Archive for the ‘Τα ωραία μη’ Category

Διαχείριση πένθους

Ιουλίου 22, 2010

Μη διαχειριστείτε το πένθος σας χωρίς μιάν υποψία χαράς στα χείλη. Αν υπάρχει κάτι που να επιβεβαιώνει με τον τρανότερο τρόπο ότι είστε ζωντανοί είναι ο θάνατος που σας πλησίασε και σας προσπέρασε. Κτύπησε όμως ένα οικείο σας πρόσωπο. Ασπαστείτε τον αγαπημένο σας εκλιπόντα στο μέτωπο μ’αυτή την σκέψη στα χείλη, σαν γιά να την ακούσει σαν ψίθυρο (οι νεκροί δεν ακούνε φωνές αλλά σε ψιθύρους καμιά φορά ενδίδουν…)

Advertisements

Εσωτερική αλληλογραφία

Σεπτεμβρίου 13, 2009

Bacco%20e%20Arianna,%20Vienna,Kunsthistorisches%20Museum

Αν έχεις κάτι να πείς, μη μού το πείς στ’αφτί, στα χείλια πέστο. Κι αν είναι μυστικό που δεν εκστομίζεται, δεν υπάρχει σεντούκι πιό εχέμυθο απ’αυτό που κλείνουν τα ματόφυλα μου. Σύρε μιά γραμμή οικειότητας τέτοια που να φέρει σε κοινή τροχιά την αλληλογραφία των μυστικών μας. Θάρθει έτσι το χέρι μου στο πόδι σου, το πηγούνι σου στο στέρνο μου κι εξωτερικός μου κόσμος στον εσωτερικό σου. Έλα  ν’αγαπηθούμε.

Οι μύγες μού φορτώνουνε τα κρίματα τους

Απρίλιος 7, 2009

Μη χρησιμοποιείτε τη πτητική σας ικανότητα για τυμβωρυχίες γιατί μετά θα με κατηγορείτε για άσκοπη χρήση τής μυγοσκοτώστρας. Και το ξέρετε πως δεν είναι έτσι.

 

flegel_still_papa_m

Έχουμε το σεισμό μέσα μας!

Απρίλιος 7, 2009

bellotto1

 

Μη κατεβάζετε άδικα τα βάζα απο ψηλά. Κάτι πρέπει νά μείνει απ’την ανάμνηση τής δόνησης που θάρθει. Κάποια μικροζημιά πρέπει να γινει. Τα αληθινα βιωμένα αισθήματα αφήνουν πίσω τα χνάρια τους. Το ρημαδιό ενός γυαλικού που σκορπίστηκε στο πάτωμα, λίγη σοκολάτα στην άκρη τού χειλιού ξεχασμένη κι απαρατήρητη ή ένας παράξενος κι επίμονος λεκές στην άκρη τού σεντονιού. Τί νομίζετε πώς μένει απ’τη ζωή?

 

Noli me tangere

Απρίλιος 6, 2009

noli_me_tangere1

 

Η θεότητά μου είναι πλασμένη απο τη ματαιότητα τού απτότερου μεγαλείου:τη τραγανή μου,βρώσιμη σάρκα. Ακούμπα με γυναίκα αν θέλεις να με δείς Θεό σου. Μη μ’ακουμπάς όμως αν θέλεις άλλο να έχεις Θεό.

Γωνιακά αισθήματα

Απρίλιος 6, 2009

868_l

 

Μη μού ανεμίζεις το μαντήλι κατα κεί που δε φυσάει. Έχω ζήσει και λιγότερο μελοδραματικούς αποχαιρετισμούς για να ξέρω ότι η αγάπη αποστρέφει το βλέμμα κατά τη φορά τού ανέμου που τη πήρε. Άδειασέ μου το βλέμμα σε παρακαλώ και γρήγορα.Επιβιβάσου τής αναχώρησης. Δεν είμαι κανενός μπακλαβά γωνία για να με τρώει η αγωνία αν θα πάρω θέση στο πιάτο σου. Μ’εχεις μαχαιρώσει πριν με κόψεις, νιώθω τη πηρουνιά σου προτού σερβιριστώ. Αγάπη είναι ο γλυκός πόνος που σερβίρουμε στον άνθρωπο που επιλέξαμε να μισήσουμε αγαπώντας τον.

Μη ψάχνετε στίς τσέπες σας

Απρίλιος 5, 2009

weeping118

 

Μη ψάχνετε στίς τσέπες σας. Δε θα βρείτε εκεί τα πνιγμένα σας συναισθήματα. Το μαντήλι που συνήθως περίμενε εκεί υπομονετικό την ώρα του το απορρόφησαν τα δάκρυα. Αποστρέψτε το βλέμμα,ρουφήχτε τη μύτη,απλώστε τα χέρια κι έτσι πιά χαλαρωμένος όπως είστε αφήστε εκείνη τη κλανιά που θα σάς λυτρώσει απο τα δήθεν μου πηγαία συναισθήματα. Πώς νομίζετε πως ανακουφίζονται απ’τούς πόνους τους τα εικονίσματα,μόνο με τα δάκρυα?

Τα φιλιά δεν έχουν τέλος

Απρίλιος 4, 2009

2273203195_ecd59c60c1

 

Μη μού δίνεις φιλιά που έχεις. Αυτά που δεν έχεις θέλω. Θάπρεπε να ξέρεις τη πλεονεξία μου…