Archive for the ‘Φώτης Κουβέλης’ Category

Τα δύο πρόσωπα του Ιανού και η μουσίτσα τους-(Παπανδρέου-Κουβέλης)

Απρίλιος 28, 2014

koppa-koubelis-papandreou (2)

Για τον Κουβέλη-τον πολιτικό κληρονόμο του Λεωνίδα Κύρκου, του ανθρώπου που έχει στο παθητικό του-ενεργητικό μηδέν παρεμπιπτόντως-τρεις διασπάσεις της αριστεράς, το να λειτουργεί σαν μοχλός διάσπασης και άλλου κόμματος δεν μού κάνει καμιά έκπληξη. Αλλά ακόμη περισσότερο έκπληξη δεν μού κάνει η συμπεριφορά του απερίγραπτου Παπανδρέου. Είναι τόσο ελεεινός όσο πάντα τον περίμενα και τον περιέγραφα πως είναι. Αυτό που κυρίως θέλω να τονίσω περισσότερο είναι ότι σ’αυτή του την πραγματικά άθλια συμπεριφορά-πρωτοφανή στα μεταδικτατορικά πολιτικά χρονικά!-δεν τού αρκεί η μικροψυχία του, η σκατοψυχοσύνη του, η μνησικακία του, η επιπολαιότητα του, η ανευθυνότητα του. Χρειάζεται κι άλλο ένα κρίσιμο στοιχείο, που είναι αυτό που κάνει τη διαφορά στην πολιτική και είναι αυτό που χαρακτηρίζει κάποιον προδότη: μόνο ένας ανιστόρητος άνθρωπος θα σκεφτόταν να κάνει τόσο κακό στην παράταξη του πατέρα του και στην παράταξη που τον ανέδειξε-με όποιους επιλήψιμους τρόπους, δεν έχει αυτό τώρα τόση σημασία-αρχηγό της και πρωθυπουργό της χώρας, ακριβώς τις παραμονές των τόσο κρίσιμων εκλογών για το θανάσιμα-απ’τον ίδιο κιόλας-λαβωμένο κόμμα του. Τέτοια ανανδρία δεν έχει ξαναδεί το πολιτικό σύστημα σε ολόκληρη την πολιτική Ιστορία του νεώτερου Ελληνισμού και μια τέτοια ιδιότητα μόνο με έναν βαθιά ανιστόρητο άνθρωπο θα ταίριαζε. Από τις πρώτες μου αναρτήσεις τόνιζα αυτή την κρίσιμη ποιοτική υστέρηση σ’αυτό το βαθιά αμοραλιστικό πρόσωπο.  Μόνο ένας ανιστόρητος έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει αποτελεσματικός προδότης. Και ο Παπανδρέου με τη προβληματική ψυχοδιανοητική προσωπικότητα και το τεμπέλικο πνεύμα αλλά και την βαθιά ανελλήνιστη συγκρότηση του έδειξε πόσο η κτηνώδους βλακείας φύση του πάει χέρι-χέρι με τον προδοτικό του χαρακτήρα. Ένας άφιλος συμπλεγματικός γόνος, κακομαθημένος και εκδικητικός κλείνει την ελεεινή του Ιστορία βάζοντας ταφόπλακα στο δημιούργημα της ίδιας της οικογένειας του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε προειδοποιήσει: «το ΠΑΣΟΚ δεν κληρονομείται» . Προφανώς διαισθανόταν πόσο άσωτος ήταν ο πιο πιθανός του κληρονόμος.

 

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή έγινε εν βρασμώ ψυχής και ενδεχομένως να μην είναι με τον καλύτερο τρόπο γραμμένη αφού βγήκε απνευστί και δια μιάς. Δεν τη διορθώνω γιατί θέλω να περάσει η οργή που με διακατείχε τη στιγμή που την έγραφα.

Advertisements

Ψαριανός: έχω κάτι-επιτέλους!-για να ντρέπομαι

Οκτώβριος 7, 2012

Ο λιγδιάρης λέτσος φίλος του ροζ νεοφασίστα Μπουμπούκου Γεωργιάδη, βρήκε κάτι για το οποίο επιτέλους να ντραπεί: για την ξεδιαντροπιά του όπως του την ξεσκεπάζει η «Αυγή». Μέχρι τώρα είχε χίλιες δυό άλλες αφορμές να ντραπεί για χίλια δυό άλλα πράγματα αλλά η ελλιποβαρής τσίπα του περνούσε την χειμερία νάρκη της. Θίχτηκε μόνο όταν αποκαλύφθηκε η πομπή του ελεεινού σκατοχαρακτήρα του. Ένα θιγμένο αρπακτικό λοιπόν που σκούζει γιατί του βρήκαν λερωμένα τα άκοπα, λιγδιασμένα του νύχια. Ας όψονται βέβαια αυτοί που τον έκαναν φίρμα-τώρα τον κατηγορούν!-λες και δεν ήξεραν για ποιας ποιότητας άτομο μιλούσαμε όσοι τον ξέραμε- τον ξέραμε από απόσταση βέβαια, γιατί έχει κι η μπόχα τα λιποθυμικά της όρια.

Μνημόσυνο για το Λεωνίδα Κύρκο

Αύγουστος 30, 2012

Ένας πολιτικός γάμος που μοιάζει με κηδεία κι ένα μνημόσυνο μια καλή επικοινωνιακή αφορμή κοινοποίησης του. Ο παππούλης δεξιά-πάντα δεξιά!-στη φωτογραφία, σε ρόλο κόλυβων που θα τα κάνει μια χαψιά το κήτος που κείται δεξιά του.

Η πολιτική Ιστορία του Κύρκου-είναι πια Ιστορία ο Κύρκος, υποσημείωση της για την ακρίβεια -πέρα από το αρνητικό της πρόσημο, σημειολογικά θα μείνει στη μνήμη μας σαν να εξελίσσεται γύρω από αστικά-μεγαλοαστικά μάλλον-τραπεζώματα, γύρω από κούφιες σεντιμενταλίστικες ρητορείες-μπα σε καλό του, μας έκανε και βαλαντώσαμε στο κλάμα απ’το πολύ γέλιο-και τέλειωσε με μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία που θα την ζήλευε ακόμη και Αρχιεπίσκοπος. Τον έκλαψε όλος ο καλός ο κόσμος, που ανακάλυψε-πολύ αργά αλίμονο!-ότι έχασε έναν αληθινά πολύ δικό του άνθρωπο. Το πνευματικό του θρεφτάρι-κουρέλι πραγματικό από την απουσία του μέντορά του-ο Φώτης Κουβέλης σ’ενα χρόνο από το θάνατο του πνευματικού ηγέτη των ιδεολογικών ρετιρέ, άπλωσε την περπατησιά του και-πούσαι Λεωνίδα να τον καμαρώσεις!-είναι πια στην Κυβέρνηση! Συναποφασίζει σαν αριστερά, στο όνομα και της δεξιάς!  Στο τέλος αυτής της διαδρομής τον περιμένει το ακριβό τρόπαιο μιας δικαίωσης πολύ λουσάτης: φημολογείται ότι θα γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Θα διαδεχτεί τον ζοφερότερο εθελόδουλο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας Πρόεδρο της Δημοκρατίας με μία υπόσχεση και ένα όραμα και στόχο: νάχει τη χαρά να υπογράψει ακόμη περισσότερα μνημόνια και να ξεπεράσει  έτσι τον σημερινό δεινόσαυρο του προεδρικού μεγάρου. Η γνώμη μου είναι ότι θα τους πετύχει τους στόχους του: έχει όλες τις προδιαγραφές να γίνει ακόμη χειρότερος από τον Παπούλια. Διάνυσε πολύ περισσότερο δρόμο προς την προδοσία, ερχόμενος-έτσι λέει, καλοπροαίρετα ας τον πιστέψουμε-από την αριστερά. Αν μάλιστα συνυπολογιστεί και η συμβολή σ’αυτό του μακαρίτη που σήμερα μνημονεύσαμε, που η μοχθηρία του και το μίσος του προς οτιδήποτε αυθεντικά αριστερό και σοσιαλιστικό τον έκανε τόσο κοσμαγάπητο στα σαλόνια της μπουρζουαζίας, τότε όχι πρόεδρο αλλά ακόμη και ισόβιο δικτάτορα θα έπρεπε να τον χρίσουμε τον μουλωχτό μπάρμπα-Φανούρη.

Εργολαβίες-Μαρία Ρεπούση

Ιουλίου 25, 2012

Ρεπούση: Η Θεούσα της Παγκοσμιοποίησης,πιο στυλάτη-αυτό είναι αλήθεια-αλλά όχι λιγότερο σκυλιασμένη. Για να παραλλάξουμε λίγο τον Λασκαράτο: οι καμπάνες της-καλοπληρωμένες από τους διεθνείς χρηματοδότες της-χτυπούν σαν λυσσασμένες.

Σε τούτο το μπλογκ είμαστε σκληροπυρηνικά άθρησκοι. Θεωρούμε ότι οι Θρησκείες έχουν επιτελέσει τον Ιστορικό και Κοινωνικό τους ρόλο-τους είχαν από ιστορική αναγκαιότητα αυτούς τους ρόλους και με αυτή την έννοια οι Θρησκείες συνέβαλαν κι αυτές τα μέγιστα στην εξέλιξη της Ανθρωπότητας σαν συνεκτικοί ιστοί πολιτισμού και ιστορίας. Εξυπακούεται ότι οι άνθρωποι είναι απολύτως ελεύθεροι και να θρησκεύουν και να μη θρησκεύουν και φυσικά οι πρώτοι έχουν το επιπλέον ότι αποδεχόμενοι κάποια ανώτερη δύναμη που να τους εμπνέει και να τους καθοδηγεί, μοιραία διακρίνονται για το ξεχασμένο-για να μην πω παρεξηγημένο-χάρισμα της ταπεινότητας, που βρίσκεται στον αντίποδα της αλαζονείας πολλών ορθολογιστών.

 

Θάταν αναμενόμενο λοιπόν η πρόθεση της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ Μαρίας Ρεπούση για κατάργηση του εκκλησιασμού στα σχολεία να μας έβρισκε ένθερμα σύμφωνους. Αλλά δεν μας βρίσκει. Γιατί όμως; Το βέβαιο είναι ότι ο εκκλησιασμός, τα θρησκευτικά και ΕΙΔΙΚΑ η παρουσία κληρικών στα σχολεία είναι ένας ανεπίτρεπτος αναχρονισμός για το σχολείο του 21ου αιώνα. Αν εν πάση περιπτώσει η θρησκεία πρέπει να μπει σαν γνωστικό αντικείμενο μπορεί να γίνει αυτό σαν κεφάλαιο της Ιστορίας, της Κοινωνιολογίας ή της Φιλοσοφίας. Άρα η βάση της τοποθέτησης της βουλευτού μοιάζει να είναι σωστή και επικαιροποιημένη. Δεν έχουν όμως έτσι τα πράγματα. Η κυρία δεν ξεκινά τόσο από διάθεση εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης όσο από συγκεκριμένες ιδεολογικές (αν η χρηματοδότηση γεννά ιδεολογίες) αφετηρίες και που όλες συνοψίζονται στην εξής μία και μόνη: την ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ! Με άλλα λόγια η κυρία αυτή έρχεται να αντικαταστήσει ένα δόγμα-αυτό του εθνικού κράτους με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά,ανάμεσα στα οποία έχει σημαντικό ρόλο και η θρησκεία, με ένα άλλο δόγμα, αυτό του κράτους μέρους μιας ενιαίας παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας, χωρίς διαφοροποιήσεις, χωρίς ιδιαιτερότητες εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές, ιστορικές ακόμη και φυλετικές.

 

Όλο αυτό το πολιτικά ορθό οικοδόμημα της παγκοσμιοποίησης είναι ουσιαστικά ένα εργαστηριακό δόγμα που κατασκευάστηκε στα ιδεολογικά εργαστήρια της υπερδύναμης και συστηματικά προωθείται σαν μια νέα, επικαιροποιημένη εκδοχή του Ρωμαϊκού Imperium. Όπως κάθε ανάλογη υβριδική κατασκευή έχει τα τερατικά της χαρακτηριστικά και τις αποκρουστικές της όψεις μια από τις οποίες είναι ο δογματισμός. Καμιά παράλογη διανοητική κατασκευή-και αυτό είναι η παγκοσμιοποίηση-δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς δόγματα, χωρίς ανελαστικό τρόπο σκέψης. Και ενώ η παγκοσμιοποίηση -σαν νόημα, όχι σαν όρος- εκ των πραγμάτων υφίσταται με την ύπαρξη ποικιλίας πολιτιστικών εκδοχών, ισάξιων και γοητευτικών, η δογματική εργαστηριακή εκδοχή του όρου την αντιλαμβάνεται σαν ομογενοποιημένη ανυπαρξία ιδιαιτεροτήτων. Στις ΗΠΑ δεν θα δεις π.χ. παπάδες με τα μαύρα τους τα ράσα στο δρόμο-παρόλο ότι δεν απαγορεύεται παρόλα αυτά δεν ευνοείται ένα τέτοιο ντύσιμο-αντίθετα στην Ελλάδα θα βρεις. Αυτό είναι μια πολιτιστική μας ιδιατερότητα που σας διαβεβαιώ οι ξένοι την απολαμβάνουν. Όπως κάθε άτομο έχει τα ιδιαίτερα πολιτιστικά του χαρακτηριστικά που θέλει ή δεν θέλει να τα επιδείξει και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμα του, έτσι και κάθε λαός μέσα στην κοινωνία των λαών. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα των λαών να έχουν αυτά ή εκείνα τα χαρακτηριστικά και δεν υπάρχει καμιά παγκοσμιοποιητική και εκ των άνω διαδικασία που να αποκλείσει την ύπαρξη τους και την προβολή τους. Το αν ένας λαός θέλει να απαλλαχτεί από αυτά τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά και να υιοθετήσει άλλα-παίζει ας πούμε, για να κάνουμε και λίγο χιούμορ, και η χλαμύδα και το ιμάτιο-δεν είναι του δόγματος της παγκοσμιοποίησης να το καθορίσει.

 

Αυτό λοιπόν που εισηγείται η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ δεν είναι εκσυγχρονισμός αλλά αντικατάσταση ενός-θεμιτού όμως- εθνικού δόγματος από ένα άλλο, υπερεθνικό που τάχα μου και δήθεν μου μας σερβίρεται αποϊδεολογικοποιημένο, πολιτικά ορθό και αποστειρωμένο. Όλοι όμως ξέρουμε ότι αυτό είναι «γραμμή»-γι’αυτό και χρηματοδοτείται τόσο σκανδαλιστικά πλουσιοπάροχα-που έχει απώτερο σκοπό μέσω της ομογενοποίησης των λαών, των φυλών, των γλωσσών, των θρησκειών, την ευκολότερη καθυπόταξη τους σε  ένα κυρίαρχο, που συμβαίνει να έχει κόμπλεξ κατωτερότητας αφού τον μεν γηγενή πολιτισμό-αυτόν των Ινδιάνων-  τον εξαφάνισε, τον δε ευρωπαϊκό ή τον αφρικανικό τον νιώθει απειλητικό για ιδεολογική κυριαρχία του. Να το πω αλλιώς; Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ!

 

Και λίγα λόγια για την πρωθιέρεια της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα. Φυσικά προτού την ακούσω εγώ ο ίδιος και σχηματίσω δικιά μου γνώμη έφτασε στ’αφτιά μου ο θόρυβος των δηλώσεων της, των συγγραμμάτων της και της επικοινωνιακής της επιτυχίας. Επειδή έχω αρκετά ελαστικές απόψεις για τα πράγματα και τον δογματισμό δεν τον υπηρέτησα ποτέ μου-π.χ. ενώ είμαι ορκισμένος αντικληρικαλιστής, είμαι ταυτόχρονα και κάθετα αντίθετος στην κατάργηση του κλήρου με νομοθετήματα κλπ διοικητικές πράξεις-αυτές τις λύσεις τις δίνει η κοινωνία με τον μαρασμό αυτών θεσμών-επειδή λοιπόν δεν είχα προοιμίου αρνητική θέση για την Ρεπούση, θεώρησα απαραίτητο για να σχηματίσω σωστή γνώμη γι’αυτήν ότι θάπρεπε να την παρακολουθήσω στις διάφορες δημόσιες εμφανίσεις της. Τότε πια κατάλαβα ότι αφενός μεν δεν είχε αυτή την λάμψη πνεύματος και τη συγκρότηση που θα σε μάγευε με το λόγο της και το επιχείρημα της αλλά ήταν μια από εκείνες τις μετριότητες που αναδεικνύει αυτή η τρομερή εποχή της μιντιοκρατίας που κάνουν αισθητή την παρουσία τους με λεκτικές στρακαστρούκες-ούτε καν πυροτεχνήματα! Φυσικά είναι προφανές ότι η συγκρότηση της είναι μετριότατη και δεν είναι σε θέση να συντάξει ιδεολογικό πρόγραμμα για την παιδεία ή να δώσει μέσα σε λίγες γραμμές ένα περίγραμμα της αντίληψης της-αν μπορεί να την έχει η καημένη!-για την Ιστορία(κάντε σύγκριση με τον πυκνό-όταν το θέλει και όταν επιβάλλεται-αλλά και τον κελαρυστό λόγο της Γλύκατζη Αρβελέρ!). Και όπως κάθε πνευματική μετριότητα του είδους της η Ρεπούση δογματίζει ανόητα, ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΑ και δηλητηριασμένα. Δεν διαφέρει σε τίποτε από τις ξενέρωτες θεούσες της Ορθοδοξίας που υποτίθεται ότι αντιστρατεύεται. Είναι μια ΘΕΟΥΣΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ.

Ο Φανούρης και το (καινούργιο αλλά και τόσο παλιό ε;) σόι του.

Ιουνίου 18, 2012

Σαν το 1989!

Αντιγράφω από το http://www.enikos.gr :» Ολοκληρώθηκε πριν από λίγο η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς η οποία ενέκρινε την εισήγηση του προέδρου του κόμματος Φώτη Κουβέλη για τις διαδικασίες συγκρότησης κυβέρνησης.

Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση, «η Κεντρική Επιτροπή αποφάσισε ότι τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας πρέπει να εξασφαλίζει προγραμματική συμφωνία και να απαρτίζεται από φερέγγυα πρόσωπα».

Φερέγγυα πρόσωπα ζητάς μπαρμπα-Φώτη μας; Αμέσως! Ντόρα Μητσοτάκη! Μπορεί να σου καταθέσει και εγγυητική επιστολή 1.000.000 $ σε τράπεζα του Λονδίνου!

Η ΔΗΜΑΡ μοιράζει κουτόχορτο!( Μιχελογιαννάκης-Ρεπούση εις πνεύμα ένα)

Μαΐου 2, 2012

Αυτό που ζούμε τώρα με τη ΔΗΜΑΡ έχει ήδη προετοιμαστεί δυόμισυ χρόνια πριν! Οι δύο από τους πρωταγωνιστές είναι βέβαια νεκροί-ο ένας φυσικά και ο άλλος εγκεφαλικά και πολιτικά-αλλά η πολιτική και οι ίντριγκες της είναι πολύ MEGA-λη για να μένει σε λεπτομέρειες.(λεπτομέρεια είπα; στ’αριστερά της φωτογραφίας-πάντα αριστερά, σικάτα αριστερά-η κυρία Όλγα Τρέμη…).

Το πήραμε πια καλά το μάθημα: τα τραπέζια στην πολιτική δεν γίνονται για το πιάτο της μέρας αλλά για τη μάσα μιας ζωής! Από τα σουτζουκάκια της Μαρίκας Μητσοτάκη και το δείπνο των τεσσάρων με τη Βάσω Παπανδρέου και την σημιτική συμμορία, μέχρι το τιμητικό δείπνο για τον Λεωνίδα Κύρκο, δυόμισυ χρόνια πριν, τα τραπέζια είναι ο ανεπίσημος τρόπος να δηλωθούν πολιτικές εξελίξεις και συνακόλουθα να μοιραστούν πίττες εξουσίας και των συνεπακόλουθων τυχερών της. Έβγαζε μάτι το σχέδιο και φαίνεται ότι τηρήθηκε με την θρησκευτική ευλάβεια που οι μαφιόζοι τηρούν τους όρκους τους, παρόλο ότι οι αντίξοες πολιτικές συνθήκες θα μπορούσαν να συνηγορήσουν για το ατελέσφορο του σχεδιασμού. Η συμβολική παρουσία της απολύτως έμπιστης του MEGA channel Όλγας Τρέμη ήταν ένα είδος εγγύησης από δυνάμεις και συμφέροντα αποφασισμένες να φέρουν σε πέρας το σχεδιασμό κι έτσι η συμβολική παρουσία της γηραιάς και έμπειρης παρουσιάστριας γίνεται πια και εμβληματική.

Πάντα πρώτο τραπέζι πίστα και ο πιο θερμός χειροκροτητής του Παπανδρέου ο κύριος «ΑΝΔΡΟΣ ΠΕΣΟΥΣΗΣ ΠΑΣ ΑΝΗΡ ΑΝΔΡΕΥΕΤΑΙ» Γιάννης Μιχελογιαννάκης, ο αληθινά τελευταίος των Μοϊκανών του πιο τυφλωμένου, αφιονισμένου γιωργοπαπανδρεϊσμού.

Βέβαια μαφιόζικες πολιτικές συμφωνίες που δεν έχουν κανένα, μα κανένα ηθικό κίνητρο είναι λογικό να εκτελούνται με τον κακόγουστο και χοντροκομμένο τρόπο που οι εγκληματίες του είδους φέρουν εις πέρας τα σχέδια τους-δεν είναι ώρα για καλλιγραφίες προφανώς! Έτσι μεσ’ την πρεμούρα των ραγδαίων εξελίξεων έπρεπε να επιταχυνθεί και η ολοκλήρωση του σχεδίου έτσι ώστε βάσιμα και με μεγάλες πιθανότητες να έχει την επιτυχία που προσχεδιάστηκε να έχει. Όλοι οι γνωστοί συνεργάτες των συγκροτημάτων επιστρατεύτηκαν για το μεγάλο κόλπο: από την περιβόητη Ρεπούση-ήδη ο Σταύρος Θεοδωράκης πρόλαβε και της πήρε αγιοποιητική συνέντευξη-μέχρι τον Παναγιώτου και τον Μπέζο. Όλες αυτές οι φιγούρες που χρόνια τώρα στήριξαν τον σημιτισμό και τον παπανδρεϊσμό και με έργο και με λόγο και με διάνοια και βαθιά ψυχική ταύτιση, ξαφνικά και σαν από κάποιου είδους επιφοίτηση ανακάλυψαν λέει την αριστερά-από κοντά κι ο ψωριάρης Σημίτης-ο ίδιος μα το Χριστό!

Εκεί που ο ψωριάρης ήταν χώρια, ξεχασμένος δικαίως απόλους, τώρα είναι μαζί κι αυτός-με τον μπάρμπα μου τον ψεύτη, το μπάρμπα Φώτη.

Είπαμε όλα έγιναν βιαστικά και μοιραία χοντροκομμένα. Στο μυαλό των βασικών σχεδιαστών αντιμετωπιζόμαστε σαν κουτοχορτοφάγοι άξιοι της περιφρόνησης τους και της απατεωνίας τους.Κι έτσι προχώρησαν το κυνικό τους σχεδιασμό προσβολής της νοημοσύνης μας στα απώτατα όρια του: η απόλυτα εμβληματική φιλομνημονιακή και κτηνωδώς και τυφλωμένα φιλογιωργοπαπανδρεϊκή φιγούρα του μακράν γελοιωδέστερου βουλευτή που πέρασε ποτέ από τα κοινοβουλευτικά έδρανα μεταπολιτευτικά, είναι πια κι αυτός-ΚΙ ΑΥΤΟΣ, ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ, ο μεγάλος ηρακλειδέας του Γιώργου Παπανδρέου!-είναι επίλεκτο μέλος της ΔΗΜΑΡ και υποψήφιος βουλευτής της! Είναι λάθος πια να μιλάμε για υποκρισία εκ μέρους της ΔΗΜΑΡ: εδώ μιλάμε για κατάμουτρη προσβολή. Ο αμοραλισμός τους πια ξεπερνάει το στάδιο της εγκληματικής υποκρισίας και φτάνει πια στην κτηνωδία του σαδιστικού κυνισμού. Μιλάμε για αληθινά αδίστακτα άτομα!

Αν το 2009 η μεγάλη απάτη είναι τα «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» του προδοτικού Γιώργου Παπανδρέου, η μεγάλη απάτη των εκλογών του 2012 είναι η διατυμπάνιση από μέρος της ΔΗΜΑΡ του ψευδεπίγραφα αντιμνημονιακού προφίλ της. Ο ελληνικός λαός έχει υποστεί ένα πολύ βαρύ ψυχολογικό σοκ με το βίωμα της μαζικής εξαπάτησης του από τον προδοτικό Παπανδρέου και έχει τις κεραίες του σηκωμένες σε κάθε απόπειρα εξαπάτησης του για μια ακόμη φορά. Ο Κουβέλης νομιζει ότι η υπόθεση της εξαπάτησης ενός λαού είναι υπόθεση δικανικής επιχειρηματολογίας μπροστά στο δικαστήριο. Νομίζει ότι με το να ψελλίσει κάποιες δικαιολογίες θα πείσει για την επιβολή της απάτης που σχεδιάζει μαζί με όσους τον χρηματοδοτούν σε χρήμα ή σε είδος. Δεν θα του περάσει του επίγονου του μοχθηρού Κύρκου ο από τον βαθύ του τάφο ο σχεδιασμός .

Μαρία Ρεπούση(η «κυρία» με τα μαύρα δεξιά): Μια bitchy dominatrix par excellence! Η μεγαλύτερη χαρά της θάταν να βλέπει πληθυσμούς να «συνωθούνται» σε λιμάνια. Υποψήφια με τη ΔΗΜΑΡ! Αψηφίστε την!

Υ.Γ. Προσέξτε κάτι νόστιμο που ψάρεψα στη σελίδα της πρωθιέρειας της παγκοσμιοποίησης στην Ελλάδα και υποψήφιας βουλευτίνας Ρεπούση-της γνωστής, της εξαιρετέας!-στο Facebook.Σχολιάζει λοιπόν ένας-προφανώς καλοπροαίρετος και ευγενικός επισκέπτης της: «Ελπίζω η ΔΗΜΑΡ να μην βγει σε μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ» Και η απάντηση της-Θεάς, δεν το συζητάμε αυτό!-επιστημόνισσας: ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ! Τόση σαφήνεια και τόση κατηγορηματικότητα από αυτήν την εμβληματική μορφή των εξωνημένων διανοούμενων της συμφοράς!

Η επίμαχη σελίδα της χρηματοδοτούμενης του Τζωρτζ Σόρος με το σιβυλλικό(για να μην πω ηθικά σιφυλιδικό) ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ της!

Η Ferrari της ΔΗΜΑΡ

Απρίλιος 16, 2012

Είναι ο Ψαριανός μια παραλλαγή του αντιεξουσιαστή Γιώργου Παπανδρέου; Προφανώς ναι. Όχι προς το γκαγκά του πανίβλακα βέβαια και μάλλον προς το αποφασιστικά πιο κουτοπόνηρο του. Αδέξιος σαν αρπακτικό-καρφώνεται πολύ εύκολα γιατί σαν μικροαστούλης είναι πιο λιμασμένος, πιο λιγούρης. Και έχει μια τάση, αυτός ο κατά τα άλλα ροκ και αντισυμβατικός, να συγκαλύπτει και να προστατεύει ό,τι ελεεινότερο διαθέτει το ελληνικό πολιτικό προσωπικό:από το φλώρι Κωστή Χατζηδάκη μέχρι τον σκληροπυρηνικό φασίστα Βορίδη, που αριστερός αυτός-ξέρετε αυτού του τύπου οι αριστεροί πόσο μεγαλόψυχοι είναι αρκεί να θυμηθείτε τον Τσίμα και τη σχέση του με τον Χριστοφοράκο της Ζήμενς-λέγαμε λοιπόν για τον αριστερό Ψαριανό και το απαλλακτικό βούλευμα του για την υποψία φασισμού του Βορίδη: δεν είναι πια, ήταν!(δήλωση στο Σταύρο Θεοδωράκη-πού αλλού;). Ψηφίστε τον λοιπόν για να δείτε πώς είναι να εφαρμόζουν το μνημόνιο αριστεροί αυτής της κοπής-μ’αρέσει ότι υπάρχει στη φωτογραφία κριτική για τους κομουνιστές ενώ στην πραγματικότητα θα μπορούσε να είναι ένας ωραιότατος-αλλά πού τέτοια γενναιότητα; ένας ωραιότατος αυτοσαρκασμός).

Ο Άκης έδειχνε τη ροπή του στο σκάνδαλο, προτού καν αυτό υπάρξει, με την αγάπη του για την πολυτέλεια, την κομψότητα και το στυλ. Είναι περιπτώσεις που αυτά τα στοιχεία είναι ένδειξη-ένδειξη,εξηγούμαι, όχι απόδειξη-μιας προδιάθεσης να υποκύπτεις σε πειρασμούς που θα σου τύχουν στην σπουδαία ζωή σου, αν τυχόν σκεφθείς να γίνεις υψηλόβαθμο πολιτικό στέλεχος και αν αυτό το συνδυάσεις με την ανανέωση που θέλεις να φέρεις σ’αυτή την καινούργια, σπουδαία ζωή, της αισθηματικής σου γκαρνταρόμπας-μιά όμορφη, ελκυστική, νέα συμβία ας πούμε.

Όσοι βρίσκονται έξω απ’το χορό τέτοιων πειρασμών μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι: η συνείδηση της ηθικής τους παραμένει απρόσβλητη και αλώβητη. Επειδή όμως βλέπω τη ΔΗΜΑΡ να ξιπάζεται για την πολλήν ηθική της, καταγγέλλοντας την ηθική των άλλων, θα συνιστούσα στο κόμμα να κρατάει και καμιά πισινή τώρα που, οσονούπω, θα γίνει κυβερνητικό κόμμα. Αν στις τάξεις της φιλοξενεί λιγούρηδες που ποζάρουν με Ferrari-το τρελό όνειρό τους, των σωτήρων της πατρίδας!-τότε οι πιθανότητες να βρεθούν και εκεί μέσα οι αντίστοιχοι δικοί τους Τσοχατζόπουλοι δεν είναι καθόλου, μα καθόλου αμελητέες. Εξάλλου είναι παρατηρημένο: όσο πιο κραυγαλέα ηθικολογείς τόσο πιο απεγνωσμένα προσπαθείς να κρύψεις τις ποιότητες και τις ιδιότητες  σου που καταγγέλλεις πολύ βολικά στο πρόσωπο των άλλων. Το κάνουν συστηματικά αυτό οι ιεροκήρυκες είτε από το ύψος του άμβωνα τους είτε από το βάθος του μικροφώνου τους.

Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται

Σεπτεμβρίου 12, 2011

Όταν ο κύριος «ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται»(Γιάννης Μιχελογιαννάκης) συνάντησε την πεσούσα άνδρα!

Απίστευτο:σκηνοθέτησε την κηδεία του! ( η περίπτωση Λεωνίδα Κύρκου)

Αύγουστος 31, 2011

Έχει ένα τρόπο η ανασφαλής ματαιοδοξία να σε ρεζιλεύει στο θάνατο σου! Θαυμάστε κηδεία αντισυμβατικού αγωνιστή της αριστεράς: κοράκια με παπιγιόν και γάντι κι από πάνω κόκκινα γαρύφαλλα μεταμφιεσμένα σε τριαντάφυλλα!

Αντιγράφω από την ειδησεογραφία τη σχετική με το θάνατο και την κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου:»Αύριο, στις πέντε το απόγευμα, θα γίνει η πολιτική κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου στο Πρώτο Νεκροταφείο. Η σορός του θα βρίσκεται στο χώρο τέλεσης των πολιτικών κηδειών από τις 12:00 το μεσημέρι. Κατόπιν επιθυμίας του εκλιπόντος, μοναδικός ομιλητής θα είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης…» ή «… όπως ο ίδιος ο νεκρός είχε ζητήσει, στο τέλος της πολιτικής του κηδείας εκτελέστηκε από μια νεαρή σολίστρια η ωδή στη χαρά Μπετόβεν.» και άλλα τέλος πάντων τέτοια νόστιμα και χαριτωμένα.Γιατί η ανάγκη τόσης μεταθανάτιας σκηνοθεσίας και μάλιστα από τον ίδιο τον πεθαμένο; Τι είδους εγώ ήταν αυτό που είχε τέτοιο ματαιόδοξο -αλλά και τόσο εξόφθαλμα ανασφαλή- τρόπο σκέψης;

Φυσικά και δεν φέρει ευθύνη ο ίδιος για το ότι στην κηδεία αυτού που δήλωνε ανυπότακτα αντισυμβατικός και αριστερός, παρατάχτηκαν αγήματα του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας. Ούτε γιατί παιάνιζε με το χαζοχαρούμενο πένθος της η μπάντα του Δήμου της Αθήνας. Είχε την πρόνοια να προβλέψει ποιος θα τον εξυμνήσει, δίνοντας παραγγελία για συγκεκριμένο ομιλητή στον επικήδειο του-επικήδειο που δεν τον απέτρεψε όμως κανενός είδους οφειλόμενη και αναμενόμενη σεμνότητα εκ μέρους του παραγγελιοδότη- αλλά την αβλεψία να γελοιοποιηθεί με τα επικήδεια καρναβαλίκια δεν την απόφυγε. Πόση ανασφάλεια κρύβουν όλα αυτά αλήθεια και πόση ρηχότητα πνεύματος! Και πόσο θεμελιακά ξένα είναι σε κάθε είδος όχι μόνο ειλικρινούς αριστεροφροσύνης αλλά και αγωνιστικής , δηλαδή ασκητικής,  μετριοφροσύνης!

Όλα αυτά διαισθανόμενος ίσως ο Βαρδής Βαρδινογιάννης-μπορεί και γνωρίζοντας-θεώρησε καθήκον του να προσέλθει ταπεινός προσκυνητής, αυτός και η πάντα τόσο στυλάτη συμβία του, μπρος στη σωρό αυτού που τον ένιωσε, έστω μετά θάνατο, φίλο του. Είναι να σπαράζεις όταν διαπιστώνεις το βάθος και την ειλικρίνεια μιας-αλίμονο τόσο όψιμης!-φιλίας.

Άλλη μια άποψη από την μεγαλοπρεπή κηδεία του σεμνού(;) ηγέτη της πιο δεξιάς αριστεράς που έχει ποτέ υπάρξει. Τα ρετιρέ και οι κηδείες τους.

Καμίνη κότα, άναψε τα φώτα!

Μαΐου 27, 2011

Καμίνης: γεννήθηκε κοντός από προσωπική επιλογή. Για να δείχνει μεγάλος ο προστάτης του!

Υπήρχε περίπτωση ο αχυράνθρωπος του Παπανδρέου στο Δήμο Αθηναίων Γιώργος Καμίνης να μην επιλέξει πολιτική σκότους, για να βοηθήσει κι αυτός, στο μέτρο των δυνάμεων που του δίνει το πόστο για το οποίο τον προόρισε ο εγκάθετος δυναστικός γόνος; Να μην συνδράμει, με κάθε δόκιμο ή αδόκιμο τρόπο, τούτη την κρίσιμη ώρα, τον παραπαίοντα και σε σύγχυση του κενού του κρανίου διατελούντα εισηγητή του κατοχικού μνημονίου και μεγάλο προστάτη του; Όχι βέβαια. Εξάλλου τους ενώνει η κοινή και στους δυό τους απουσία πνεύματος-μπορεί κανείς αυτό να το χαρακτηρίσει πνευματική συγγένεια μόνο και μόνο ακριβώς επειδή το πνεύμα είναι κοινά και αμοιβαία απόν και από τους δυό τους.

Βρίσκω σημειολογικά λοιπόν πολύ χαρακτηριστική την απόφαση-γιατί περί απόφασης πρόκειται, μην αμφιβάλλετε καθόλου γι’αυτό- του Καμίνη να αφήσει στο σκοτάδι μια αυθόρμητη λαϊκή συγκέντρωση στο κέντρο της Αθήνας και φυσικά την βρίσκω απολύτως αναμενόμενη από ηθικά πυγμαίους σαν τον δημαρχιακό λακέ της προδοτικής  δυναστείας. Αλλά ο λαός δεν είναι θυμόσοφος με την καρτερία του μόνο αλλά προπάντων με το σκώμμα του και αποδομεί στο πι και φι ό,τι και η πιο επιστημονικά άρτια επικοινωνιακή στρατηγική οικοδόμησε  πάνω σε ουτιδανούς σαν τον Παπανδρέου ή τον Καμίνη. Από δω κι εμπρός λοιπόν το σκοτεινό αυτό ενεργούμενο του Παπανδρέου θα το στεφανώνει σαν επιγραφή νέον το σύνθημα: ΚΑΜΙΝΗ ΚΟΤΑ ΑΝΑΨΕ ΤΑ ΦΩΤΑ!