Archive for the ‘Blogging’ Category

Αυτό που φοβάται ο Γιωργάκης!*

Ιανουαρίου 15, 2015
Τοτελευταίο, ανολοκλήρωτο, σχόλιο στο μπλογκ του Γιωργάκη "Επίκαιρο".

Το τελευταίο, ανολοκλήρωτο, σχόλιο στο μπλογκ του Γιωργάκη «Επίκαιρο».

Κάνω την ανάρτηση για όσους φίλους τυχόν με αναζητήσουν στο «επίκαιρο». Τώρα ξέρουν.

Για να πω την αλήθεια είχα κουραστεί με τους ιντερνετικούς του τραμπούκους-παλιά, επί παντοκρατορίας του, τους αποκαλούσα, «επικοινωνιακά SS του πανίβλακα» και της πανικόβλητης δυναστείας του-και για να είμαι ειλικρινής, δεν μού πέφτει άσχημα ότι με κόψαν. Είχα ξεκινήσει να διαβάζω τα βράδια ένα γιγαντιαίων διαστάσεων βιβλίο, όχι τόσο εύκολο, και με τη προκήρυξη των εκλογών το άφησα πίσω. Άντε επιτέλους να γυρίσω στο πνεύμα και στην υγεία του και ν’αφήσω την αρρώστια της αφόρητης παπανδρεϊκής βλακείας και των προβατοπαδών της.

*Αυτό που φοβάται ο Γιωργάκης; μα τί άλλο; Το πνεύμα,την εξυπνάδα, το θεμελιωμένο επιχείρημα. Μόνο τα γαβ, το κρα και του ουνγκ ξέρουν οι μικρονοϊκοί οπαδοί του. Κονσέρβες, απανωτά copy/paste και φυσικά ωμό, αγοραίο υβρεολόγιο αντάξιο των παρασκηνίων του εγκληματία πανίβλακα.

Υ.Γ. Εξυπακούεται ότι εγώ δεν έχω άλλο διαθέσιμο IP και αν δούλευα για λογαριασμό κάποιων, φαντάζομαι ότι πρόθυμα θα μού το χορηγούσαν, δεδομένων των φρικτών οικονομικών μου. Αλλά δεν ενδιαφέρομαι για τέτοιες συναλλαγές. Εμένα η φωνή δεν στρατεύεται σε payroll και η όποια άποψη μου σχηματίζεται από την προσωπική πολιτική μου κοσμοθεωρία, που δεν καλουπώνεται κατ’εντολήν κανενός. Γι’αυτό ενώ θα βρείτε επιτιμητικά άρθρα για πολιτικούς και κόμματα, δεν θα βρείτε ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΥΜΝΗΤΙΚΟ!

Advertisements

Η καρδιά της Μάνας*

Μαΐου 6, 2012

Πώς το λέει και το αστυνομικό δελτίο; «Πεθαίνοντας έδωσε ζωή…» Μεταμόσχευση πνοής ζωής σε δυό βαριά δοκιμαζόμενους πολιτικούς γόνους.

Πέθανε σήμερα τα ξημερώματα η Μαρίκα Μητσοτάκη. Σκέφτομαι ότι, με τον τρόπο της, αυτή η αληθινά σπουδαία μάνα,σ’αυτήν την εντελώς ύστατη ώρα της και με την ίδια την τελευταία της πνοή, προσφέρει λίγη, έστω ελάχιστη, πνοή ζωής και ελπίδας στην απέλπιδα προσπάθεια της κόρης της να επιβιώσει πολιτικά. Όπως και να το κάνουμε όλη μέρα η είδηση θα παίζει στα ΜΜΕ και είναι λογικό, λαβαίνοντας υπόψη το συναισθηματικό θυμικό του Έλληνα, να λειτουργήσει επικοινωνιακά, αυτήν ακριβώς την τελευταία κρίσιμη στιγμή, συσπειρωτικά υπέρ της Ντόρας Μητσοτάκη. Αν έτσι όντως συμβεί τότε, θάνατος και πολιτική καριέρα για τη Ντόρα Μητσοτάκη είναι αξεδιάλυτα δεμένα μεταξύ τους στοιχεία της ζωής της. Να θυμίσουμε ότι με την αφορμή της δολοφονίας του άντρα της Παύλου Μπακογιάννη-το όνομα του οποίου κράτησε παρόλο ότι έχει ξαναπαντρευτεί- βρέθηκε στην πολιτική.

* Η ανάρτηση αυτή ξεκίνησε σαν απλό σχόλιο στο πεισματικά λογοκριτικό μπλογκ της «Παραπολιτικής»-μαζί με το Antinews η επιτομή της λογοκρισίας στο μπλογκινγκ!- φυσικά και λογοκρίθηκε-κόπηκε για την ακρίβεια όπως εκατοντάδες προηγούμενα, κι έτσι αποφάσισα να το κάνω ανάρτηση.

Απερίσκεπτα χρόνια; Ποτέ πια!

Δεκέμβριος 31, 2011

Φωτό φτιαγμένη από τα ματάκια μου και από τα χεράκια μου-αν και μια ψυχή θάλεγε από τις ματάρες μου και από τις χερούκλες μου! Αφιερωμένη εξαιρετικά!

Ευχές κι εδώ! Πικρές γιορτές, με περίσκεψη και στοχασμό. Αλλά δεν παύουν νάναι γιορτές. Νάχουν γέλιο, κέφι αγκαλιές και φιλιά. Όμορφα οικογενειακά πράγματα. Καμιά εκζήτηση και τίποτε ψεύτικα λαμπερό. Απλά ένα τραπέζι που δεν διεκπεραιώνει την ανάγκη που γεννά η πείνα αλλά την ανάγκη για την αγάπη σαν διάταξη αλληλεγγύης οικογενειακής και φιλικής. Καλή Χρονιά λοιπόν σ’όλους παντού!

Ένα υπέροχο μπλογκ!

Οκτώβριος 28, 2011

Πλημμυρισμένο από την θεϊκή επαναστατική μουσική του Θωμά Μπακαλάκου και διακοσμημένο με φωτογραφίες και καλλιτεχνήματα όπως αυτή η εξαίσια υδατογραφία του Μεγάλου ηγέτη μας, το μπλογκ "ΠΑΣΟΚ ή ΤΕΦΡΑ" θα σας ενθουσιάσει και θα σας συναρπάσει!

Ένα αληθινά υπέροχα πρωτοποριακό παπανδρεϊκό μπλογκ. Είναι η μεγάλη εναλλακτική στο εγχώριο μπλόγκινγκ. Ένας ύμνος στις αρετές και τις σαγήνες του γιωργοπαπανδρεϊσμού. Η χαρά του κάθε πικραμένου, το αποκούμπι του απολυμένου, του τσεκουρεμένου συνταξιούχου, του ταλαιπωρημένου μισθοσυντήρητου που έχουν όλοι αυτοί έναν εντελώς ιδιαίτερο-και με εντελώς ιδιαίτερο ερωτισμό-τρόπο να λατρεύουν και να αγαπούν τον Γιώργο Παπανδρέου. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ και διαδώστε το όπου μπορείτε. Σας παραθέτω το λινκ με την κρυφή ελπίδα να γίνει το αγαπημένο σας διαδικτυακό στέκι http://pasokhtefra.blogspot.com/

Μνημείο μνησικακίας και…περσινά ξινά σταφύλια!

Δεκέμβριος 16, 2010

Για δώρο σας στέλνω τα κατουρόπανα του πολυφίλητου σας Warhol για εκστασιασμό και λυγμική -σε ατμόσφαιρα δυσώδους αμμωνίας-αποχαύνωση.

Έλαβα ένα σχολιάκι-κάπως δηκτικό λιγάκι δηλητηριώδες, προφανώς κάποιο φιδάκι κολοβό θέλει να γεννήσει τ’αυγά του στη γειτονιά των θυμάτων του, γιά να θρέψει τα φασιστάκια του κόρφου του:απολαύστε τι μου ‘εγραψε με τους σκυλόδοντες του φιδίσιου του στοματος-δεν έχει χεράκια το καημένο!

«Αριστ. λέει:
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 6:39 μμΑπάντηση διόρθωση

Ακόμα μπαινεις στα μπλογκς και τσακωνεσαι εσυ? Κι ακομα η ζωη σου στον Παπανδρεου ειναι δοσμένη? Τι κρίμα νεος ανθρωπος.. Ουτε λιγο σεξ, ουτε μια μικρή χαρά? Τιποτα? Μονο Γιωργος και χάπια? Στενοχωριεμαι. Το μονο καλό ειναι οτι πρωταγωνιστείς ως ρόλος- καρικατούρα σε επισημη πλεον στήλη! Ευχαριστούμε όλοι γι αυτο! Δυστυχως η ζωη ειναι σκληρη, απο μια αρρωστια καποιος αργοπεθαινει και καποιος αλλος εποφελειται. Καλο κουραγιο»

Απάντηση iconology2009: Θα μπορούσε να το γράφει ο Ολι Ρεν και να γεννήσει τον ίδιο ζόφο η ευχή του, ευχή που προέρχετα από άσπονδο φίλο του μπλόγκινγκ, όχι λιγότερο άσπονδος απ’οσο είναι ο Ολι Ρεν φίλος της Ελλάδας. Εξι μήνες  μακριά απ’το κατάπτυστο μπλογκ του Τσαγκαρουσιάνου κι ακόμα τα τσιράκια του-γιοτσουφάκια του βυσσοδομούν εναντίον μου. Φαίνεται πώς η νίκη του ουτιδανού Καμίνη δεν δικαιώνει τις προσδοκίες τους και μήνες μετά ψάχνουν θύματα στα χαλάσματα του ερειπωμένου τους ανακτόρου του kitsch που λέγεται LIFO. Αν γινόσασταν ιστιοσανίδα του Παπανδρέου κάποια ελπίδα σωσμού θάχατε από το μαρασμό που σας στριμώχνει το λειψό θυμικό για να κάνετε μίζερες ψιλοκακιούλες κατινίστικης υφής. Θα σας έπαιρνε στις μακερινές θάλασσες που σύντομα θα μετακομίσει κι ενόσω εκείνος θα απολάμβανε το σέρφινγκ στο Μαϊάμι, εσείς θα του φτιάχνατε δροσερές πινακολάδες ή θα του συντηρούσατε τα σκάφη. Όχι πως είστε άξιοι και γι’αυτό αλλά με λίγη εξάσκηση κάτι μπορεί να καταφέρετε. Άλλωστε το αφεντικό σας χάνει τόσα λαδια που είναι ζήτημα αν θα καταλάβει το ντουβαριλίκι σας.

 

 

Ευχή και κατάρα

Νοέμβριος 17, 2010

Ομαδικό μπλόγκινγκ: ένας σύντομος δρόμος για την κόλαση...

Μπλόγκερς! Ευχή και κατάρα σας δίνω: ποτέ μην μπείτε σε ομαδικά μπλογκς. Δεν έχετε τίποτε να κερδίσετε, ενώ αντίθετα οι πιθανότητες είναι να τα χάσετε όλα, δηλαδή την αξιοπρέπεια σας-έχετε τίποτε πολυτιμότερο;- που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να σας τη σακατέψει ο πρώτος τυχών μικραλαζόνας κομπλεξικός administrator! Φτού!

Αφαίρεση Ιθαγένειας(λογοκριτικό μακελειό στη LIFO!)

Οκτώβριος 6, 2009

Κάνοντας ένα γύρο σε παλιές αναρτήσεις όπου είχα αφήσει τα χνάρια μου-τα σχόλια μου- μελαγχόλησα. Έννιωσα κάποια στιγμή σαν να μην έχω υπάρξει ποτέ αυτούς τους 2Ο μήνες εδώ μέσα. Παντού συναντούσα στο χνάρι μου τη λέξη ΑΝΩΝΥΜΟΣ. Μοιάζει με ορφάνια σχεδόν αυτό. Και δέστε τί θυμήθηκα ο αχρείος απο την ελληνική ιστορία: την αφαίρεση επί Χούντας της Ελληνικής Ιθαγένειας απο τους αντιφρονούντες στη δικτατορία. Και θυμάμαι σε κάποια συνέντευξή της τη Μερκούρη να δηλώνει αυτό το αίσθημα του κενού όταν συνειδητοποίησε κάποια μέρα ότι δεν είχε πατρίδα, δεν είχε ταυτότητα, δεν ήταν πουθενά γραμμένη σαν κάτι. Ήταν μιά ανώνυμη κι αυτή. Βλέπω τον ανώνυμο εαυτό μου στα μπλογκς της Λάιφο και μελαγχολώ γιά μένα, γιά τη Λάιφο, γι’αυτούς, γιά κείνους, γιά τους άλλους…Και σκέψου ε? Είμαι ανώνυμος γιά τους ίδιους ακριβώς λόγους που ήταν και οι χωρίς ιθαγένεια εξόριστοι της δικατορίας: γιά τη πολιτική αρθρογραφία μου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πάντα θα υπάρχουν επιχειρήματα γιά την άσκηση της λογοκρισίας-και η χούντα τα είχε- όπως επίσης δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι αρκετοί επιχαίρουν γιά κάτι τέτοιο. Φτάνει αυτό? Φτάνει να συλλεχθούν ακόμη και πλειοψηφίες γιά να στερηθεί κάποιος το δικαίωμα του ακόμα και να κραυγάζει; Πόσο μάλλον να επιχειρηματολογεί; Έχει φαίνεται τόσο διαβρωθεί ο αληθινός και ειλικρινής ηθικός λόγος-που όμως διατυπώνεται τόσο λυρικά, σχεδόν λυγμικά- που μοιάζει πιά με παράσταση θεατρική στα έδρανα του στρατοδικείου . Κρίμα! Κρίμα που δε μπορώ να συμμεριστώ το δίκιο του λογοκριτή μου…