Archive for the ‘Οι μεγάλοι αναλυτικοί της εικόνας’ Category

Και πάλι ο Leonardo (με αφορμή αναγνώσματα γι’αυτόν)

Μαΐου 29, 2011

Τα σχέδια ανατομίας είναι αξεπέραστα ακόμη και σήμερα δοκίμια αναλυτικής δύναμης, παρατηρητικότητας και ακρίβειας.

Μπορεί οι ιδέες και οι εφαρμογές των ιδεών αυτών του Λεονάρντο ντα Βίντσι να είναι προχωρημένα παιδιά της εποχής του, ξεπερασμένα όμως και γοητευτικά αφελή καμιά φορά για την οργιαστικά επιστημονική εποχή μας και άρα, σαν επιτεύγματα, να είναι καθηλωμένα οριστικά στην εποχή που τα παρήγαγε, το φιλέρευνο πνεύμα όμως που τα γέννησε δεν έρχεται απ’το παρελθόν αλλά  αντίθετα από ένα τόσο μακρινό μέλλον που αργούμε πολύ ακόμη να το φτάσουμε. Σπάνια ένας άνθρωπος, τόσο τελεσίδικα-σαν κάθε πεθαμένος- ορισμένος απ’το παρελθόν στο οποίο έζησε, βρίσκεται συνεχώς παρών σε κάθε βήμα του μέλλοντος που συναντούμε σαν παρόν μας κάθε καινούργια  στιγμή της ζωής μας. Στην πραγματικότητα η οικουμενικότητα του μυαλού του δεν βρίσκεται στις απαντήσεις που έδωσε, που είναι σίγουρα ξεπερασμένες σαν πεπερασμένες, αλλά στις ερωτήσεις που διατύπωσε, στις απορίες που εξέφρασε και στις έρευνες που αποτόλμησε-όχι μόνο αυτές που πραγμάτωσε αλλά και αυτές που συνέλαβε και που έχουν την σφραγίδα της διάρκειας της αιωνιότητας.

Η ανατομία της μυστηριακής αλήθειας του έρωτα: το ποιητικό, το απογειωμένο μέσα απ’το ζοφερά, πεζά και γυμνά ανατομημένο

Advertisements

Οι μεγάλοι αναλυτικοί της εικόνας

Αύγουστος 31, 2010

Pieter Claesz: Το μέγιστο ανάλυσης που μπορεί να πετύχει μιά ζωγραφική είκόνα βρίσκεται λίγο πιό κάτω από την δομή της πινελιάς.

Μέχρι να έλθει η αληθινά συναγώνιστη τέχνη της φωτογραφικής εικόνας, την δουλειά της- όσο το δυνατόν πιό πειστικής-αναπαράστασης της πραγματικότητας την έκαναν οι ζωγράφοι μόνο. Αλλά και πάλι, αυτό ήρθε σχετικά πολύ αργά στην τέχνη της αναπαράστασης. Κι έτσι, η απόσταση που χωρίζει την πειστικά αναλυτική ζωγραφική από την μηχανικά επιτεύξιμη πιστότητα αναπαραγωγής μέσω της φωτογραφίας είναι υποπολλαπλάσια εκείνης που χωρίζει την ίδια αυτή ζωγραφική από την προηγούμενη απουσία της αναλυτικότητας σαν επιτεύγματος τεχνικού και σαν εδραιωμένης πρακτικής στη ζωγραφική.

Φωτογραφία με τον τρόπο του Claesz: το μέγιστο ανάλυσης που μπορεί να πετύχει μιά φωτογραφία είναι και η ίδια η κυτταρική δομή της:το πίξελ

Αλλά τί εννοούμε με τον όρο αναλυτική εικόνα; και ποιός είναι συνακόλουθα ο αναλυτικός καλλιτέχνης;

Θα λέγαμε ότι η αναλυτική εικόνα, στην ακραία της εκδοχή-αναγκαία γιά την κατανόηση του όρου ανάλυση- είναι το είδος αυτό προσέγγισης στην αναπαράσταση που γίνεται μοριακά περιγραφικό, που στο βαθύ πυρήνα των προθέσων του δηλαδή είναι να φτάσει σε ένα τέτοιο επίπεδο ανάλυσης  της εικόνας, ώστε το αμέσως επόμενο βήμα γιά να προσεγγίσουμε την πιό  αναλυμένη εικόνα και να ανακαλύψουμε νέα στοιχεία είναι η επικουρία μεγεθυντικών φακών, αφού πιά το γυμνό μάτι δεν θα μπορεί να συλλάβει την διαφορά. Εκ των πραγμάτων όμως οι ζωγράφοι-και σ’αυτούς γιά θέμα αρχής, δεν θα βάλλω τους μικρογράφους ακόμα κι αν συμβαίνει να συμπίπτουν πολλές φορές αυτές οι δυό ιδιότητες (π.χ. ο Jan van Eyck, ο Fouquet ή ο Hans Holbein)-έχουν ένα όριο στο πόση ανάλυση θα δώσουν στην εικόνα τους:  αυτό το όριο προσδιορίζεται από δύο συνισταμένες: το πάχος του πινέλου τους και την οξύτητα της όρασης τους. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε -καταχρηστικά-και την διάσταση της αναπαράστασης αλλά από την στιγμή που αποκλείουμε την μικρογραφία, η συνισταμένη αυτή,έχοντας την αξία της, δεν μπορεί να είναι καθοριστική, αφού σαν αναλυτική δύναμη μιάς εικόνας ορίζουμε την φυσιολογική απόσταση που μας χωρίζει εμάς, σαν θεατές, από την αναπαράσταση, δηλ. τα 20 με 30 περίπου εκατοστά(συνεχίζεται)

Hans Holbein ο νεώτερος: Ερρίκος ο 8ος. Εικόνα εξαντλητικής περιγραφικής δύναμης, μιά υποδειγματικά αναλυτική εικόνα.