Posts Tagged ‘ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρας’

Ο άνθρωπος αυτός (ΓιάΝης Βαρουφάκης)

Ιουλίου 10, 2015

10959393_484832901648867_7940816261350204758_n

Από τη πρώτη στιγμή που τον εντόπισα δεν είχα κανένα δισταγμό να τον χαρακτηρίσω «τηλεπρσόνα». Είδα σ’αυτόν μια ελαφρώς σοβαρότερη εκδοχή του Ψινάκη αλλά σοβαρότερα επικινδυνότερη του. Άλλο ο σημερινός Μαραθώνας και άλλο εκείνος o μυθικά ιστορικός όπου και πάλι κρινόταν η θέση της Ελλάδας,θέση που ουσιαστικά από τότε καθόρισε τον γεωπολιτικό μας προσδιορισμό σαν Ευρωπαίων. Ο Βαρουφάκης, αυτό που ουσιαστικά απείλησε να κάνει με την παρουσία του στο κρίσιμης, στρατηγικής σημασίας πόστο που τού ανέθεσε ο Τσίπρας, ήταν να ακυρώσει αυτή τη γεωπολιτική μας θέση, τη γεωπολιτική μοίρα, που η ίδια η Αρχαία μας Ιστορία είχε μετην ιστορική εκείνη μάχη στο Μαραθώνα καθορίσει.

Με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση, έφτιαξα ένα καινούργιο μπλογκ (αυτό, εδώ: salon de bricolage) που θα ασχολιόταν με την πολιτική το καιρό του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρούσα ότι θα συνέβαιναν τόσο συνταρακτικά αρνητικά πράγματα ώστε άξιζε να ανοίξω κι εγώ ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στο προσωπικό μου μπλόγκινγκ. Αλλά θες γιατί θεώρησα ότι αυτή η κυβέρνηση ήταν καινούργια και όλα τα στελέχη της άπειρα, θες γιατί κι εγώ προσωπικά είχα κουραστεί από το εξαντλητικό μπλογκινγκ οκτώ ολόκληρων, συναπτών χρόνων δεν ήμουν αρκετά δραστήριος μ’αυτό-σχολίαζα πάντως αρκετά σε άλλα μπλογκ που επισκεπτόμουν τακτικά.

Στο μπλογκ μου λοιπόν άφησα σε σχετικό απυρόβλητο τον Τσίπρα και όλη τη κυβέρνηση του με μόνη εξαίρεση δύο εμβληματικά πρόσωπα αυτής της περιόδου, που περιέργως αλλά λυπηρώς με δικαίωσαν στις επιθέσεις μου εναντίον τους. Την απερίγραπτη Πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου και (κυρίως) τον από κάθε άποψη ανεκδιήγητο ΓιάΝη Βαρουφάκη, που μάλιστα εξασφάλισε την υπεραπόλυτη πλειοψηφία των πολύ λίγων αναρτήσεων εκεί.

Το αχαρακτήριστο αυτό άτομο είναι πια παρελθόν σαν ΥΠΟΙΚ. Είναι όμως βουλευτής. Η Βουλή απόψε συνέρχεται στην μακράν σημαντικότερη συνεδρία της όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου: απόψε θα κριθεί, από την απόφαση αυτής της Βουλής, η παρουσία της Ελλάδας στην Ευρώπη, σαν πλήρες και ισότιμο μέλος της Ε.Ε. Το ότι φτάσαμε ως εδώ να αμφισβητείται και τελικά ακόμη και να συζητείται αυτό το ακριβό κεκτημένο, είναι σε μεγάλο βαθμό, έργο του Βαρουφάκη. Όπως προανέφερα ο Βαρουφάκης είναι βουλευτής και λογικό και αναμενόμενο και επιβεβλημένο είναι, διπλά και τρίδιπλα γι’αυτόν σε σχέση με οποιονδήποτε άλλο βουλευτή, να βρισκόταν στη Βουλή και όχι μόνο να υπερασπιζόταν τις όποιες θέσεις του[sic] αλλά αν χρειαζόταν να αμυνόταν σε περίπτωση-πιθανότατη έως απολύτως βέβαιη-που θα δέχονταν οποιαδήποτε πυρά. Αυτό επιβάλλει ο στοιχειώδης πολιτικός ανδρισμός. Και όμως! Και όμως επέλεξε σε μια τέτοια ιστορικής σημασίας στιγμή να είναι απών-είναι περιττό να αναφέρω καν την αστεία δικαιολογία που προβάλλει.006

Σκεφθείτε λοιπόν καλά: αυτός ο μοιραίος άνθρωπος υπερασπίστηκε[sic] τα ζωτικά εθνικά μας συμφέροντα για τους πέντε κρισιμότερους μήνες όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου. Αυτός ο άνθρωπος με την αλαζονεία του, τη σπουδαιοφάνεια του μας έφερε αντίθετους με ΟΛΟΥΣ τους ευρωπαίους εταίρους μας, μηδενός εξαιρουμένου. Σε βορρά, νότο, ανατολή και δύση! Για πρώτη φορά στα ελληνικά πολιτικά χρονικά αλλά και στα ευρωπαϊκά εταιρικά, ένας υπουργός απαξιώθηκε σαν προσωπικότητα καθεαυτή-θυμάστε την ανυπολόγιστης επιπολαιότητας δήλωση του ότι κατέγραφε τις συνομιλίες των συναδέλφων του στο eurogroup;Αυτός ο άνθρωπος μας έφτασε στο χάλι αυτών των ημερών με τις κλειστές τράπεζες, τις για πρώτη φορά μεταπολεμικά απλήρωτες δανειακές μας υποχρεώσεις και με την ίδια την Οικονομία να ψυχορραγεί εν μέσω της μόνης εποχής στην οποία θα μπορούσε να ανθίζει και να θάλλει.

Δεκάδες δημοσιογράφοι, αναλυτές, μπλόγκερ-ναι βάζω κι εγώ τον εαυτό μου μέσα-είχαμε εντοπίσει το πρόβλημα Βαρουφάκης. Ενδεχομένως να το είχε συνειδητοποιήσει-αμυδρά πάντως, όπως έδειξε η μετέπειτα αμφίθυμη και ανακόλουθη συμπεριφορά του, και ο ίδιος ο Τσίπρας, που τον παραγκώνισε προς στιγμή. Αλλά μόνο προς στιγμή. Την πιο κρίσιμη στιγμή, όταν αυτό που η εγκληματική κυβέρνηση αυτάρεσκα αποκαλούσε «διαπραγματεύσεις»(στη πραγματικότητα ΠΟΤΕ΄ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΚΑΝ ΣΟΒΑΡΑ)πήγαιναν προς το τέλος τους, τον επανέφερε δόξη και τιμή στις αρχικές του εξουσίες σαν διαπραγματευτή και όπου κυριολεκτικά σχεδόν τα τίναξε όλα στον αέρα. Ενώ ένα σωρό κόσμος λοιπόν, από τους πιο ειδήμονες μέχρι στοιχειώδους ευφυΐας ανθρωπογνώστες, είχαν αναγνωρίσει το απρόσφορο αυτής της γελοίας τηλεπερσόνας να διαχειρίζεται τόσο σοβαρές υποθέσεις,πώς διάολο κοτζαμάν πρωθυπουργός, που υποτίθεται αν ένα πρώτο στοιχείο πρέπει να τον διακρίνει είναι η στοιχειώδης ικανότητα να επανδρώνει την κυβέρνηση του με επαρκούς ικανότητας συνεργάτες και δη υπουργούς, απέτυχε τόσο οικτρά; Το ξαναλέμε: στο κρισιμότερο μετά τον ‘ίδιο το πρωθυπουργό,πόστο αυτής της περιόδου. ΗΓΕΤΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ λέγεται αυτό. ΗΓΕΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ. Ο Βαρουφάκης τέλειωσε ανεπιστρεπτί αλλά ο αποδεδειγμένα ανίκανος άνθρωπος που τον επέλεξε είναι ακόμη εδώ. Το πρόβλημα είναι ακόμη εδώ-αρκεί και μόνο να δει κανείς και να ψυχολογήσει την ψοφοδεή μορφή του Τσακαλώτου για να καταλάβει.

Υ.Γ. Μόλις θυμήθηκα ένα φοβερό βίντεο με έναν συναρπαστικά καταιγιστικό Βενιζέλο-κάπου ένα μήνα πριν.Είναι ο μόνος έλληνας πολιτικός που απογύμνωσε τον Βαρουφάκη με τον πιο ευθύ και εύστοχο αλλά και τον πιο ανελέητο τρόπο. Παραστατικότερος τρόπος να δικαιωθεί αυτός ο άδικα δαιμονοποιημένος πολιτικός ίσως να μην υπάρχει. Βασικά όλο το βίντεο έχει την αξία του-την μεγάλη προφητική του αξία-απλά από το 14΄και μετά απογειώνεται ο Βενιζέλος και καταβαραθρώνονται και ο Τσίπρας και η μαϊμού του, ο Βαρουφάκης. Προσέξτε ιδιαίτερα ότι καθώς ο Μπένι κλιμακώνει στην επίθεση σ’αυτούς τους δυό, ξεκινώντας από τον κομπάζοντα Βαρουφάκη-αυτόν που σήμερα σαν τυπικός ρίψασπις είναι απών από την ιστορική συνεδρίαση της Βουλής-αρχίζουν οι υπουργοί πίσω απ’τον Τσίπρα να ξυπνάνε από το λήθαργο τους, να ορθώνουν τους κορμούς τους πάνω στις καρέκλες, ο ένας πίσω από τον άλλο, ανίκανοι όμως να αντιδράσουν και να αρθρώσουν έστω κάποιον αμήχανο λόγο-κορυφαίοι σ’αυτή την αλαλία ο Τσίπρας και φυσικά ο πολιτικά «γυναικωτός» Βαρουφάκης, που ούτε την επί του προσωπικού διάταξη του Κανονισμού της Βουλής δεν διανοήθηκε να επικαλεστεί για να υπερασπιστεί τον εαυτό του.ΑΥΤΟΣ Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΩΝ ΑΠΟΨΕ ΑΠ’ΤΗ ΒΟΥΛΗ!

Advertisements

Έρχονται αληθινά πολύ δύσκολες μέρες!

Ιουλίου 8, 2015
Rebellious Heroes! Άντε να τους πάρεις στα σοβαρά! Και να το θέλεις , δεν σ'αφήνουν ν'αγιάσεις.

Rebellious Heroes! Άντε να τους πάρεις στα σοβαρά! Και να το θέλεις , δεν σ’αφήνουν ν’αγιάσεις.

Αυτή τη στιγμή που ξεκινώ να γράψω αυτή την ανάρτηση είναι 4:55 πρωί-χάραμα δηλαδή. Τέτοια ώρα είναι σίγουρο ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας ροχαλίζει. Εγώ όμως είμαι ξύπνιος. Εξαιτίας του. Οι σκέψεις μου για τα έργα και τις ημέρες του αυτές τις μέρες αλλά και γενικότερα και αυτούς τους πεντέμισυ μήνες που είναι κυβέρνηση και τα τρία σχεδόν χρόνια που είναι αξιωματική αντιπολίτευση δεν μ’αφήνουν να κοιμηθώ και να ησυχάσω. Σκέφτομαι ποιο είναι το επόμενο τρελό, παρανοϊκό βήμα του. Γιατί είμαι βέβαιος ότι αυτό θα επιλέξει. Κάθε νέα κρίσιμη φορά που έρχεται, έχω παρατηρήσει ότι κάνει την πιο καταστροφική επιλογή. Μακάρι να διαψευστώ αλλά μένω με την εντύπωση ότι μας οδηγεί κατευθείαν στην έξοδο απ΄το ευρώ.

Αποδεικνύεται μερικές δεκάδες φορές πιο μοιραίος άνθρωπος ακόμη κι από τον Γιώργο Παπανδρέου. Ίσως γιατί ο τελευταίος, απελπιστικά χαμηλής διανοητικής υπόστασης, μπορούσε να ελεγχθεί στις πιο ακραίες εκδηλώσεις της πολιτικής του παράνοιας και έγκαιρα να τιθασσευτεί όταν χρειάστηκε, από εχέφρονα άτομα της παράταξης του-ακόμη ακόμη και από ολόκληρη την κοινοβουλευτική ομάδα, που σύσσωμη τον ξεπροβόδισε προς την έξοδο από την πρωθυπουργία το Νοέμβρη του 2011. Όμως με τούτον εδώ τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Όχι μόνο ο στενός πυρήνας εξουσίας και του κόμματος και της κυβέρνησης αποτελείται από σεσημασμένους ημιπαράφρονες που είναι ικανοί και έτοιμοι να το κάνουν Κούγκι ανά πάσα στιγμή αλλά και σχεδόν ολόκληρη η κοινοβουλευτική ομάδα απαρτίζεται από ανάλογης, τζιχαντιστικής λογικής φονταμενταλιστές της αντιμνημονιακής τρέλας.

Σε ανύποπτο χρόνο είχα γράψει (εδώ) κι (εδώ) για το παράλογο αλλά και για το θεσμικά, πολιτικά και ουσιαστικά άτοπο και απρεπές του δημοψηφίσματος. Τώρα που έγινε-αυτή την εκτρωματική εξπρές διαδικασία ποτέ δεν θα την αποκαλέσω Δημοψήφισμα αλλά πάντα «δημοψήφισμα»-δεν έχουμε παρά σε όλα αυτά να προσθέσουμε και τη βαθιά αντιδημοκρατική του φύση, τον σκληροπυρηνικό γκεμπελισμό του μυαλού που το συνέλαβε και το εκτέλεσε, με σκοπό δηλαδή να εγκλωβίσει το θυμικό σε μια διαδικασία εξπρές, έτσι που πριν προλάβει να ξεθυμάνει από δεύτερες, πιο νηφάλιες σκέψεις της λογικής, να έχει ήδη εκδηλωθεί σαν παρορμητικά εκδηλωμένο και εκφρασμένο αποτέλεσμα στις κάλπες. Το ξαναλέω ότι τέτοιας σατανικής αντιδημοκρατικότητας σύλληψη μόνο μια βαθιά αυταρχική και απατεώνικη φύση θα μπορούσε να τη σκεφτεί.

Πήρε λοιπόν τα απατεώνικα κερδισμένα εκατομμύρια κουκιά του ο γλυκοτσούτσουνος Τσίπρας και τα πλασάρισε σαν θρίαμβο στους «κουτόφραγκους» ευρωπαίους, απ’τους οποίους απαίτησε όχι απλά σεβασμό στις απόψεις του αλλά ακόμη και υποταγή. Και τελικά τί τούπαν εκεί οι ευρωπαίοι ηγέτες;

-Πάρε τα στραγάλια σου ρε κουραδομαγκίτη! Ξέρουμε κι εμείς να κάνουμε και εκλογές και δημοψηφίσματα!Και μάλιστα πολύ δημοκρατικότερα από σένα. Ή μήπως θάθελες να οργανώσουμε κι εμείς ένα τέτοιο σαν το δικό σου με ερώτημα εσένα πια και να μετρήσουμε μετά τις πλειοψηφίες μας;

Όλο αυτό το απερίγραπτο θέατρο των τελευταίων ημερών, μας προσβάλλει και μας εκθέτει σαν χώρα με ένα τρόπο που δεν έχει το προηγούμενο του στα παγκόσμια χρονικά. Έχουν δαιμονοποιήσει τους πάντες αυτοί οι απίθανοι σκιτζήδες που μας κυβερνούν. Από τους απλούς ψηφοφόρους που σκεφτήκαμε και τελικά αποφασίσαμε και ψηφίσαμε φιλοευρωπαϊκά-είμαστε γερμανοτσολιάδες!-μέχρι λαούς και κυβερνήσεις άλλων-ΟΛΩΝ για την ακρίβεια!-των ευρωπαϊκών κρατών που τολμούν και συντάσσονται en bloc με τις απόψεις της Μέρκελ! Λαοί όπως οι μαρτυρικοί Πολωνοί, Τσέχοι, Ολλανδοί που τόσα πέρασαν από τους ναζί το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ή λαός όπως οι Γάλλοι, προαιώνιος εχθρός με τους Γερμανούς και χώρα μεγάλη και πλούσια που δύσκολα θα τη χαρακτήριζες εξαρτημένη από τους Γερμανούς. Εκεί φτάσαμε! Να έχουμε κηρύξει τον πόλεμο στο άπαν σύμπαν!

Δεν υπάρχει λογική σ’όλα αυτά. Εγώ προσωπικά βλέπω μόνο τρέλα-θα μπορούσα να πω ότι βλέπω γεωπολιτική σκοπιμότητα και να πω ότι είναι εξαγορασμένοι σ’αυτή αλλά θα θεωρηθώ συνωμοσιολόγος και απ’την άλλη δεν μπορώ και να αποδείξω τη θεωρία μου-η επιβεβαίωση έρχεται πάντα πολύ καιρό μετά, όταν η συνωμοσία, πετυχημένη ή όχι, έχει παγιώσει τα όποια αποτελέσματα της.

Το αληθινά κρίσιμο ερώτημα που τρέχει πια αυτή τη στιγμή-μετά το αυτονόητο αν τελικά θα μείνουμε ή όχι στο ευρώ, για το οποίο πιστεύω ότι η πρόθεση της ομάδας Τσίπρα είναι να μας βγάλουν-το ερώτημα είναι λοιπόν,μείνουμε ή δεν μείνουμε στο ευρώ, μπορεί πια αξιόπιστα αυτή η αποδεδειγμένα εντελώς ασόβαρη κυβέρνηση να διαχειρισθεί, από δω και πέρα, τη κατάσταση; Μα και μόνο το πρόσωπο του ψοφοδεούς Τσακαλώτου να κοιτάξεις-αυτή τη στιγμή του, εκ των πραγμάτων πια, πιο κρίσιμου υπουργού της κυβέρνησης, είναι αρκετό για να καταλάβεις ότι αποκλείεται! Προφανώς χρειάζεται νηφαλιότητα ο χειρισμός του εμφανούς πιά προβλήματος διακυβέρνησης της χώρας-ζούμε μέρες πτώσης της Χούντας τον Ιούλιο του 1974!

Προσδεθείτε και παρακολουθείστε με νηφαλιότητα και ψυχραιμία τις εξελίξεις. Αυτοί μαζί με την έμφυτη ημιπαραφροσύνη τους κουβαλούν την αλαζονεία του κλεμμένου 61, 39%! Το πολιτικό προσωπικό, το σοβαρό πολιτικό προσωπικό πρέπει να βρεθεί σε επιφυλακή.

Στρίβειν μνημονιακά δια του «δημοψηφίσματος»!

Ιουλίου 5, 2015
Αφού εκτονώσαμε όση αριστερόφρονα αντιμνημονιακή οργή διαθέταμε στο κατάστημα-με τη συνέργεια και τη σύμπραξη της ναζιστικά ακροδεξιότατης Χρυσής Αυγής φυσικά-μπορούμε τώρα ήσυχοι και εκτονωμένοι να στραφούμε σιγά-σιγά στη συστημική μνημονιακότητα.  Σιγά-σιγά όμως να μη μας πάρουν αμέσως χαμπάρι. Είμαστε οι Σημίτηδες της νέας εποχής-αλλά δεν θα σας δείξουμε αμέσως τους...Τσοχατζόπουλους μας

Αφού εκτονώσαμε όση αριστερόφρονα αντιμνημονιακή οργή διαθέταμε στο κατάστημα-με τη συνέργεια και τη σύμπραξη της ναζιστικά ακροδεξιότατης Χρυσής Αυγής φυσικά-μπορούμε τώρα ήσυχοι και εκτονωμένοι να στραφούμε σιγά-σιγά στη συστημική μνημονιακότητα. Σιγά-σιγά όμως να μη μας πάρουν αμέσως χαμπάρι. Είμαστε οι Σημίτηδες της νέας εποχής-αλλά δεν θα σας δείξουμε αμέσως τους…Τσοχατζόπουλους μας

Δεν διστάζουμε να το παραδεχτούμε ανοιχτά ότι τα αποτελέσματα και μόνο με την έκπληξη του ποσοστού τους, αποτελούν έναν θρίαμβο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ένα το κρατούμενο.

Από εκεί και πέρα όλες οι ενστάσεις μας για το «δημοψήφισμα»,που το μπλογκ τις έχει διατυπώσει σε ανύποπτο χρόνο, πολύ πριν καν ακόμη αυτή η κυβέρνηση σχηματιστεί και που απλά τώρα εμπλουτίστηκαν με την απαράδεκτη και βαθιά αντιδημοκρατική μεθόδευση του πρωτοφανούς στα παγκόσμια πολιτικά χρονικά ,δημοψηφίσματος εξπρές-(πόσοι και πόσοι αλήθεια παρόντες και μέλλοντες δικτάτορες δεν θα αντιγράψουν το μοτίβο, που μπαίνει πια εθιμικά στην πολιτειακή πρακτική!), οι ενστάσεις εκείνες λοιπόν παραμένουν ακέραια ισχυρές.

Η άποψη μας είναι ότι το «δημοψήφισμα» είναι ένα ΑΣΚΟΠΟ και προ πάντων ΑΓΟΝΟ για τους εθνικούς σκοπούς δημοψήφισμα. Έγινε για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους και μόνο γι’αυτούς, έτσι ώστε να το παρουσιάσει ο Τσίπρας σαν το μέγιστο διαπραγματευτικό του χαρτί στον εύπιστο λαό των προβάτων του αλλά όχι μόνο αυτών αλλά και των βουλευτών της συγκυβέρνησης-κυρίως των ΣΥΡΙΖΑίων, που θα μπορούν να ψηφίσουν το νέο Μνημόνιο με πιο ελαφρά συνείδηση πια. Οι δανειστές απέναντι ξέρουν τι θέλουν και είναι αστείο να πιστέψουμε έστω και στο ελάχιστο ότι θα υποχωρήσουν, ειδικά τώρα που οι δείκτες της Οικονομίας μας είναι τραγικά επιδεινωμένοι και από την άλλη είμαστε-εμείς, όχι κάποιοι άλλοι και πολύ περισσότερο όχι οι «αντίπαλοι» μας-στριμωγμένοι από τη στεγνή πια εδώ και τουλάχιστον μια εβδομάδα Ελλάδα από ρευστό.

Όλο το επικοινωνιακής σύλληψης και εκτέλεσης-άψογης, ειρήσθω εν παρόδω- σχέδιο έγινε για να μπορεί πια να στρίψει με ασφάλεια στον αισχυντηλό, συνεσταλμένο και ανομολόγητο Μνημονιακό του Βίο, σαν κάθε καλός συστημικός πολιτικός. Ποιος θα τολμήσει να τον αμφισβητήσει πια, όταν έχει μια τόσο πρόσφατη και τόσο πανηγυρική επιβράβευση από το εκλογικό σώμα;(για άσχετους λόγους ουσιαστικά αλλά ποιος τις προσέχει αυτές τις λεπτομέρειες-με δόλια κλεμμένες ψήφους, αυτά τα σχολαστικά ζητήματα νομιμοποίησης λύνονται μια χαρά, συγκαλύπτονται μια χαρά). Το σχέδιο, αδιάφορο αν μεσομακροπρόθεσμα θα πιάσει ή όχι, είναι ιδιοφυές! Κόστισε βέβαια κάποια εκατομμύρια ευρώ-μιλάω για την ονομαστική αξία του κόστους της ίδιας της διαδικασίας του «δημοψηφίσματος» και ασφαλώς δεν συνυπολογίζω το πολλαπλάσιο της ημιθανάσιμα λαβωμένης Οικονομίας μας. Κόστος πανάκριβο για μια στενά ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ντρίπλα μόνο, για να πειστούν τα εξεγερμένα συριζαϊκά στελέχη να υποταχθούν στη μνημονιακή λογική. Τώρα ελεύθερα ο Τσίπρας μπορεί να ξεφύγει από το αντιμνημόνιο με σχετική ασφάλεια, στρίβοντας δια του «δημοψηφίσματος». Είναι νομοτέλεια τα μνημόνια πια και για να φτάσει ο Τσίπρας σ’αυτά, έπρεπε να κάνει μεγάλη βόλτα και σε διάρκεια αλλά και στους ίδιους τους θεσμούς. Ετοιμαστείτε για νέας κοπής «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ»!(εντάξει, όπως και με την τρόικα, μπορεί να προβούν σε νέα ονοματολογία-από τέτοια άλλο τίποτα!)

*Φωτογραφία ανάρτησης:http://www.thegreekcloud.com/galleries/gallery.php?pg=3&uid=34&id=1891

Αταίριαστες Σχέσεις, Κουμπαράδες και Κουμπάροι(ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ)

Ιανουαρίου 28, 2015
Podemos! Έτσι μοιάζει λέει,πιασμένη απ'το μπράτσο του, κατά κάποιες δεκαετίες μικρότερου της, εραστή της, η μακαρίτισσα πια Δούκισσα της Alba

PODEMOS! Έτσι μοιάζει να λέει,πιασμένη απ’το μπράτσο του, κατά κάποιες δεκαετίες μικρότερου της, εραστή της, η μακαρίτισσα πια Δούκισσα της Alba.

Αν δεν είναι αυτό εκφυλισμός της πολιτικής και της ιδεολογίας, τότε ποιο άλλο θα είναι; Η πραγματικά αδιανόητη συνεύρεση του ανανεωτικά αριστερού ΣΥΡΙΖΑ με τον σκληροπυρηνικά ακροδεξιάς συγκρότησης Πάνο Καμμένο είναι πολλαπλάσια πιο σοκαριστική από ότι εκείνη της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ. Και εξηγούμαι αμέσως γιατί.

Είτε μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ του 2011 είτε για τη Νέα Δημοκρατία του 2012, η δύο συμμαχικές κυβερνήσεις που συνέπηξαν αυτά τα δύο κόμματα προέκυψαν από την ανάγκη της στιγμής. Αν δεν συμμαχούσαν μεταξύ τους, θα υπήρχε αντικειμενική αδυναμία να βρουν άλλους κυβερνητικούς εταίρους και φυσικά σε μια χώρα καταπονημένη από την οικονομική κρίση και την κοινωνική έκρηξη, θα είχε χαρακτήρα αυτοκτονικού αδιέξοδου κάθε νέα επιπλέον προσφυγή στις κάλπες. Δεν χρειάζεται να φέρουμε κι άλλα διεξοδικότερα επιχειρήματα-τα βιώματα είναι τόσο πρόσφατα που δεν χρειάζεται περαιτέρω μνεία τους. Με τις προχθεσινές εκλογές όμως τα πράγματα δεν είναι ίδια. Πρώτα απόλα είναι απείρως ευνοϊκότερα για το πρώτο κόμμα, το ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο θα μπορούσε να εξασφαλίσει ΑΝΕΤΑ την ψήφο ανοχής αλλά και στη περίπτωση που ήθελε πιο καθαρή κοινοβουλευτική στήριξη, μπορούσε να τη βρει σε όμορους πολιτικά, σε εγγύτερους ιδεολογικά χώρους. Και το ΠΟΤΑΜΙ και το ΠΑΣΟΚ έχουν χαρακτηριστικά που, πώς να το κάνουμε, είναι ιδεολογικά συγγενέστεροι από ότι ο ακραίος Καμμένος και η ιδεολογική άβυσσος που ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ τον χωρίζει από το σημερινό κυβερνητικό του εταίρο. Μάλιστα το ΠΟΤΑΜΙ έχει τα δύο επιπλέον συγκριτικά πλεονεκτήματα ότι δεν έχει ταυτιστεί με καμιά εφαρμοσμένη πολιτική-είναι κόμμα ενός χρόνου μόνο-και από την άλλη έχει αριθμό ψήφων πολύ μεγαλύτερο όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά και του Καμμένου. Μοιάζει η συμμαχία που μόλις χτες έλαβε μορφή να έχει συμφωνηθεί πολύ πριν τις εκλογές, ουσιαστικά από τις κοινές ή τις παράλληλες δράσεις τους-με αποκορύφωμα το απίστευτο καραγκιοζιλίκι με το Λαζόπουλο απ’τη μια και το Χαϊκάλη απ’την άλλη. Για να το πούμε αλλιώς, την ώρα που τα μικρά κόμματα διαγκωνίζονταν για το ποιο θα είναι το τρίτο για να έχει τη θεσμικά πολύτιμη ΤΡΙΤΗ ΕΝΤΟΛΗ οι δύο σημερινοί εταίροι είχαν ήδη συμφωνήσει να αποφύγουν τη διαδικασία. Μια διαδικασία θεσμικά κατοχυρωμένη, ουσιαστικά ανοιχτή, ρευστή και άρα τεκμαρτά δημοκρατική.

Πώς είναι δυνατόν ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα να προκαταλαμβάνει τις θέσεις όλων των εγγύτερων σ’αυτό δυνάμεων και να τις απορρίπτει πριν καν τις ακούσει και να έχει κλεισμένη και έτοιμη ατζέντα-σε θεσμικό επίπεδο-με ένα ακροδεξιό προσωποπαγές κόμμα; Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Αυτό δεν μπορεί να σταθεί στο μυαλό κανενός εχέφρονα πολιτικά σκεπτόμενου πολίτη. Το ότι συνέβη, το ότι έγινε κατορθωτό αυτό, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ούτε φυσικά και ασχολίαστο. Το πώς ένας ακροδεξιάς συγκρότησης Καμμένος απαιτεί-δικαίωμα του-ΚΑΙ ΠΑΙΡΝΕΙ το απολύτως εμβληματικό για την ιδεολογία του Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι όπως και να το κάνουμε ένα θέμα που χρήζει ερμηνείας-είναι σίγουρο ότι με το ΠΟΤΑΜΙ ή με το ΠΑΣΟΚ η διαπραγμάτευση δεν θα είχε τέτοια συμβολικά ιδεολογικά κολλήματα και θα συναρτώνταν περισσότερο με τις δεξιότητες των υποψηφίων για υπουργοποίηση. Τόχουμε ξαναπεί ότι δεν υπάρχει πιο κουτοπόνηρη πολιτική ανάλυση από αυτή του Μνημόνιου και Αντι-Μνημόνιου. Είναι προπέτασμα καπνού για να κρυφτούν πίσω από αυτή τη πλασματική, αποϊδεολογικοποιημένη διαφορά άλλες ομοιότητες. Το γιατί δεν απέδωσε το φλερτ της Ν.Δ. με την Κόλλια-Τσαρουχά(υπήρχαν και δηλώσεις της, που περιέργως μετά τις πήρε πίσω) και την Κουντουρά και τώρα τις βλέπουμε στη Κυβέρνηση, δεν μπορεί να μην έχει την αξία του στο συλλογισμό μας. Όλα αυτά μοιάζουν συντονισμένα και αποτέλεσμα μια καλά ελεγχόμενης ενορχήστρωσης που προϋπήρχε του εκλογικού αποτελέσματος. Έχει αξία να ξέρουμε αυτό: ότι δηλαδή οι σημερινοί εταίροι ΕΙΧΑΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΧΘΕΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ. Στη πραγματικότητα όμως οι διερευνητικές εντολές θα ευνοούσαν το πρώτο κόμμα, που συμπτωματικά είναι σε πολύ πιο ευνοϊκή θέση από ότι το πρώτο κόμμα του 2012. Γιατί δεν διαπραγματεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ-έστω για τα μάτια του κόσμου βρε αδελφέ-για να εξασφαλίσει την πολυπόθητη ιδεολογική του καθαρότητα και προτίμησε το συγχρωτισμό με την ακροδεξιά του Καμμένου, που ενσωματώνει ενεργά και τις ακροδεξιές του αντιλήψεις,ειδικά με την ανάθεση του ΥΠΕΘΑ;

Όλα τα ερωτήματα που βάζουμε είναι ρητορικά και το μπλογκ τα έχει ήδη απαντήσει στη ταυτότητα του (εδώ). Συνοπτικά, για όσους βαριούνται να ππανε ή να το διαβάσουν: δεν υπάρχουν πια ιδεολογικές διαφορές ανάμεσα στα κόμματα-σίγουρα εξαιρείται το ΚΚΕ-και οι προβαλλόμενες σαν τέτοιες είναι σικέ και υποκριτικές. Οι όποιες διαφορές έχουν τα κόμματα μεταξύ τους δεν είναι ούτε το αριστερά δεξιά ούτε το Μνημόνιο-ΑντιΜνημόνιο αλλά στον σε ποιον γεωπολιτικό πάτρωνα αναφέρονται: οι Τσίπρας-Καμμένος στις ΗΠΑ(μην ακούτε τις μαλακίες για Ρωσία, μπλόφα είναι κι αυτή)και Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ στην Ευρώπη. Η διαφορά είναι ότι η Ευρώπη είναι ο φυσικός, ο οργανικός γεωπολιτικός μας χώρος-θα είμαστε μια πλήρης και ενιαία οντότητα ισότιμων κρατών σε κάποια χρόνια-ενώ για τις ΗΠΑ θα είμαστε αυτό που πάντα τους είμασταν: η μπανανία τους!

Σ.Σ. Το άρθρο αναπαράγεται από το μπλογκ   https://salondebricolage.wordpress.com/ (εδώ)

 

 

Τσίπρας: «Σοβαρή η καταγγελία Χαϊκάλη»(update:Η Εμπλοκή Λαζόπουλου!)

Δεκέμβριος 20, 2014

Ναι, να σας χαρώ! Τη στιγμή που από τo πρώτο λεπτό φάνηκε η φαιδρότητα των αιτιάσεων των ανεκδιήγητων πρωταγωνιστών αυτής της πρωτοφανούς ιστορίας (το τρίο στούτζες του δημόσιου βίου: Καμμένος-Χαϊκάλης-Λαζόπουλος-τώρα και μοντέρ επιλήψιμου υλικού ο τελευταίος), ο Αλέξης Τσίπρας, ο εν αναμονή πρωθυπουργός-έτσι πια τον περιγράφουν τα αμερικανικά δίκτυα που τόσο φανατικά τον προωθούν-αρκετές ώρες μετά συνεχίζει να βρίσκει τη καταγέλαστη αυτή καταγγελία ΣΟΒΑΡΗ. Ναι μεν δεν ξέρει αλλά, παρόλα αυτά, σπεύδει να τη χαρακτηρίσει σοβαρή. Σαν να μην είχε ας πούμε τη δυνατότητα να το διατυπώσει κάπως αλλιώς ή σαν να μην είχε εξίσου τη δυνατότητα να μην εκφράσει γνώμη καν. Ο εξ απορρήτων άνθρωπος του-άλλη διάνοια ετούτος εδώ!-ο Νίκος Παπάς,  απάντησε με τον συνοπτικό τρόπο που καταδικάζει ένας τραμπούκος το θύμα του: «Κουμπαράς!». Αυτά τα άτομα, με το αποδεδειγμένα πια ανύπαρκτο πολιτικό ένστικτο, με την απελπιστικά χαμηλή ψυχοπνευματική συγκρότηση, συγκρότηση που κάθε μέσος άνθρωπος όμως διαθέτει και που  τού επιτρέπει να καταλάβει πότε κάτι μπορεί να είναι σοβαρό και πότε εξόφθαλμα γελοίο, αυτοί οι ανερμάτιστοι λοιπόν ηθικά και ψυχοπνευματικά άνθρωποι, χωρίς το πιο στοιχειώδες κύρος στον ειρμό της όποιας σκέψης και λογικής μπορεί να διαθέτουν, θα κληθούν αύριο από τον ελληνικό λαό να τον κυβερνήσουν, να γίνουν οι ταγοί του και οι καθοδηγητές του και μάλιστα σε καιρούς δραματικά κρίσιμους. Το έργο το έχουμε ξαναδεί με τον επίσης απερίγραπτα απίθανο Γιώργο Παπανδρέου. Ίσως αυτό το ιλαρό επεισόδιο είναι μια καλή αφορμή αλλά και μια τελευταία προειδοποίηση-ένας ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ αν θέλετε-στη κοιμισμένη, στην αδρανοποιημένη λογική μας να ξυπνήσει και να δει κατάματα τη φριχτή αλήθεια που επικρέμεται σαν αδυσώπητη απειλή: ΟΧΙ ΑΛΛΟ 2009! Όχι άλλες προσομοιώσεις αμερικανοκίνητων γιωργοπαπανδρεϊκών κλώνων στην εξουσία.

update (το update του κωλοπετσωμένου αμετανόητου). Από τη Κοζάνη ο Αλέξης Τσίπρας ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΠΛΗΡΩΣ το σενάριο όπως το διακινεί η πλευρά Καμμένου, πράγμα που δείχνει σχεδιασμό και προγραμματισμό και όχι περιστασιακή αποδοχή δεδομένων της συγκυρίας-εξάλλου η ενεργός συμμετοχή του Λάκη Λαζόπουλου λειτούργησε σαν εγγύηση αυτού του συντονισμένου κοινού προγραμματικού σχεδιασμού. Απλά υπάρχει το σουρεαλιστικό παράδοξο-παραλίγο να γράψω σουργελιστικό!-η Ραχήλ Μακρή, που ήταν πρώτο τραπέζι πίστα στη συγκέντρωση του Τσίπρα στη Κοζάνη και που συμβαίνει να ξέρει τον Καμμένο όσο λίγοι, έχει την εντελώς διαφορετική άποψη και όχι μόνο αποστασιοποιήθηκε από τις μεθοδεύσεις του Καμμένου-παρόλο ότι εξυπηρετούν τον κοινό σκοπό των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τον δικό της-αλλά και τις κατήγγειλε και αυτές και όσους τις υποστηρίζουν,  από ένα βήμα όχι λιγότερο επίσημο από όσο της ίδιας της Βουλής, κάνοντας μια, ομολογουμένως θεαματική θεσμική εμφάνιση από αυτές που δεν μας έχει συνηθίσει ως τώρα. Με τον Τσίπρα όμως παίζει και κάτι άλλο πολύ εντυπωσιακό-προκύπτει απ’το δεύτερο βίντεο που παραθέτω: ότι ουσιαστικά επιτίθεται και σε όσους από το κόμμα του-βλέπε Μανώλης Γλέζος-αμφισβητούν τις συμμαχίες με την ακροδεξιά του Καμμένου αλλά και τα περιφερόμενα πολιτικά ράκη στυλ Παραστατίδη-Βουδούρη. Ο Τσίπρας ξέρει ότι η δεξιά δεξαμενή είναι πλουσιότερη από την αριστερή και στην ανάγκη μπορεί να τη παραμελήσει ουσιαστικά, προσφέροντας της μόνο ρητορικές κορώνες, για όσα πρόβατα τσιμπήσουν από αυτού του είδους το κουτόχορτο-ω! υπάρχουν κι εκεί μπόλικα!

Νέο, ακόμη πιο λαχταριστό update (2:36μμ 22/12/2014) Διάβασα την είδηση της ανωμοτί κατάθεσης του Αποστολόπουλου. Ξεκαθαρίζει λοιπόν πολλά πράγματα για πολλούς αυτή η κατάθεση. Τι κατάλαβα;

1) Ότι ο Αποστολόπουλος ενήργησε από κοινού με τον Καμμένο-άρα συνεχίζει να είναι ακόμη στενός-πάρα πολύ στενός, έμπιστος-συνεργάτης του Καμμένου-εδώ είναι έκθετος πια ο τελευταίος
2)Ουσιαστικά αυτή η συντονισμένη ενέργεια των Καμμένου Αποστολόπουλου αποτελούσε προληπτικό ΕΚΒΙΑΣΜΟ προς το Χαϊκάλη να μην επιλέξει θετική ψήφο στη Προεδρική εκλογή. Η ανορθόδοξη αυτή μεθοδολογία ομολογουμένως σοκάρει. Να προσθέσω εδώ ότι δεν αποκλείεται όλη αυτή η σκηνοθεσία να ήταν η απάντηση στον ίδιο το Χαϊκάλη, που μπορεί να ζήτησε λεφτά από τον Καμμένο, προκειμένου ΝΑ ΜΗΝ ψηφίσει θετικά στη Προεδρική εκλογή. Δεν το πιθανολογώ πολύ αλλά μού περνάει απ’το μυαλό, γιατί έχω ακούσει διάφορα για εξαγορά υποψηφίων βουλευτών από τον Καμμένο άρα υπάρχει η κουλτούρα της συναλλαγής σε όσους δέχτηκαν να ενταχθούν με αυτόν τον όρο στο κόμμα του. Επίσης μπορώ να πιθανολογήσω, προχωρώντας το συλλογισμό μου αυτό, ότι τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει, να έχει δέσει με τον ίδιο τρόπο και άλλους βουλευτές του. Ο άνθρωπος τελεί σε απόγνωση και δεν είναι από αυτούς που μπορούν να διαχειριστούν το αίσθημα της πίκρας και της απογοήτευσης νηφάλια και στοχαστικά.
3) Ο Χαϊκάλης, ενήμερος πια του εκβιασμού, προσέφυγε στο φίλο του Λάκη Λαζόπουλο, που ουσιαστικά, με τη σεναριακή του εμπειρία, μετέθεσε το θέμα από εκβιασμό σε απόπειρα χρηματισμού αλλά από την άλλη πλευρά, την φιλοπροεδρική ας πούμε-αυτό επέβαλε και τη μεταμφίεση του Αποστολόπουλου σε αποσχηματισμένο ΑΝΕΛίτη και φιλικά προσκείμενο στη ΝΔ. Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι η καταγγελία Χαϊκάλη είναι σοβαρή-εκ των υστέρων αποδεικνύεται πια απολύτως ατυχής-δείχνει εσωτερική πληροφόρηση, που προφανώς ήταν του Λαζόπουλου, που λογικά θα διαβεβαίωσε με το κύρος του[sic] τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-είχε τον τρόπο αφού ήταν και γνώστης αλλά και μοντέρ του υλικού.
4) Τα υπόλοιπα με την εμπλοκή του καημένου του Χαϊκάλη με χρηματιστηριακές συναλλαγές απλώς τον κάνουν σαν τον βλάκα par excellence όλης αυτής της βρωμερής ιστορίας- συμπαθέστερο μέσα στην απόλυτα απαξιωμένη του πια κατάσταση βεβαίως. Θα μπορούσε μετά την αποφυλάκιση του να διαπρέψει στο ρόλο του θεατρικού έργου του Ψαθά «Ένας Βλάκας και Μισός!».
5) Τέλος αποδεικνύεται και κάτι άλλο όμως: ότι ενώ είμαστε πια στο εντελώς πάρα πέντε της Προεδρικής εκλογής, τελικά κρούση για χρηματισμό από την άλλη πλευρά-πραγματική, όχι σεναριακή, σαν αυτή που σαν afterthought υιοθέτησε η συντονισμένη πια ομάδα Λαζόπουλου-Καμμένου-δεν έχει υπάρξει. Και αυτό εκθέτει ακόμη περισσότερο την πλευρά ΣΥΡΙΖΑ-Καμμένου, που δεν έχουν με κάτι ανάλογο να ισοφαρίσουν την αχρειότητα τους.

 

 

 

Ο Κουκουλόπουλος και ο Γαλιλαίος

Δεκέμβριος 13, 2014
Salon de bricolage: Μόνο για μέλη ;-)

Salon de bricolage: Μόνο για μέλη 😉

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η Ιστορία με το Κολωνακιώτικο Salon de Bricolage. Ο τρόπος που διαψεύστηκε και συνεχίζει ακόμη να διαψεύδεται, παρότι έχει πέσει σιγή ασυρμάτου εδώ και μέρες, για όσους δεν τρώνε κουτόχορτο, είναι επιβεβαίωση ότι συνέβη.

Βασικά η ιστορία απέκτησε αληθινό ενδιαφέρον όταν την ανακίνησε ο Κουκουλόπουλος στη Βουλή. Είναι αρκετά χρόνια στη πολιτική ο Κουκουλόπουλος. Έμπειρος είναι και σοβαρός θεωρείται και δείχνει να είναι ένας αρκετά καπάτσος άνθρωπος. Άλλωστε στο βιογραφικό του δεν έχει γκάφες ή δηλώσεις που να τον εκθέτουν σαν αναξιόπιστο πρόσωπο. Το ότι επικαλέστηκε λοιπόν ενώπιον της Βουλής την αμφισβητούμενη-και πρέπει να το παραδεχτούμε: αναπόδεικτη μέχρι στιγμής-πληροφορία για  μια τέτοια συνάντηση στο ιδιωτικό αυτό κλαμπ, παραπέμποντας μάλιστα σε στοιχεία που, δυστυχώς γι’αυτόν και τον ισχυρισμό του, δεν προσκόμισε, δεν μπορούμε παρόλα αυτά να το προσπεράσουμε έτσι εύκολα. Δεν μας έχει δώσει ως τώρα ο Κουκουλόπουλος τέτοια δείγματα γραφής στην εν γένει συμπεριφορά του. Μπορεί κάποιος να μην τον γουστάρει για χ,ψ λόγους αλλά να του αμφισβητήσει σε γενικές γραμμές τη σοβαρότητα είναι κομματάκι δύσκολο. Ο Κουκουλόπουλος ούτε Πάνος Καμμένος είναι ούτε Τσουλίδου-Ξουλίδου δεν ξέρω πως λέγεται αυτή η απίθανη βουλευτίνα του Καμμένου είναι ούτε ο απερίγραπτα ασόβαρος Σκουρλέτης ούτε ο κραυγαλέος και γελοίος Ντινόπουλος. Γιατί ξαφνικά αποφάσισε να εξειδικεύσει τόσο πολύ σ’αυτό που κατάγγειλε πάνω στο βήμα της Βουλής; Μια υποτυπώδης νύξη δεν θα τού αρκούσε;

Η γνώμη μου είναι ότι ο Κουκουλόπουλος ξέρει και ό,τι ανέφερε από του βήματος της Βουλής ισχύει. Ας τα πάρουμε τα πράγματα στη λογική τους σειρά.Έκανε την αναφορά του στη Βουλή με τον πιο πανηγυρικό δυνατό τρόπο για ένα και μόνο σκοπό: για να εκθέσει το Τσίπρα. Μιλάμε για πολιτική και αυτά τα μέσα και οι τρόποι είναι απολύτως θεμιτά. Πολύ κομψά δεν είναι αλλά από τη στιγμή που ο Τσίπρας δεν θέλει να εκτίθεται για κάποιες συναντήσεις που κάνει, ο πολιτικός του αντίπαλος έχει κάθε δικαίωμα αυτό να το ερμηνεύσει αποκαλύπτοντας το πρώτα. Προκάλεσε λοιπόν το Τσίπρα να το διαψεύσει.  O Τσίπρας-και καλά έκανε για πάρτη του κατά τη γνώμη μου-δεν το διέψευσε,  με την αυτονόητη και υπονοούμενη έννοια ότι,  δεν μπορεί να ασχολείται ένας σε αναμονή πρωθυπουργός με το τί μπορεί να τού καταλογίζει αθεμελίωτα ο ένας και ο άλλος. Βέβαια αν είχε διαψεύσει και η διάψευση δεν ανταποκρινόταν στην αλήθεια, αυτό θα ήταν ανεπανόρθωτο κτύπημα. Είναι λοιπόν πολύ βολικό να επικαλείσαι τη σοβαρότητα σου και να μην απαντάς-σε εξασφαλίζει ακόμη και αν την έχεις λερωμένη τη φωλιά σου. Δεν χρειάζεται να διαψεύσεις δήλωση που δεν έκανες!

Σκέφτηκα πολύ αυτή τη διακινούμενη αλλά αναπόδεικτη πληροφορία. Κάποτε, την εποχή που σπούδαζα σινεμά, έγραφα κι εγώ σενάρια και μάλιστα με λίγο μυστήριο μέσα-δεν έχω κρύψει ποτέ την αγάπη μου για τον Hitchcock. Σκέφτηκα λοιπόν αυτή η αδιασταύρωτη πληροφορία πόσες πιθανότητες είχε να ήταν χαλκευμένη και πόσες αληθινή. Ένα στοιχείο που θα την καθιστούσε στα μάτια μου πολύ ύποπτη είναι η κραυγαλέα ευλογοφάνεια της-μόνο σενάριο μπορεί να είναι τόσο ευλογοφανές. Προφανώς ένα πολύ κακό σενάριο. Εξίσου όμως ύποπτο-γελοία ύποπτο αυτή τη φορά- θα ήταν αν το σενάριο έφτανε σε σημείο τραγελαφικής απιθανότητας. Η πληροφορία έχει στοιχεία πιθανής, λογικής ευλογοφάνειας λοιπόν αν και η το στοιχείο της έκπληξης δεν της λείπει. Άλλωστε οι σχέσεις του Τσίπρα με την οικογένεια της Γιάννας Αγγελοπούλου είναι εδώ και δυόμισυ ολόκληρα χρόνια γνωστές και οι λίγες χλιαρές διαψεύσεις που κυκλοφόρησαν δεν προέρχονται από τα χείλια του ίδιου του Τσίπρα. Εξάλλου η-θεαματική ομολογουμένως και πολύ γενναιόδωρη επικοινωνιακά, αντάξια σαν απάντηση σε έναν εξίσου γενναιόδωρο και όπως φαίνεται γαλαντόμο χορηγό-η θεαματική λοιπόν συνάντηση του με την κυρία Αγγελοπούλου στο ίδιο το Μέγαρο του Κοινοβουλίου επιβεβαιώνει με τον πανηγυρικότερο τρόπο τις θερμές σχέσεις αυτών των δύο προσώπων μεταξύ τους. Αντιδιαστείλετε εδώ αυτή τη συνάντηση με την ανάλογη με το Σαμαρά, που ανακοινώθηκε μεν αλλά έγινε εντελώς ιδιωτικά, μακριά από κάμερες και δηλώσεις.Στη πρώτη υπάρχει μια ευγνώμων διάθεση του φυντανιού προς τη «κυρία Ρόμπινσον» που θα τον μυήσει στα μυστικά της αληθινά πολύ υψηλής πολιτικής και φυσικά στο γκλάμουρ που απαραίτητα τη συνοδεύει. Στη δεύτερη, αυτή με το Σαμαρά,  μια αγγαρεία που διεκπεραιώνεται με τον πιο τυπικό και ψυχρό τρόπο, χωρίς την ελάχιστη-τόσο λαχταριστή για τη σούπερ ματαιόδοξη αυτή κυρία-επικοινωνιακή χαρά και προβολή: πόσο πληγωμένη θα πρέπει να ένιωθε βγαίνοντας απ’το σπίτι του Σαμαρά ε; Μόνο ο νυσταγμένος σωφέρ της την περίμενε στην έξοδο!

Ο Τσίπρας όλη αυτή τη περίοδο δίνει εξετάσεις ευέλικτου ιδεολογικού αμοραλισμού: αριστερή ρητορεία στη κωλότσεπη, επαναστατικός υπαινιγμός στο ακομβίωτο, ανοικτό πουκάμισο, πεισματικά χωρίς λαιμοδέτη ακόμη αλλά, με το μάτι να αλλοιθωρίζει σταθερά προς τον πλούτο-επιμένω ότι η σημειολογία του Burberry δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαία. Στο γραφικό και απίστευτα λουσάτο Como ο άβγαλτος Τσίπρας, με την απελπθστικά χαμηλή ηθικοπνευματική συγκρότηση του αγοραίου τυχοδιώκτη, πρέπει νάλιωσε σαν βούτυρο πάνω στον αχνιστό αστακό. Τη λαχτάρα του να εξαγοραστεί δεν τη βλέπουμε μόνο εμείς που τον αναλύουμε σε καθημερινή βάση αλλά και αυτοί που θα τον εξαγοράσουν. Προ πάντων αυτοί! Και η πληροφορία, η αίσθηση ότι είναι ενδοτικός σε μια τέτοια πιθανότητα έχει προκαλέσει κύματα ερεθισμού στους πιο κωλοπετσωμένους κεφαλαιούχους που λαχταρούν για τέτοιο κελεπούρι. Ξέφυγα απ’το θέμα; Καθόλου! Αν βλέπεις καπνό απ’τη καμινάδα του salon de bricolage, να το ξέρεις, κάτι ψήνεται! Κράτα το αυτό.

Το Salon de Bricolage-δεν τόξερα, τώρα τόμαθα κι εγώ-είναι ένα αυστηρά ιδιωτικό, κλειστό κλαμπ που εξυπηρετεί τις ανάγκες των επώνυμων μελών του για διακριτικό προσωπικό βίο-είναι άνθρωποι και οι διασημότητες και είναι λογικό να μην θέλουν πάντα τη προβολή. Δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί αυτόν τον πολύ συγκεκριμένο σκοπό, που στη περίπτωση των διάσημων και επώνυμων, καταντάει ένας εξαιρετικά πολυτελής σκοπός. Είναι τόσο σπάνιος γι’αυτούς όσο ένα κίτρινο διαμάντι. Έχει τους τρόπους ένα τέτοιο μαγαζί να εξασφαλίζει την ιδιωτικότητα και τη μυστικότητα, διαφορετικά δεν θα είχε λόγο ύπαρξης-(έχω τη περιέργεια να δω αν μετά από όλη αυτή τη δημοσιότητα μεσομακροπρόθεσμα η επιχείρηση επιβιώσει σαν τέτοια ή αναγκαστεί να μεταβληθεί σε ανοιχτό κλαμπ, για να αποσβέσει τη χασούρα). Έχει τους τρόπους ένα τέτοιο μαγαζί να μη χρειάζεται να διαψεύδει δηλώσεις ακόμη και ενός υπουργού από το βήμα της Βουλής και μάλιστα ένα τέτοιο τρόπο ώστε να το καταλάβει τελικά και ο ίδιος ο Υπουργός.

Πέρασαν αρκετές μέρες από τη δήλωση του Κουκουλόπουλου στη Βουλή. Διαψεύστηκαν με οργίλο τρόπο από πολλές πλευρές.Ο τρόπος που το έκανε η κυρία Λάτση έκανε ορισμένως πολλή εντύπωση, γιατί ενσωμάτωνε και απειλές αυτή δήλωση. Με λίγο χιούμορ, πιστεύω ότι θα καθάριζε πιο εύκολα. Το γιατί χρειάστηκε να ξεπεράσει τα όρια αμύνης για μια τόσο αμελητέα πληροφορία, που θα μπορούσε να διακινηθεί σε ανύποπτο χρόνο ακόμη και από την espresso ας πούμε,  είναι στη διακριτική ευχέρεια του καθενός μας να ερμηνευτεί-φαντάζομαι ότι δεν θα μας στείλει κι εκεί, στα ενδότερα του εγκεφάλου μας, τους δικηγόρους της η κυρία. Χτες λοιπόν αλίευσα δύο καθυστερημένες δημοσιεύσεις από το δημοσιογραφικό blog της κυρίας Έλλης Στάη. Η μία δημοσίευση, (εδώ),  είναι λίγο παραπολιτική χωρίς καμιά ιδιαίτερη βαρύνουσα σημασία-κι εδώ παρεμπιπτόντως,  δεν επισυνάπτονται αποδείξεις-φάουλ αυτό! Αφήνεται η νύξη-τι νύξη; η κατηγορία σχεδόν-ότι κάποια συγκεκριμένη επώνυμη δημοσιογράφος-προφανώς μέλος του κλαμπ-διέρρευσε τη πληροφορία. Είναι ενδιαφέρον ότι γνωρίζουν ποιος διέρρευσε μια πληροφορία αναληθή αλλά δεν την καταγγέλλουν επώνυμα. Περισσότερο μοιάζει με αυτό το τρόπο να θέλουν να τη κάνουν να μη μιλήσει παρά να την εκθέσουν, κάτι που θα ήταν το λογικά αναμενόμενο αν όντως αυτή διοχέτευσε μια χαλκευμένη πληροφορία. Τη λυπήθηκαν; Αστεία πράγματα. 006---Αντίγραφο

Θεωρώ όμως πιο ενδιαφέρουσα σημειολογικά τη δεύτερη είδηση, που ναι μεν τη διάβασα στο μπλογκ της κυρίας Στάη αλλά φαντάζομαι κυκλοφόρησε ευρύτερα, αφού είναι ένα τουίτ του εκπροσώπου του Τσίπρα, του Νίκου Παπά. Γενικά έχω διαπιστώσει ότι και οι δύο επιφορτισμένοι με την Επικοινωνία του Προέδρου του Σύριζα δεν είναι ιδιαίτερα ευφυείς άνθρωποι-σχεδόν είναι η αντανάκλαση της απίθανης Βούλτεψη!-απλά ο Παπάς είναι πιο ευγενικός και σαφώς πιο μετριοπαθής. Ο Σκουρλέττης-οι επισκέπτες του μπλογκ ξέρουν τη γνώμη μου γι’αυτόν, η ανάρτηση που τού έχω κάνει έχει αποδειχτεί η δημοφιλέστερη του μπλογκ!-είναι απλά απερίγραπτα ελεεινός από κάθε άποψη. Με ένα τουίτ λοιπόν, ο Παπάς, κάνει χιουμοράκι, στυφό κομματάκι, και θεωρεί σαν ισοδύναμα απίθανο με τη συνάντηση του Τσίπρα με τις δύο κυρίες, τη συνάντηση με το ΓΑΠ! Κι όμως υπήρχε μια απιθανότητα-απόλυτη!-που τού ήταν πιο πρόσφορη και πιο αποστομωτική αλλά και πιο ιλαρή: η συνάντηση με το Βενιζέλο! Σίγουρα μεγαλύτερη καζούρα στο φιλοβενιζελικό Κουκουλόπουλο δεν θα μπορούσες να κάνεις! Η πιθανότητες να μην έχει χιούμορ ο Παπάς, παραδέχομαι ότι είναι πάρα πολλές αλλά η άλλη πιθανότητα, να θέλει εκ προοιμίου να αποκλείσει από τη σκέψη μας, να μας αποτρέψει να σκεφθούμε αυτό που είναι το πιο φυσικό, δηλαδή τη συνάντηση του πολιτικού προγόνου με τον πολιτικό του επίγονο και ουσιαστικό κληρονόμο της φιλοαμερικανικής του παρακαταθήκης είναι συντριπτικά επικρατέστερη. Με στοιχειώδη ανθρωπομετρία μπορείς να καταλάβεις το κουτοπόνηρο τρόπο σκέψης, τέτοιων απελπιστικά επίπεδων μυαλών-(ο Παπάς είναι γυιός του μπαμπά του, κλασικός σιτιζόμενος του κομματικού σωλήνα)- και πολύ πιθανά να ανήκει στη νεοδημιουργούμενη κάστα πολιτικών με κληρονομικά μεταβιβαζόμενα δικαιώματα, παράλληλα με αυτές των άλλων κομμάτων αλλά και όσων ήδη υπάρχουν στο ΣΥΡΙΖΑ, βλέπε τη κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου, την εγγονή του Κατριβάνου κ.α.

Τι θέλω να πω επί της ουσίας; Θέλω να πω ότι, έγινε δεν έγινε αυτή η συνάντηση-η πεποίθηση μου είναι ότι έγινε, καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει-η ουσιαστική συνάντηση του Τσίπρα με το πολύ μεγάλο κεφάλαιο έχει γίνει ήδη και έχει γίνει από πολύ καιρό, σε πολλά επίπεδα και με πολλούς τρόπους. Η επίσκεψη του Τσίπρα το Γενάρη του 2013 στην Washington είναι η μυστική ορκωμοσία του εκεί. Το ΔΝΤ, το ίδρυμα Λεβύ, το Τέξας, όλα αυτά είναι και σημεία και αποδείξεις τρανταχτές. Αν τυχόν έχει σημασία να συναντηθεί ο Τσίπρας με τη Λάτση μπορεί να το κάνει άνετα και να μη το καταλάβουν ούτε τα παπούτσια τους-απλά όλη αυτή η κρυψίνοια έχει να κάνει με τα κόμπλεξ του Τσίπρα αλλά και με την απάτη να το παίζει αριστερός ηγέτης ενώ στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα ξεπουλημένο κάθαρμα, χωρίς καμιά αιδώ, χωρίς καμιά τσίπα. Όπως πούλησε τα πιο αγνά του αγωνιστικά χρόνια -στη πραγματικότητα ποτέ δεν ήταν τέτοια, δηλαδή αγνά, πάντα ένας αδίστακτος καιροσκόπος πρέπει να ήταν, όπως και είναι άλλωστε-όπως λοιπόν πούλησε το αγωνιστικό παρελθόν του και σαν πρώτη πολιτική του πράξη σαν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πια, ήταν να προτείνει τον ΚάτσεΚαλάΓεράσιμε Αρσένη για Υπηρεσιακό Πρωθυπουργό,ΑΠΟΣΤΑΤΩΝΤΑΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ(αμφιβάλλει κανείς για το τίμημα; γίνονται αυτά τα πράγματα αλλιώς;), έτσι και τώρα, ακόμα πιο αποφασιστικά και αδίστακτα κωλοπετσωμένος, θα ξεπουλήσει, σαν ηγέτης μιας παράταξης πια και ενός λαού ίσως αύριο, ακόμη και την όποια μπορεί να απομενει ιδεολογία της παράταξης του και τα συμφέροντα του τόπου του.

Ο Κουκουλόπουλος μπορεί να λούφαξε μετά την αντεπίθεση της Λάτση-δεν είναι εύκολο να σταθείς απέναντι της, το καταλαβαίνει ο καθένας αυτό αλλά,  είμαι σίγουρος,  ότι εκείνος τη ξέρει την αλήθεια: «Και όμως, το bricolage υπάρχει! Κόντρα στη δύναμη κάθε Πάπα, κάθε άλλης δύναμης,  να μας επιβάλλουν να μη τους το αμφισβητούμε ότι γι’αυτούς δεν υπάρχει».

Τρόποι να ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ

Δεκέμβριος 11, 2014

ceb3ceb9cf89cf81ceb3ceb1cebaceb7cf83

 

Τώρα έχεις δύο εναλλακτικούς τρόπους να ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ-(αν ο πανίβλακας της φωτογραφίας έχει όντως σκοπό να κάνει κόμμα όπως διαρρέουν οι αυλικοί του). Ο ένας είναι ψηφίζοντας τον κατ’όνομα αυθεντικό ΣΥΡΙΖΑ(στη πραγματικότητα λαμογιοπασοκοπογιωργοπαπανδρεϊκοποιημένο πια), που σαν ηγέτη του έχει όμως τον μόνο αυθεντικό πολιτικό κληρονόμο του Γιώργου Παπανδρέου, τον εντολοδόχο των αμερικανών στην Ελλάδα Αλέξη Τσίπρα. Ο δεύτερος είναι ψηφίζοντας το κόμμα που μπορεί να φτιάξει ο πανίβλακας της φωτογραφίας, κόμμα θνησιγενές στις προθέσεις του-ενάμισυ με δυό μήνες το πολύ, ίσα-ίσα να προλάβει να βάλει προεκλογική τρικλοποδιά στο Βενιζέλο και να τον εκδικηθεί για τα κόμπλεξ που τού αποκάλυψε και τα πρόσθετα που τού φόρτωσε.Άλλωστε μετά ξεκινάει η καινούργια ταξιδιωτική σεζόν και δεν στέργει ο ταξιδιάρης για περισσότερες σκοτούρες. Είπαμε,  θα είναι ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΚΟΜΜΑ και άρα περιορισμένου χρόνου.

Πάντως ένα να ξέρεις αναγνώστη μου. Είτε τη μια εκδοχή διαλέξεις είτε την άλλη, τον ίδιο σκοπό θα υπηρετήσεις. Κάτσε αναπαυτικά στο καναπέ σου και ζήσε το remake του 2009 στο 2015! Όταν μετανιώσεις αλλά διαπιστώσεις ότι είναι πια, ΠΑΛΙ, πολύ αργά, έλα στο μπλογκ μου-(που τόσες φορές έχει δικαιωθεί). Θα σε φιλέψω μούτζες!

Το Τατόι στη Κουμουνδούρου (Αποστασία σε Εξέλιξη)

Δεκέμβριος 7, 2014
Το ίδιο ζοφερά,  σκοτεινά  και κακόφημα με το περιβόητο άντρο της ίντριγκας Τατόι είναι και στη Πλατεία Κουμουνδούρου

Το ίδιο ζοφερά, σκοτεινά και κακόφημα με το περιβόητο άντρο της ίντριγκας Τατόι είναι και στη Πλατεία Κουμουνδούρου

Αν ακολουθήσουμε τη μικρονοϊκή, αφασική ερμηνεία του Τσίπρα για θετική ψήφο στη Προεδρική εκλογή βουλευτών εκτός των κομμάτων της συμπολίτευσης, τότε μπορούμε πολύ εύκολα να καταγράψουμε τους πρώτους επίσημους δηλωμένους αποστάτες. Έφυγαν απ’τα κόμματα τους, δεν παρέδωσαν την έδρα τους και επισκέφθηκαν τον Τσίπρα για να συναλλαχθούν τα της μελλοντικής πολιτικής τους τύχης. Εδώ ο κουμπαράς έχει το σχήμα βουλευτικής πολυθρόνας, υπουργικού θώκου και Κύριος οίδε τι  αλλο μπορεί να δείξει το μέλλον των χαλυβδωμένων σε τέτοιες συναλλαγές συντρόφων του πρωτοπαλλήκαρου του Τσοχατζόπουλου Κοτσακά. Ήδη η Τζάκρη, ο Παραστατίδης, ο Βουδούρης-δόκιμοι και οι τρεις τους ηρακλειδείς της γιωργοπαπανδρεϊκής μνημονιακότητας-της αυθεντικότερα οδυνηρότερης-επισκέφτηκαν τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στο Προεδρικό του Ανάκτορο που έχει προς το παρόν μόνο τη χλίδα της λιγούρας του. Τώρα μάλιστα που τον κακομαθαίνουν οι καινούργιες παρέες του, τραπεζίτες στο Κόμο, λυγερόκωλοι καρδινάλιοι στο Βατικανό, επώνυμες πλουτάνες του bricolage, είναι σίγουρο ότι δεν θα αρκεστεί στα περιστασιακά burberry-σιγά τη χλίδα κιόλας, μετά τη δεύτερη χρήση τους οι φιλιππινέζες αυτών των κυριών τα χρησιμοποιούν για ξεσκονόπανα. Είναι νάχεις τη χαλαρή συνείδηση στο αίμα σου και μετά τη πρώτη αποστασία σου όλα τα ανήθικα σού φαίνονται τόσο εύκολα! Άπαξ και ο Τσίπρας πρότεινε με τον πιο ξετσίπωτο τρόπο, στην εντελώς πρώτη επίσημη εμφάνιση του με τη θεσμική ιδιότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης , τον ΚάτσεΚαλάΓεράσιμε Αρσένη για Υπηρεσιακό Πρωθυπουργό, τον Αρσένη εκείνο που πολεμώντας τον τον καημένο, ο ίδιος αναδείχθηκε σε πολιτικό τηλεαστέρα, τότε ο δρόμος για να προτείνει τη Μέρκελ ή τον Σ’όιμπλεακόμη και στρατιωτικούς διοικητές  είναι ελάχιστος. Όσο μεγαλώνεις κιόλας κωλοπετσώνεσαι ακόμη περισσότερο, οπότε η συνείδηση σου έχει εκείνη τη χαλάρωση που στους ογδοντάρηδες έχει το απευθυσμένο τους.

Ο συφιλιδικός ΣΥΡΙΖΑ

Νοέμβριος 6, 2014
Η Γιάννα στα πιο αποφασιστικά συριζαϊκά της

Η Γιάννα στα πιο αποφασιστικά συριζαϊκά της

Ήμουν σίγουρος! Μετά την αιφνίδια και απ’το πουθενά συνάντηση της Γιάννας Αγγελοπούλου με το Σαμαρά-για το Clinton Global Initiative!-διερωτήθηκα πότε θα οριστεί ανάλογο ραντεβού και με τον Τσίπρα. Τώρα που κανονίστηκε αυτή η συνάντηση-η ταχύτητα της προθυμίας ανταπόκρισης στο αίτημα της μαντάμ είναι η επιτομή του αστραπιαίου!-βλέπει κανείς ξεκάθαρα πια ότι η προηγηθείσα συνάντηση με το Σαμαρά, είναι το -απροκάλυπτο πια- πρόσχημα για την απείρως πιο ενδιαφέρουσα δεύτερη και ζωτική για τις ονειρωκτικές πολιτικές ορέξεις της Μαντάμ. Έγινε η πρώτη συνάντηση, για να μπορεί να συντελεστεί η δεύτερη, που κρύβει όλη την ουσία των κινήσεων της φιλόδοξης νεόπλουτης.Υπήρχε ΖΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΟΣ. Έπρεπε κάπως να βρεθεί ένας τρόπος να συναντηθεί ανοιχτά και επίσημα πια (και όχι να στέλνει σε μυστικές αποστολές το γυιό της στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Τσίπρα) η χρηματοδότης με τον προστατευόμενο της πολιτικό ηγέτη! Έτσι μετά το θαμμένο αλυτρωτικό «Κάτσε καλά Γεράσιμε» ,ο Τσίπρας-σαν ΣΥΡΙΖΑ όχι σαν πρόσωπο  εδώ- θάβει και το παρελθόν του κόμματος του που ήταν και το μόνο που στάθηκε στρατευμένα αρνητικό κατά της Ολυμπιάδας και ό,τι εκπροσωπούσε αυτή η ζαλιστικά φιλομοναρχική δέσποινα, δηλαδή την Ολυμπιάδα με τις ρεμούλες της, τα μεγαλοσυμφέροντα της και τις απίστευτες εξυπηρετήσεις που τους επιδαψίλευσε σαν τροχονόμος-και όχι μόνο!-η Λαμέ Ολυμπιακή Πρωθιέρεια.

Έτσι κι αλλιώς κάθε αναφορά στο εμβληματικό πρόσωπο της Γιάννας Αγγελοπούλου είναι η κατάργηση σε κάθε αναφορά ηθικής αξίας, τουλάχιστον πολιτικής(τα προσωπικά της ποιος τα χέζει και δεν μας αφορούν-μόνο οι χρηματιστηριακές αξίες μετράνε με αυτή την κυρία σαν τέτοιες και μόνο γι’αυτές αξίζει να λιποθυμίσεις αλλά και να πολιτευτείς). Κάθε συναλλαγή μαζί της, σε οποιοδήποτε επίπεδο και με το βαρύ απαξιακό ήθος που κουβαλά ο βίος και η πολιτεία της, η αποκρουστική της αύρα αν θέλετε, είναι συναλλαγή χυδαία και απροκάλυπτα εμπορική και μάλιστα όχι από τις πιο καθαρές του είδους-αν και η μπέσα ειλικρινούς αμοιβαιότητας των κατεργαραίων είναι εδώ παρούσα.

Έτσι κι αλλιώς γελούσα κάθε φορά που άκουγα τον Τσίπρα να επικαλείται τις αξίες της αριστεράς-(έχετε προσέξει το θεατρικό λυγμό όταν το εκστομίζει αυτό το υποκριτικό;): αυτά στο Τέξας, στο Κόμο, στη τερατική γαστέρα του ΔΝΤ και στο Ίδρυμα Λεβί μοιάζουν με χοντροκομμένα καλαμπούρια από χωρατατζή ανανήψαντα αριστερό που γουστάρει παλαβά χρυσά κουτάλια. Η συνύπαρξη όμως ενός πολιτικού κόμματος, ακόμη και προσχηματικά αριστερού, με αυτό που εκπροσωπεί ο χυδαίος νεοπλουτισμός του επιδεικτικού κεφαλαίου όπως τον προσωποποιεί ασυναγώνιστα αυτή η απερίγραπτη πολυπλαστικοχειρουργημένη περσόνα, είναι η απόλυτη κατάντια και ξεφτίλα του πολιτικού μας συστήματος. Οι κονδυλοφόροι αλλά και οι ίδιοι οι συβαριτικοί της ξεπουλημένης ηγετικής ομάδας θα μας το πλασάρουν αυτό το νεόπλασμα όπως εκείνο το αστείο με το Μεγαλοτραπεζίτη Πάπα των Φτωχών! Όπως και νάχει, το τελευταίο που μπορεί να επικαλείται ο  -πολιτικά συφιλιδικός πια-ΣΥΡΙΖΑ είναι το ήθος. Τόχασε από όταν κατέβηκε στη πιάτσα να ψαρέψει πελάτες που πληρώνουν καλά.

«Σημίτης ο Πρωθυπουργός!»( η περίπτωση Κώστα Αρβανίτη)

Οκτώβριος 8, 2014

Δεν θέλει πολλά λόγια η σημερινή ανάρτηση. Ο λαλίστατος Κώστας Αρβανίτης, θυμήθηκε τον σημιτικό εαυτό του και κελάηδησε με την αυθεντικότητα της ειλικρίνειας που τόσο καιρό έκρυβε με παρθενική αιδημοσύνη στο ΣΥΡΙΖΑ. Έδωσε τον ορισμό της απεργίας όπως θα τον αντιλαμβάνεται όταν ο Τσίπρας τον κάνει Διευθυντή στην ΕΡΤ. «Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ!» είπε το καμάρι του Σημίτη-στην εκπομπή του στην ΕΡΤ (την έκανε μαζί με την έτερη Καπαδόκισσα Μαριλένα Κασσίμη) μεθοδεύτηκε η κακοσκηνοθετημένη παράσταση με το περιβόητο ¨ΣΗΜΙΤΗΣ ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!». Σκεφθείτε λοιπόν τώρα τι απεργοσπαστικό πάρτι θα στήσει αυτός ο ροζ μανδαρίνος στην ΕΡΤ-(η φωτογραφία στο βίντεο της ανάρτησης τον δείχνει να διαδηλώνει-ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΕΡΓΕΙ!-έξω από την ΕΡΤ!). Σε καιρό μνημονίου και με μισθούς στα όρια της επιβίωσης, η απεργία για την πληρωμή δύο καθυστερημένων μηνιάτικων ορίζεται από τη Διεύθυνση της Φωνής της Αριστεράς σαν εκβιασμός! Παραδίνομαι!

Άνθρωποι χωρίς κανένα ηθικό έρεισμα. Ατάλαντοι, αμόρφωτοι, πρόστυχοι βολεψάκηδες, ελεεινοί αυλόδουλοι κι από πάνω ΑΠΟΝΟΙ, που καταγγέλλουν τους ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ για εκβιασμό. Μετρήστε μια μια τις λέξεις του. Μιά μιά. Και βρείτε αν περιέχουν έστω ελάχιστο ψήγμα αριστερού ήθους. Μα πώς να το βρείτε; Την περίοδο πριν τις εκλογές του 2012 και πίσω ως την έκρηξη της λαϊκής εξέγερσης στο Σύνταγμα, ο κρατικοδίαιτος αυτός μανδαρίνος ούτε για μνημόνια ήξερε τίποτα, ούτε κατάλαβε να έχει κάνει κάτι κακό ο Παπανδρέου και η φάρα του. Είχα μπει στη σελίδα του στο facebook τον Οκτώβρη του 2012-τότε που έκανε την όψιμη επανάσταση του-και διαπίστωσα ότι γι’αυτόν το πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα ξεκίνησε κάπου στον Οκτώβρη του 2012. Πιο πριν; Ποιηματάκια ρεμβαστικά-σαν αυτά που διάβαζε στις παιδικές εκπομπές που έκανε-λούλουδα, γλυκαναλατίλες στυφές κατάλληλες για κατηχητικό ή για παρθεναγωγείο. Και τώρα, τώρα που τελειώνει η υποκριτική ώρα της επαναστατικής γυμναστικής και φτάνει η πολυπόθητη ώρα της εξουσίας, τώρα το κοιμισμένο κτήνος ξυπνάει στην οσμή της, τώρα η μοχθηρία του στελέχους που θα πιάσει την απροσδόκητη καλή! Από τη διαβητική γλυκύτητα στο βούρδουλα και την απονιά.