Ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος στο «Ποτάμι»

Ιανουαρίου 2, 2015
Λύματα στο "Ποτάμι"

Λύματα στο «Ποτάμι»

Υποχρεωτική Υποψηφιότητα Προέδρου Δημοκρατίας

Δεκέμβριος 25, 2014

1024px-Seal_of_the_Presidency_of_Greece.svgΑν θυμηθούμε ότι ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι η απάντηση του ελληνικού λαού στον ξενόφερτο θεσμό της κληρονομικής μοναρχίας, τότε μπορεί πολύ εύκολα να καταλάβουμε ότι ο θεσμός αυτός πρέπει να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού από το ελληνικό πολιτικό σύστημα αλλά και με ακόμη πιο ενισχυμένο πλαίσιο από το ίδιο το Σύνταγμα. Μια και υπάρχει το θέμα της Αναθεώρησης του Συντάγματος, το μπλογκ αυτό, που φιλοδοξεί να είναι και δημιουργικό όταν οι συγκυρίες το επιβάλλουν, θα πρότεινε να ενταχθεί διάταξη κατά την οποία τα κόμματα υποχρεώνονται εν όψει της εκάστοτε Προεδρικής εκλογής να ορίζουν υποψήφιο. Δεν μπορεί ένας θεσμός της Δημοκρατίας,σ’αυτήν ύψιστη στιγμή του Πολιτεύματος, να προσέρχεται με ένα κενό οποιουδήποτε περιεχομένου «Παρών». Δεν μπορεί ένας θεσμός να υπονομεύει εκ των πραγμάτων και να ασεβεί απέναντι σε έναν άλλο. Εξυπακούεται βέβαια ότι οι βουλευτές έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να ψηφίσουν λευκό-αυτό είναι μια κατάκτηση δημοκρατική και άπτεται της ατομικής, της προσωπικής συνείδησης του καθενός και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι όμως σχιζοφρενικό να προσέρχονται τα κόμματα στην εκλογική διαδικασία και να μην προτείνουν το καθένα τον δικό του υποψήφιο. Δεν έχει καμιά σημασία ότι οι πιθανότητες για κάποιους δεν είναι μεγάλες. Τα κόμματα πρέπει και εμπρακτα και σε συμβολικό επίπεδο να προτείνουν τον δικό τους υποψήφιο, τιμώντας έτσι και το θεσμό αλλά και τον υποψήφιο τους, που θα μπορούσε να είναι ο Νέστορας της κάθε παράταξης. Δεν το κρύβω ότι με ενόχλησε πολύ ότι το ΚΚΕ επέλεξε κι αυτό την λογική του «Παρών» σ’αυτή την εκλογή, ενώ θα μπορούσε να τιμήσει το συνεπέστερο μέλος του, την σπουδαία και ανιδιοτελή Αλέκα Παπαρήγα, που με ασύγκριτη συνέπεια και αυταπάρνηση υπηρέτησε το κόμμα της από τη θέση της Γ.Γ. του-η μακροβιότερη αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος μεταπολιτευτικά! 22 ολόκληρα χρόνια!

Τσίπρας: «Σοβαρή η καταγγελία Χαϊκάλη»(update:Η Εμπλοκή Λαζόπουλου!)

Δεκέμβριος 20, 2014

Ναι, να σας χαρώ! Τη στιγμή που από τo πρώτο λεπτό φάνηκε η φαιδρότητα των αιτιάσεων των ανεκδιήγητων πρωταγωνιστών αυτής της πρωτοφανούς ιστορίας (το τρίο στούτζες του δημόσιου βίου: Καμμένος-Χαϊκάλης-Λαζόπουλος-τώρα και μοντέρ επιλήψιμου υλικού ο τελευταίος), ο Αλέξης Τσίπρας, ο εν αναμονή πρωθυπουργός-έτσι πια τον περιγράφουν τα αμερικανικά δίκτυα που τόσο φανατικά τον προωθούν-αρκετές ώρες μετά συνεχίζει να βρίσκει τη καταγέλαστη αυτή καταγγελία ΣΟΒΑΡΗ. Ναι μεν δεν ξέρει αλλά, παρόλα αυτά, σπεύδει να τη χαρακτηρίσει σοβαρή. Σαν να μην είχε ας πούμε τη δυνατότητα να το διατυπώσει κάπως αλλιώς ή σαν να μην είχε εξίσου τη δυνατότητα να μην εκφράσει γνώμη καν. Ο εξ απορρήτων άνθρωπος του-άλλη διάνοια ετούτος εδώ!-ο Νίκος Παπάς,  απάντησε με τον συνοπτικό τρόπο που καταδικάζει ένας τραμπούκος το θύμα του: «Κουμπαράς!». Αυτά τα άτομα, με το αποδεδειγμένα πια ανύπαρκτο πολιτικό ένστικτο, με την απελπιστικά χαμηλή ψυχοπνευματική συγκρότηση, συγκρότηση που κάθε μέσος άνθρωπος όμως διαθέτει και που  τού επιτρέπει να καταλάβει πότε κάτι μπορεί να είναι σοβαρό και πότε εξόφθαλμα γελοίο, αυτοί οι ανερμάτιστοι λοιπόν ηθικά και ψυχοπνευματικά άνθρωποι, χωρίς το πιο στοιχειώδες κύρος στον ειρμό της όποιας σκέψης και λογικής μπορεί να διαθέτουν, θα κληθούν αύριο από τον ελληνικό λαό να τον κυβερνήσουν, να γίνουν οι ταγοί του και οι καθοδηγητές του και μάλιστα σε καιρούς δραματικά κρίσιμους. Το έργο το έχουμε ξαναδεί με τον επίσης απερίγραπτα απίθανο Γιώργο Παπανδρέου. Ίσως αυτό το ιλαρό επεισόδιο είναι μια καλή αφορμή αλλά και μια τελευταία προειδοποίηση-ένας ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ αν θέλετε-στη κοιμισμένη, στην αδρανοποιημένη λογική μας να ξυπνήσει και να δει κατάματα τη φριχτή αλήθεια που επικρέμεται σαν αδυσώπητη απειλή: ΟΧΙ ΑΛΛΟ 2009! Όχι άλλες προσομοιώσεις αμερικανοκίνητων γιωργοπαπανδρεϊκών κλώνων στην εξουσία.

update (το update του κωλοπετσωμένου αμετανόητου). Από τη Κοζάνη ο Αλέξης Τσίπρας ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΠΛΗΡΩΣ το σενάριο όπως το διακινεί η πλευρά Καμμένου, πράγμα που δείχνει σχεδιασμό και προγραμματισμό και όχι περιστασιακή αποδοχή δεδομένων της συγκυρίας-εξάλλου η ενεργός συμμετοχή του Λάκη Λαζόπουλου λειτούργησε σαν εγγύηση αυτού του συντονισμένου κοινού προγραμματικού σχεδιασμού. Απλά υπάρχει το σουρεαλιστικό παράδοξο-παραλίγο να γράψω σουργελιστικό!-η Ραχήλ Μακρή, που ήταν πρώτο τραπέζι πίστα στη συγκέντρωση του Τσίπρα στη Κοζάνη και που συμβαίνει να ξέρει τον Καμμένο όσο λίγοι, έχει την εντελώς διαφορετική άποψη και όχι μόνο αποστασιοποιήθηκε από τις μεθοδεύσεις του Καμμένου-παρόλο ότι εξυπηρετούν τον κοινό σκοπό των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τον δικό της-αλλά και τις κατήγγειλε και αυτές και όσους τις υποστηρίζουν,  από ένα βήμα όχι λιγότερο επίσημο από όσο της ίδιας της Βουλής, κάνοντας μια, ομολογουμένως θεαματική θεσμική εμφάνιση από αυτές που δεν μας έχει συνηθίσει ως τώρα. Με τον Τσίπρα όμως παίζει και κάτι άλλο πολύ εντυπωσιακό-προκύπτει απ’το δεύτερο βίντεο που παραθέτω: ότι ουσιαστικά επιτίθεται και σε όσους από το κόμμα του-βλέπε Μανώλης Γλέζος-αμφισβητούν τις συμμαχίες με την ακροδεξιά του Καμμένου αλλά και τα περιφερόμενα πολιτικά ράκη στυλ Παραστατίδη-Βουδούρη. Ο Τσίπρας ξέρει ότι η δεξιά δεξαμενή είναι πλουσιότερη από την αριστερή και στην ανάγκη μπορεί να τη παραμελήσει ουσιαστικά, προσφέροντας της μόνο ρητορικές κορώνες, για όσα πρόβατα τσιμπήσουν από αυτού του είδους το κουτόχορτο-ω! υπάρχουν κι εκεί μπόλικα!

Νέο, ακόμη πιο λαχταριστό update (2:36μμ 22/12/2014) Διάβασα την είδηση της ανωμοτί κατάθεσης του Αποστολόπουλου. Ξεκαθαρίζει λοιπόν πολλά πράγματα για πολλούς αυτή η κατάθεση. Τι κατάλαβα;

1) Ότι ο Αποστολόπουλος ενήργησε από κοινού με τον Καμμένο-άρα συνεχίζει να είναι ακόμη στενός-πάρα πολύ στενός, έμπιστος-συνεργάτης του Καμμένου-εδώ είναι έκθετος πια ο τελευταίος
2)Ουσιαστικά αυτή η συντονισμένη ενέργεια των Καμμένου Αποστολόπουλου αποτελούσε προληπτικό ΕΚΒΙΑΣΜΟ προς το Χαϊκάλη να μην επιλέξει θετική ψήφο στη Προεδρική εκλογή. Η ανορθόδοξη αυτή μεθοδολογία ομολογουμένως σοκάρει. Να προσθέσω εδώ ότι δεν αποκλείεται όλη αυτή η σκηνοθεσία να ήταν η απάντηση στον ίδιο το Χαϊκάλη, που μπορεί να ζήτησε λεφτά από τον Καμμένο, προκειμένου ΝΑ ΜΗΝ ψηφίσει θετικά στη Προεδρική εκλογή. Δεν το πιθανολογώ πολύ αλλά μού περνάει απ’το μυαλό, γιατί έχω ακούσει διάφορα για εξαγορά υποψηφίων βουλευτών από τον Καμμένο άρα υπάρχει η κουλτούρα της συναλλαγής σε όσους δέχτηκαν να ενταχθούν με αυτόν τον όρο στο κόμμα του. Επίσης μπορώ να πιθανολογήσω, προχωρώντας το συλλογισμό μου αυτό, ότι τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει, να έχει δέσει με τον ίδιο τρόπο και άλλους βουλευτές του. Ο άνθρωπος τελεί σε απόγνωση και δεν είναι από αυτούς που μπορούν να διαχειριστούν το αίσθημα της πίκρας και της απογοήτευσης νηφάλια και στοχαστικά.
3) Ο Χαϊκάλης, ενήμερος πια του εκβιασμού, προσέφυγε στο φίλο του Λάκη Λαζόπουλο, που ουσιαστικά, με τη σεναριακή του εμπειρία, μετέθεσε το θέμα από εκβιασμό σε απόπειρα χρηματισμού αλλά από την άλλη πλευρά, την φιλοπροεδρική ας πούμε-αυτό επέβαλε και τη μεταμφίεση του Αποστολόπουλου σε αποσχηματισμένο ΑΝΕΛίτη και φιλικά προσκείμενο στη ΝΔ. Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι η καταγγελία Χαϊκάλη είναι σοβαρή-εκ των υστέρων αποδεικνύεται πια απολύτως ατυχής-δείχνει εσωτερική πληροφόρηση, που προφανώς ήταν του Λαζόπουλου, που λογικά θα διαβεβαίωσε με το κύρος του[sic] τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-είχε τον τρόπο αφού ήταν και γνώστης αλλά και μοντέρ του υλικού.
4) Τα υπόλοιπα με την εμπλοκή του καημένου του Χαϊκάλη με χρηματιστηριακές συναλλαγές απλώς τον κάνουν σαν τον βλάκα par excellence όλης αυτής της βρωμερής ιστορίας- συμπαθέστερο μέσα στην απόλυτα απαξιωμένη του πια κατάσταση βεβαίως. Θα μπορούσε μετά την αποφυλάκιση του να διαπρέψει στο ρόλο του θεατρικού έργου του Ψαθά «Ένας Βλάκας και Μισός!».
5) Τέλος αποδεικνύεται και κάτι άλλο όμως: ότι ενώ είμαστε πια στο εντελώς πάρα πέντε της Προεδρικής εκλογής, τελικά κρούση για χρηματισμό από την άλλη πλευρά-πραγματική, όχι σεναριακή, σαν αυτή που σαν afterthought υιοθέτησε η συντονισμένη πια ομάδα Λαζόπουλου-Καμμένου-δεν έχει υπάρξει. Και αυτό εκθέτει ακόμη περισσότερο την πλευρά ΣΥΡΙΖΑ-Καμμένου, που δεν έχουν με κάτι ανάλογο να ισοφαρίσουν την αχρειότητα τους.

 

 

 

Υπόκοσμος (Πάνος Καμένος-Λαζόπουλος-Χαϊκάλης και Σια)

Δεκέμβριος 19, 2014
@newsit.gr

@newsit.gr

Όταν ο καμένος εγκέφαλος οραματίζεται τις πρακτικές του να τις εφαρμόζουν κι άλλοι-«εξ ιδίων τα αλλότρια» λέγεται αυτό. Βοά η πιάτσα για τη εξαγοραστική του δράση. Το σίγουρο είναι ότι με το βέβαιο τέλος αυτού του απίθανου κόμματος στις επικείμενες εκλογές, οι βουλευτές του θα βγουν κατά τι ευπορότεροι από τον αγχωμένο πρώην αρχηγό τους που θα βγει αρκετά φτωχότερος. Τόσο όσο το σύνολο της ευπορίας που μετακύλησε.

Υ.Γ. Και να μού το θυμάστε ε; Τα καλύτερα με τον Καμμένο δεν τα έχουμε δει ακόμη. Τα οικονομικά αυτού του προσωποπαγούς κόμματος!

Ο Κουκουλόπουλος και ο Γαλιλαίος

Δεκέμβριος 13, 2014
Salon de bricolage: Μόνο για μέλη ;-)

Salon de bricolage: Μόνο για μέλη 😉

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η Ιστορία με το Κολωνακιώτικο Salon de Bricolage. Ο τρόπος που διαψεύστηκε και συνεχίζει ακόμη να διαψεύδεται, παρότι έχει πέσει σιγή ασυρμάτου εδώ και μέρες, για όσους δεν τρώνε κουτόχορτο, είναι επιβεβαίωση ότι συνέβη.

Βασικά η ιστορία απέκτησε αληθινό ενδιαφέρον όταν την ανακίνησε ο Κουκουλόπουλος στη Βουλή. Είναι αρκετά χρόνια στη πολιτική ο Κουκουλόπουλος. Έμπειρος είναι και σοβαρός θεωρείται και δείχνει να είναι ένας αρκετά καπάτσος άνθρωπος. Άλλωστε στο βιογραφικό του δεν έχει γκάφες ή δηλώσεις που να τον εκθέτουν σαν αναξιόπιστο πρόσωπο. Το ότι επικαλέστηκε λοιπόν ενώπιον της Βουλής την αμφισβητούμενη-και πρέπει να το παραδεχτούμε: αναπόδεικτη μέχρι στιγμής-πληροφορία για  μια τέτοια συνάντηση στο ιδιωτικό αυτό κλαμπ, παραπέμποντας μάλιστα σε στοιχεία που, δυστυχώς γι’αυτόν και τον ισχυρισμό του, δεν προσκόμισε, δεν μπορούμε παρόλα αυτά να το προσπεράσουμε έτσι εύκολα. Δεν μας έχει δώσει ως τώρα ο Κουκουλόπουλος τέτοια δείγματα γραφής στην εν γένει συμπεριφορά του. Μπορεί κάποιος να μην τον γουστάρει για χ,ψ λόγους αλλά να του αμφισβητήσει σε γενικές γραμμές τη σοβαρότητα είναι κομματάκι δύσκολο. Ο Κουκουλόπουλος ούτε Πάνος Καμμένος είναι ούτε Τσουλίδου-Ξουλίδου δεν ξέρω πως λέγεται αυτή η απίθανη βουλευτίνα του Καμμένου είναι ούτε ο απερίγραπτα ασόβαρος Σκουρλέτης ούτε ο κραυγαλέος και γελοίος Ντινόπουλος. Γιατί ξαφνικά αποφάσισε να εξειδικεύσει τόσο πολύ σ’αυτό που κατάγγειλε πάνω στο βήμα της Βουλής; Μια υποτυπώδης νύξη δεν θα τού αρκούσε;

Η γνώμη μου είναι ότι ο Κουκουλόπουλος ξέρει και ό,τι ανέφερε από του βήματος της Βουλής ισχύει. Ας τα πάρουμε τα πράγματα στη λογική τους σειρά.Έκανε την αναφορά του στη Βουλή με τον πιο πανηγυρικό δυνατό τρόπο για ένα και μόνο σκοπό: για να εκθέσει το Τσίπρα. Μιλάμε για πολιτική και αυτά τα μέσα και οι τρόποι είναι απολύτως θεμιτά. Πολύ κομψά δεν είναι αλλά από τη στιγμή που ο Τσίπρας δεν θέλει να εκτίθεται για κάποιες συναντήσεις που κάνει, ο πολιτικός του αντίπαλος έχει κάθε δικαίωμα αυτό να το ερμηνεύσει αποκαλύπτοντας το πρώτα. Προκάλεσε λοιπόν το Τσίπρα να το διαψεύσει.  O Τσίπρας-και καλά έκανε για πάρτη του κατά τη γνώμη μου-δεν το διέψευσε,  με την αυτονόητη και υπονοούμενη έννοια ότι,  δεν μπορεί να ασχολείται ένας σε αναμονή πρωθυπουργός με το τί μπορεί να τού καταλογίζει αθεμελίωτα ο ένας και ο άλλος. Βέβαια αν είχε διαψεύσει και η διάψευση δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια, αυτό θα ήταν ανεπανόρθωτο κτύπημα. Είναι λοιπόν πολύ βολικό να επικαλείσαι τη σοβαρότητα σου και να μην απαντάς-σε εξασφαλίζει ακόμη και αν την έχεις λερωμένη τη φωλιά σου. Δεν χρειάζεται να διαψεύσεις δήλωση που δεν έκανες!

Σκέφτηκα πολύ αυτή τη διακινούμενη αλλά αναπόδεικτη πληροφορία. Κάποτε, την εποχή που σπούδαζα σινεμά, έγραφα κι εγώ σενάρια και μάλιστα με λίγο μυστήριο μέσα-δεν έχω κρύψει ποτέ την αγάπη μου για τον Hitchcock. Σκέφτηκα λοιπόν αυτή η αδιασταύρωτη πληροφορία πόσες πιθανότητες είχε να ήταν χαλκευμένη και πόσες αληθινή. Ένα στοιχείο που θα την καθιστούσε στα μάτια μου πολύ ύποπτη είναι η κραυγαλέα ευλογοφάνεια της-μόνο σενάριο μπορεί να είναι τόσο ευλογοφανές. Προφανώς ένα πολύ κακό σενάριο. Εξίσου όμως ύποπτο-γελοία ύποπτο αυτή τη φορά- θα ήταν αν το σενάριο έφτανε σε σημείο τραγελαφικής απιθανότητας. Η πληροφορία έχει στοιχεία πιθανής, λογικής ευλογοφάνειας λοιπόν αν και η το στοιχείο της έκπληξης δεν της λείπει. Άλλωστε οι σχέσεις του Τσίπρα με την οικογένεια της Γιάννας Αγγελοπούλου είναι εδώ και δυόμισυ ολόκληρα χρόνια γνωστές και οι λίγες χλιαρές διαψεύσεις που κυκλοφόρησαν δεν προέρχονται από τα χείλια του ίδιου του Τσίπρα. Εξάλλου η-θεαματική ομολογουμένως και πολύ γενναιόδωρη επικοινωνιακά, αντάξια σαν απάντηση σε έναν εξίσου γενναιόδωρο και όπως φαίνεται γαλαντόμο χορηγό-η θεαματική λοιπόν συνάντηση του με την κυρία Αγγελοπούλου στο ίδιο το Μέγαρο του Κοινοβουλίου επιβεβαιώνει με τον πανηγυρικότερο τρόπο τις θερμές σχέσεις αυτών των δύο προσώπων μεταξύ τους. Αντιδιαστείλετε εδώ αυτή τη συνάντηση με την ανάλογη με το Σαμαρά, που ανακοινώθηκε μεν αλλά έγινε εντελώς ιδιωτικά, μακριά από κάμερες και δηλώσεις.Στη πρώτη υπάρχει μια ευγνώμων διάθεση του φυντανιού προς τη «κυρία Ρόμπινσον» που θα τον μυήσει στα μυστικά της αληθινά πολύ υψηλής πολιτικής και φυσικά στο γκλάμουρ που απαραίτητα τη συνοδεύει. Στη δεύτερη, αυτή με το Σαμαρά,  μια αγγαρεία που διεκπεραιώνεται με τον πιο τυπικό και ψυχρό τρόπο, χωρίς την ελάχιστη-τόσο λαχταριστή για τη σούπερ ματαιόδοξη αυτή κυρία-επικοινωνιακή χαρά και προβολή: πόσο πληγωμένη θα πρέπει να ένιωθε βγαίνοντας απ’το σπίτι του Σαμαρά ε; Μόνο ο νυσταγμένος σωφέρ της την περίμενε στην έξοδο!

Ο Τσίπρας όλη αυτή τη περίοδο δίνει εξετάσεις ευέλικτου ιδεολογικού αμοραλισμού: αριστερή ρητορεία στη κωλότσεπη, επαναστατικός υπαινιγμός στο ακομβίωτο, ανοικτό πουκάμισο, πεισματικά χωρίς λαιμοδέτη ακόμη αλλά, με το μάτι να αλλοιθωρίζει σταθερά προς τον πλούτο-επιμένω ότι η σημειολογία του Burberry δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαία. Στο γραφικό και απίστευτα λουσάτο Como ο άβγαλτος Τσίπρας, με την απελπθστικά χαμηλή ηθικοπνευματική συγκρότηση του αγοραίου τυχοδιώκτη, πρέπει νάλιωσε σαν βούτυρο πάνω στον αχνιστό αστακό. Τη λαχτάρα του να εξαγοραστεί δεν τη βλέπουμε μόνο εμείς που τον αναλύουμε σε καθημερινή βάση αλλά και αυτοί που θα τον εξαγοράσουν. Προ πάντων αυτοί! Και η πληροφορία, η αίσθηση ότι είναι ενδοτικός σε μια τέτοια πιθανότητα έχει προκαλέσει κύματα ερεθισμού στους πιο κωλοπετσωμένους κεφαλαιούχους που λαχταρούν για τέτοιο κελεπούρι. Ξέφυγα απ’το θέμα; Καθόλου! Αν βλέπεις καπνό απ’τη καμινάδα του salon de bricolage, να το ξέρεις, κάτι ψήνεται! Κράτα το αυτό.

Το Salon de Bricolage-δεν τόξερα, τώρα τόμαθα κι εγώ-είναι ένα αυστηρά ιδιωτικό, κλειστό κλαμπ που εξυπηρετεί τις ανάγκες των επώνυμων μελών του για διακριτικό προσωπικό βίο-είναι άνθρωποι και οι διασημότητες και είναι λογικό να μην θέλουν πάντα τη προβολή. Δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί αυτόν τον πολύ συγκεκριμένο σκοπό, που στη περίπτωση των διάσημων και επώνυμων, καταντάει ένας εξαιρετικά πολυτελής σκοπός. Είναι τόσο σπάνιος γι’αυτούς όσο ένα κίτρινο διαμάντι. Έχει τους τρόπους ένα τέτοιο μαγαζί να εξασφαλίζει την ιδιωτικότητα και τη μυστικότητα, διαφορετικά δεν θα είχε λόγο ύπαρξης-(έχω τη περιέργεια να δω αν μετά από όλη αυτή τη δημοσιότητα μεσομακροπρόθεσμα η επιχείρηση επιβιώσει σαν τέτοια ή αναγκαστεί να μεταβληθεί σε ανοιχτό κλαμπ, για να αποσβέσει τη χασούρα). Έχει τους τρόπους ένα τέτοιο μαγαζί να μη χρειάζεται να διαψεύδει δηλώσεις ακόμη και ενός υπουργού από το βήμα της Βουλής και μάλιστα ένα τέτοιο τρόπο ώστε να το καταλάβει τελικά και ο ίδιος ο Υπουργός.

Πέρασαν αρκετές μέρες από τη δήλωση του Κουκουλόπουλου στη Βουλή. Διαψεύστηκαν με οργίλο τρόπο από πολλές πλευρές.Ο τρόπος που το έκανε η κυρία Λάτση έκανε ορισμένως πολλή εντύπωση, γιατί ενσωμάτωνε και απειλές αυτή δήλωση. Με λίγο χιούμορ, πιστεύω ότι θα καθάριζε πιο εύκολα. Το γιατί χρειάστηκε να ξεπεράσει τα όρια αμύνης για μια τόσο αμελητέα πληροφορία, που θα μπορούσε να διακινηθεί σε ανύποπτο χρόνο ακόμη και από την espresso ας πούμε,  είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός μας να ερμηνευτεί-φαντάζομαι ότι δεν θα μας στείλει κι εκεί, στα ενδότερα του εγκεφάλου μας, τους δικηγόρους της η κυρία. Χτες λοιπόν αλίευσα δύο καθυστερημένες δημοσιεύσεις από το δημοσιογραφικό blog της κυρίας Έλλης Στάη. Η μία δημοσίευση, (εδώ),  είναι λίγο παραπολιτική χωρίς καμιά ιδιαίτερη βαρύνουσα σημασία-κι εδώ παρεμπιπτόντως,  δεν επισυνάπτονται αποδείξεις-φάουλ αυτό! Αφήνεται η νύξη-τι νύξη; η κατηγορία σχεδόν-ότι κάποια συγκεκριμένη επώνυμη δημοσιογράφος-προφανώς μέλος του κλαμπ-διέρρευσε τη πληροφορία. Είναι ενδιαφέρον ότι γνωρίζουν ποιος διέρρευσε μια πληροφορία αναληθή αλλά δεν την καταγγέλλουν επώνυμα. Περισσότερο μοιάζει με αυτό το τρόπο να θέλουν να τη κάνουν να μη μιλήσει παρά να την εκθέσουν, κάτι που θα ήταν το λογικά αναμενόμενο αν όντως αυτή διοχέτευσε μια χαλκευμένη πληροφορία. Τη λυπήθηκαν; Αστεία πράγματα. 006---Αντίγραφο

Θεωρώ όμως πιο ενδιαφέρουσα σημειολογικά τη δεύτερη είδηση, που ναι μεν τη διάβασα στο μπλογκ της κυρίας Στάη αλλά φαντάζομαι κυκλοφόρησε ευρύτερα, αφού είναι ένα τουίτ του εκπροσώπου του Τσίπρα, του Νίκου Παπά. Γενικά έχω διαπιστώσει ότι και οι δύο επιφορτισμένοι με την Επικοινωνία του Προέδρου του Σύριζα δεν είναι ιδιαίτερα ευφυείς άνθρωποι-σχεδόν είναι η αντανάκλαση της απίθανης Βούλτεψη!-απλά ο Παπάς είναι πιο ευγενικός και σαφώς πιο μετριοπαθής. Ο Σκουρλέττης-οι επισκέπτες του μπλογκ ξέρουν τη γνώμη μου γι’αυτόν, η ανάρτηση που τού έχω κάνει έχει αποδειχτεί η δημοφιλέστερη του μπλογκ!-είναι απλά απερίγραπτα ελεεινός από κάθε άποψη. Με ένα τουίτ λοιπόν, ο Παπάς, κάνει χιουμοράκι, στυφό κομματάκι, και θεωρεί σαν ισοδύναμα απίθανο με τη συνάντηση του Τσίπρα με τις δύο κυρίες, τη συνάντηση με το ΓΑΠ! Κι όμως υπήρχε μια απιθανότητα-απόλυτη!-που τού ήταν πιο πρόσφορη και πιο αποστομωτική αλλά και πιο ιλαρή: η συνάντηση με το Βενιζέλο! Σίγουρα μεγαλύτερη καζούρα στο φιλοβενιζελικό Κουκουλόπουλο δεν θα μπορούσες να κάνεις! Η πιθανότητες να μην έχει χιούμορ ο Παπάς, παραδέχομαι ότι είναι πάρα πολλές αλλά η άλλη πιθανότητα, να θέλει εκ προοιμίου να αποκλείσει από τη σκέψη μας, να μας αποτρέψει να σκεφθούμε αυτό που είναι το πιο φυσικό, δηλαδή τη συνάντηση του πολιτικού προγόνου με τον πολιτικό του επίγονο και ουσιαστικό κληρονόμο της φιλοαμερικανικής του παρακαταθήκης είναι συντριπτικά επικρατέστερη. Με στοιχειώδη ανθρωπομετρία μπορείς να καταλάβεις το κουτοπόνηρο τρόπο σκέψης, τέτοιων απελπιστικά επίπεδων μυαλών-(ο Παπάς είναι γυιός του μπαμπά του, κλασικός σιτιζόμενος του κομματικού σωλήνα)- και πολύ πιθανά να ανήκει στη νεοδημιουργούμενη κάστα πολιτικών με κληρονομικά μεταβιβαζόμενα δικαιώματα, παράλληλα με αυτές των άλλων κομμάτων αλλά και όσων ήδη υπάρχουν στο ΣΥΡΙΖΑ, βλέπε τη κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου, την εγγονή του Κατριβάνου κ.α.

Τι θέλω να πω επί της ουσίας; Θέλω να πω ότι, έγινε δεν έγινε αυτή η συνάντηση-η πεποίθηση μου είναι ότι έγινε, καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει-η ουσιαστική συνάντηση του Τσίπρα με το πολύ μεγάλο κεφάλαιο έχει γίνει ήδη και έχει γίνει από πολύ καιρό, σε πολλά επίπεδα και με πολλούς τρόπους. Η επίσκεψη του Τσίπρα το Γενάρη του 2013 στην Washington είναι η μυστική ορκωμοσία του εκεί. Το ΔΝΤ, το ίδρυμα Λεβύ, το Τέξας, όλα αυτά είναι και σημεία και αποδείξεις τρανταχτές. Αν τυχόν έχει σημασία να συναντηθεί ο Τσίπρας με τη Λάτση μπορεί να το κάνει άνετα και να μη το καταλάβουν ούτε τα παπούτσια τους-απλά όλη αυτή η κρυψίνοια έχει να κάνει με τα κόμπλεξ του Τσίπρα αλλά και με την απάτη να το παίζει αριστερός ηγέτης ενώ στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα ξεπουλημένο κάθαρμα, χωρίς καμιά αιδώ, χωρίς καμιά τσίπα. Όπως πούλησε τα πιο αγνά του αγωνιστικά χρόνια -στη πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν τέτοια, δηλαδή αγνά, πάντα ένας αδίστακτος καιροσκόπος πρέπει να ήταν, όπως και είναι άλλωστε-όπως λοιπόν πούλησε το αγωνιστικό παρελθόν του και σαν πρώτη πολιτική του πράξη σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πια, ήταν να προτείνει τον ΚάτσεΚαλάΓεράσιμε Αρσένη για Υπηρεσιακό Πρωθυπουργό,ΑΠΟΣΤΑΤΩΝΤΑΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ(αμφιβάλλει κανείς για το τίμημα; γίνονται αυτά τα πράγματα αλλιώς;), έτσι και τώρα, ακόμα πιο αποφασιστικά και αδίστακτα κωλοπετσωμένος, θα ξεπουλήσει, σαν ηγέτης μιας παράταξης πια και ενός λαού ίσως αύριο, ακόμη και την όποια μπορεί να απομενει ιδεολογία της παράταξης του και τα συμφέροντα του τόπου του.

Ο Κουκουλόπουλος μπορεί να λούφαξε μετά την αντεπίθεση της Λάτση-δεν είναι εύκολο να σταθείς απέναντι της, το καταλαβαίνει ο καθένας αυτό αλλά,  είμαι σίγουρος,  ότι εκείνος τη ξέρει την αλήθεια: «Και όμως, το bricolage υπάρχει! Κόντρα στη δύναμη κάθε Πάπα, κάθε άλλης δύναμης,  να μας επιβάλλουν να μη τους το αμφισβητούμε ότι γι’αυτούς δεν υπάρχει».

Τρόποι να ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ

Δεκέμβριος 11, 2014

ceb3ceb9cf89cf81ceb3ceb1cebaceb7cf83

 

Τώρα έχεις δύο εναλλακτικούς τρόπους να ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ-(αν ο πανίβλακας της φωτογραφίας έχει όντως σκοπό να κάνει κόμμα όπως διαρρέουν οι αυλικοί του). Ο ένας είναι ψηφίζοντας τον κατ’όνομα αυθεντικό ΣΥΡΙΖΑ(στη πραγματικότητα λαμογιοπασοκοπογιωργοπαπανδρεϊκοποιημένο πια), που σαν ηγέτη του έχει όμως τον μόνο αυθεντικό πολιτικό κληρονόμο του Γιώργου Παπανδρέου, τον εντολοδόχο των αμερικανών στην Ελλάδα Αλέξη Τσίπρα. Ο δεύτερος είναι ψηφίζοντας το κόμμα που μπορεί να φτιάξει ο πανίβλακας της φωτογραφίας, κόμμα θνησιγενές στις προθέσεις του-ενάμισυ με δυό μήνες το πολύ, ίσα-ίσα να προλάβει να βάλει προεκλογική τρικλοποδιά στο Βενιζέλο και να τον εκδικηθεί για τα κόμπλεξ που τού αποκάλυψε και τα πρόσθετα που τού φόρτωσε.Άλλωστε μετά ξεκινάει η καινούργια ταξιδιωτική σεζόν και δεν στέργει ο ταξιδιάρης για περισσότερες σκοτούρες. Είπαμε,  θα είναι ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΚΟΜΜΑ και άρα περιορισμένου χρόνου.

Πάντως ένα να ξέρεις αναγνώστη μου. Είτε τη μια εκδοχή διαλέξεις είτε την άλλη, τον ίδιο σκοπό θα υπηρετήσεις. Κάτσε αναπαυτικά στο καναπέ σου και ζήσε το remake του 2009 στο 2015! Όταν μετανιώσεις αλλά διαπιστώσεις ότι είναι πια, ΠΑΛΙ, πολύ αργά, έλα στο μπλογκ μου-(που τόσες φορές έχει δικαιωθεί). Θα σε φιλέψω μούτζες!

Το Τατόι στη Κουμουνδούρου (Αποστασία σε Εξέλιξη)

Δεκέμβριος 7, 2014
Το ίδιο ζοφερά,  σκοτεινά  και κακόφημα με το περιβόητο άντρο της ίντριγκας Τατόι είναι και στη Πλατεία Κουμουνδούρου

Το ίδιο ζοφερά, σκοτεινά και κακόφημα με το περιβόητο άντρο της ίντριγκας Τατόι είναι και στη Πλατεία Κουμουνδούρου

Αν ακολουθήσουμε τη μικρονοϊκή, αφασική ερμηνεία του Τσίπρα για θετική ψήφο στη Προεδρική εκλογή βουλευτών εκτός των κομμάτων της συμπολίτευσης, τότε μπορούμε πολύ εύκολα να καταγράψουμε τους πρώτους επίσημους δηλωμένους αποστάτες. Έφυγαν απ’τα κόμματα τους, δεν παρέδωσαν την έδρα τους και επισκέφθηκαν τον Τσίπρα για να συναλλαχθούν τα της μελλοντικής πολιτικής τους τύχης. Εδώ ο κουμπαράς έχει το σχήμα βουλευτικής πολυθρόνας, υπουργικού θώκου και Κύριος οίδε τι  αλλο μπορεί να δείξει το μέλλον των χαλυβδωμένων σε τέτοιες συναλλαγές συντρόφων του πρωτοπαλλήκαρου του Τσοχατζόπουλου Κοτσακά. Ήδη η Τζάκρη, ο Παραστατίδης, ο Βουδούρης-δόκιμοι και οι τρεις τους ηρακλειδείς της γιωργοπαπανδρεϊκής μνημονιακότητας-της αυθεντικότερα οδυνηρότερης-επισκέφτηκαν τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στο Προεδρικό του Ανάκτορο που έχει προς το παρόν μόνο τη χλίδα της λιγούρας του. Τώρα μάλιστα που τον κακομαθαίνουν οι καινούργιες παρέες του, τραπεζίτες στο Κόμο, λυγερόκωλοι καρδινάλιοι στο Βατικανό, επώνυμες πλουτάνες του bricolage, είναι σίγουρο ότι δεν θα αρκεστεί στα περιστασιακά burberry-σιγά τη χλίδα κιόλας, μετά τη δεύτερη χρήση τους οι φιλιππινέζες αυτών των κυριών τα χρησιμοποιούν για ξεσκονόπανα. Είναι νάχεις τη χαλαρή συνείδηση στο αίμα σου και μετά τη πρώτη αποστασία σου όλα τα ανήθικα σού φαίνονται τόσο εύκολα! Άπαξ και ο Τσίπρας πρότεινε με τον πιο ξετσίπωτο τρόπο, στην εντελώς πρώτη επίσημη εμφάνιση του με τη θεσμική ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης , τον ΚάτσεΚαλάΓεράσιμε Αρσένη για Υπηρεσιακό Πρωθυπουργό, τον Αρσένη εκείνο που πολεμώντας τον τον καημένο, ο ίδιος αναδείχθηκε σε πολιτικό τηλεαστέρα, τότε ο δρόμος για να προτείνει τη Μέρκελ ή τον Σ’όιμπλεακόμη και στρατιωτικούς διοικητές  είναι ελάχιστος. Όσο μεγαλώνεις κιόλας κωλοπετσώνεσαι ακόμη περισσότερο, οπότε η συνείδηση σου έχει εκείνη τη χαλάρωση που στους ογδοντάρηδες έχει το απευθυσμένο τους.

Η Κόρη Tου, το αγόρι και ο Θάνατος(Ζωή Κωνσταντοπούλου)

Δεκέμβριος 6, 2014
 Η Ζωή Κωνσταντοπούλου προσβλέποντας στο θάνατο ενός παιδιού (@Kevin Carter)

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, πίσω στο βάθος και, μπροστά, ο Νίκος Ρωμανός, εξουθενωμένος από την ασφυκτική θαλπωρή της πολλής της έγνοιας(photo@Kevin Carter)

Παρακολουθώ χρόνια τα πολιτικά πράγματα της χώρας μας. Έχω εκτιμήσει πολιτικούς, έχω μισήσει πολιτικούς, έχω εξοργιστεί με άλλους, έχω με πολλούς απογοητευτεί αλλά τη σιχασιά που με έκανε να νιώσω η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη χτεσινή της αγόρευση για το Προϋπολογισμό στη Βουλή δεν θυμάμαι να την έχω νιώσει ποτέ, από κανένα από τα, όχι και λίγα, αηδιαστικά κατά καιρούς μέλη του Κοινοβουλίου.

Υποτίθεται ότι θα μιλούσε για το Προϋπολογισμό. Παρεξέκλινε δικολαβίστικα και μίλησε για τον αγώνα αυτού του απίστευτα οργισμένου και πονεμένου αγοριού, του Νίκου Ρωμανού. Καλά έκανε. Είναι θέμα που οφείλει να μας απασχολήσει όλους. Αυτό το παιδί είναι στη φυλακή γιατί κάποιες συγκυρίες το αδίκησαν. Παρόλο ότι διέπραξε ένα πολύ συγκεκριμένο βαρύ ποινικό αδίκημα όλοι ξέρουμε ότι έχει πολλά ελαφρυντικά που, ειδικά γι’αυτόν, θα του τα αναγνωρίζαμε σαν οφειλόμενα. Έκανε πολύ καλά που θέλησε να μιλήσει γι’αυτό το θέμα η Κωνσταντοπούλου και αν το διαχειριζόταν με όλη εκείνη τη λεπτότητα που να δείχνει τη φυσική ευαισθησία μιας γυναίκας και πολύ πιθανά μιας μέλλουσας μάνας, θα είχε αμέριστη τη συμπαράσταση μας σ’αυτή τη πολιτική επιλογή της. Αλίμονο όμως! Αποδείχθηκε και σ’αυτό προβλέψιμη. Δεν ξέφυγε από αυτό που περιμέναμε από αυτή την απίθανη γυναίκα.

Όταν στρατεύεσαι να υπηρετήσεις την υπόθεση της σωτηρίας ενός παιδιού που κινδυνεύει με τον τρόπο που συμβαίνει στο Νίκο Ρωμανό, κατεβαίνεις στην αρένα αυτής της φιλάνθρωπης μάχης με το μειλίχιο, με το κατευναστικό, με διαλλακτικό σου πρόσωπο. Και αυτό γιατί προτεραιότητα σου είναι ο υψηλός σκοπός που επείγει να υπηρετηθεί με νηφαλιότητα: να σωθεί το παιδί! Παραμερίζεις κάθε άλλη σκοπιμότητα, κάθε άλλη δεύτερη σκέψη, κάθε υστεροβουλία. Κοιτάς να υπηρετηθεί ο σκοπός ο ένας της κρίσιμης στιγμής. Όμως η Κωνσταντοπούλου δεν είχε τα ηθικά αντανακλαστικά να σταθεί στο ύψος της περίστασης. Δεν κατάλαβε τη περίσταση καν κι ας την επικαλούνταν με τόσο κραυγαλέα ιεροκηρύστικο τρόπο. Ξαναφόρεσε τη γνωστή της εισαγγελική τήβενο και άρχισε να σκορπάει ηθικές απαξιώσεις για όσους έβρισκε στο διάβα της αλαζονείας της. Έγινε ακόμη και κριτής ψυχών υποδεικνύοντας τρόπους σωτηρίας. Διένειμε αναθέματα με την ευκολία που ένα πολυβόλο σκορπάει σφαίρες. Το σιχαίνομαι αυτό το κραυγαλέο είδος ηθικολογίας. Είναι βαθιά ιησουΐτικο, υποκριτικό, ψεύτικο πέρα ως πέρα. Τόχω δει στο Καρατζαφέρη, στο Καμμένο, στο Μιχαλολιάκο, στο Καρχιμάκη. Το ξέρω και με απωθούσε πολύ πριν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Απλά μ’αυτή τη γυναίκα νιώθω ότι έχουμε φτάσει στο πάτο. Νιώθω ότι βαθιά μέσα της λαχταρά το θάνατο του παιδιού, μόνο και μόνο για να έρθει η ώρα της επικοινωνιακής της δικαίωσης. Είναι από αυτά τα ζοφερά, σκοτεινά πλάσματα που ζουν από τα κέρδη των πτωμάτων όπως θάλεγε κι ο ποιητής. Παραφυλάνε με αυτή τη κρυφή ελπίδα: να αποδειχθούν προφήτες ενός θανάτου. Στήνουν επικοινωνιακό καραούλι και ο θρίαμβος τους θα είναι το τέλος του κλάματος του κροκόδειλου. Το διονυσιακό πάρτι μιας θανατόφιλης δικαίωσης.________123 - Αντίγραφο - Αντίγραφο - Αντίγραφο

Δεν επιδίδομαι σε αφηρημένες ρητορείες και αστήρικτες κατηγορίες. Αν δεν υπήρχε το ντοκουμέντο-ντοκουμέντο απονιάς και αδίστακτου σαδιστικού υπολογισμού-δεν θα την έκανα ετούτη εδώ την ανάρτηση. Αλλά υπάρχει. Και υπάρχει και θα διασύρει αυτό το ελεεινό υποκείμενο σε όλη της την επόμενη αισχρά χαμερπή ιστορία. Εύχομαι μόνο από καρδιάς να μη δικαιωθεί αυτό το απερίγραπτα άπονο, αλαζονικό και κακομαθημένο υποκείμενο, γιατί τότε θάναι αβάσταχτος ο πόνος ότι ένα παιδί έπεσε σε τόσο λάθος υπεράσπιση των δικαίων του. Το μέγεθος της εκμετάλλευσης και της υποκρισίας της Κωνσταντοπούλου φαίνεται όταν, στρεφόμενη προς τα έδρανα της κυβέρνησης και με πάντα επιτιμητικό βλέμμα αλλά και τον γνώριμο ορθοφωνικό της στόμφο, παγερό και αμείλικτο χωρίς ίχνος γυναικείου αισθήματος λέει, στο 4.02 του βίντεο, επί λέξει: «…είναι ιδεολογικός σας αντίπαλος…». Όλο της το μαράζι δεν είναι η σωτηρία  του παιδιού από τα χέρια των υποτιθέμενων εχθρών του αλλά αντίθετα η επιπλέον στοχοποίηση του, νομίζοντας η άτεγκτη αυτή ύαινα ότι έτσι το προσλαμβάνουν και οι άλλοι επειδή έτσι της βολεύει να το θέτει. Αν κάτσεις δε και αναλύσεις αυτόν τον κουτοπόνηρα- μονοσήμαντο και καλά!- υπαινιγμό, θα δεις ότι εκτίθεται και σε άπειρες αντινομίες η ίδια, αρκεί κάποιος νηφάλια να άρχιζε με το πολύ απλό, αφοπλιστικό ερώτημα: -Κι εσάς τι ακριβώς σας είναι κυρία Κωνσταντοπούλου; Είναι κτηνώδης η δίψα της για προβολή και δεν ορρωδεί μπρος σε τίποτα. Η βαθιά εμπεδωμένη της σκατοψυχοσύνη εκπέμπει απίστευτα αποκρουστική αποφορά.

Παραθέτω το βίντεο προς κρίση σας. Αν κάνω λάθος στην εκτίμηση μου ζητάω συγγνώμη προκαταβολικά. Αλλά επειδή ζω κι εγώ με ανθρώπους και είμαι άνθρωπος κι εγώ ο ίδιος,ξέρω, έχω μάθει, με έχει μάθει το ένστικτο μου τέλος πάντων,  από ποιών τη δίβουλη θαλπωρή να φυλάγομαι. Θα ένοιωθα αποτροπιασμό αν ερχόταν να με υπερασπιστεί η Κωνσταντοπούλου. Θάξερα ότι η υπόθεση μου, αν ήταν δίκαιη,θα υπηρετούνταν με τον πιο απρόσφορο για το δίκιο της τρόπο. Μ’ άλλα λόγια; Δεν θα απόθετα ποτέ το δίκιο μου στα χέρια της, στα λόγια της, στο θυμικό της. Δεν μπορεί να σε εμπνεύσει για τη καλοσύνη της παρόλο ότι απεγνωσμένα την κραυγάζει, ίσως ακριβώς γιατί την κραυγάζει. Μακριά από την ελεημοσύνη του ιεροκήρυκα. Αυτήν και τον Κασιδιάρη τους θεωρώ τα απόλυτα παραδείγματα προς αποφυγή για ένα κοινοβουλευτικό αντιπροσωπευτικό πολίτευμα.

 

Η Επιστροφή του Δράκουλα! (Παπανδρέου)

Νοέμβριος 29, 2014
Η απάτη και ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο νέος βαλκάνιος αυτός Δράκουλας

Η προδοσία, η απάτη και  το ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο αμερικανοβαλκάνιος αυτός Δράκουλας(επεξεργασία φωτογραφίας-δεν ξέρω τίνος είναι η πρωτότυπη εικόνα, τα πνευματικά του δικαιώματα τα σέβομαι αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ποιος τη τράβηξε-επεξεργασία λοιπόν από τις-ελπίζω όχι αιματόστικτες-χερούκλες μου! Όχι τίποτα σπουδαίο: λίγο μανικιούρ στις δρακουλένιες νυχάρες του και σερβίρισμα φρεσκόπιοτου λαχταριστού ελληνικού αίματος, μαζί με λίγο ζοφερό σκοτείνιασμα της εικόνας για δημιουργία φιλικού προς το καταχραστή περιβάλλοντος-κάντε κλικ στην εικόνα-διπλό παρακαλώ! Αξίζει το κόπο.)

Θα μπορούσα να μείνω στη φωτογραφία και μ’αυτό το τρόπο να εκδηλώσω την οργή μου στην απόπειρα νεκρανάστασης του νεκροθάφτη του Ελληνικού Λαού. Αλλά η οργή μου αυτή ξεπερνάει την κούραση μου να ασχολούμαι με αυτό το απερίγραπτο κτήνος, που μαγάρισε κάθε έννοια, κάθε ιδέα, κάθε ελπίδα. Είχα δώσει ένα είδος στοιχήματος στον εαυτό μου να μη ξανασχοληθώ μ’αυτόν τον απερίγραπτο εγκληματία αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Η χτεσινή απίστευτη είδηση ότι συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη νεολαιϊκοί πυρήνες-σαν SS του κτηνώδους παπανδρεϊσμού μού φαίνονται-ότι δηλαδή βρέθηκαν, έστω μια φούχτα, μια ανόητη, μικρονοϊκή φούχτα αυτιστικών υπηρετών του εγκληματία πανίβαλακα, προφανέστατα  αδρά πληρωμένων, νέων-τι να τα κάνεις τα γεράματα αν έχεις τέτοια νιάτα!- με διάθεση να στρατευτούν στο πλευρό της ελεεινότερης μορφής του Νέου Ελληνισμού, κυριολεκτικά με εξαγρίωσε. Καταλαβαίνω ότι είναι αποφασισμένο αυτό το εγκάθετο κτήνος να κάνει τη ζημιά που δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όταν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΣΥΣΣΩΜΗ!-σε μια τελευταία και δυστυχώς μόνη έκλαμψη ευθύνης, τον έστειλε σπίτι του. Ο ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ, που μοίρα καλή το άφησε ανολοκλήρωτο και μοίρα κακή και αναποφάσιστη τον άφησε αυτόν τον Εθνικό Προδότη να αλωνίζει ελεύθερος το κόσμο και να καλοπερνάει με τα κέρδη των πτωμάτων του! Φταίει ο λαός που δεν το κρέμασε το κτήνος!

Υ.Γ. Το ξέρω ότι παραφέρομαι αλλά τι άλλο μπορείς να κάνεις όταν πέφτεις πάνω στο ντουβάρι του παραλογισμού; Πριν τρία μόλις χρόνια αυτό το όρθιο κτήνος ήταν το πιο πολυμίσητο πρόσωπο που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα και σήμερα-μόνο και μόνο ότι φρόντισε να ξεχαστεί και να φύγει απ’την προθήκη της οργής-τον ανεχόμαστε να ασχημονεί απειλώντας για άλλη μια φορά τη πολιτική και κοινωνική γαλήνη και τη δημοκρατική ομαλότητα, ξαναπαίρνοντας τα ηνία του καταστροφικού του οίστρου. Δεν τον νοιάζει. Έχει αλλού καλύτερη πατρίδα να ξεχειμωνιάσει. Διαβατήριο έτοιμο, σπίτι έτοιμο, κομπόδεμα γερό καλά διασφαλισμένο. Τι έχει να χάσει απ’το χαμό μας, όλων μας που είμαστε ριζωμένοι εδώ γιατί εμάς είναι ο τόπος μας και που κάναμε το λάθος να διαλέξουμε για ηγέτη που είχε αλλού τη καρδιά του, σε άλλο τόπο-είναι τυχαίο ότι κανείς από αυτούς τους εγκάθετους δεν έμαθε καλά τη γλώσσα αυτού του τόπου; Τι να την κάνουν; Να βασανίσουν τη βλακεία τους με άχρηστη γι’αυτούς γνώση; Ή μήπως να τη μάθουν για να πιάσουν τον αληθινό παλμό της ψυχής ενός λαού που τους είναι παγερά αδιάφορος; Αλλά κι εμείς, ε ; Τόση μεγαλοψυχία απέναντι στον άπονο μακελάρη μας. Αντί να τον πάρουμε με τις γιουρτόπετρες, τον ανεχόμαστε μέχρι να μας ξανακατσικωθεί με όποιο τρόπο έχουν σχεδιάσει αυτοί που του κινούν τα νήματα, του ανδρείκελου!

Όπου μιλούν τα σημεία, εκεί να δίνεις σημασία

Νοέμβριος 10, 2014

??????????????????????????????????

Πολλοί, πιο πονηροί, αν τους ρωτούσες ποιο είναι το κοινό στοιχείο σ’αυτές τις δυό φωτογραφίες, θα σού απαντούσαν με μιά φωνή: ο Διώτης! Παρόλο ότι δεν είναι παρών στη πάνω φωτογραφία, όλοι ξέρουμε ότι ο περιβόητος αυτός εισαγγελέας και τώρα υπόδικος, είχε τόσο μπει στη καρδιά του Τσίπρα ώστε τον προετοίμαζε για υποψήφιο βουλευτή Επικρατείας. Το γιατί αυτός ο έρωτας του κακόφημου πια εισαγγελέα-μπαίνει επάξια στη χορεία με τους αντίστοιχους των στρατοδικείων του Εμφύλιου και της Δικτατορίας-καλά θα κάνατε να ρωτήσετε, χωρίς ανόητες προκαταλήψεις και ενδοιασμούς, το Βενιζέλο. Θα είναι γλαφυρότερος του σιωπηλού πια μάρτυρα-το αμίλητο νερό ήπιε φαίνεται-δημοσιογράφου Μπαξεβάνη.

Άλλοι, ακόμη πιο πονηροί θα σας πουν ότι η ομοιότητα αφορά τα δύο ανδρείκελα των ΗΠΑ στην Ελλάδα αυτή τη δραματική περίοδο: τον προκάτοχο του Τσίπρα,Γιώργο Παπανδρέου και τον διάδοχο του Γιώργου Παπανδρέου, Αλέξη Τσίπρα. Σωστό κι αυτό. Αλλά η ανάρτηση αυτή τη φορά δεν απευθύνεται σε πονηρούς. Θέλει να δείξει ότι και ο προηγούμενος και ο επόμενος, ταυτίζονται σε πάρα πολλά που ξεπερνούν ακόμη και τις πολιτικές επιλογές και του ποιου διάλεξαν να υπηρετούν τα συμφέροντα του στη πατρίδα μας. Τα κοινά τους γούστα φτάνουν σε τέτοιο εντυπωσιακό βαθμό ταύτισης, ώστε ακόμη και στην επιλογή των ίδιων ακριβώς εικαστικών έργων για τα γραφεία τους! Και ξέρετε μια τέτοια σημειολογία του κοινού γούστου είναι απείρως πιο εύγλωττη ακόμη και από τα κουστούμια Donna Karan ή τα Burberry της γκαρνταρόμπας τους. Συμπεθεριάσανε ιδεολογικά γιατί πάντα ταιριάζανε. Μάρτυρες τους οι κοινοί τους φίλοι-η Γιάννα, σπόνσορας και των δυό-προσέξτε την ασορτί με τον πίνακα εκτυφλωτικά κόκκινη τσάντα της-η Λούκα Κατσέλη-ηγερία και μέντορας και των δυό- η Θεοδώρα Τζάκρη-θαυμάστρια από κοινού και των δυό αλλά και τόσοι πολλοί άλλοι.