που, ενώ αρχίζουν και του λερώνονται τα πέτα από τις κουτσουλιές που πέφτουν από τις λερωμένες φωλιές των Ξυνίδη, Γκερέκου και Τσόκλη, μοιάζει να βρίσκεται σε διαπλανητική πτήση στο υπερπέραν του βαθειού του πνεύματος. Η πρόκληση Τσόκλη είναι από μόνη της αρκετή να στιγματίσει και αυτήν αλλά και τη κυβέρνηση, την πιό απολίτικη και την πιό αφελώς και με αφελή (naive θάταν ο σωστός πολιτικός όρος)πολιτικά πρόσωπα συγκροτημένη κυβέρνηση, από καταβολής ελληνικού κράτους. Ωσπου ήρθε και η τελευταία κεραμίδα της άσχετης με τα πολιτικά αφελούς πολιτικού:συνηθισμένη από τα ταξίδια της στον Τρίτο κόσμο να την υποδέχονται αποικιακά και να της προσφέρουν χουρμάδες, γιρλάντες χαβανέζικες και λοιπές δουλικές εκδηλώσεις της περιδεούς μπρός στο πλούτο απελπισμένης φτώχειας  αυτών των λαών, σκέφτηκε να μεταφέρει αυτή τη δουλική και ταπεινωτική νοοτροπία και στα ελλαδικά χώματα. Ζήτησε η αθεόφοβη να πηγαίνουν στις προβλήτες των λιμανιών, όπου καταφθάνουν τα κρουαζιερόπλοια, τα σχολεία , τα προσκοπάκια και οι τοπικές μπάντες και να υποδέχονται σαν ιθαγενείς τον πολιτισμό του πλούτου που καταδέχεται να επισκεφθεί τη τριτοκοσμική μας χώρα! Είναι τόσο γελοίο και τόσο ταπεινωτικό το αίτημα, που πέρα από το ότι συνάντησε τον καθολικό και αυτονόητο καγχασμό, προδίδει και το είδος της νοοτροπίας των ανθρώπων του στενού Παπανδρεϊκού περιβάλλοντος. Η ιδεολογία τους(αν είναι σε θέση να έχουν αυτό την ιερή πνευματική αρματωσιά που λέγεται ιδεολογία-που σημαίνει συγκρότηση και πολιτικό λόγο), αυτό τέλος πάντων που προβάλλεται σαν υβρίδιο ιδεολογίας τους, είναι ο νεο-αποικιασμός,η νεοπαποικιοκρατία, αν συγχωρείται ο νεολογισμός. Η αφέλεια τους δεν είναι γραφική, είναι αχαρακτήριστα επικίνδυνη!

Σκηνοθεσία: Μάγια Τσόκλη/ Παραγωγή: ΕΡΤ/ εισητήριο:ελληνικός λαός

Υπάρχει πολλή σιωπή και μούγκα στο νομότυπο (εδώ εφαρμόζεται η αθάνατη Βουλγαράκεια ηθική:ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό) σκανδαλάκι της Τσόκλη. Είναι προφανές ότι η χοντρόπετση αυτή κυρία δεν σκοτίζεται γιά το πολιτικό της μέλλον. Εξάλλου με τί προσόντα θα κατεβεί στη πολιτική αρένα γιά υποψήφια βουλευτής; Σκοτίστηκε γιά το λαουτζίκο! Αυτού του είδους τα καλόπαιδα (άλλη είναι η λέξη που ήθελα να πώ αλλά τέλος πάντων…) αυτού του είδους λοιπόν τα καλόπαιδα, βλέπουν το λαό με το τρόπο που μιά μαχαρανή βλέπει τους υπηρέτες της, ή ,γιά να το φέρουμε στα καθ’αυτήν, με το τρόπο που ένας Ευρωπαίος τουρίστας βλέπει τους αφρικανούς του μπατλερ.

Τα παιδάκια τα καημένα, πρέπει νάναι σκηνοθετημένα γιά νάναι χορτασμένα.Το αμερικανικό 1930 στο ελληνικό 2010. Α ρε Γιώργο με τα σαΐνια σου!

Απλά σκέφτομαι ότι δίκαια μπορεί να παραπονιέται η κακομοίρα η Μάρα Ζαχαρέα, όταν σύσσωμος ο τύπος την κατηγορούσε (και έκανε πολύ καλά και την κατηγορούσε βέβαια) ότι κάνει καριέρα με τις πλάτες του συζύγου της. Κι όμως η  κακομοίρα η Μάρα δεκάρα δεν πήρε από κρατικό οργανισμό. Αντίθετα η Μάγια Τσόκλη παίρνει μιά βουλευτική αποζημίωση, να μετά συγχωρήσεως, γιά τεκμαιρόμενη μαχητά παρουσία της στη Βουλή, ταξιδεύει στα μήκη και τα πλάτη της Υδρογείου-κατά μίμηση του φίλου της που τη διόρισε και βουλευτίνα και εκπομπάρχη-και κρατά μιά ιδιωτική επιχείρηση της οποίας μέρος τουλάχιστον των δικαιωμάτων ανήκει στην κρατική ΕΡΤ και που φυσικά δεν παραδίδει (μήπως να ερευνηθεί αν το βιντεοσκοπημένο υλικό των DVD που πουλά μαζί με το έντυπο είναι υλικό της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει νομιμη παραχώρηση των δικαιωμάτων της ΕΡΤ; και αν έχει γίνει πώς τότε διακιολογείται ένα τόσο υψηλό κόστος επεισοδίου;).Γιά να μη μιλήσουμε τί προσόδους μπορεί να φέρνει η γκρίζα διαφήμιση ταξιδιωτικών γραφείων, ξενοδοχείων και λοιπών συναφών εταιρειών που μπορεί στα πλαίσια συμφωνίας με την καπάτσα βουλευτίνα να μην χρεώνεται καν διαμονές και λοιπά έξοδα. Ολα είναι ερευνητέα. Στη κρίση σας…

Υ.Γ. Γιατί γράφονται όλα αυτά; Μα γιατί η κυρία αυτή δείγμα γραφής δίνει σε καιρούς κρίσης. Και μην το ξεχνάμε: βουλευτής-θεσμικά-σημαίνει υπηρέτης και διεκπεραιωτής λαϊκών συμφερόντων. Κι όμως είναι τόσο στενά αλληλένδετη η δράση της σαν δημόσιου πρόσωπου με την ευόδωση των συμφερόντων της! Αυτό είναι που κρίνεται. Σαν πρόσωπο, ποιός νιάζεται γι’αυτήν;

Υ.Γ. Το κείμενο της παραίτησης της είναι κι αυτό μνημείο υστεροβουλίας ανάλογο των έργων της. Το παραθέτω αυτούσιο:

Κύριε Πρόεδρε,

Για λόγους προσωπικούς και μετά την αποφασιστική χθεσινή ψηφοφορία, σας υποβάλλω την
παραίτησή μου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και την βουλευτική μου έδρα. Σας
ενημερώνω ακόμα ότι δεν επιθυμώ να είμαι υποψήφια βουλευτής στις επόμενες εκλογές.
Είναι αυτονόητο ότι παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω και ελπίζω ως ενεργός πολίτης να έχω περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής και προσφοράς στον τόπο
και το λαό μας, καθώς ως βουλευτής οι πρωτοβουλίες και προτάσεις μου αντιμετωπίστηκαν από την εκτελεστική εξουσία κατά κανόνα με άρνηση και αδιαφορία.
Σας εύχομαι δύναμη και υγεία,
Μάγια Τσόκλη

Σ. iconology2009: Τι μας λέει η κυρία με αυτό το γλαφυρό «…παραμένω στη διάθεση της Πατρίδας μου στους τομείς που γνωρίζω…» Κρατείστε με στην ΕΡΤ με τα 25.000 ευρώ το επεισόδιο να σας επιμορφώνω πώς να καλοπερνάτε ακόμη κι αν δεν είστε πια βουλευτές! Οι προσωπικές φίλες του Γιωργάκη Παπανδρέου! Τα θηλυκά ταξιδιωτικά του αντίστοιχα!