Posts Tagged ‘George Papandreou’

FINIS GLORIAE PAPANDREI!

Ιανουαρίου 9, 2015
@http://multimedia.papandreou.gr/arx_en/photos_en.welcome

@http://multimedia.papandreou.gr/arx_en/photos_en.welcome

Η ώρα του Παπανδρέου έφτασε. Η αληθινά τελευταία του ώρα. Η ώρα της πληρωμής. Έστω και της πληρωμής χωρίς απολογία, αφού επέλεξε να αποποιηθεί οποιαδήποτε ιδέα αυτοκριτικής. Αφού επέλεξε τη φυγή από την πίσω πόρτα το Νοέμβρη του 2011, αφού προτίμησε την υπεκφυγή του εκβιαστικού εναντίον του ίδιου του λαού του διλημματικού δημοψηφίσματος-που φυσικά θα τού έδινε παράταση παραμονής στην εξουσία για ολοκλήρωση του εγκληματικού σχεδίου που τού ανατέθηκε να εκτελέσει. Ήταν αυτός που συστηματικά απέφυγε σε ολόκληρο το διάστημα της κρίσης που ο ίδιος δημιούργησε να ζητήσει νομιμοποίηση για την τόσο ριζική αλλαγή ατζέντας από το ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ στο ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ!

Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Το αρρωστημένο μένος του κατά του Βενιζέλου και του θεσμικού ΠΑΣΟΚ που με ΣΥΣΣΩΜΗ ΤΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΤΟΥ ΟΜΑΔΑ τον καθαίρεσε το Νοέμβρη του 2011, τον φέρνει σε μια απονενοημένη αυτοκαταστροφική κίνηση: να απαξιωθεί και ο ίδιος με απτά, πολύ συγκεκριμένα εκλογικά ποσοστά. Προσέρχεται στην εκλογική διαδικασία έχοντας πίσω του το βαρύ 44% . Από τ στιγμή που αρνήθηκε το 2011 να κάνει εκλογές και από τη στιγμή που εγκατέλειψε μόνος του την ηγεσία του κόμματος του, από τη στιγμή δηλαδή που ως τώρα δεν έχει κριθεί ο ίδιος προσωπικά από το εκλογικό σώμα-το 2012 εκλέχτηκε με την αυτόματη διαδικασία σαν πρώην πρωθυπουργός, χωρίς να απαιτούνται προσωπικοί ψήφοι-αρκούσαν αυτές του κόμματος του, δηλαδή εκείνη Η ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ(το πώς την τίμησε λείποντας τις 800 μέρες από τις χίλιες της βουλευτικής περιόδου είναι ένα ζήτημα καθαρά ηθικής τάξης που σαν τέτοιο δεν μπορεί να αφορά το κτηνώδη αμοραλισμό του).

Λοιπόν αυτό με το οποίο θα συγκριθεί ο Παπανδρέου είναι το 44% του 2009. Εξάλλου οι αφιονισμένοι οπαδοί του αυτιστικού εκπεσόντος δυνάστη αυτό επικαλούνται σαν νοιμιμοποιητικό στοιχείο της πολιτικής του περσόνας. Από το 44% λοιπόν τι; Ποιο είναι το ποσοστό που δεν θα τον κάνει να νιώθει εξευτελισμένος; Βασικά ο Παπανδρέου με την κλαψομούνικη πολιτική συμπεριφορά του και στο 0% θα νιώθει ότι βάσκανος μοίρα τον αδίκησε αλλά ας μη γελοιόμαστε, όταν λοιδωρούσε το Βενιζέλο για το 13% του Μαϊου του 2012, το 12% του Ιουνίου του 2012 και το 8% των ευρωεκλογών του 2014, υπαινισσόταν ότι αυτός θα τα πάει ακόμη καλύτερα. ΟΙ δημοσκοπήσεις τον φέρνουν κάτω από το όριο του 3% και φυσικά αρκετά κάτω από χαμηλό όντως ποσοστό του Βενιζέλου. Παρόλα αυτά όποια επιλογή και αν κάνει για σύγκριση, όλες θα έχουν ένα κοινό παρονομαστή: τον απόλυτο ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ! Γεναριάτικες ψιχάλες! θα ψιθυρίσει ο πανίβλακας και θα προχωρήσει ίσα στο γκρεμό που από το 2004 συστηματικά ετοίμαζε: FINIS GLORIAE PAPANDREI!

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι από το πλουσιότατο αρχείο του πανίβλακα. Η επεξεργασία-που έγινε με πολύ κέφι!-είναι δικιά μου! Και ασφαλώς το νόημα της είναι μεταφορικό: τη βλακεία δεν τη νικάει το αίμα αλλά το πνεύμα! Καλό βόλι!

Υ.Γ. 2 Κάντε κλικ στην εικόνα. Αξίζει το κόπο!

Η Επιστροφή του Δράκουλα! (Παπανδρέου)

Νοέμβριος 29, 2014
Η απάτη και ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο νέος βαλκάνιος αυτός Δράκουλας

Η προδοσία, η απάτη και  το ψέμα είναι το καλαμάκι με το οποίο μας πίνει το αίμα ο αμερικανοβαλκάνιος αυτός Δράκουλας(επεξεργασία φωτογραφίας-δεν ξέρω τίνος είναι η πρωτότυπη εικόνα, τα πνευματικά του δικαιώματα τα σέβομαι αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ποιος τη τράβηξε-επεξεργασία λοιπόν από τις-ελπίζω όχι αιματόστικτες-χερούκλες μου! Όχι τίποτα σπουδαίο: λίγο μανικιούρ στις δρακουλένιες νυχάρες του και σερβίρισμα φρεσκόπιοτου λαχταριστού ελληνικού αίματος, μαζί με λίγο ζοφερό σκοτείνιασμα της εικόνας για δημιουργία φιλικού προς το καταχραστή περιβάλλοντος-κάντε κλικ στην εικόνα-διπλό παρακαλώ! Αξίζει το κόπο.)

Θα μπορούσα να μείνω στη φωτογραφία και μ’αυτό το τρόπο να εκδηλώσω την οργή μου στην απόπειρα νεκρανάστασης του νεκροθάφτη του Ελληνικού Λαού. Αλλά η οργή μου αυτή ξεπερνάει την κούραση μου να ασχολούμαι με αυτό το απερίγραπτο κτήνος, που μαγάρισε κάθε έννοια, κάθε ιδέα, κάθε ελπίδα. Είχα δώσει ένα είδος στοιχήματος στον εαυτό μου να μη ξανασχοληθώ μ’αυτόν τον απερίγραπτο εγκληματία αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Η χτεσινή απίστευτη είδηση ότι συγκεντρώθηκαν στη Θεσσαλονίκη νεολαιϊκοί πυρήνες-σαν SS του κτηνώδους παπανδρεϊσμού μού φαίνονται-ότι δηλαδή βρέθηκαν, έστω μια φούχτα, μια ανόητη, μικρονοϊκή φούχτα αυτιστικών υπηρετών του εγκληματία πανίβαλακα, προφανέστατα  αδρά πληρωμένων, νέων-τι να τα κάνεις τα γεράματα αν έχεις τέτοια νιάτα!- με διάθεση να στρατευτούν στο πλευρό της ελεεινότερης μορφής του Νέου Ελληνισμού, κυριολεκτικά με εξαγρίωσε. Καταλαβαίνω ότι είναι αποφασισμένο αυτό το εγκάθετο κτήνος να κάνει τη ζημιά που δεν κατάφερε να ολοκληρώσει όταν η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ-ΣΥΣΣΩΜΗ!-σε μια τελευταία και δυστυχώς μόνη έκλαμψη ευθύνης, τον έστειλε σπίτι του. Ο ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ, που μοίρα καλή το άφησε ανολοκλήρωτο και μοίρα κακή και αναποφάσιστη τον άφησε αυτόν τον Εθνικό Προδότη να αλωνίζει ελεύθερος το κόσμο και να καλοπερνάει με τα κέρδη των πτωμάτων του! Φταίει ο λαός που δεν το κρέμασε το κτήνος!

Υ.Γ. Το ξέρω ότι παραφέρομαι αλλά τι άλλο μπορείς να κάνεις όταν πέφτεις πάνω στο ντουβάρι του παραλογισμού; Πριν τρία μόλις χρόνια αυτό το όρθιο κτήνος ήταν το πιο πολυμίσητο πρόσωπο που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα και σήμερα-μόνο και μόνο ότι φρόντισε να ξεχαστεί και να φύγει απ’την προθήκη της οργής-τον ανεχόμαστε να ασχημονεί απειλώντας για άλλη μια φορά τη πολιτική και κοινωνική γαλήνη και τη δημοκρατική ομαλότητα, ξαναπαίρνοντας τα ηνία του καταστροφικού του οίστρου. Δεν τον νοιάζει. Έχει αλλού καλύτερη πατρίδα να ξεχειμωνιάσει. Διαβατήριο έτοιμο, σπίτι έτοιμο, κομπόδεμα γερό καλά διασφαλισμένο. Τι έχει να χάσει απ’το χαμό μας, όλων μας που είμαστε ριζωμένοι εδώ γιατί εμάς είναι ο τόπος μας και που κάναμε το λάθος να διαλέξουμε για ηγέτη που είχε αλλού τη καρδιά του, σε άλλο τόπο-είναι τυχαίο ότι κανείς από αυτούς τους εγκάθετους δεν έμαθε καλά τη γλώσσα αυτού του τόπου; Τι να την κάνουν; Να βασανίσουν τη βλακεία τους με άχρηστη γι’αυτούς γνώση; Ή μήπως να τη μάθουν για να πιάσουν τον αληθινό παλμό της ψυχής ενός λαού που τους είναι παγερά αδιάφορος; Αλλά κι εμείς, ε ; Τόση μεγαλοψυχία απέναντι στον άπονο μακελάρη μας. Αντί να τον πάρουμε με τις γιουρτόπετρες, τον ανεχόμαστε μέχρι να μας ξανακατσικωθεί με όποιο τρόπο έχουν σχεδιάσει αυτοί που του κινούν τα νήματα, του ανδρείκελου!